Atos 16
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA
1 Ggovek log Paulus luho Silas ya deverup Derbe medeya Lustra ving. Lob Yesu yi hur ti nedo sagu arë nebë Timoti. Yuda avëh ti sën ayo neya timu vu Yesu lo nalu yi, gamaḳ Grik ti.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Lob Kerisi-yi-alam vu Lustra los Ikonium denenër Timoti bë mehö nivesa.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Paulus ahë ving Timoti bë na geving yi, lob ḳo yi merah* navi. In kwa vo bë alam Yuda sën denedo agu, lob vonġ nebë sënë in deraḳ ni bë Timoti ama Grik, om rëḳ dejuuk yi.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Lob detetuu aggata medeya deyoh vu begganġ-bu nġahiseḳë, lob denevonġ ġaġek sën sinarë los ggev dejoo vu Yerusalem lo vu Kerisi-yi-alam pin gedenër vu sir bë desepa doḳ.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Lob mëm Kerisi-yi-alam devonġ ving niwëëk ata, log alam deneloḳ yam ving sir yoh vu buk, besir nġahiseḳë neraḳ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Devonġin bë dena distrik Asia* rëḳ Anon Vabuung nërin sir bë su dena denanër Anutu yi ġaġek vu alam Asia*. Lom verup detetuu aggata meya deḳo loḳ distrik Prugia los Galata.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Lob ya deverup loḳ distrik Musia hir den atov, lom kwaj nevo bë dedoḳ na distrik Bitunia, rëḳ Yesu yi Anon Vabuung nërin sir.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Lob deyoh ya Musia hir den atov meya deto Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Lob Paulus lë nġaa nebë pesepsën loḳ buk, geMasedonia ti nare getahi ya vu yi bë, “Ġeġök loo meġenam distrik Masedonia meġedoḳ vu he!”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Paulus lë nġaa saga ggovek, log he pevis benesero yaġ in bë ajaḳ mana loo vahi distrik Masedonia, in he raḳ ni bë Anutu tahi he in bë he na nanër Bengö Nivesa vu alam sagu.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Lob he raḳ yaġ vu Troas besesor maya Samotrakia. Log monbuk lob he ya verup Neapolis,
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 baya verup Pilipi sën alam Rom yam denedo loḳ benyëġ böpata kesuu begganġ-bu pin vu distrik Masedonia lo. Lob he nado buk la vu nyëġ saga.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Log Buk-sewahsën-yi* lob he heto mayoh bël nenga sën neggëp dus vu begganġ agi aggata avi, behe ya matöḳ vu nyëġ len teka sën alam Yuda denesupin sir medenejom raḳ loḳ lo. Lob he töḳ raḳ avëh la gedesupin sir medenedo bël saga nenga, lob he heto nado ving sir manër ġaġek ranġah vu sir.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Lob Tuatira avëh ti arë nebë Ludia nġo he ġaġek sagi. Avëh sënë nevonġ huk monë yi raḳ tob mala saġap, geyö nejom raḳ vu Anutu yoh vu buk. Nenġo Paulus yi ġaġek lob Mehöböp ggërin ayo gebë nenga in.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Lob losho yi alam deripek bël ggovek loḳ nër bë, “Bë ham gwelë nabë sayoġ neya timu vu Mehöböp yönon, og ham doḳ nam medo sa begganġ.” Jij he niwëëk ata nebë sënë, lob he su ayoh vu bë ḳeyëh aye rë.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Buk ngwë lob tum he tetuu aggata maya nyëġ jomraḳsën-yi, loḳ hur avëh ti töḳ vu he loḳ aggata. Mehöti baġo avëh sënë tu yi nġaa meris, lob yi avëh sënë yutöḳsën benenër ġaġek vunsën ranġah. Lom avëh sagi ala neḳo monë böpata raḳ yi huk yutöḳsën sënë.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Lob avëh sagi sepa he los Paulus metahi bë, “Anutu vavunë yi alam sënë yönon rot! Denenër aggata sën Anutu geḳo mehönon nah lo tato vu hil!”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Avëh sënë nevonġ nebë sënë raḳ buk, lob Paulus ni tebö raḳ, lom ggërin menër vu memö nipaya bë, “Senër raḳ Yesu Kerisi arë niwëëk vu honġ bë ġedëëin avëh sënë geġena!” Lob pevis bememö lëëin avëh geto meya.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Lom avëh sagi ala lo pin delë bë hir baġosën degwa to meya, lob dejom Paulus luho Silas ahon mededadii luho ya telig vu alam ggev.