Mateus 13
Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH
1 Vu buk saga Yesu vu begganġ ayo meto meya dobnë, beya nedo dus vu nġaggee böp nenga.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Loḳ alam yu böpata deya vu yi, lob Yesu raḳ ya nedo yaġ ti, galam pin denare nġaggee nenga.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Log nër ġaġek peggirinsën nġahiseḳë vu sir bë, “Ham gwenġo rë! Mehö netetëhin nos ġahis ti to meya huk anon in bë tetëhin yi nos ġahis.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Netetëhin nos ġahis, lob vahi to nedo loḳ aggata sën neyoh huk vuheng lo, lom soḳ yam degga pevis.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Log ġahis la to meraḳ nedo dob mahen teka sën raḳ neggëp ġelönġ vavunë lo, om kip pevis in dob mahen teka mu,
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 lob hes tum bevev raḳ lom meran ya, in ġeġa su luḳ ya dob ġebinë rë.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Log ġahis vahi to meloḳ ya nedo vos niggin ggin ayo, lob vos niggin ggin sënë kip merig meggök nos bevonġ paya.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Log ġahis la to meluḳ ya nedo dob jeji, lob rig besis anon nivesa. La sis anon mehödahis nemadvahi, gela sis anon mehödahis löö, gela sis anon mehödahis ti benemadluho.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Mehöti bë nenga neggëp, og genġo ġaġek sënë.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Lob yi hur maluh ya deloḳ tepëḳ in yi bë, “Ġenër ġaġek pin netu ġaġek peggirinsën vu sir in va?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Loḳ nër yah vu sir bë, “In Anutu tateḳin Nyëġ-yaġek-yi yi ġaġek vunsën degwa vu ham, gaḳ su tateḳin vu alam sënë rë.
11 Jesus respondeu:
12 Mehöti sën neraḳ ġaġek degwa ni lo, og rëḳ jaḳ la degwa ni geving rot, gemehöti sën su neraḳ ġaġek degwa ni rë lo, og rëḳ kwa birekin teka sën neraḳ ni lo benama na veröḳ yi.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Senër ġaġek peggirinsën vu sir in bë rëḳ degelë mu gesu dejaḳ ni rë, log degenġo mu gesu denatöḳ jaḳ ġaġek degwa rë.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Om mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya yi ġaġek anon raḳ, sën nër nebë:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 GeYesaya nër raḳ sir ving bë:
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Gaḳ mu hameḳ kwamin vesa in ham malamin nelë sa los ham nengamin nenġo sayeġ.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Sa nanër vu ham yönon nabë: Wirek alam-denenër-ġaġek-ranġahsën los alam yohvu nġahiseḳë denetunġ malaj in bë degelë nġaa sën ham nelë agi, rëḳ su denelë rë. Log denebë nengaj in bë degenġo ġaġek sën ham nenġo agi, rëḳ su denenġo rë.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Om ham gwenġo ġaġek peggirinsën raḳ mehö netetëhin ġahis lo degwa rë.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Alam sën denenġo Nyëġ-yaġek-yi yi ġaġek rëḳ su kwaj netöḳ raḳ degwa rë lo, og sir nebë ġahis sën to nedo loḳ aggata, in Mehö Nipaya lo yam nesepos ġaġek lo vër in ayoj.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Log ġahis sën to nedo raḳ ġelönġ vavunë lo, nebë alam sën denġo ġaġek medeḳo raḳ pevis mekwaj vesa in.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Rëḳ mu sir nebë nos ġeġa sën neraḳ vu ġelönġ lo, lob su denedo hus ading rë. Bë nġaa maggin ti natöḳ jaḳ sir, ma mehö la denanër sir in desepa loḳ sa ġaġek, og rëḳ dedëëin na pevis.