Lucas 19
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Lob Yesu loḳ ya Yeriko in bë noh na bena.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Loḳ mehöti arë nebë Sakeus nedo. Alam-deneḳo-takës* hir ggev ti yi, beyi mehö neggorek monë nġahiseḳë.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Lob kwa nevo bë gelë Yesu mejaḳ ni nabë yi mehö nebë va. Rëḳ yi mehö vaha dus besu yoh vu bë rëḳ gelë yi nivesa rë, in alam nġahi rot medeggërin yi.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Lob seröġ bemuġin beya meraḳ ya ḳele map ti in bë mëm gelë Yesu. In raḳ ni bë rëḳ na berup sagu.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Lob Yesu ya verup bevarah mala raḳ melë yi, lob nër ya vu bë, “Sakeus, ġeduḳ pevis meġenam! In sëḳ medo geving honġ doḳ böm pehi sënë.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Lob luḳ pevis beḳo Yesu raḳ meya yi begganġ los kwa vesa.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Alam delë nebë sënë, lob ahëj sengën medenër bë, “Ya neggëp loḳ mehö nipaya ti sagu yi begganġ in va?”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Lob Sakeus ya nare benër vu Mehöböp bë, “Mehöböp, gwenġo rë. Sëḳ ġevonġ sa nġaa pin vahi vu alam sën deneraḳ vu in nġaa lo. Log alam sën sa tetuhin sir gesehodeḳ hir nġaa ti ti lo, og sëḳ ġevonġ nġaa lubeluu lubeluu doḳ nah vu sir.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Lob Yesu nër vu yi bë, “Gwëbeng sënë, Anutu ḳol alam begganġ ayo ti sënë yah vu yi. In mehö sënë og degwa vu Abraham ving.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Yönon, Mehönon Nalu yam in bë sero mehönon sën malaj nema lo begeḳo sir nah.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Denġo ġaġek sënë ggovek, log nër ġaġek peggirinsën ti vu sir. In ya verup dus raḳ Yerusalem, lob kwaj nevo bë buk dus raḳ bAnutu-yi-nyëġ vonġin anon jaḳ pevis avuti.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Lob nër vu sir bë, “Mehö böp ti bë na nyëġ ading ti jaḳ in degetunġ yi natu mehö-los-bengö benom geġin yi alam pin.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Lob supin yi hur nemadluho yam bevo monë ḳapiya luu luu ggelek sir pin, log nër vu sir bë, ‘Ham medo gwevonġ huk baġosën jaḳ monë sënë rot, besenom geto sënë gökin.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Rëḳ yi alam nij nelëlin yi, om ya, log devonġ mehö la detamuin yi medeya beya denër bë, ‘He nimin lël bë mehö saga su natu he mehö-los-bengö megeġin he!’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Rëḳ ma gedetunġ yi tu hir mehö-los-bengö ggovek geyom to. Lob nër bë, ‘Ham tahi alam sën sevo monë vu sir lo nam. Sa bë ġalë nabë sir ti ti deneḳo va la va la loḳ ya ving-a?’
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Lob mehöti nare yam muġin benër ya bë, ‘Mehö böp, sa hevonġ huk baġosën raḳ honġ monë ḳapiya luu sënë, log sa haḳo ḳapiya mehödahis sënë loḳ yam ving.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Lob mehö-los-bengö nër vu yi bë, ‘Honġ hur nivesa beġevonġ huk nivesa rot. Ġenemalamin nġaa mahen sënë nivesa, om sëḳ ġevonġ begweġin nyëġ böp yu nemadluho.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Log mehö ngwë sën netu luu nare benër ya bë, ‘Mehö böp, sa hevonġ huk baġosën raḳ honġ monë ḳapiya luu sënë, log gwëbeng sa haḳo ḳapiya nemadluho sënë loḳ yam ving.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Lob mehö-los-bengö nër vu yi bë, ‘Om sëḳ ġevonġ nyëġ böp yu nemadvahi in gweġin.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Loḳ hur ti verup nare yam, benër ya bë, ‘Mehö böp, honġ monë ḳapiya luu sën lo sënë. Sa hebom loḳ tob nyë dus teka besa heġin nivesa beyö nedo rot.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 In sa nehalë honġ bë honġ mehö nim wëëk. Nġaa sën mehö ngwë denetunġ menedo lo, og ġeneḳo. Genos sën mehö ngwë denevaroh lo, og ġenelev anon. Om sën sehönengin honġ, lob honġ monë ḳapiya luu sën lo yö nedo.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Lob mehö-los-bengö nër vu mehö sënë bë, ‘Honġ sënë, nim paya rot! Maḳ sëḳ ġevonġ ġaġek vu honġ jaḳ nġo honġ ġaġek saga rë. Maḳ ġeraḳ ni yönon bë sa mehö niġ wëëk, bemehö ngwë denetunġ nġaa nedo loḳ sa nehako, gesa nalev nos sën mehö ngwë denevaroh lo? Yönon-a? Sa nehevonġ nebë sënë?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Rëḳ nebë va sën su ġetunġ sa monë loḳ ya begganġ-monë-yi in bë senom og sa ġaḳo teka sevöḳ geving rë-ë?