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Deḳo luho ya vu kiap log denër bë, “Alam Yuda luu sënë deyam in bë degevonġ bebeġö berup doḳ hil nyëġ.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 In denenër bë hil sepa doḳ horek agga ti sën hil alam Rom hil su ayoh vu bë ġevonġ ma sepa doḳ rë lo.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Lob alam pin deloḳ vu sir medenër ġaġek raḳ luho ving. Lob kiap kah luho hir tob ya in luho, log nër bedeveek luho raḳ beggi.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Deveek luho rot ggovek, log detunġ luho loḳ ya ḳarabus gedenër niwëëk vu mehö neġin begganġ ḳarabus bë geġin luho nivesa.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Mehö saga nġo ġaġek niwëëk sënë, lob tunġ luho loḳ ya begganġ ḳarabus ayo peggo, gedevingin luho vahaj ahon raḳ nġadoheng.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Log buk vuheng raḳ lob Paulus lu Silas medo denejom raḳ los denevonġ raro vu Anutu, galam ḳarabus pin medo denenġo luho.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Lob pevis bejemapi ggee böpata beggee raḳ begganġ ḳarabus los mudeng pin, lob repinġ pin tahinin avuti, gesëng puh in alam ḳarabus pin.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Lob mehö neġin ḳarabus kedi melë bë repinġ pin tahinin, lom kuung bë alam ḳarabus to deya pin, lom tur yi paëp-yu-anil in bë yö tetev yi benadiiḳ.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Rëḳ Paulus tahi niwëëk ya vu bë, “Su ġebasap honġ! In he pin nado!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Log mehö neġin ḳarabus tahi bedeḳo ram yam. Log seröġ meluḳ ya ḳarabus ayo, rëḳ neggöneng rot genelëk, lob petev meneggëp loḳ Paulus lu Silas vahaj.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Log li luho to meyah dobnë genër bë, “Mehö böp luho! Sa ġevonġ nabë va in Anutu geḳo sa nah vu yi?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Lob luho denër vu yi bë, “Ayom na timu vu Mehöböp Yesu, og rëḳ Anutu geḳo honġ los honġ alam geving nah vu yi.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Lob mëm luho detateḳin Mehöböp yi ġaġek ranġah vu losho yi alam sën deneggëp loḳ yi begganġ lo.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Lob buk vuheng raḳ rëḳ ḳo luho beya meripek beggi niben. Lom pevis belosho yi alam pin deripek bël loḳ yiḳ buk saga.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Log ḳo luho loḳ yah yi begganġ ayo bevo nos vu luho, log losho yi alam ayoj tee yi in ayoj ya timu vu Anutu.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Log heng to, lob kiap devonġ ahëvavu la ya medenër bë, “Ham gweḳo mehö luu saga vër in ḳarabus bedenah bej!”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Lob mehö neġin ḳarabus yah menër ġaġek sënë vu Paulus bë, “Kiap devonġ ġaġek yam bë melu nah. Om melu dëëin begganġ ḳarabus na gemelu na los ġaġek nahub.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Rëḳ Paulus nër vu sir bë, “Aluu alam Rom, rëḳ alu su hevonġ nġaa nipaya ti in bë degetunġ aluu duḳ na ḳarabus rë. Gaḳ yö desis aluu meris mu raḳ alam pin malaj gedetunġ aluu yam ḳarabus. Log gwëbeng maḳ bë degetii aluu vunsën geto mena? Ma rot! Yö denam medegeli aluu geto menah dobnë.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Lob ahëvavu deḳo ġaġek sënë meyah denër vu kiap lo, lob kiap denġo bë luho alam Rom yönon, lom deggöneng rot.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Lob ya denër ġaġek nahub los kwaj paya vu luho gedeli luho to deyah dobnë. Log denër vu luho bë luho degevuu nyëġ sënë gedena.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Lob luho to deya in begganġ ḳarabus, geto deyah Ludia yi begganġ, bedelë Kerisi-yi-alam bedenër ġaġek vahi vu sir in bë bo niwëëk doḳ ayoj. Log luho deya.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.