Atos 4

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pita luho Jon nahën denenër ġaġek vu alam, log alam-deneḳo-seriveng losho mehö sën neġin alam loḳ dub-vabuung-böp lo, galam Sadukai* lo, bedeverup.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Ahëj sengën vu luho in luho denenër ġaġek ranġah vu alam bë Yesu kedi raḳ yah vu bedub.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Lob dejom luho ahon medetunġ luho ya denedo ḳarabus in sehuk luḳ, gemëm bë monbuk lom degevonġ ġaġek vu luho.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Rëḳ mu alam nġahiseḳë sën denġo luho hir ġaġek lo devonġ ving, bederevuh yam ving alam muġinsën besir 5,000 raḳ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Heng to lob alam Yuda hir ggev losho alam teta, galam-horek-yi, desupin sir vu Yerusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp Anas, geKayapas luho mehöti arë nebë Jon, gAleksander, gAnas yi alam pin medesupin sir.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Log devarah Pita luho Jon ya denare malaj gedeloḳ tepëḳ in luho bë, “Melu vonġ nġaa sagi raḳ re niwëëk-a? Ma re vonġ meluu yam-a?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Lob Anon Vabuung loḳ yam ggërin Pita ayo lom nër vu sir bë, “Ham ggev los alam teta vu Israel!
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 Gwëbeng ham maḳ bë doḳ tepëḳ in aluu in nġaa nivesa sën alu hevonġ vu mehö vaha nipaya-ë. Maḳ ham bë jaḳ mehö sën nivesa raḳ agi degwa ni?
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Nabë nebë saga, og mëm alu hevonġin bë ham jaḳ ni balam Israel pin dejaḳ ni geving nabë: Yesu Kerisi Nasaret niwëëk vonġ mehö sagi benivesa raḳ los dahis begwëbeng nare ham malamin. Ham sis mehö saga bediiḳ raḳ ḳelepeḳo*, rëḳ Anutu nër bekedi raḳ yah ggëp bedub.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Yönon!
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Su mehö ngwë yoh vu bë doḳ vu hil rë. In vu dob pin og Anutu su tato arë agga ngwë vu hil bë rëḳ geḳo hil nah vu yi rë.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Denġo bë Pita luho Jon denër ranġah niwëëk, lob deranġa nemaj in deraḳ ni bë luho su deluḳ dub rë, gaḳ luho alam meris mu. Lob kwaj ya nġahi, rëḳ deraḳ ni bë wirek luho deneya ving Yesu.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Log mehö sënë nare ving luho gedelë bë navi nivesa raḳ yönon, lob su deyoh vu bë denanër ġaġek ti doḳ nah vu luho rë.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Lob alam ggev denër vu lööho bë lööho degeto dena dobnë rë.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 “Rëḳ hil ġevonġ va vu mehö luu saga? Luho devonġ nġaa böp sënë balam vu Yerusalem pin deraḳ ni, om hil su ayoh vu bë rëḳ abun ġaġek saga rë.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Gaḳ ġaġek saga rëḳ na menoh vu alam pin, om hil nanërin luho niwëëk nabë luho su dena denanër ġaġek jaḳ Yesu arë saga vu mehö la gökin.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Lob detahi luho yom bemëm denër vu luho bë luho su na denanër ġaġek jaḳ Yesu arë, beluho su detahu ġaġek sënë vu alam.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Rëḳ Pita luho Jon denër yah vu sir bë, “Nabë alu ġevuu Mehöböp yi ġaġek sënë na galu sepa doḳ ham ġaġek, og maḳ Anutu rëḳ gelë aluu nivesa? Ham nġo kwamin bo saga rë.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Alu su ayoh vu bë rëḳ ayemin nama rë. Gaḳ alu rëḳ nanër ġaġek ranġah jaḳ nġaa pin sën alu halë los hanġo lo!”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Lob ggev lo devonġ ġaġek raḳ luho niwëëk ggökin, log mëm delëëin luho beluho deya. Alam ggev deggöneng in alam, in sir pin deneḳo Anutu arë raḳ in nġaa sën luho devonġ agi, lob su kwaj ḳo aggata ti in bë debo vanë vu luho rë.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Gemehö sën luho devonġ nġaa böp raḳ yi benivesa raḳ lo, yi ta mehödahis luu gekesuu meya.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Devonġ luho ya, lob luho deyah medeya vu hir alam bedenër alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam teta hir ġaġek pin vu sir.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Denġo ggovek, log sir pin ayoj timu gedejom raḳ vu Anutu bë, “O Mehöböp, nġo ġetunġ dob los yaġek los loo benġaa pin sën denedo loḳ lo.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Wirek honġ Anon Vabuung vonġ ġaġek ti verup loḳ honġ hur Davit avi, sën he ḳenumin lo, nebë:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Alam-los-bengöj vu dob sënë pin kedi dero sir in degevonġ beġö,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Yönon rot, Herot* luho Pontius Pilatus ving alam-yu-ngwë, galam Israel, bedevengwënġ yah nenga nebë saga ggëp nyëġ böp Yerusalem in bë dedahun honġ hur vabuung Yesu na. Mehö sën wirek ġehooin yi raḳ lo.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Dejoo ġaġek revuh ti nebë saga in bë degevonġ nġaa sën wirek ġeduu ġaġek ahon niwëëk bë rëḳ anon jaḳ lo.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Om Mehöböp, nġo kwam bo ġaġek maggin pin sën bë degevonġ-ë rë meġedoḳ vu honġ hur he, log gwevonġ niwëëk vu he in he nanër honġ ġaġek ranġah, gehe su aġöneng.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Ġebër nemam niwëëk jaḳ begwevonġ alam niraḳsën nijvesa jaḳ, log gwevonġ nġaa böp los huk aggagga jaḳ honġ hur vabuung Yesu arë.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Nahën denejom raḳ nebë sënë, log begganġ sën desupin sir loḳ lo ggee böpata gAnon Vabuung yam ggërin ayoj, lob mëm denenër Anutu yi ġaġek niwëëk ata gesu deneggöneng rë.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Alam sën ayoj neya timu vu Yesu lo ahëj los ayoj neya timu vu sir vewen vewen ving. Su mehöti lë yi nġaa ti benër bë, “Sagiḳ sa nġaa!” rë, gaḳ hir nġaa pin saga sën tu sir pin hir nġaa.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Lob sinarë nyëdahis lo denenër ġaġek ranġah bë Mehöböp Yesu kedi raḳ ggökin, lob hir ġaġek saga los niwëëk balam pin deneḳo arëj raḳ.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Sir ti su raḳ vu in nos los nġaa ti rë, in sir sën deyoh vu dob los begganġ lo pin denevo vu alam vahi medeneḳo monë raḳ. Deneḳo monë raḳ,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 lob devo vu sinarë nyëdahis lo medeneġin, loḳ mëm sinarë denevo ggelek alam sën deneraḳ vu in nġaa lo.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Mehöti nedo, arë nebë Yosep, lob sinarë denër ggev ngwë raḳ yi nebë Barnabas. Arë sënë degwa nebë mehö nelev horek in alam. Yi Levi* ti, geyi vu dob Kupros.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Lob yi dob len ti neggëp Yerusalem, lob vonġ bemehöti baġo, lob ḳo monë saga beya mevo vu sinarë lo.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.