Lucas 22

Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Buk vabuung sën denegga brët sën yiist* nema in lo verup. Sën denenër bë Buk-ggöksën-yi* lo.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi denesero aggata bë dengis Yesu. Rëḳ ma in deneggönengin alam.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Loḳ Satan loḳ ya Yudas sën denenër arë ngwë nebë Iskariot lo ayo. Yiḳ sir nemadluho-bevidek-luu lo ti yi,
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 lob ya vengwënġ ving alam-deneḳo-seriveng losho alam sën deneġin dub-vabuung-böp lo, in bë natöḳ vu aggata lob bo Yesu doḳ na nemaj.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Lob kwaj vesa, gedenër vu yi vorot bë rëḳ debaġo yi.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Lob Yudas yoġek in ayej, log kwa nesero buk sën alam nġahiseḳë su denedo ving yi rë lo, in bë mëm gevonġ Yesu doḳ na nemaj.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Log Buk-vabuung sën alam Yuda denegga brët sën yiist* nema in lo verup ggovek ya, lom yiḳ buk sën denesis sipsip nalu Buk-ggöksën-yi* yi loḳ lo sënë.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Lob Yesu vonġ Pita luho Jon ya, genër vu luho bë, “Melu na gwero nos los reggu Buk-ggöksën-yi* vu hil in hil aġa.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Loḳ luho deloḳ tepëḳ yah vu bë, “Ġevonġin bë alu ġero gëp tena?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Loḳ nër yah bë, “Melu lë! Melu na medoḳ na nyëġ böp sagu, log mehöti rëḳ kerë bël doḳ dëg böp ti menatöḳ vu meluu doḳ aggata. Lob melu tamuin yi rot bedoḳ na begganġ sën doḳ na lo.
10 Jesus lhes explicou:
11 Lob melu nanër vu begganġ ala nabë, ‘Tatovaha nër bë alu anam nanër vu honġ nabë, “Begganġ ayo tena in sa los sa hur maluh lo aġa nos los reggu Buk-ggöksën-yi* dok-a?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Lob rëḳ tato ayo böpata ti sën neggëp vavunë vu meluu, ayo ti sën yö devah ḳanyë raḳ vorot. Lob melu gwero nos los reggu vu hil doḳ saga.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ggovek log luho deya, lob ya detöḳ vu nġaa pin yoh vu sën Yesu nër vu luho lo. Lob luho dero nos los reggu Buk-ggöksën-yi* loḳ.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Log nyëġ neggovek, lob Yesu bë ga nos los reggu geving sinarë lo.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Lob nër vu sir bë, “Sahëġ neving rot bë seġa nos los reggu Buk-ggöksën-yi* sënë geving ham rë, loḳ mëm sa ġaḳo vanë.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Log sa nanër vu ham nabë: Sa su rëḳ ġa nġaa sënë gökin nah rë, rot bena berup doḳ buk sën hil aġa doḳ ti vu Anutu-yi-nyëġ lo.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Log ḳo wain kap ti raḳ bejom raḳ in los kwa vesa ya vu Anutu log nër vu sir bë, “Ham gweḳo sënë nök benanum noh vu ham.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Sa nanër vu ham nabë: Sa su rëḳ nanum wain gökin nah rë, rot bena berup doḳ buk sën hil medo doḳ Anutu-yi-nyëġ lo.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Log ḳo brët raḳ bevenġev raḳ in los kwa vesa ya vu Anutu, log debu bevo vu sir. Log nër bë, “Sa reggos sënë. Sën sëḳ ġetunġ natu seriveng doḳ nah ham bömin. Om ham medo sepa doḳ megwevonġ nabë sënë in ham kwamin bo sa.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Nebë saga bedegga ggovek, log ḳo wain kap ti raḳ bevonġ nebë saga, log nër bë, “Wain kap ti sënë og sa ḳöḳ, sën sëḳ ḳeseh in ham in bë tato nabë ġaġek mewis sën sejoo in doḳ vu ham lo rëḳ anon jaḳ.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Rëḳ mu ham gwelë ham rë! Mehö sën rëḳ bo sa doḳ na alam sën denelë sa paya nemaj lo yiḳ nedo raḳ tevor ving sa.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Yönon, Mehönon Nalu nesepa loḳ aggata sën Anutu nër tato vu yi lo. Rëḳ mu gëpin mehö sën rëḳ nanër yi ranġah vu alam bedengis yi lo.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Nër nebë sënë, lob yö deloḳ tepëḳ vu sir yah meyom bë, “Mehö re rëḳ gevonġ nġaa sënë?”
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Log tum hur maluh deḳo ġaġek ti raḳ loḳ sir, medenenër bë, “Re böp kesuu in geġin hil-a?”
