Marcos 10
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB
1 Yesu kedi vu saga beyah vaseḳ bël Yordan geya distrik Yudea, lob alam nġahiseḳë desupin sir medeya vu yi ggökin, loḳ netateḳin ġaġek vu sir ggökin nebë sën yö medo nevonġ yoh vu buk lo.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Lob Parisai* la deverup in bë deseggi yi, lom deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Hil horek nër bë yoh vu bë mehöti nidëlin venë ma ma?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Moses vo horek vu ham nebë va?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Lom denër bë, “Moses nër bë yoh vu bë mehöti kevu ḳapiya-vepulsën-yi ti nabë ‘Su sa venëġ honġ rë!’, log mëm juuk venë na.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Loḳ Yesu nër vu sir bë, “Ham ayomin niwëëk, om sën Moses vo horek ti sën vu ham.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Gaḳ Anutu tunġ maluh gavëh vu nyëdahis sën netunġ dob los nġaa pin lo.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Om maluh rëḳ gevuu ama lu ata, log geḳo venë, lob luho denatu anon timu.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Yönon, luho denatu anon timu. Luho su rëḳ nabë luho luu gökin rë, gaḳ denatu anon timu.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Om nġaa sën Anutu duu ahon ggovek lo, og mehönon su debepul.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Loḳ mëm deraḳ yah hir begganġ vavunë, lob yi hur maluh deloḳ tepëḳ yah vu yi in ġaġek sënë ggökin.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Lom mëm nër vu sir bë, “Bë maluh ti nidëlin venë gegeḳo avëh ngwë natu venë, og mehö sënë nevonġ baggëb bevonġ paya vu venë soġek.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Log bë avëh ti nidëlin regga megevuu na, log na mejaḳ vu maluh ngwë natu regga, og avëh sënë nevonġ baggëb.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Lob mehö la deḳo hurmahen mahen medeyam vu yi in bë gebë nema jaḳ sir, loḳ yi hur maluh deruuk sir.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Loḳ Yesu lë bë denevonġ nebë sënë, lom ahë sengën genër vu sir bë, “Ham gwevonġ hurmahen denam vu sa, ham su gwërin sir! In alam sën ayoj neyam timu vu sa nebë hurmahen, og rëḳ demedo doḳ Anutu-yi-nyëġ.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Sa nanër vu ham yönon nabë: Bë mehöti sën su ayo na timu vu Anutu-yi-nyëġ nabë hurmahen rë lo, og su yoh vu bë doḳ na rë.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Lom mëm neḳo hurmahen raḳ menetabuu sir, log bë nema raḳ sir gejom raḳ vu Anutu in sir bë semu sir.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yesu kedi in bë na jaḳ, loḳ mehöti seröġ meyam ggërin yi geyun lus vu yi, log loḳ tepëḳ in bë, “Tatovaha! Honġ mehö nim vesa anon! Sa ġevonġ nabë va in sa medo malaġ-tumsën degwata los degwata?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu yi bë, “Ġënër sa bë sa niġ vesa in va? Yiḳ Anutu yö timu nivesa!
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Ġeraḳ Anutu yi horek sënë ni nebë: Su ġengis mehönon medenadiiḳ! Su gwevonġ baggëb! Su ġeġodeḳ nġaa! Su ġenanër ġaġek kuungsën jaḳ mehö ngwë! Su gwekuung in mehönon geġebo hir nġaa vër! Ġeġurek amam lu atam babuj!”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Lob mehö sënë nër yah vu Yesu bë, “Tatovaha! Sënëḳ senġo nahën hurmahen log sa nesepa loḳ horek pin sënë, rot beverup gwëbeng sagi.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Lob Yesu lë yi bahë ving yi, lob nër vu yi bë, “Genġaa ti nahën! Ġena gwevonġ honġ ḳupeḳ pin na bemehönon debaġo, lob gwevonġ monë sën gweḳo jaḳ lo na vu alam sën deneraḳ vu in nġaa lo. Gwevonġ nabë sënë, log mëm ġenam ġesepa sa, gemëm honġ ḳupeḳ nivesa rëḳ gëp vu yaġek.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Mehö sënë nġo ġaġek sënë, lom mala seluh geyah meya los ayo maggin in yi ḳupeḳ nġahiseḳë rot.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Lom Yesu mala ḳo loḳ sir, log nër vu yi hur maluh bë, “Alam sën hir ḳupeḳ nġahiseḳë lo bë dedoḳ na Anutu-yi-nyëġ, og rëḳ debimengin.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Lob yi hur maluh delëk mederanġa nemaj in yi ġaġek sënë, loḳ Yesu nër yah ggökin vu sir bë, “Naluġ lo! Alam bë dedoḳ na Anutu-yi-nyëġ, og rëḳ huk böp vu sir.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Nabë kamer ti gurek na rureḳ len, og yiḳ huk böpata rot, rëḳ mu nabë mehö-los-bengö-ggoreksën ti gevonġin nabë doḳ na Anutu-yi-nyëġ, og sagaḳ huk böpata rot kesuu.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Lob yi hur maluh ḳenuj ya in, geyö deloḳ tepëḳ vu sir bë, “Om maḳ re yoh vu bë rëḳ na medo mala-tumsën-a?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Lob Yesu gët sir genër bë, “Mehönon su deyoh vu bë degevonġ beyö demedo malaj-tumsën rë, gaḳ Anutu yö yoh vu bë gevonġ. In Anutu yoh vu bë gevonġ nġaa pin.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Loḳ Pita nër yah vu yi bë, “Gwelë! He hevuu he nġaa pin ya gehë yam medo nesepa honġ!”