Lucas 19

Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lob Yesu loḳ ya Yeriko in bë noh na bena.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Loḳ mehöti arë nebë Sakeus nedo. Alam-deneḳo-takës* hir ggev ti yi, beyi mehö neggorek monë nġahiseḳë.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Lob kwa nevo bë gelë Yesu mejaḳ ni nabë yi mehö nebë va. Rëḳ yi mehö vaha dus besu yoh vu bë rëḳ gelë yi nivesa rë, in alam nġahi rot medeggërin yi.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Lob seröġ bemuġin beya meraḳ ya ḳele map ti in bë mëm gelë Yesu. In raḳ ni bë rëḳ na berup sagu.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Lob Yesu ya verup bevarah mala raḳ melë yi, lob nër ya vu bë, “Sakeus, ġeduḳ pevis meġenam! In sëḳ medo geving honġ doḳ böm pehi sënë.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Lob luḳ pevis beḳo Yesu raḳ meya yi begganġ los kwa vesa.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Alam delë nebë sënë, lob ahëj sengën medenër bë, “Ya neggëp loḳ mehö nipaya ti sagu yi begganġ in va?”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Lob Sakeus ya nare benër vu Mehöböp bë, “Mehöböp, gwenġo rë. Sëḳ ġevonġ sa nġaa pin vahi vu alam sën deneraḳ vu in nġaa lo. Log alam sën sa tetuhin sir gesehodeḳ hir nġaa ti ti lo, og sëḳ ġevonġ nġaa lubeluu lubeluu doḳ nah vu sir.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Lob Yesu nër vu yi bë, “Gwëbeng sënë, Anutu ḳol alam begganġ ayo ti sënë yah vu yi. In mehö sënë og degwa vu Abraham ving.
9 Então Jesus disse:
10 Yönon, Mehönon Nalu yam in bë sero mehönon sën malaj nema lo begeḳo sir nah.”
10 Porque o
11 Denġo ġaġek sënë ggovek, log nër ġaġek peggirinsën ti vu sir. In ya verup dus raḳ Yerusalem, lob kwaj nevo bë buk dus raḳ bAnutu-yi-nyëġ vonġin anon jaḳ pevis avuti.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Lob nër vu sir bë, “Mehö böp ti bë na nyëġ ading ti jaḳ in degetunġ yi natu mehö-los-bengö benom geġin yi alam pin.
12 Então Jesus disse:
13 Lob supin yi hur nemadluho yam bevo monë ḳapiya luu luu ggelek sir pin, log nër vu sir bë, ‘Ham medo gwevonġ huk baġosën jaḳ monë sënë rot, besenom geto sënë gökin.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Rëḳ yi alam nij nelëlin yi, om ya, log devonġ mehö la detamuin yi medeya beya denër bë, ‘He nimin lël bë mehö saga su natu he mehö-los-bengö megeġin he!’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Rëḳ ma gedetunġ yi tu hir mehö-los-bengö ggovek geyom to. Lob nër bë, ‘Ham tahi alam sën sevo monë vu sir lo nam. Sa bë ġalë nabë sir ti ti deneḳo va la va la loḳ ya ving-a?’
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Lob mehöti nare yam muġin benër ya bë, ‘Mehö böp, sa hevonġ huk baġosën raḳ honġ monë ḳapiya luu sënë, log sa haḳo ḳapiya mehödahis sënë loḳ yam ving.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Lob mehö-los-bengö nër vu yi bë, ‘Honġ hur nivesa beġevonġ huk nivesa rot. Ġenemalamin nġaa mahen sënë nivesa, om sëḳ ġevonġ begweġin nyëġ böp yu nemadluho.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Log mehö ngwë sën netu luu nare benër ya bë, ‘Mehö böp, sa hevonġ huk baġosën raḳ honġ monë ḳapiya luu sënë, log gwëbeng sa haḳo ḳapiya nemadluho sënë loḳ yam ving.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Lob mehö-los-bengö nër vu yi bë, ‘Om sëḳ ġevonġ nyëġ böp yu nemadvahi in gweġin.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Loḳ hur ti verup nare yam, benër ya bë, ‘Mehö böp, honġ monë ḳapiya luu sën lo sënë. Sa hebom loḳ tob nyë dus teka besa heġin nivesa beyö nedo rot.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 In sa nehalë honġ bë honġ mehö nim wëëk. Nġaa sën mehö ngwë denetunġ menedo lo, og ġeneḳo. Genos sën mehö ngwë denevaroh lo, og ġenelev anon. Om sën sehönengin honġ, lob honġ monë ḳapiya luu sën lo yö nedo.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Lob mehö-los-bengö nër vu mehö sënë bë, ‘Honġ sënë, nim paya rot! Maḳ sëḳ ġevonġ ġaġek vu honġ jaḳ nġo honġ ġaġek saga rë. Maḳ ġeraḳ ni yönon bë sa mehö niġ wëëk, bemehö ngwë denetunġ nġaa nedo loḳ sa nehako, gesa nalev nos sën mehö ngwë denevaroh lo? Yönon-a? Sa nehevonġ nebë sënë?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Rëḳ nebë va sën su ġetunġ sa monë loḳ ya begganġ-monë-yi in bë senom og sa ġaḳo teka sevöḳ geving rë-ë?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Log nër vu alam sën denare dus vu lo bë, ‘Ham bo monë ḳapiya luu saga vër in mehö saga, gebo nah geving vu mehö sën ḳapiya mehödahis nedo vu yi lo.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Loḳ denër yah vu bë, ‘Mehö böp, mu ḳapiya mehödahis neggëp vu yi vorot.’