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Log nër vu alam sën denare dus vu lo bë, ‘Ham bo monë ḳapiya luu saga vër in mehö saga, gebo nah geving vu mehö sën ḳapiya mehödahis nedo vu yi lo.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Loḳ denër yah vu bë, ‘Mehö böp, mu ḳapiya mehödahis neggëp vu yi vorot.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Loḳ nër bë, ‘Sa nanër vu ham nabë mehöti sën nġaa neggëp vu yi lo, og sëḳ bo la gökin geving vu. Gaḳ mehöti sën yi nġaa su neggëp rë lo, og sëḳ bo teka sën neggëp vu yi lo vër in yi.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Rëḳ alam sën denelë sa paya benij lël bë sa su natu hir mehö-los-bengö lo, og ham gweḳo sir nam sënë beham ngis sir bedenadiiḳ jaḳ sa malaġ.’”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Yesu nër ġaġek sënë ggovek, log muġin betetuu aggata meneya Yerusalem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ya verup dus raḳ Betpage los Betania ggëp Ḳedu Ḳele-oliv, lob vonġ yi hur maluh luu deya,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 genër vu luho bë, “Melu na medoḳ na begganġ-bu ti sën melu malamin neya agu, lob melu rëḳ gwelë gedeseyu dogi nalu ti menare dus vu aggata avi. Mehöti su raḳ dogi sënë wirek rë, lob melu kwevelekin begweḳo nom.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Genabë mehöti doḳ tepëḳ nabë, ‘Melu gwevonġ va vu dogi sagi?’ og melu nanër nah nabë, ‘Mehöböp bë jaḳ mena’.”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Yesu vonġ luho ya, lob luho ya detöḳ vu nġaa pin yoh vu sën nër vu luho lo.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Luho medo denekevelekin dogi sënë, loḳ dogi ala loḳ tepëḳ in luho bë, “Melu nekwevelekin dogi nalu sënë in gwevonġ va vu?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Loḳ luho denër yah bë, “Mehöböp bë jaḳ mena.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Lob luho deḳo dogi medeya vu Yesu. Lob delah hir tob raḳ ya dogi demi, log detunġ Yesu raḳ ya nedo vavunë.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Bemëm neraḳ meneya, galam pin kwaj vesa rot vu yi bedenevah hir tob ggök aggata geneggök,
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 beya deverup dus raḳ sën aggata nehöö Ḳedu Ḳele-oliv. Lob yi hur maluh pin sën denesepa yi lo, gesir nġahiseḳë saga kwaj vo yah nġaa böp böp pin sën nevonġ bedenelë wirek lo, lob kwaj vesa bedenepisekin medeneḳo Anutu arë raḳ bë:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “Anutu gevonġ semusemu vu mehö-los-bengö sën neyam los Mehöböp niwëëk!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Log alam Parisai* la deloḳ ya alam yu böpata saga vuheng belosho deneya, lob denër vu Yesu bë, “Tatovaha, ġenanërin honġ hur maluh lo sënë nabë ayej nama.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Loḳ nër yah vu sir bë, “Sa nanër vu ham nabë: Bë ayej nama, og ġelönġ lo sënë yö rëḳ denapisek.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Loḳ Yesu ya verup dus raḳ, lob mala ya melë nyëġ böp Yerusalem, lob su raḳ.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Su raḳ bë, “Nabë yiḳ ġejaḳ mehö sën yoh vu bë gevonġ honġ beġemedo revuh lo ni gwëbeng sagi, og mëm sënë nivesa. Rëḳ ma gemehö sënë neggëp vunsën in honġ, gesu ġeraḳ ni rë.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Gwenġo rë, buk ti vonġin berup, lob alam sën degevonġ beġö vu honġ lo rëḳ nam dedev lii beġö yi medetetup doḳ honġ. Log rëḳ deketumin honġ vahi vahi.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Lob rëḳ dekevoh honġ geving nalum lo pin sën denedo loḳ honġ lo na. Log su rëḳ degönengin ġelönġ ngwë gejaḳ medo ngwë vavunë rë. In su kwam nevo buk sën Anutu yam in bë doḳ vu honġ lo rë.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Log loḳ ya dub-vabuung-böp ayo, lob tii alam sën denevonġ huk baġosën loḳ ayo lo.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Genër vu sir bë, “Ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë: Sa begganġ, og yö rëḳ natu begganġ jom-raḳsën-yi. Rëḳ ham vonġ beyah tu alam hodeḳ bej waaḳ vunsën raḳ.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Log nenër ġaġek vu alam yoh vu buk loḳ dub-vabuung-böp ayo. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev, galam-horek-yi, galam ggev, bedenesero aggata in bë dengis yi menadiiḳ.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Rëḳ alam pin nij wëëk bë degenġo yi ġaġek, lob ggev lo su detöḳ raḳ aggata ti rë.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.