1 Tessalonicenses 2
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARA
1 Mi bradaz ahn sistaz, unu noa seh dat di taim weh wi mi spen wid unu da neva wahn ways a taim.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Unu noa seh how dehn mi chreet wi bad ahn insolt wi op da Filipai, jos bifoa wi mi kohn tu unu. Bot wee neva mek dat stap wi eevn doa lata peepl mi deh gens wi; Gaad gi wi di korij ahn soh wi neva frayd ataal fi tel fi hihn Gud Nyooz tu unu da Tesalonaika.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Soh unu ku si seh dat wee neva mi-di chrai fool unu er chrik unu ner leed unu aschray wen wee mi kohn preech tu unu.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Insteda dat, weh wee mi-di seh da weh Gaad mi waahn wee seh. Az faar az Gaad mi kansaan, hihn mi si seh dat hihn kuda mi chros wi wid fi hihn Gud Nyooz. Wee noh chrai pleez nobadi, oanli Gaad, bikaaz da hihn da di Wan weh noa ahn tes wi haat.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Unu wel noa seh dat wee neva kohn tu unu wid no sweet taak, ahn Gaad ihself noa tu dat wee neva put aan no shoa laik if wee da-mi unu fren soh dat wee kuda mi geh moni fahn unu.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Wee neva mi-di luk fi no prayz fahn yoo ner fahn nobadi.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Wee kuda mi dimanz help fahn unu sins wee da apasl. Bot no, wee mi chreet unu saaf-wan, laik wen wahn ma di tek kayr a ih baybi.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Da bikaaz a fi wee lov fi unu wai wee mi redi fi shayr noh oanli di Gud Nyooz fahn Gaad, bot wi oan laif.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Mi bradaz ahn sistaz, Ah noh tink unu ku faget how haad wi werk monks unu. Wi werk nait ahn day fi tek kayr a wiself bikaaz wi neva waahn nobadi seh dat wee da-mi wahn berdn tu dehn wailz wi mi-di preech di Gud Nyooz bowt Jeezas Krais.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Gaad da wi witnis, ahn unu tu, dat wi mi liv hoali ahn raichos, ahn nobadi kudn fain no faalt wid wi wailz wi mi deh monks unu weh bileev eena Krais.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Unu wel noa seh dat wi mi chreet evri wan a unu laik how wahn pa wuda chreet ih oan son.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Wi inkorij unu, ahn wi komfert unu, ahn wi bayg unu fi kip aan di waak eena di way weh fit fi Gaad peepl fi waak. Kaa Gaad kaal unu fi bee paat a fi hihn kingdom. Ih kaal unu fi bee paat a di gloari weh ih ga.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ahn noh oanli dat, bot wi aalwayz tank Gaad dat unu mi bileev di mesij weh wi mi preech. Da mesij kohn fahn Gaad ahn da neva notn weh wee mi mek op owta wi hed. Unu mi tek it seh dat da Gaad mesij, ahn now hihn di werk eena unu laif.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Soh, wi bradaz ahn sistaz, di sayhn ting dehn weh mi hapm tu Gaad cherch dehn da Judeeya hapm tu unu tu weh da wan wid Krais Jeezas. Unu sofa di sayhn kaina persikyooshan fahn unu oan peepl weh dehn mi sofa fahn di Jooz dehn.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Dehn mi kil di prafit dehn, ahn dehn mi kil di Laad Jeezas, ahn dehn mek wi sofa reel bad. Gaad neva laik weh dehn du, ahn in fak, nobadi els neva laik weh dehn du.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Dehn mi eevn chrai stap wi fahn preech di mesij weh mi wahn gi dehn wan weh da noh Joo salvayshan. Bikaaz a dat, dehn gaahn tu faar, ahn dehn stay di pail op sin pahn tap a sin, ahn soh now Gaad mi oanli beks wid dehn ahn ih raat wahn kohn dong pahn dehn.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Wel, mi bradaz ahn sistaz, wi kudn kohn si unu fi wahn lee wail, bot wi neva stap tink bowt unu. Wi mi reeli waahn kohn si unu bad ahn wi mi-di chrai wi veri bes fi kohn luk fi unu.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Bot Saytan chrai haad fi stap wi. Mee, Paal, mi chrai oava ahn oava fi kohn.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Aftaraal, wen di Laad Jeezas kohn, da hoo wahn mek wi feel gud bot unu? Unu da wai wee ku boas. Unu da fi wee hoap, unu gi wee jai, ahn unu wahn bee laik wahn krong a gloari fi wee wen wi stan tugeda fronta wi Laad Jeezas wen ih kohn bak.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Fi chroo, unu da fi wee praid ahn jai.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.