João 18
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Yesu jom raḳ ggovek log to meya ving yi hur maluh meya devaseḳ bël Kidron, meya deto huk oliv* yi ti ggëp nyëġ saga. Lob Yesu losho yi hur maluh ya deluḳ ya.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Log Yudas sën nër yi ranġah lo, yö raḳ huk saga ni vorot, in Yesu losho yi hur maluh denesupin sir ggëp saga buk nġahi.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Lob ḳo alam-beġö-yi yu ti ving alam-deneḳo-seriveng hir ggev lo hir hur los Parisai* lo hir hur la bedeya huk saga. Detaggi nengwah los ram bedeḳo nġaa-beġö-yi sepa.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yesu raḳ nġaa pin sën vonġin natöḳ vu yi lo ni vorot, lom ya vu sir meloḳ tepëḳ bë, “Ham nesero re?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Rëḳ denër yah vu bë, “Yesu Nasaret!”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Lom Yesu nër yah vu sir bë, “Sa lo sënë!” Lob Yudas sën tato yi ranġah lo nare ving sir. Yesu nër vu sir bë, “Sa lo sënë!”, lom deyah raḳ demij medekepë meya deneggëp dob.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Lom Yesu loḳ tepëḳ in sir ggökin bë, “Ham nesero re?” Loḳ denër yah bë, “Yesu Nasaret!”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Loḳ Yesu nër yah bë, “Senër vu ham ggovek ya bë yiḳ sa lo sënë! Nabë ham nesero sa, og ham gwevonġ alam sënë geto dena.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Nër bë saga in yi ġaġek sën nër vorot lo anon jaḳ nabë, “Sir sën ġevonġ sir vu sa lo, og sir ti su rëḳ mala nama rë.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Lom Simon Pita neḳo paëp-yu-anil ti sepa, lob tur vër besap alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur maluh ti nenga ris vesa ya.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Hur maluh saga arë nebë Malkus. Rëḳ Yesu nër vu Pita bë, “Ġejöp honġ paëp doḳ nah newis. Ma ġekuung bë sëḳ noh nenga in nġaa maggin sën Amaġ vonġ sa yam in lo?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Log alam-beġö-yi yu ti saga losho alaj, galam Yuda hir hur lo, medejom Yesu ahon gededuu yi.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Lob deḳo ya vu Anas atov muġin. In alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp wirek, rëḳ ggen Kayapas loḳ yah ben benedo loḳ nġebek sagi.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Lob yiḳ Kayapas sënë sën nër vu alam Yuda wirek lo bë, “Bë mehö timu nadiiḳ doḳ nah alam pin bej, og mëm nivesa.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simon Pita luho hur maluh ngwë detamuin Yesu medeya. Loḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev raḳ hur maluh ngwë saga ni, in mewa ma nġaa ti, lom loḳ ya alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp saga yi begganġ tete ayo ving Yesu.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 GePita nare dobnë. Loḳ hur maluh ngwë sën alam-deneḳo-seriveng hir ggev raḳ ni lo to meyah menër vu avëh sën neġin veluung avi lo, log ḳo Pita meluho deloḳ ya.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Lob avëh sën neġin veluung avi lo loḳ tepëḳ vu Pita bë, “Maḳ mehö saga yi hur maluh ti honġ-a?” Rëḳ bë, “Saḳ ma!”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Log nyëġ ayööng, om alam-deneḳo-seriveng hir hur losho alam ahëvavu sën denemalajin nyëġ lo devev nengwah medetetup mevare denevenguh. Lom Pita ya nare menevenguh ving sir.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Log alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ tepëḳ in Yesu yi hur maluh los yi ġaġek sën nenër vu mehönon lo.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Rëḳ Yesu nër yah vu bë, “Sa nanër ġaġek vu mehönon pin menado ranġah, gesa nanër loḳ dub-supinsën-yi pin, geloḳ dub-vabuung-böp sën alam Yuda denesupin sir loḳ lo. Sa su nanër ġaġek menalah vun in ham rë.