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Log ġahis sën to meloḳ ya vos niggin ggin ayo lo, nebë alam sën denenġo ġaġek, loḳ newaj neraḳ in nġaa dob yi lo. Gahëj ving monë lu nġaa rot ggök ya ġaġek, lom diiḳ gesu sis anon rë.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Log ġahis sën to meluḳ ya dob jeji lo nebë alam sën denġo ġaġek bedetöḳ raḳ degwa bedenevonġ ving bedenevonġ banon raḳ lo. La denesis anon mehödahis nemadvahi, gela denesis anon mehödahis löö, gela denesis anon mehödahis ti benemadluho.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Loḳ nër ġaġek peggirinsën ngwë ggökin vu sir bë, “Sën Nyëġ-yaġek-yi anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mehönon ti tetëhin nos ġahis nivesa loḳ yi huk.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Lob neggëp yiing buk, log mehö sën nelë yi paya lo, tetëhin vos nipaya ġahis ggök ya nos ġahis lo vavunë geneya.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Lob ġahis lo kip meböp raḳ ggovek bebë ngis anon, loḳ delë vos nipaya lo kip merivin loḳ ving.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Lob yi hur ya denër vu yi bë, ‘Mehö böp, maḳ ġetetëhin ġahis nivesa loḳ honġ huk, log vos nipaya sën kip agu yam vu tena?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Loḳ nër vu sir bë, ‘Mehö sën nelë sa paya lo vonġ nġaa sënë!’ Lom yi hur deloḳ tepëḳ in yi bë, ‘Om he na bepul vos sënë na?’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Rëḳ nër yah bë, ‘Ma! Bë ham bepul vos na, og maḳ ham rëḳ bepul nos la geving.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Om ham naḳööḳ geluho desarömin sir medebare gebuk sën hil abo nos anon lo rë. Lob doḳ buk saga og sëḳ nanër vu alam sën debo nos anon lo nabë dengap vos nipaya jaḳ bun namuġin bena degetë jaḳ na nengwah, log mëm dengupin nos anon jaḳ na sa jök.’”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Loḳ Yesu nër ġaġek peggirinsën ngwë vu sir ggökin bë, “Sën Nyëġ-yaġek-yi anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mastet* ġahis sën mehöti ḳo meya mehin loḳ yi huk.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Nos ġahis saga mahen teka genos ġahis pin kesuu, rëḳ tum nekip lob böp neraḳ benekesuu nos pin geya netu ḳele, besoḳ sën denevëëng medeneya agi yam denejegwi newisej loḳ nema.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Log nër ġaġek peggirinsën ngwë vu sir nebë, “Sën Nyëġ-yaġek-yi anon jaḳ lo, og yiḳ nebë yiist* sën nevonġ bebrët nerig lo. Avëh ti ḳo meya sarömin ving parawa ḳetuḳ löö loḳ ġabum, lom yiist* köd parawa pin sënë merig.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Yesu nër ġaġek peggirinsën pin saga gesu nër ti ranġah rë, gaḳ nër tu ġaġek peggirinsën mu vu alam yu böpata saga.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 In mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya yi ġaġek sënë anon jaḳ. Sën nebë:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Yesu nër ggovek, log vuu alam yu böpata saga ya, geloḳ yah begganġ ayo, lob yi hur maluh ya deloḳ tepëḳ in yi bë, “Ġenanër ġaġek peggirinsën sën vos nipaya kip loḳ huk anon lo degwa ranġah vu he rë.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Lob nër yah vu sir bë, “Mehö sën nevaroh nos ġahis nivesa saga og Mehönon Nalu.