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Loḳ Yesu nër vu sir bë, “Alam-yu-ngwë, og hir mehö-los-bengö tu alaj. Log alam sën detu ala medeneġin sir lo, og denenër behir alam deneḳo sir raḳ bedenenër sir bë sir alam nġatum.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Rëḳ mu ham, og ham su gwevonġ nabë saga. Gaḳ mehöti sën vonġin bë natu ham ala lo, og dahun yi bemedo nabë sën mehö ahë hus. Log mehöti sën vonġin bë natu ham ggev lo, og gevonġ nġaa nabë sën yi mehö meris ti in doḳ vu ham.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ma re tu ala? Mehö sën medo neġin in ga nos lo, ma hur sën neruu nos in bë geḳo na vu lo? Gaḳ yiḳ mehö sën neġin bë nos na in ga lo! Rëḳ mu sa, og sa nado ving ham nebë hur meris in bë sedoḳ vu ham.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Wirek hil los nado gemaggin töḳ vu sa beseggi sa, rëḳ ham nedo ving sa, geham su vuu sa rë.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Log Amaġ vo yi nyëġ vu sa in bë sa ġeġin, om sebo nyëġ vu ham in ham gweġin nabë saga.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Ham rëḳ gwa los nanum geving sa jaḳ sa tevor gëp sa nyëġ. Geham rëḳ medo jaḳ sëa-los-arëj beseggi alam Israel degwa nemadluho-bevidek-luu sën lo hir ġaġek.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 “Simon, Simon, gwenġo rë! Satan nër vorot bë yoh vu bë rëḳ geḳo ham na vu yi, begerii ham tetër nabë wit* ġahis.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Rëḳ sejom raḳ in honġ ggovek ya bë honġ vonġvingsën su rëḳ nadiiḳ na rë. Om sën ġegwërin honġ meġenom lo, og ġebo ġadu doḳ arim lo.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Loḳ Pita nër yah bë, “Mehöböp, sa hero sa menado in sena ḳarabus geving honġ balu nadiiḳ doḳ ti.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Loḳ Yesu nër bë, “Pita, sa nanër vu honġ nabë: Pehi buk sënë, og ḳöḳrëëh su rëḳ ngu rë, log rëḳ ġedah sa vun beron löö nabë honġ duġin sa.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Log nër vu sir bë, “Wirek sa hevonġ ham ya, lob ham su ḳo jej-monë-yi los je vahek sepa rë. Log ham su röp suu rë, lob maḳ ham raḳ vu in nġaa ti ma ma?” Loḳ denër yah bë, “Ma!”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Lob nër vu sir bë, “Gaḳ gwëbeng sënë nabë mehöti yi jej-monë-yi nedo, og yö geḳo sepa yi. Bevahek nabë saga. Gemehöti sën hen paëp-yu-anil nama lo, og tahuuin paëp-yu-anil ti jaḳ yi röpröp-ayööng-yi.
36 Então Jesus lhes disse:
37 In ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë, ‘Detevin yi ya ving alam nij paya.’ Om sa nanër vu ham nabë: Ġaġek sënë rëḳ anon jaḳ, jaḳ nġaa pin sën rëḳ natöḳ vu sa. Yönon, ġaġek pin sën neggëp loḳ ḳapiya raḳ sa lo, og rëḳ anon jaḳ.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Lob denër bë, “Mehöböp, ġelë? He paep-yu-anil luu sënë!” Loḳ nër yah bë, “Om yiḳ ggovek saga.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Log to meya dobnë beya Ḳedu Ḳele-oliv nebë sën nevonġ yoh vu buk lo. Lob yi hur maluh desepa yi medeya.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ya detöḳ ya, lob nër vu sir bë, “Ham najom jaḳ niwëëk, in nġaa ti su kepë ham.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Log tah verup ya teka, yoh vu sën hil ġetë ġelönġ na geto lo, lob yun lus log ketaġ vu Ama bë,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Amaġ, nabë kwam, og gweḳo nġaa maggin sënë vër in sa. Rëḳ mu su ġesepa doḳ sa ġaġek, gaḳ nġo kwam.”
42 dizendo:
43 [Lob angër ti vu yaġek beyam ġadu yi.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Yesu nġo maggin panġsën rot, lob jom raḳ ggökin niwëëk rot. Lob ḳerus yam in rot benetetuḳ nebë ḳöḳ beto neluḳ ya dob.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Jom raḳ ggovek, log kedi raḳ beyah to vu yi hur maluh lo. Loḳ lë bë deneggëp yiing, in ayoj maggin rot.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Lob nër vu sir bë, “Ham newëp in-a? Ham kwedi benġev jaḳ, in nġaa ti su kepë ham.”