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Om su ġedoḳ tepëḳ in sa, gaḳ ġedoḳ tepëḳ in sa ġaġek vu alam sën denenġo sa ġaġek lo rë, in denġo mederaḳ ni.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Vare nenër ġaġek saga, lob ahëvavu sën denevonġ huk medenare lo ti petap Yesu nenga genër bë, “Su ġenanër ġaġek nabë saga vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp!”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Rëḳ Yesu nër yah vu bë, “Nabë senër ġaġek ti paya, og ġenanër ranġah nabë senër tena paya. Ma nabë senër yoh vu, rëḳ nebë va sën ġesis sa meris mu-ë?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Deduu Yesu ggovek benahën nare los aggis, log Anas vonġ yah vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp Kayapas.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Log Simon Pita vare nevenguh nengwah lom denër vu yi bë, “Maḳ yi hur maluh ti sën honġ-ë?” Rëḳ Pita lah yi vun bë, “Saḳ ma!”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur ti sën Pita sap nenga ris ya lo ġadë ma nġaa ti verup nër bë, “Maḳ sa halë honġ sënë. Sën ġenare ving yi loḳ huk anon agu lo?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Rëḳ Pita lah yi vun ggökin yah bë, “Saḳ ma!”, lob pevis beḳöḳrëëh su.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Loḳ heng to, lom deḳo Yesu ggëp Kayapas yi begganġ beto deya Prëtoryam (sën nebë kiap böp yi begganġ). Rëḳ alam Yuda su deloḳ ya Prëtoryam ving Yesu rë, in deneggöneng in alam Rom hir begganġ saga in bë rëḳ gevonġ benij paya jaḳ, lob su deyoh vu bë dega nos-ggöksën-yi rë.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Nebë saga lom Pilatus to meya dobnë vu sir menare malaj genër bë, “Ham nër ġaġek va raḳ mehö sënë?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Lom denër yah vu bë, “Mehö saga bë su yi mehö nipaya rë, og he su rëḳ ġaḳo yi manam vu honġ rë!”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Rëḳ Pilatus nër yah bë, “Maam ham gweḳo nök megwenġo yi ġaġek noh vu ham horek!” Rëḳ denër bë, “Ham alam Rom ham horek nërin he bë he su ayoh vu bë rëḳ angis mehönon bedenadiiḳ rë.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Nebë saga in bë Yesu yi ġaġek sën nër bë rëḳ nadiiḳ jaḳ ḳelepeḳo* lo anon jaḳ.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Lom Pilatus loḳ yah Prëtoryam ggökin metahi Yesu yah meloḳ tepëḳ in bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ-a?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu yi bë, “Nġo kwam nevo ġaġek saga, ma mehö la denër vu honġ-a?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Loḳ Pilatus nër yah vu yi bë, “O! Sa su Yuda ti rë! Honġ alam losho hir alam-deneḳo-seriveng lo hir ggev yö deḳo honġ yam vu sa. Ma ġevonġ va paya?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Loḳ Yesu nër bë, “Su sa nyëġ neggëp dob sënë rë. Bë sa nyëġ gëp vu dob sënë, og rëḳ salam sën detamuin sa lo degevonġ beġö jaḳ sa, lom alam Yuda su deyoh vu bë rëḳ denajom sa ahon rë.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Lom mëm Pilatus nër yah bë, “Om maḳ honġ mehö-los-bengöm ti yönon-a?” Rëḳ Yesu nër yah bë, “Ġenër yoh vu! Sa mehö-los-bengöġ ti, rëḳ setu mehönon meluḳ yam dob in bë sa nanër ġaġek anon ranġah. Mehöti bë ġaġek anon gëp doḳ ayo, og rëḳ genġo sayeġ.”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Rëḳ Pilatus loḳ tepëḳ yah vu yi bë, “Ġaġek anon sagaḳ va?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Rëḳ mu ham nġo ham aggata neggëp bë sa ġaḳo mehöti bër in ḳarabus doḳ Buk-ggöksën-yi* benök vu ham. Om ham nanër rë, nabë ham vonġin bë sa ġaḳo ham alam Yuda ham mehö-los-bengö vër vu ham ma ma?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Rëḳ detahi yah niḳelap vu bë, “Yiḳ ma! Gaḳ Barabas!” Barabas og mehö sën nesis alam geneggodeḳ hir nġaa lo.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.