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Lob Yesu nër bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë mehöti sën gevuu ben gari losho avëhnö lo, gata losho ama genalu lo geyi dob, in sa los sa Bengö Nivesa sënë lo,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 og vu buk sënë rëḳ geḳo mehödahis jaḳ gëp alam nemadvahi doḳ nah yi begganġ gari lo avëhnö lo, ata lo nalu lo, geyi dob. Log rëḳ geḳo vanë geving, gevu Buk-tamusën rëḳ medo mala-tumsën degwata los degwata.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Rëḳ mu alam nġahijseḳë vu muġinsën, rëḳ nom denatu alam tamusën, galam nġahijseḳë vu tamusën rëḳ nah denatu muġinsën.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Lob detetuu aggata beya deverup in bë dena Yerusalem. Yesu muġin meya, lob yi hur maluh newaj neraḳ, galam sën denesepa yi lo deneggöneng in sir. Loḳ Yesu supin sir nemadluho-bevidek-luu lo ggök yahin benër nġaa sën rëḳ natöḳ vu yi lo ranġah vu sir.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Bë, “Ham nġo! Gwëbeng hil naraḳ menaya Yerusalem, lom mëm rëḳ degetunġ Mehönon Nalu doḳ na alam-deneḳo-seriveng hir ggev lo los alam-horek-yi lo nemaj, lom rëḳ degevonġ ġaġek vu yi bedenanër nabë nadiiḳ, log degevonġ doḳ na alam-yu-ngwë nemaj
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 in depelë yi gedepesuv nyëj ḳos jaḳ yi gedebeek yi jaḳ aggis, log mëm dengis yi menadiiḳ. Gebuk natu löö loḳ kedi jaḳ nah gökin.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Lob Sebedi nalu Yakobus luho Jon verup deya vu Yesu medeloḳ tepëḳ vu bë, “Tatovaha! Alu bë ḳetaġ ġaġek ti vu honġ in gwevonġ vu aluu.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu luho bë, “Melu kwamin nevo bë sa ġevonġ nabë va vu meluu-a?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Loḳ luho denër yah bë, “Ġenanër vu aluu in tamusën sën rëḳ ġemedo los nim wëëk böpata gevuneḳ vuneḳ yaġek yi lo, og mëm alu natu honġ ġadu bemedo kwebem vahi vahi. Aluu ngwë medo nemam vesa, gengwë medo nemam ḳëj.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Rëḳ Yesu nër yah vu luho bë, “Meluu duġin ġaġek sën melu nekwetaġ in vu sa-ë degwa! Ma melu yoh vu bë melu rëḳ nanum doḳ kap* sën sëḳ nanum doḳ lo? Ma melu yöh vu bë rëḳ jipek bël nabë sën sëḳ jipek doḳ lo?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Loḳ luho deyoġekin bë, “Alu ayoh vu!”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Rëḳ mu mehö sën rëḳ medo gëp sa nemaġ vesa, gemehö sën rëḳ medo sa nemaġ ḳëj lo, og su neggëp vu sa rë. Gaḳ alam sën Amaġ yö ggooin sir raḳ lo, sën rëḳ demedo doḳ.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Lob sir nemadluho denġo luho hir ġaġek sënë, lob ahëj sengën vu Yakobus luho ari Jon.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Rëḳ Yesu supin sir genër vu sir bë, “Ham raḳ alam dahis nij bë hir alam sën deneġin sir lo, og deneḳo sir raḳ vu hir alam, gehir alam böp denedeġinengin hir alam raḳ horek nġahi.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Rëḳ mu ham, og ham su gwevonġ nabë sënë. Gaḳ bë ham ti gevonġin nabë natu ham mehö böp ti, og gevonġ nġaa nabë sën tu ham hur in doḳ vu ham,
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 log bë ham ti gevonġin nabë natu ham mehö muġinsën ti, og gevonġ nġaa nabë sën yi mehö meris lo, begevonġ huk nyëmasën vu ham pin.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 In Mehönon Nalu yiḳ nebë sënë. Su yam in bë mehönon pin degevonġ huk mededoḳ vu yi rë, gaḳ yam in bë gevonġ huk vu mehönon pin los nadiiḳ doḳ nah alam nġahiseḳë bej in geḳo sir nah vu Anutu.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Yesu losho yi hur maluh ya detöḳ ya Yeriko gedekesuu medeneya. Geyi hur maluh losho alam nġahiseḳë deneya ving yi. Loḳ ya verup detöḳ vu Timaius nalu Bartimaius mala ḳenod menedo loḳ aggata nenga, bemedo neketaġ monë lu nġaa vu alam bë dedoḳ vu yi.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Lob nġo Yesu Nasaret bengö nebë verup, lob tahi ya niwëëk bë, “Yesu! Davit*-yi-mewis honġ! Kwam gevonġin sa!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Loḳ alam pin saga depetupek raḳ yi medenër bë aye nama. Rëḳ ma gepasanġ netahi niwëëk rot bë, “Davit*-yi-mewis! Kwam gevonġin sa!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Lob Yesu nare benër vu sir bë, “Nabë nam!” Lob detahi yam bedenër vu bë, “Ayom sepëp jaḳ! Tahi honġ, om kwedi jaḳ meġena vu!”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Lob selevekin yi röpröp sën bom yi loḳ lo ya, gekedi pesönġ meya vu Yesu.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġevonġin bë sa ġevonġ va vu honġ-a?” Loḳ mehö sën mala ḳenod lo nër yah vu bë, “Mehöböp! Sa bë gwevonġ sa malaġ natum in sa ġalë nyëġ gökin!”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Lom mëm Yesu nër vu yi bë, “Om ġena! Ayom yam timu vu sa, om vonġ bemalam nivesa raḳ!” Lob pevis menelë nyëġ, loḳ mëm tetuu aggata metamuin Yesu.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.