Mateus 21

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ya deverup dus raḳ Yerusalem, lob detöḳ ya Betpage vu Ḳedu Ḳele-oliv. Lob Yesu vonġ hur maluh luu deya,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 log nër vu luho bë, “Melu doḳ na begganġ-bu ti sën melu malamin neya agu, lob pevis bemelu rëḳ gwelë dogi ti gedeseyu menare genalu nare ving. Lob melu kwevelekin begweḳo luho nom vu sa.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Lob nabë mehöti nanër ġaġek jaḳ meluu, og melu nanër nabë Mehöböp bë jaḳ mena. Lob rëḳ gevonġ luho nam pevis.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Vonġ nġaa sënë in ġaġek sën mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën nër lo anon jaḳ nabë:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Ham nanër vu nyëġ Sion* yi alam nabë sënë:
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Lob hur maluh luho ya devonġ yoh vu sën Yesu nër vu luho lo.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Luho deḳo dogi ata ving nalu, lob delah hir röpröp ayööng yi raḳ ya dogi luho demij, beYesu raḳ nedo.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Galam nġahiseḳë dekah hir röpröp ayööng yi bedevah neggëp aggata. Log la denesap ḳapah medenebë neggëp aggata ving.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Lob alam vahi sën denemuġin gevahi sën denetamuin yi lo denepisekin medenetahi bë:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Mëm Yesu loḳ ya Yerusalem, lob alam pin detahi bedevonġ nyëġ dedun raḳ log sir vahi deneloḳ tepëḳ vu sir bë, “Mehö re sënë?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Lob alam sën deneya ving yi lo denër yah bë, “Mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesu vu Nasaret ggëp distrik Galilea!”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Lob Yesu loḳ ya dub-vabuung-böp ayo betii alam pin sën denedo loḳ medenebaġo nġaa los alam sën denetunġ nġaa in mehö ngwë baġo lo. Log keyoveḳin tevor pin sën denepekwë* monë raḳ lo ving alam sën denetunġ nuung lo hir sëa.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Log nër vu sir bë, “Ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë, ‘Sa begganġ og rëḳ denanër nabë begganġ jom-raḳsën-yi. Rëḳ ham vonġ beyah tu alam hodeḳ bej waaḳ vunsën raḳ.’”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Yesu nedo loḳ dub-vabuung-böp lob vonġ alam malaj ḳenod la gevahaj nipaya la, benijvesa raḳ.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-horek-yi ahëj sengën raḳ in delë bë nevonġ nġaa böp böp nebë saga, log denġo hurmahen bë denepisekin loḳ dub ayo nebë, “Hosana vu Davit* yi Mewis!” lob denër vu yi bë,
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 “Maḳ su ġenġo ġaġek sën denenër-ë rë?” Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ëë-ë, sa hanġo! Gaḳ ham su tevin ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo rë? Nebë:
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Log vuu sir geto meya beyah Betania beya neggëp sagu.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Heng to, lob Yesu kedi meyah nyëġ böp lob diiḳahë,
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 lob lë ḳele pik* ti nare loḳ aggata nenga beya in, rëḳ anon ma geris meris. Lob nër vu ḳele pik* sënë bë, “Su ġengis anom gökin genama na veröḳ yi!” Lob pevis beḳele pik* lo meran ya.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Yi hur maluh delë nebë sënë, lob delëk beḳenuj ya gedenër bë, “Nebë va sën ḳele pik* meran ya pevis-ë?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë: Bë ham gwevonġ geving anon, geham su kwamin luu luu rë, og rëḳ ham gwevonġ nġaa nabë sën sa hevonġ vu ḳele pik* agi. Lob ham su rëḳ gwevonġ sënë mu rë. Gaḳ bë ham nanër vu ḳedu sagu nabë, ‘Kwedi gwetë honġ duḳ na loo vuheng!’ og rëḳ anon jaḳ.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Log bë ham gwevonġ geving benajom jaḳ in nġaa ti, og nġaa pin sën ham nekwetaġ in bë gweḳo lo, og saga ham rëḳ gweko.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Log Yesu loḳ ya dub-vabuung-böp betateḳin ġaġek vu alam. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev los Israel hir alam teta deverup vu yi bedenër bë, “Re vo niwëëk vu honġ benër bë gwevonġ huk nabë sënë? Re ggooin honġ raḳ-a?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Kë”, om sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ti nök vu ham rë, loḳ nabë ham nanër nom, og mëm sëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ in bë sa ġevonġ huk agi nök vu ham.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Sën Mehö-neripek-alam Jon neripek alam lo, og maḳ degwa vu tena? Maḳ yam vu yaġek ma sepa loḳ mehönon vu dob kwaj?” Lob tum yah denesap sir raḳ medenenër bë, “Bë hil nanër nabë yam vu yaġek, og rëḳ doḳ tepëḳ nom vu hil nabë, ‘Rëḳ nebë va sën ham su vonġ ving yi rë-ë?’