46 E disse:
47 Yesu nahën medo nevengwënġ, log alam yu böpata deverup. Mehö sën arë nebë Yudas sën sir nemadluho-bevidek-luu lo ti yi, rëḳ li sir medeyam. Lob verup sesor meya vu Yesu in bë gemul* yi.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Loḳ Yesu nër vu yi bë, “Yudas, ġemul* Mehönon Nalu in bë ġetato yi ranġah-a?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Yesu yi hur maluh denare ving yi medelë nġaa sënë bë vonġin natöḳ vu yi, lob denër bë, “Mehöböp, he ngap sir jaḳ paggëpek-yu-anil-a?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Lob sir ti pevis mesis alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur, besap nenga ris vahi vesa ya.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Rëḳ Yesu nër bë, “Ggovek! Nġaa saga gëp!” Log bë nema raḳ mehö sënë nenga, lob nivesa raḳ yah ggökin.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Log Yesu loḳ tepëḳ vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev ga, dub-vabuung-böp ala lo, galam teta sën losho deyam in bë denajom yi ahon lo bë, “Maḳ ham yam in bë sero mehö-beġö-hodeḳ-yi ti om sën ham ḳo paëp-yu-anil los beġö meyam-ë?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Sa nado loḳ dub-vabuung-böp yoh vu buk ving ham, rëḳ ham su lah nemamin loḳ sa mejom sa ahon rë. Gaḳ buk sën gwëbeng agi, mëm ham buk. Om mala vahis niwëëk jaḳ na vavunë rot mekesuu.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Nër ggovek log dejom yi ahon medeḳo medeya. Lob deḳo yi loḳ ya alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi begganġ. Log Pita tamuin sir meneya, rëḳ nevun yi in sir meneyam ggëp ading.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Log devev nengwah loḳ telig ggëp begganġ sënë yi tete ayo, bemedo denevenguh. Lob Pita verup ya nedo ving sir.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Loḳ avëh ti lë bë medo nevenguh nengwah, lob tunġ mala raḳ yi genër bë, “Mehö sënë nedo ving Yesu ving.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Loḳ Pita lah yi vun bë, “Ma! Avëh, saḳ duġin yi.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Genedo teka loḳ mehö ngwë yah verup lë yi, lob nër bë, “Yiḳ sir sën lo ti sën honġ agi ving.” Rëḳ Pita nër yah bë, “Alam-e! Saḳ ma!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ggovek genedo hus ading rot yoh vu hes mala ti loḳ mehöti yah verup nër niwëëk bë, “Yönon rot, yiḳ mehö sagi sën nesepa yi ving. In yiḳ yi Galilea ti sënë!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Rëḳ Pita lah yi vun bë, “Alam-e! Sa duġin ġaġek ti sën ġenenër agi!” Nahën nenër nebë sënë, log pevis beḳöḳrëëh su.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Lob Mehöböp ggërin yah melë Pita. Lob Pita kwa vo yah ġaġek sën Mehöböp nër vu yi vorot lo bë, “Pehi buk sënë og ḳöḳrëëh su rëḳ ngu rë, log rëḳ ġedah sa vun beron löö.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Lob Pita to meya dobnë, beyah su böpata rot.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Alam sën denejom Yesu ahon lo denër pelë raḳ yi gedeveek yi.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Debom mala loḳ tob, gedenesis yi, log deneloḳ tepëḳ vu yi bë, “Honġ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën-a? Om ġenanër nabë re sis honġ-a?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Log denenër ġaġek nipaya nġahiseḳë vahi raḳ yi ving.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Heng to lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev detu alam Israel hir kaunsor, belosho alam-horek-yi lo desupin sir, log deḳo Yesu yam nare malaj gedenër bë,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Ġenanër vu he nabë honġ Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo ma ma?” Loḳ nër yah vu sir bë, “Nabë sa nanër nök vu ham, og ham su rëḳ gwevonġ geving rë.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Log bë sedoḳ tepëḳ in nök vu ham gökin, og ham su rëḳ nanër doḳ nom vu sa rë.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Rëḳ mu pehi sënë, og Mehönon Nalu rëḳ medo gëp niwëëk ala Anutu nema vesa bemedo degwata.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Lob sir pin denër yah bë, “Om maḳ honġ sagaḳ Anutu Nalu honġ-a?” Loḳ nër yah vu sir bë, “Yiḳ saga. Ham voseḳ vorot.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Lob denër bë, “Hil rëḳ ġanġo ġaġek re gökin-a? Ġaġek sënë yö raḳ verup avi behil hanġo ggovek ya.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.