Marcos 10
Ġaġek Mewis (BZH) vs ACF
1 Yesu kedi vu saga beyah vaseḳ bël Yordan geya distrik Yudea, lob alam nġahiseḳë desupin sir medeya vu yi ggökin, loḳ netateḳin ġaġek vu sir ggökin nebë sën yö medo nevonġ yoh vu buk lo.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Lob Parisai* la deverup in bë deseggi yi, lom deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Hil horek nër bë yoh vu bë mehöti nidëlin venë ma ma?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Moses vo horek vu ham nebë va?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Lom denër bë, “Moses nër bë yoh vu bë mehöti kevu ḳapiya-vepulsën-yi ti nabë ‘Su sa venëġ honġ rë!’, log mëm juuk venë na.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Loḳ Yesu nër vu sir bë, “Ham ayomin niwëëk, om sën Moses vo horek ti sën vu ham.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Gaḳ Anutu tunġ maluh gavëh vu nyëdahis sën netunġ dob los nġaa pin lo.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Om maluh rëḳ gevuu ama lu ata, log geḳo venë, lob luho denatu anon timu.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 Yönon, luho denatu anon timu. Luho su rëḳ nabë luho luu gökin rë, gaḳ denatu anon timu.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Om nġaa sën Anutu duu ahon ggovek lo, og mehönon su debepul.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Loḳ mëm deraḳ yah hir begganġ vavunë, lob yi hur maluh deloḳ tepëḳ yah vu yi in ġaġek sënë ggökin.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Lom mëm nër vu sir bë, “Bë maluh ti nidëlin venë gegeḳo avëh ngwë natu venë, og mehö sënë nevonġ baggëb bevonġ paya vu venë soġek.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Log bë avëh ti nidëlin regga megevuu na, log na mejaḳ vu maluh ngwë natu regga, og avëh sënë nevonġ baggëb.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Lob mehö la deḳo hurmahen mahen medeyam vu yi in bë gebë nema jaḳ sir, loḳ yi hur maluh deruuk sir.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Loḳ Yesu lë bë denevonġ nebë sënë, lom ahë sengën genër vu sir bë, “Ham gwevonġ hurmahen denam vu sa, ham su gwërin sir! In alam sën ayoj neyam timu vu sa nebë hurmahen, og rëḳ demedo doḳ Anutu-yi-nyëġ.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Sa nanër vu ham yönon nabë: Bë mehöti sën su ayo na timu vu Anutu-yi-nyëġ nabë hurmahen rë lo, og su yoh vu bë doḳ na rë.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Lom mëm neḳo hurmahen raḳ menetabuu sir, log bë nema raḳ sir gejom raḳ vu Anutu in sir bë semu sir.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Yesu kedi in bë na jaḳ, loḳ mehöti seröġ meyam ggërin yi geyun lus vu yi, log loḳ tepëḳ in bë, “Tatovaha! Honġ mehö nim vesa anon! Sa ġevonġ nabë va in sa medo malaġ-tumsën degwata los degwata?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu yi bë, “Ġënër sa bë sa niġ vesa in va? Yiḳ Anutu yö timu nivesa!
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Ġeraḳ Anutu yi horek sënë ni nebë: Su ġengis mehönon medenadiiḳ! Su gwevonġ baggëb! Su ġeġodeḳ nġaa! Su ġenanër ġaġek kuungsën jaḳ mehö ngwë! Su gwekuung in mehönon geġebo hir nġaa vër! Ġeġurek amam lu atam babuj!”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Lob mehö sënë nër yah vu Yesu bë, “Tatovaha! Sënëḳ senġo nahën hurmahen log sa nesepa loḳ horek pin sënë, rot beverup gwëbeng sagi.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Lob Yesu lë yi bahë ving yi, lob nër vu yi bë, “Genġaa ti nahën! Ġena gwevonġ honġ ḳupeḳ pin na bemehönon debaġo, lob gwevonġ monë sën gweḳo jaḳ lo na vu alam sën deneraḳ vu in nġaa lo. Gwevonġ nabë sënë, log mëm ġenam ġesepa sa, gemëm honġ ḳupeḳ nivesa rëḳ gëp vu yaġek.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Mehö sënë nġo ġaġek sënë, lom mala seluh geyah meya los ayo maggin in yi ḳupeḳ nġahiseḳë rot.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Lom Yesu mala ḳo loḳ sir, log nër vu yi hur maluh bë, “Alam sën hir ḳupeḳ nġahiseḳë lo bë dedoḳ na Anutu-yi-nyëġ, og rëḳ debimengin.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Lob yi hur maluh delëk mederanġa nemaj in yi ġaġek sënë, loḳ Yesu nër yah ggökin vu sir bë, “Naluġ lo! Alam bë dedoḳ na Anutu-yi-nyëġ, og rëḳ huk böp vu sir.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Nabë kamer ti gurek na rureḳ len, og yiḳ huk böpata rot, rëḳ mu nabë mehö-los-bengö-ggoreksën ti gevonġin nabë doḳ na Anutu-yi-nyëġ, og sagaḳ huk böpata rot kesuu.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Lob yi hur maluh ḳenuj ya in, geyö deloḳ tepëḳ vu sir bë, “Om maḳ re yoh vu bë rëḳ na medo mala-tumsën-a?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Lob Yesu gët sir genër bë, “Mehönon su deyoh vu bë degevonġ beyö demedo malaj-tumsën rë, gaḳ Anutu yö yoh vu bë gevonġ. In Anutu yoh vu bë gevonġ nġaa pin.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Loḳ Pita nër yah vu yi bë, “Gwelë! He hevuu he nġaa pin ya gehë yam medo nesepa honġ!”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Lob Yesu nër bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë mehöti sën gevuu ben gari losho avëhnö lo, gata losho ama genalu lo geyi dob, in sa los sa Bengö Nivesa sënë lo,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 og vu buk sënë rëḳ geḳo mehödahis jaḳ gëp alam nemadvahi doḳ nah yi begganġ gari lo avëhnö lo, ata lo nalu lo, geyi dob. Log rëḳ geḳo vanë geving, gevu Buk-tamusën rëḳ medo mala-tumsën degwata los degwata.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Rëḳ mu alam nġahijseḳë vu muġinsën, rëḳ nom denatu alam tamusën, galam nġahijseḳë vu tamusën rëḳ nah denatu muġinsën.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Lob detetuu aggata beya deverup in bë dena Yerusalem. Yesu muġin meya, lob yi hur maluh newaj neraḳ, galam sën denesepa yi lo deneggöneng in sir. Loḳ Yesu supin sir nemadluho-bevidek-luu lo ggök yahin benër nġaa sën rëḳ natöḳ vu yi lo ranġah vu sir.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Bë, “Ham nġo! Gwëbeng hil naraḳ menaya Yerusalem, lom mëm rëḳ degetunġ Mehönon Nalu doḳ na alam-deneḳo-seriveng hir ggev lo los alam-horek-yi lo nemaj, lom rëḳ degevonġ ġaġek vu yi bedenanër nabë nadiiḳ, log degevonġ doḳ na alam-yu-ngwë nemaj
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 in depelë yi gedepesuv nyëj ḳos jaḳ yi gedebeek yi jaḳ aggis, log mëm dengis yi menadiiḳ. Gebuk natu löö loḳ kedi jaḳ nah gökin.”