25 Eles responderam:
26 Loḳ nër bë, ‘Sa nanër vu ham nabë mehöti sën nġaa neggëp vu yi lo, og sëḳ bo la gökin geving vu. Gaḳ mehöti sën yi nġaa su neggëp rë lo, og sëḳ bo teka sën neggëp vu yi lo vër in yi.
26 — E o patrão disse:
27 Rëḳ alam sën denelë sa paya benij lël bë sa su natu hir mehö-los-bengö lo, og ham gweḳo sir nam sënë beham ngis sir bedenadiiḳ jaḳ sa malaġ.’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Yesu nër ġaġek sënë ggovek, log muġin betetuu aggata meneya Yerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Ya verup dus raḳ Betpage los Betania ggëp Ḳedu Ḳele-oliv, lob vonġ yi hur maluh luu deya,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 genër vu luho bë, “Melu na medoḳ na begganġ-bu ti sën melu malamin neya agu, lob melu rëḳ gwelë gedeseyu dogi nalu ti menare dus vu aggata avi. Mehöti su raḳ dogi sënë wirek rë, lob melu kwevelekin begweḳo nom.
30 com a seguinte ordem:
31 Genabë mehöti doḳ tepëḳ nabë, ‘Melu gwevonġ va vu dogi sagi?’ og melu nanër nah nabë, ‘Mehöböp bë jaḳ mena’.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Yesu vonġ luho ya, lob luho ya detöḳ vu nġaa pin yoh vu sën nër vu luho lo.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Luho medo denekevelekin dogi sënë, loḳ dogi ala loḳ tepëḳ in luho bë, “Melu nekwevelekin dogi nalu sënë in gwevonġ va vu?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Loḳ luho denër yah bë, “Mehöböp bë jaḳ mena.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Lob luho deḳo dogi medeya vu Yesu. Lob delah hir tob raḳ ya dogi demi, log detunġ Yesu raḳ ya nedo vavunë.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Bemëm neraḳ meneya, galam pin kwaj vesa rot vu yi bedenevah hir tob ggök aggata geneggök,
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 beya deverup dus raḳ sën aggata nehöö Ḳedu Ḳele-oliv. Lob yi hur maluh pin sën denesepa yi lo, gesir nġahiseḳë saga kwaj vo yah nġaa böp böp pin sën nevonġ bedenelë wirek lo, lob kwaj vesa bedenepisekin medeneḳo Anutu arë raḳ bë:
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 “Anutu gevonġ semusemu vu mehö-los-bengö sën neyam los Mehöböp niwëëk!
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Log alam Parisai* la deloḳ ya alam yu böpata saga vuheng belosho deneya, lob denër vu Yesu bë, “Tatovaha, ġenanërin honġ hur maluh lo sënë nabë ayej nama.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Loḳ nër yah vu sir bë, “Sa nanër vu ham nabë: Bë ayej nama, og ġelönġ lo sënë yö rëḳ denapisek.”
40 Jesus respondeu:
41 Loḳ Yesu ya verup dus raḳ, lob mala ya melë nyëġ böp Yerusalem, lob su raḳ.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Su raḳ bë, “Nabë yiḳ ġejaḳ mehö sën yoh vu bë gevonġ honġ beġemedo revuh lo ni gwëbeng sagi, og mëm sënë nivesa. Rëḳ ma gemehö sënë neggëp vunsën in honġ, gesu ġeraḳ ni rë.
42 e disse:
43 Gwenġo rë, buk ti vonġin berup, lob alam sën degevonġ beġö vu honġ lo rëḳ nam dedev lii beġö yi medetetup doḳ honġ. Log rëḳ deketumin honġ vahi vahi.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Lob rëḳ dekevoh honġ geving nalum lo pin sën denedo loḳ honġ lo na. Log su rëḳ degönengin ġelönġ ngwë gejaḳ medo ngwë vavunë rë. In su kwam nevo buk sën Anutu yam in bë doḳ vu honġ lo rë.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Log loḳ ya dub-vabuung-böp ayo, lob tii alam sën denevonġ huk baġosën loḳ ayo lo.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Genër vu sir bë, “Ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë: Sa begganġ, og yö rëḳ natu begganġ jom-raḳsën-yi. Rëḳ ham vonġ beyah tu alam hodeḳ bej waaḳ vunsën raḳ.”
46 Ele lhes disse:
47 Log nenër ġaġek vu alam yoh vu buk loḳ dub-vabuung-böp ayo. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev, galam-horek-yi, galam ggev, bedenesero aggata in bë dengis yi menadiiḳ.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Rëḳ alam pin nij wëëk bë degenġo yi ġaġek, lob ggev lo su detöḳ raḳ aggata ti rë.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.