Atos 15

Ġaġek Mewis (BZH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lob Kerisi-yi-alam la vu Yuda deluḳ medeya Antiok bedenër ġaġek vu arij lo bë, “Nabë ham su sepa doḳ Moses yi horek begwerah* navimin rë, og Anutu su rëḳ geḳo ham nah rë!”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Denër nebë sënë, lob Paulus lu Barnabas ahëj sengën rot vu sir bedevo ġaġek raḳ sir rot. Lob Kerisi-yi-alam deggooin Paulus lu Barnabas raḳ, galam la ving, in bë dejaḳ medena Yerusalem bedebengwënġ jaḳ ġaġek rahsën* navij geving sinarë nyëdahis losho alam ggev.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Devonġ sir ya, lob ya deyoh aggata sën neyoh ya dob Ponisia lu Samaria lo, bedenër bengö vu Kerisi-yi-alam vu begganġ-bu mahen mahen pin loḳ distrik luu saga bë alam dahis deggërin ayoj yah vu Anutu. Lob arij lo ahëj nivesa in.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Lob ya detöḳ ya Yerusalem, lob Kerisi-yi-alam losho sinarë, galam ggev, deḳo sir raḳ. Lob Paulus lu Barnabas denër nġaa pin sën Anutu vonġ vu luho lo vu sir.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Rëḳ alam Parisai* la sën ayoj neya timu vu Yesu lo dekedi medenër yah bë, “Ham gwerah* navij, geham nanër vu sir nabë desepa doḳ Moses yi Horek geving, og mëm!”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Nebë saga lob sinarë nyëdahis losho alam ggev desupin sir in bë debengwënġ jaḳ medegero.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Medo denesap sir raḳ ġaġek hus adingseḳë, loḳ mëm Pita kedi menër bë, “Arig lo! Ham raḳ ni bë wirek Anutu vo huk ggelek hil, log ggooin sa raḳ in bë sa nanër Bengö Nivesa vu alam dahis in degenġo bedegevonġ geving.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Anutu raḳ mehönon pin ayoj ni, lob vo Anon Vabuung vu sir, nebë sën vo vu hil lo, in bë tato nabë nelë sir nivesa.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Su vonġ huk ti vu hil gevonġ huk agga ngwë vu sir rë. Gaḳ ayoj ya timu vu yi lob yiḳ saga vonġ bayoj niveseek raḳ.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Ma ham bë seggi Anutu in va? Sën ham bë gwebë nġaa maggin saga jaḳ Kerisi-yi-alam kwaj-ë! Gaḳ yiḳ hil los hil ḳenud lo su ayoh vu bë ḳerë horek sagi geving rë.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Gaḳ hil nehevonġ ving bë Anutu neḳo hil yah vu yi raḳ Mehöböp Yesu yi semusemu, lob yiḳ neḳo alam saga yah nebë saga ving.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Pita nër bë sënë, lob alam supinsën pin ayej ma, gedebë nengaj in Barnabas luho Paulus hir ġaġek sën luho deneturin nġaa böp aggagga pin bë Anutu vo niwëëk vu luho beluho devonġ vu alam-yu-ngwë lo.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Luho denër ggovek log Yakobus kedi menër bë, “Arig lo, ham gwenġo sa ġaġek rë!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simon nër vu ham bë Anutu yam vu alam-yu-ngwë muġinsën nebë sënë in gooin sir vahi jaḳ bedenatu yi alam.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Lob alam-denenër-ġaġek-ranġahsën yiḳ denër ġaġek timu nebë sënë. Sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Nahub rëḳ sëḳ nam,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Log nër ving bë, “Om sa kwaġ nevo bë hil su abo horek nġahiseḳë medeġinengin alam-yu-ngwë sën deneggërin sir medeyam vu Anutu lo.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Gaḳ mëm hil ḳevu ḳapiya ti na vu sir nabë su dega reggu sën alam denetunġ netu seriveng vu anutu-kuungsën lo, gesu degevonġ baggëb, log su dega reggu sën alam deneseyu kwaj medenediiḳ lo, besu dega reggu nij ḳöḳ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Gaḳ hil nġo araḳ ni bë mehönon denedo yoh vu nyëġ pin medenër Moses yi horek loḳ dub-supinsën-yi yoh vu Buk-sewahsën-yi* pin rot beverup gwëbeng.