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Lob Sebedi nalu Yakobus luho Jon verup deya vu Yesu medeloḳ tepëḳ vu bë, “Tatovaha! Alu bë ḳetaġ ġaġek ti vu honġ in gwevonġ vu aluu.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu luho bë, “Melu kwamin nevo bë sa ġevonġ nabë va vu meluu-a?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Loḳ luho denër yah bë, “Ġenanër vu aluu in tamusën sën rëḳ ġemedo los nim wëëk böpata gevuneḳ vuneḳ yaġek yi lo, og mëm alu natu honġ ġadu bemedo kwebem vahi vahi. Aluu ngwë medo nemam vesa, gengwë medo nemam ḳëj.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Rëḳ Yesu nër yah vu luho bë, “Meluu duġin ġaġek sën melu nekwetaġ in vu sa-ë degwa! Ma melu yoh vu bë melu rëḳ nanum doḳ kap* sën sëḳ nanum doḳ lo? Ma melu yöh vu bë rëḳ jipek bël nabë sën sëḳ jipek doḳ lo?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Loḳ luho deyoġekin bë, “Alu ayoh vu!”
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Rëḳ mu mehö sën rëḳ medo gëp sa nemaġ vesa, gemehö sën rëḳ medo sa nemaġ ḳëj lo, og su neggëp vu sa rë. Gaḳ alam sën Amaġ yö ggooin sir raḳ lo, sën rëḳ demedo doḳ.”
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Lob sir nemadluho denġo luho hir ġaġek sënë, lob ahëj sengën vu Yakobus luho ari Jon.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Rëḳ Yesu supin sir genër vu sir bë, “Ham raḳ alam dahis nij bë hir alam sën deneġin sir lo, og deneḳo sir raḳ vu hir alam, gehir alam böp denedeġinengin hir alam raḳ horek nġahi.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Rëḳ mu ham, og ham su gwevonġ nabë sënë. Gaḳ bë ham ti gevonġin nabë natu ham mehö böp ti, og gevonġ nġaa nabë sën tu ham hur in doḳ vu ham,
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 log bë ham ti gevonġin nabë natu ham mehö muġinsën ti, og gevonġ nġaa nabë sën yi mehö meris lo, begevonġ huk nyëmasën vu ham pin.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 In Mehönon Nalu yiḳ nebë sënë. Su yam in bë mehönon pin degevonġ huk mededoḳ vu yi rë, gaḳ yam in bë gevonġ huk vu mehönon pin los nadiiḳ doḳ nah alam nġahiseḳë bej in geḳo sir nah vu Anutu.
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Yesu losho yi hur maluh ya detöḳ ya Yeriko gedekesuu medeneya. Geyi hur maluh losho alam nġahiseḳë deneya ving yi. Loḳ ya verup detöḳ vu Timaius nalu Bartimaius mala ḳenod menedo loḳ aggata nenga, bemedo neketaġ monë lu nġaa vu alam bë dedoḳ vu yi.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Lob nġo Yesu Nasaret bengö nebë verup, lob tahi ya niwëëk bë, “Yesu! Davit*-yi-mewis honġ! Kwam gevonġin sa!”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Loḳ alam pin saga depetupek raḳ yi medenër bë aye nama. Rëḳ ma gepasanġ netahi niwëëk rot bë, “Davit*-yi-mewis! Kwam gevonġin sa!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Lob Yesu nare benër vu sir bë, “Nabë nam!” Lob detahi yam bedenër vu bë, “Ayom sepëp jaḳ! Tahi honġ, om kwedi jaḳ meġena vu!”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Lob selevekin yi röpröp sën bom yi loḳ lo ya, gekedi pesönġ meya vu Yesu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġevonġin bë sa ġevonġ va vu honġ-a?” Loḳ mehö sën mala ḳenod lo nër yah vu bë, “Mehöböp! Sa bë gwevonġ sa malaġ natum in sa ġalë nyëġ gökin!”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Lom mëm Yesu nër vu yi bë, “Om ġena! Ayom yam timu vu sa, om vonġ bemalam nivesa raḳ!” Lob pevis menelë nyëġ, loḳ mëm tetuu aggata metamuin Yesu.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.