37 Jesus respondeu:
38 Gedob pin sënë nebë huk, genos ġahis nivesa saga nebë alam sën detu Anutu yi hur, gevos nipaya saga nebë Mehö Nipaya Satan yi hur lo.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Log mehö netetëhin vos nipaya ġahis lo, saga Satan. Log buk sën dengupin nos lo, saga og buk sën dob los yaġek nama na lo. Galam sën dengupin nos lo, sagaḳ angër lo.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Log sën dengupin vos nipaya mena debesi pin jaḳ nengwah lo, og yiḳ rëḳ degevonġ nabë sënë doḳ Buk-tamusën.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Doḳ buk saga Mehönon Nalu rëḳ gevonġ yi angër na dengupin alam nij paya pin sën depelëpin alam-vonġvingsën-yi lo geving alam pin sën denevonġ nġaa nipaya lo, bedegeḳo sir vër in Anutu-yi-Nyëġ.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Lob rëḳ degetë sir doḳ na nengwah, bedengu los degeköö nyëj.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Lob vu buk saga Anutu-yi-alam rëḳ denajëh nabë hes gëp Amaj-yi-Nyëġ. Mehöti bë nenga neggëp og genġo ġaġek sënë!”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Log sën Nyëġ-yaġek-yi anon jaḳ lo, og yiḳ nebë ḳupeḳ nivesa sën mehöti vun meneggëp loḳ dob bemehö ngwë töḳ vu, log vun yah ggökin. Kwa vesa rot geya nevonġ yi nġaa pin balam debaġo beḳo monë raḳ pin, lom yah baġo dob len ti sënë betu yi nġaa.”
44 — O
45 “Log sën Nyëġ-yaġek-yi anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mehö-nebaġo-nġaa nesero ḳumḳum nivesa in bë baġo.
45 — O
46 Töḳ vu ḳumḳum ti bemalanġeri rot beyi monë böpata rot. Lom ya mevonġ yi ḳupeḳ pin balam debaġo, lob ḳo monë raḳ betum yah baġo ḳumḳum malanġeri sënë raḳ betu yi nġaa.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Log ġaġek peggirinsën ngwë nebë sënë: Sën Nyëġ-yaġek-yi anon jaḳ lo, og yiḳ nebë leḳ-ġël-yi ti sën denetë luḳ ya loo beggërin ġël aggagga loḳ.
47 — O
48 Leḳ pup lom dedadii raḳ yam roneḳ, bedeggooin ġël nivesa loḳ ya ġabum, gedetë nipaya ya.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Lob buk sën yaġek los dob nama na lo, og rëḳ nabë sënë. Angër rëḳ nam degeḳo alam nij paya vër doḳ alam nijvesa vuheng,
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 bena degetë sir doḳ na nengwah, bedengu los degeköö nyëj.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Log Yesu loḳ tepëḳ in sir bë, “Maḳ ham raḳ ġaġek mewis pin sënë degwa ni?” Lom deyoġek bë, “Ëë-ë!”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Lob nër yah vu sir bë, “Mehö-horek-yi sën nenġo ġaġek raḳ Nyëġ-yaġek-yi venuh ggovek lo, saga nebë begganġ ala ti. Loḳ ya yi begganġ-ḳupeḳ-yi ayo beḳo yi ḳupeḳ mewis los muġeng loḳ ti beluḳ yom.”
52 Jesus disse:
53 Yesu nër ġaġek peggirinsën saga vu sir ggovek log vuu hir nyëġ ya,
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 geyah ben menenër Anutu yi ġaġek vu yi alam loḳ hir dub-supinsën-yi. Lom avij töḳ medenër bë, “Mehö sënë ḳo kwa los nġaa böp böp sënë vu tena?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Yosep sën mehö nelev begganġ lo nalu yi! Gata Maria! Gemaḳ ari lo sën Yakobus geYosep geSimon geYudas lo?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Gavëhnö lo sën denedo ving hil-ë! Log maḳ ḳo nġaa pin sënë vu tena?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Denër nebë sënë, log denelë yi paya. Rëḳ Yesu nër vu sir bë, “Alam vu nyëġ pin deneḳo mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën arëj raḳ, gaḳ yö hir alam, gesir sën losho begganġ-bu timu lo, og ma!”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Lob su vonġ nġaa böp nġahiseḳë vu nyëġ saga rë, in su ayoj neya timu vu yi rë.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.