Hebreus 3
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Arig vabuung lo, Anutu sën nedo yaġek lo ggooin ham raḳ tu yi alam. Om ham kwamin bo Yesu nivesa in hil sinarë los hil alam-deneḳo-seriveng hir yuseḳë yi, lob hil nehevonġ ving yi benanër arë ranġah.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Anutu tunġ yi huk sënë loḳ nema, lob nesepa loḳ Anutu aye menevonġ yoh vu, nebë sën Moses nevonġ wirek meneġin Anutu-yi-alam Israel pin los dahis lo.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Rëḳ Anutu kwa vo bë Yesu yoh vu bë geḳo arë böpata kesuu Moses arë. In mehö sën nelev begganġ lo arë böp kesuu begganġ.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 In hil nehalë begganġ ti nedo, og hil naraḳ ni bë mehöti lev, log hil naraḳ nġaa pin sën nedo-ë ni ving nebë saga bë mehöti netunġ, lob mehö saga og yiḳ Anutu.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Yönon, Moses tu Anutu yi hur, lob nesepa loḳ aye niröp menevonġ huk in yi alam. Nenër ġaġek raḳ nġaa pin sën Anutu rëḳ tato nam ranġah vu hil lo.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Rëḳ Kerisi og Anutu Nalu, om sepa loḳ Ama aye niröp. Tu ala meneġin Anutu-yi-alam, om nabë hil ayod na timu vu yi niwëëk jaḳ buk, bekwad vesa geġeġin yi, og hil atu Anutu-yi-alam ving yönon.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Om hil ġanġo Anon Vabuung yi ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo bë:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 og ham su ayomin niwëëk panġsën
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Vu sagu og ham ḳenumin lo delë nġaa pin sën sa nehevonġ lo
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Lob sahëġ sengën raḳ vu sir lob senër bë,
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Om sën sahëġ sengën panġsën mesenër yönon venuh bë,
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Om arig lo, ham gweġin ham nivesa. In ham ti rëḳ ayo nipaya jaḳ gesu gevonġ geving rë, lob geruu demi vu Anutu sën mala-tumsën degwa lo.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Om ham medo mebo horek vu ham vewen vewen jaḳ buk mebër kwamin noh vu buk pin sën hil nado agi, in rëḳ nġaa nipaya tetuhin ham ti lob gërin ayo beniwëëk jaḳ.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Gaḳ nabë hil nġo ayod na timu vu Kerisi niwëëk bemedo rot benadiiḳ na, og mëm hil rëḳ ana medo nivesa geving yi gëp yi nyëġ.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Hil araḳ ni bë ġaġek sënë yö nahën neggëp bë:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Om maḳ alam tena denġo Anutu aye wirek rëḳ deḳo sir raḳ medekeyëh aye? Gaḳ yiḳ alam pin sën Moses li sir vu Ejep medeyam lo!
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Log maḳ Anutu ahë sengën vu alam tena yoh vu nġebek mehödahis luu-a? Gaḳ yiḳ alam sën denevonġ nġaa nipaya lob denediiḳ benij hel to neggëp aggatata loḳ nyëġ-yumeris lo.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Log maḳ Anutu nër vu alam tena genër yönon venuh bë su rëḳ dedoḳ na yi nyëġ-sewahsën-yi rë? Gaḳ yiḳ alam Israel sën dekeyëh yi ġaġek wirek lo.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Nebë saga om hil araḳ ni bë su ayoj neya timu vu yi rë, om sën su deyoh vu bë rëḳ dedoḳ na yi nyëġ-sewahsën-yi rë.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.