Lucas 18
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA
1 Lob Yesu nër ġaġek peggirinsën ti vu sir in bë tahu sir beyö denajom jaḳ noh vu buk gesu nij tebö.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Nër bë, “Jaas sën nenġo ġaġek lo ti nedo nyëġ böp ti. Lob jaas ti sënë su neggönengin Anutu rë, log su kwa nevo mehönon ving rë.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Lob avëh alov ti nedo nyëġ böp sënë ving. Lob neya vu jaas sënë yoh vu buk menenër vu bë, ‘Mehöti vonġ paya vu sa, om gwenġo sa ġaġek megwero.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Loḳ jaas sënë kwa vo muġin bë su rëḳ doḳ vu yi rë, lob nedo hus ading teka. Loḳ tum yom kwa vo loḳ ayo bë, ‘Sa su nahönengin Anutu rë, gesa su kwaġ nevo mehönon rë.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Rëḳ avëh alov sënë yam neketaġ vu sa mekeduung raḳ, om maam yiḳ ggovek gesedoḳ vu yi in ġaġek. In maḳ rëḳ medo menam vu sa nabë sënë rot besa niġ tebö jaḳ na veröḳ yi.’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Log Mehöböp Yesu loḳ tepëḳ bë, “Ham nġo jaas nipaya sënë yi ġaġek,
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 om ham kwamin nevo bë? Alam sën Anutu ggooin sir raḳ tu yi nġaa bedenesu vu yi buk los ranġah pin lo, og ham kwamin nevo bë maḳ su rëḳ doḳ vu sir in ġaġek rë? Maḳ rëḳ geġin hus ading rot, gesu doḳ vu sir pevis rë? Ma.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Sa nanër vu ham nabë: Rëḳ genġo hir ġaġek bedoḳ vu sir pevis. Rëḳ mu vu tamusën sën Mehönon Nalu nom lo, og maḳ rëḳ natöḳ vu yi alam la gedenegevonġ geving yi medemedo ma rëḳ nama?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Log Yesu nër ġaġek peggirinsën ti vu alam vahi sën yö kwaj nevo sir bë sir alam yohvu gedenelë alam vahi pin bë nij paya lo bë,
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Mehö luu kwaj nevo bë denajom jaḳ, lob luho deraḳ medeya dub vabuung böp. Parisai* ngwë, log alam sën deneḳo takës* lo ngwë.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Parisai* sënë nare ya, bevenġev raḳ loḳ ayo nebë sënë, ‘Oo Anutu, sa kwaġ vesa vu honġ, in sa su nebë alam vahi rë. In sir og kwaj luu bedenevo alam hir nġaa vër. Gesir alam nij paya, gedenevonġ baggëb. Rëḳ sa og su nebë sën sir-ë rë. Gesa su nebë mehö neḳo takës* sën nare agi ving rë.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Sayeġ neggërin nos buk luu luu neyoh vu soda ti ti. Log nġaa pin sën sa nehaḳo lo, og sa nehetunġ ya yu nemadluho, lob sa navo ti vu honġ.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Rëḳ mehö sën neḳo takës* lo, og yö nare ggëp ading, log nilël bë su barah mala jaḳ yaġek, gaḳ petap babu log jom raḳ bë, ‘Oo Anutu, sa mehö niġ paya, rëḳ mu kwam gevonġin sa!’
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Om sa nanër vu ham nabë: Anutu nër mehö sën neḳo takës* agi bë yi mehö yohvu beyah meya yi begganġ los nipaya masën. Gaḳ mehö ngwë sënë og ma. In mehöti bë yö geḳo yi jaḳ, og Anutu rëḳ dahun yi. Gaḳ mehöti sën yö dahun yi lo, og Anutu rëḳ geḳo arë jaḳ.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Loḳ deḳo hurmahen deyam vu Yesu, in bë gebë nema jaḳ sir. Rëḳ yi hur maluh delë, lob denërin sir.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Rëḳ ma geYesu tahi hurmahen deyam vu yi, log nër bë, “Ham gwevonġ hurmahen denam vu sa. Ham su gwërin sir, in alam sën ayoj neyam timu vu sa nebë hurmahen lo, og rëḳ demedo doḳ Anutu-yi-nyëġ.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Om sa nanër vu ham yönon nabë: Mehöti sën su ayo na timu vu Anutu-yi-nyëġ nabë hurmahen rë lo, og su yoh vu bë rëḳ doḳ na rë.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Loḳ ggev ti loḳ tepëḳ in yi bë, “Tatovaha! Honġ mehö nim vesa anon, om sëḳ ġevonġ nabë va in sena medo malaġ-tumsën degwata los degwata?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Ġenër sa bë sa niġ vesa in va? In Anutu yö timu og nivesa.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ġeraḳ Anutu yi horek ni ggovek ya bë: Su gwevonġ baggëb. Su ġengis mehönon medenadiiḳ. Su ġeġodeḳ nġaa. Su ġenanër ġaġek tetuhinsën jaḳ mehö ngwë. Ġeġurek amam lu atam babuj.