Romanos 9

Ġaġek Mewis (BZH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nġaa sën senër lo og yönon, gaḳ sa su tetuhin rë, in Kerisi-yi-alam sa. Log Anon Vabuung tateḳin vu sa loḳ sayoġ ving bë senër ġaġek sënë yönon.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Sa nanër vu ham nabë: Sayoġ maggin gesa kwaġ paya rot yoh vu buk pin.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Yönon, nabë yoh vu bë sa basap sa in mëm sa ġaḳo sa alam Israel denah vu Kerisi jaḳ sën sa hetah sa vër in Kerisi-yi-alam gesa malaġ nama na veröḳ yi lo, og sëḳ kwaġ vesa in meġevonġ nabë sënë. Rëḳ ma gesaga su yoh vu bë rëḳ doḳ vu sir rë.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Sir alam Israel soġek bedetu Anutu nalu lo, log denelë niḳapiik raḳ malaj ving, log Anutu joo yi ġaġek ving sir gevo yi horek vu sir. Getato aggata sën degetunġ seriveng in bë dekevoh hir nġaa nipaya los degeḳo arë jaḳ lo vu sir. Log nër yi ġaġek vahi vu sir bë rëḳ gevonġ vu sir geving.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Alam Israel sënë og alam böp böp wirek hen hir mewis sir, lob Kerisi sën tu nġaa pin ala lo pum raḳ sir, rëḳ mu yi Anutu soġek, sën hil ġaḳo arë jaḳ na vavunë degwata los degwata lo yönon.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Rëḳ mu hil su nanër nabë: Anutu hen ġaġek anon ma. Hil su nanër nabë saga in alam sën depum raḳ Israel lo, og sir pin su Israel soġek rë. In sir vahi su denesepa loḳ Anutu rë.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Alam sën depum raḳ Abraham niḳöḳ lo, og su sir pin detu yi mewis yönon rë. In Anutu nër vu yi wirek bë, “Rëḳ denanër Isaak yi mewis mu nabë honġ alam.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Nebë sënë in nalu lo sën depum raḳ niḳöḳ mu lo, og su detu Anutu nalu rë. Gaḳ hurmahen sën depum raḳ ġaġek sën Anutu joo lo, og mëm hil nanër sir nabë Abraham yi mewis soġek.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ġaġek sën Anutu joo lo nebë, “Sëḳ nom ġeto doḳ buk sën sehooin raḳ lo, lom mëm Sara rëḳ geḳo nalu maluh ti.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Log yiḳ su ġaġek timu sënë rë. Gaḳ hil dobahë Isaak ḳo Rebeka, lob nalu luu loḳ pepid, lob Anutu nër ġaġek ti vu Rebeka vorot.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 Luho nahën denare loḳ ataj ayo gesu denevonġ nġaa nivesa ma nġaa nipaya ti rë, rëḳ Anutu nër ġaġek raḳ luho vorot in bë tato ranġah nabë su nelë nġaa sën denevonġ lo menenër rë, gaḳ yö neggooin mehönon raḳ yoh vu kwa.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Nër vu Rebeka bë, “Aġuu rëḳ gurek amon babu!”
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Sënë yoh vu ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo nebë, “Sahëġ neving Yakop, rëḳ sa nehalë Esau paya.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Om hil rëḳ nanër nabë va? Maḳ hil nanër nabë: Anutu su nevonġ nġaa yohvu rë? Ma!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 In nër vu Moses bë:
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Om yiḳ nebë sënë. Anutu su kwa paya in mehöti in mehö sënë kwa nevo bë Anutu kwa paya in yi rë. Log su kwa paya in mehöti in nevonġ Anutu yi huk niwëëk rë, gaḳ yö nevonġ yoh vu kwa.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 In Anutu nër vu Parao wirek meneggëp loḳ yi ḳapiya nebë, “Maggin sën sa hevonġ vu honġ lo, og sa hevonġ in bë tato sa niġ wëëk vu mehönon pin in denanër sa bengöġ na menoh vu dob pin. Yiḳ raḳ degwa saga sën sa hetunġ ggev Parao raḳ honġ.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Om nabë Anutu kwa bo nabë kwa paya in mehöti, og rëḳ kwa paya in yi. Log nabë kwa nevo bë gevonġ bemehöti ayo dahis jaḳ, og rëḳ gevonġ bayo dahis jaḳ.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Rëḳ mu maḳ ham ti rëḳ nanër vu sa nabë, “Nebë saga, loḳ nebë va sën Anutu nenër bë nġaa nipaya degwa neggëp vu hil mehönon-ë? In hil su ayoh vu bë ḳeyëh yi rë.”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Rëḳ honġ re? Honġ mehönon mu rëḳ ġeyoh vu bë gwevonġ ayem jaḳ Anutu? Dëg soġek su neloḳ tepëḳ in ala sën nejegwi yi lo bë, “Ġenesemu sa nebë sënë in va?” rë.
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Gaḳ mehö sën nejegwi dëg lo yö nejegwi yoh vu kwa, log yoh vu bë geḳo nġaġek ġobeng timu mejegwi dëg luu jaḳ. Lob nabë semu ngwë malanġeri in huk nivesa yi, log semu ngwë in bë huk meris meris yi, og yiḳ ggovek. Yö yi nġaa.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Lob Anutu vonġin bë tato ahë sengën ranġah betateḳin niwëëk vu mehönon in sir pin denevonġ nġaa nipaya. Lob ahë sengën vu sir bë kevoh sir bemalaj nama na veröḳ yi, rëḳ ma genejom yi ahon.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Nejom yi ahon nebë saga in kwa nevo mehönon vahi sën kwa nevonġin sir lo. Kwa nevo sir in yö ggooin sir raḳ vorot in bë demedo nivesa doḳ yi nyëġ geving yi, gerëḳ gevonġ yi nġaa nivesa vesa pin vu sir.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Yiḳ hil sënë. Ggooin hil raḳ. Su ggooin loḳ he Yuda mu rë, gaḳ ggooin alam-yu-ngwë vahi ving.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 In Hosea nër nebë saga meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Loga,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Log Yesaya nër raḳ alam Israel getahi bë:
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 In Mehöböp rëḳ govek ġaġek na gebepul pevis,
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Yoh vu ġaġek ngwë sën Yesaya nër wirek lo bë:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Om hil rëḳ nanër nabë va? Hil nanër nabë alam-yu-ngwë sën su malaj nesepa bë denatu alam yohvu rë lo detu alam yohvu. Ayoj ya timu vu Yesu lom sën Anutu nër sir bë sir alam yohvu.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Gaḳ alam Israel og kwaj nevo bë nabë desepa doḳ horek, og rëḳ gevonġ medenatu alam yohvu. Rëḳ ma gesu denesepa loḳ horek los dahis rë.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Rëḳ su detu alam yohvu rë, in su ayoj neya timu vu Yesu rë. Gaḳ kwaj nevo bë nġaa sën denevonġ lo yoh vu bë rëḳ geḳo sir nah vu Anutu, rëḳ ma. Denelë ḳelepeḳo* nebë su yoh vu rë, in nġaa nimumsën, lob sënë nebë sën deketul vahaj raḳ ġelönġ bedevës.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 In ġaġek sënë neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.