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Lob sinarë losho alam ggev geKerisi-yi-alam pin dejoo ġaġek, log deggooin hir mehö luu raḳ in bë luho dena Antiok geving Paulus lu Barnabas. Deggooin Yudas sën arë ngwë nebë Barsabas geSilas, sën luho detu Kerisi-yi-alam hir ggev lo.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Lom dekevu ḳapiya bedevo loḳ luho nemaj. Dekevu nebë:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 He hanġo bë he alam la deyök bedenër horek nġahiseḳë vu ham bedevonġ ham ayomin maggin raḳ geham kwamin neketul loḳ. Rëḳ he su anër vu sir bë degevonġ nabë saga rë.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 He hanġo ġaġek sagi, lob mëm he ayomin timu, gehe joo ġaġek ggovek gemëm he hooin arimin luu sënë raḳ behevonġ luho deneyök vu ham ving he arimin luu sën he ahëmin ving luho panġsën lo, Barnabas lu Paulus.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Luho su deneggöneng in navij bë rëḳ malaj nama jaḳ sën deneḳo hil Mehöböp Yesu Kerisi arë raḳ agi rë.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nebë sënë, lob he hevonġ Yudas lu Silas deyök ving luho in bë mëm luho denanër ġaġek sagi jaḳ avij geving vu ham.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Anon Vabuung nër vu he, behe joo ġaġek bë he su ġetunġ horek nġahiseḳë bedeġinengin ham. Gaḳ yiḳ horek sagi sën mëm ham sepa doḳ.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Ham su gwa reggu sën alam denesis in bë degetunġ seriveng vu anutu-kuungsën lo, geham su gwa reggu nij ḳöḳ, geham su gwa reggu sën deneseyu kwaj medenediiḳ lo, geham su gwevonġ baggëb. Nabë ham gweġin ham besu gwevonġ nġaa pin sagi rë, og rëḳ nivesa rot.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ggovek, log mëm Kerisi-yi-alam devonġ sir medeluḳ medeya Antiok, bedesupin Kerisi-yi-alam pin ggëp sagu, log devo ḳapiya vu sir.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Detevin ḳapiya, lob kwaj vesa in ġaġek nivesa sën neggëp loḳ ḳapiya lo vo niwëëk vu sir.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Lob alam-denenër-ġaġek-ranġahsën luu sën Yudas lu Silas lo, denër ġaġek nġahiseḳë vu sir, bedevo niwëëk vu sir bedeġadu sir ving.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Luho denedo hus ading teka ggëp Antiok ggovek, loḳ tum arij lo pin devonġ luho yah los ġaġek nahub, beluho deyah medeya vu alam sën devonġ luho ya lo.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [Rëḳ Silas yö vonġ yoh vu kwa menedo Antiok.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Log Paulus lu Barnabas denedo Antiok, belosho alam vahi denetahu mehönon medenenër Mehöböp yi Bengö Nivesa ranġah vu sir.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Buk la ya ggovek loḳ Paulus nër vu Barnabas bë, “Alu anah mana ġalë arid lo vu nyëġ pin rë, sën wirek alu anër Mehöböp yi ġaġek vu sir lo. In alu ajaḳ ni nabë denedo nivesa ma ma!”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Lob Barnabas bë geḳo Jon na geving luho. Jon sën arë ngwë nebë Markus lo.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Rëḳ Paulus nër bë, “Mehö sagi sën wirek vuu aluu ggëp Pampulia gesu yam huk ving aluu rë lo, om alu su ġaḳo yi na geving!”
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Lob luho denër sir rot, lom devasuh sir beBarnabas ḳo Markus beluho deraḳ yaġ bedeya Kupros.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Log Silas ya ving Paulus geKerisi-yi-alam deketaġ vu Mehöböp bë yi semusemu medo geving luho, log devonġ luho ya.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Luho ya deḳo loḳ distrik Suria los Kilisia, beluho devo niwëëk loḳ Kerisi-yi-alam vu sagu ayoj.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.