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Loḳ ggev lo nër yah vu bë, “Ëë-ë, sënëḳ senġo nahën hurmahen, log sa nesepa loḳ horek pin sënë rot beverup gwëbeng sagi.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yesu nġo lob nër yah vu yi bë, “Log nġaa ti nahën. Gwevonġ honġ ḳupeḳ pin bemehö la debaġo, lob ġebo monë sën gweḳo jaḳ lo gelek alam sën hej nġaa nema in sir lo. Gwevonġ nabë sënë log mëm ġenam ġesepa sa, gemëm honġ ḳupeḳ nivesa rëḳ gëp vu yaġek.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Rëḳ ggev sënë nġo ġaġek sënë, lob ayo maggin rot. In yi mehö ḳupeḳ degwa.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yesu lë yi lob nër bë, “Alam sën hir ḳupeḳ nġahiseḳë lo, bë dedoḳ na Anutu-yi-nyëġ og rëḳ debimengin rot.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yönon, kamer bë gurek na rureḳ len, og yiḳ huk böpata rot, rëḳ mu nabë mehö-los-bengö-ggoreksën ti gevonġ in nabë doḳ na Anutu yi nyëġ og sagaḳ huk böpata rot kesuu.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Alam denġo ġaġek sënë lob denër bë, “Om maḳ re yoh vu bë rëḳ medo mala-tumsën degwata?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Loḳ Yesu nër bë, “Nġaa sën mehönon su deyoh vu bë degevonġ rë lo, og Anutu yö yoh vu bë gevonġ.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Loḳ Pita nër bë, “Gwelë! He hevuu he nyëġ los he nġaa pin ya, gehe yam medo nesepa honġ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Lob Yesu nër vu sir bë, “Sa nanër vu ham nabë: Alam pin sën kwaj nevo Anutu-yi-nyëġ, bedenevuu hir begganġ, gevenëj, garij lo, gamaj los ataj, genaluj lo lo,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 og Anutu rëḳ bo nġahiseḳë doḳ nah vu sir doḳ buk sënë, log rëḳ demedo malaj-tumsën degwata los degwata vu tamusën.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Lob Yesu ḳo sir nemadluho-bevidek-luu lo ya, benër vu sir bë, “Ham nġo! Gwëbeng hil naraḳ menaya Yerusalem. Lob ġaġek pin sën alam-denenër-ġaġek-ranġahsën dekevu raḳ Mehönon Nalu wirek meneggëp lo vonġin anon jaḳ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 In rëḳ debo yi doḳ na alam-yu-ngwë nemaj. Lob rëḳ denanër pelë jaḳ yi, gedegevonġ paya vu yi, gedepesuv nyëj ḳos jaḳ yi.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Log rëḳ debeek yi, log mëm dengis yi menadiiḳ. Rëḳ mu buk natu löö jaḳ, lob rëḳ kedi jaḳ nah gökin.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Rëḳ yi hur maluh su deraḳ ġaġek sënë ni rë. In neggëp vunsën in sir lob su kwaj töḳ raḳ degwa rë.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Yesu ya verup Yeriko, lob mehö mala ḳenod ti nedo loḳ aggata nenga bemedo neketaġ monë lu nġaa vu alam bë dedoḳ vu yi.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Lob nġo dedun bë alam yu böpata to deneyam, lob loḳ tepëḳ vu sir bë, “Denevonġ va?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Loḳ denër vu bë, “Yesu vu Nasaret verup.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Lob tahi ya bë, “Yesu! Davit* yi mewis-e! Kwam gevonġin sa.”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Loḳ alam sën denemuġin lo depetupek raḳ yi bë aye nama. Rëḳ ma gepasanġ netahi menegeyeh loḳ bë, “Davit* yi mewis-e! Kwam gevonġin sa!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Lob Yesu ya nare genër vu sir bë degeḳo yi na vu yi. Ya verup, lob Yesu loḳ tepëḳ vu yi bë,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ġevonġin bë sa ġevonġ nabë va vu honġ-a?” Loḳ nër bë, “Mehöböp, sa bë gwevonġ besa malaġ natum gökin.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Lob Yesu nër vu bë, “Malam natum. Ayom yam timu vu sa om vonġ bemalam nivesa raḳ.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Lob pevis bemala nivesa raḳ avuti genelë nyëġ. Lob tamuin Yesu meneya, geneḳo Anutu arë raḳ. Galam pin sën delë nġaa agi deḳo Anutu arë raḳ ving.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.