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Log nabë hil nanër nabë sepa loḳ mehönon vu dob kwaj, og hil rëḳ aġönengin alam sën denare-ë. In sir pin kwaj nevo Jon bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti yönon.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Lob denër yah vu Yesu bë, “He duġin degwa-o!” Lob Yesu nër yah vu sir bë, “Nebë saga, om sa su rëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ lo vu ham rë!”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Rëḳ ham kwamin vo bë? Mehöti nalu luu denedo, lob ya vu nalu aġuu benër vu bë, ‘Naluġ-e, pehi sënë ġena gwevonġ sa huk wain!’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Loḳ nalu nër yah vu bë, ‘Sa niġ lël!’ Loḳ yom ggërin ayo geya mevonġ huk wain.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Log yiḳ ama ya menër vu nalu amon nebë saga, lob yoġek bë ‘Ëë, amaġ! Sëḳ na!’ Rëḳ su ya rë.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Lom nalu ngwë tena sën nġo ama aye?” Rëḳ denër yah bë, “Nalu aġuu!” Lob Yesu nër yah vu sir bë, “Om sa nanër vu ham yönon nabë alam-deneḳo-takës* losho avëh baggëb denevonġ ving bedeneloḳ ya Anutu yi Nyëġ in ham.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 In Mehö-neripek-alam Jon yam betateḳin aggata niröpsën vu ham, rëḳ ham su vonġ ving yi rë. Gaḳ alam-deneḳo-takës* gavëh baggëb lo yö denevonġ ving yi. Beham lë sir ggovek ya, rëḳ ma geham su wërin ham bevonġ ving yi rë.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 “Ham gwenġo ġaġek peggirinsën ngwë agi rë! Mehöti los yi dob böpata bevaroh huk wain bengö ti. Gejegelin ġelönġ netu heek beggërin, gesemu nyëġ gelev asoreng ti in denapip wain anon doḳ, belev begganġ ading ti sën debare jaḳ medemalajin huk wain lo ving. Lob vo huk sënë loḳ ya mehö la nemaj in bë degeġin ganon vahi natu yi yi gevahi natu hej, log tah yi ya nyëġ ngwë.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Gebuk sën wain anon nemoneḳ lo dus raḳ, lob vonġ yi hur la deya vu alam sën deneġin huk lo in bë degeḳo yi wain anon vahi.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Rëḳ alam sën deneġin huk lo dejom yi hur lo ahon bedeneveek la, gedenesis la medenediiḳ, gedenetengwa la raḳ ġelönġ.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Loḳ huk ala vonġ hur la deyah ggökin. Vonġ alam nġahiseḳë kesuu sën vonġ ya muġin lo, rëḳ alam sën deneġin yi huk lo yiḳ devonġ nebë saga vu sir ving.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Log vonġ nalu ya vu sir raḳ neggëp hus. In kwa nevo bë, ‘Rëḳ degurek babu!’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Rëḳ alam sën deneġin huk wain lo delë nalu lob yö denër vu sir bë, ‘Mehö sënë rëḳ doḳ nah ama ben vu tamusën begeḳo yi nġaa pin. Om ham-o! Hil angis yi benadiiḳ log mëm yi huk sënë natu hil nġaa!’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Lob dejom ahon mederot yi yah dobnë, gedesis mediiḳ.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Lom Yesu loḳ tepëḳ bë, “Om ham kwamin nevo bë? Nahub rëḳ huk wain ala nam, og rëḳ gevonġ nabë va vu alam sën deneġin yi huk lo?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Lob denër yah vu yi bë, “Rëḳ ngis alam nij paya sënë beyuj ḳataḳ jaḳ. Gerëḳ bo huk wain saga vu alam mewis la bedegeġin, rëḳ mëm buk sën dejur anon lo, og mëm debo vahi vu yi!”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Lob Yesu nër vu sir bë, “Maḳ ham su tevin ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo rë? Nebë:
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Om sa nanër vu ham nabë rëḳ Anutu geḳo yi Nyëġ vër in ham, gebo vu alam sën degevonġ banon jaḳ lo.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 [Lob mehöti bë bës bengis yi jaḳ ġelönġ sënë, og rëḳ metes jaḳ. Ma bë ġelönġ sënë geto mejaḳ gëp mehöti, og rëḳ ḳataḳ jaḳ.]”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam Parisai* denġo ġaġek peggirinsën sën Yesu nër agi, lob deraḳ ni bë nenër raḳ sir.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Lob bë denajom yi ahon, rëḳ deneggönengin alam sën yam denare lo in kwaj nevo Yesu bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.