Atos 15
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Lob Kerisi-yi-alam la vu Yuda deluḳ medeya Antiok bedenër ġaġek vu arij lo bë, “Nabë ham su sepa doḳ Moses yi horek begwerah* navimin rë, og Anutu su rëḳ geḳo ham nah rë!”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Denër nebë sënë, lob Paulus lu Barnabas ahëj sengën rot vu sir bedevo ġaġek raḳ sir rot. Lob Kerisi-yi-alam deggooin Paulus lu Barnabas raḳ, galam la ving, in bë dejaḳ medena Yerusalem bedebengwënġ jaḳ ġaġek rahsën* navij geving sinarë nyëdahis losho alam ggev.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Devonġ sir ya, lob ya deyoh aggata sën neyoh ya dob Ponisia lu Samaria lo, bedenër bengö vu Kerisi-yi-alam vu begganġ-bu mahen mahen pin loḳ distrik luu saga bë alam dahis deggërin ayoj yah vu Anutu. Lob arij lo ahëj nivesa in.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Lob ya detöḳ ya Yerusalem, lob Kerisi-yi-alam losho sinarë, galam ggev, deḳo sir raḳ. Lob Paulus lu Barnabas denër nġaa pin sën Anutu vonġ vu luho lo vu sir.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Rëḳ alam Parisai* la sën ayoj neya timu vu Yesu lo dekedi medenër yah bë, “Ham gwerah* navij, geham nanër vu sir nabë desepa doḳ Moses yi Horek geving, og mëm!”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nebë saga lob sinarë nyëdahis losho alam ggev desupin sir in bë debengwënġ jaḳ medegero.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Medo denesap sir raḳ ġaġek hus adingseḳë, loḳ mëm Pita kedi menër bë, “Arig lo! Ham raḳ ni bë wirek Anutu vo huk ggelek hil, log ggooin sa raḳ in bë sa nanër Bengö Nivesa vu alam dahis in degenġo bedegevonġ geving.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Anutu raḳ mehönon pin ayoj ni, lob vo Anon Vabuung vu sir, nebë sën vo vu hil lo, in bë tato nabë nelë sir nivesa.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Su vonġ huk ti vu hil gevonġ huk agga ngwë vu sir rë. Gaḳ ayoj ya timu vu yi lob yiḳ saga vonġ bayoj niveseek raḳ.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ma ham bë seggi Anutu in va? Sën ham bë gwebë nġaa maggin saga jaḳ Kerisi-yi-alam kwaj-ë! Gaḳ yiḳ hil los hil ḳenud lo su ayoh vu bë ḳerë horek sagi geving rë.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Gaḳ hil nehevonġ ving bë Anutu neḳo hil yah vu yi raḳ Mehöböp Yesu yi semusemu, lob yiḳ neḳo alam saga yah nebë saga ving.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Pita nër bë sënë, lob alam supinsën pin ayej ma, gedebë nengaj in Barnabas luho Paulus hir ġaġek sën luho deneturin nġaa böp aggagga pin bë Anutu vo niwëëk vu luho beluho devonġ vu alam-yu-ngwë lo.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Luho denër ggovek log Yakobus kedi menër bë, “Arig lo, ham gwenġo sa ġaġek rë!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simon nër vu ham bë Anutu yam vu alam-yu-ngwë muġinsën nebë sënë in gooin sir vahi jaḳ bedenatu yi alam.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Lob alam-denenër-ġaġek-ranġahsën yiḳ denër ġaġek timu nebë sënë. Sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Nahub rëḳ sëḳ nam,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Log nër ving bë, “Om sa kwaġ nevo bë hil su abo horek nġahiseḳë medeġinengin alam-yu-ngwë sën deneggërin sir medeyam vu Anutu lo.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Gaḳ mëm hil ḳevu ḳapiya ti na vu sir nabë su dega reggu sën alam denetunġ netu seriveng vu anutu-kuungsën lo, gesu degevonġ baggëb, log su dega reggu sën alam deneseyu kwaj medenediiḳ lo, besu dega reggu nij ḳöḳ.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Gaḳ hil nġo araḳ ni bë mehönon denedo yoh vu nyëġ pin medenër Moses yi horek loḳ dub-supinsën-yi yoh vu Buk-sewahsën-yi* pin rot beverup gwëbeng.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Lob sinarë losho alam ggev geKerisi-yi-alam pin dejoo ġaġek, log deggooin hir mehö luu raḳ in bë luho dena Antiok geving Paulus lu Barnabas. Deggooin Yudas sën arë ngwë nebë Barsabas geSilas, sën luho detu Kerisi-yi-alam hir ggev lo.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Lom dekevu ḳapiya bedevo loḳ luho nemaj. Dekevu nebë:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 He hanġo bë he alam la deyök bedenër horek nġahiseḳë vu ham bedevonġ ham ayomin maggin raḳ geham kwamin neketul loḳ. Rëḳ he su anër vu sir bë degevonġ nabë saga rë.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 He hanġo ġaġek sagi, lob mëm he ayomin timu, gehe joo ġaġek ggovek gemëm he hooin arimin luu sënë raḳ behevonġ luho deneyök vu ham ving he arimin luu sën he ahëmin ving luho panġsën lo, Barnabas lu Paulus.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Luho su deneggöneng in navij bë rëḳ malaj nama jaḳ sën deneḳo hil Mehöböp Yesu Kerisi arë raḳ agi rë.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nebë sënë, lob he hevonġ Yudas lu Silas deyök ving luho in bë mëm luho denanër ġaġek sagi jaḳ avij geving vu ham.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Anon Vabuung nër vu he, behe joo ġaġek bë he su ġetunġ horek nġahiseḳë bedeġinengin ham. Gaḳ yiḳ horek sagi sën mëm ham sepa doḳ.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Ham su gwa reggu sën alam denesis in bë degetunġ seriveng vu anutu-kuungsën lo, geham su gwa reggu nij ḳöḳ, geham su gwa reggu sën deneseyu kwaj medenediiḳ lo, geham su gwevonġ baggëb. Nabë ham gweġin ham besu gwevonġ nġaa pin sagi rë, og rëḳ nivesa rot.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ggovek, log mëm Kerisi-yi-alam devonġ sir medeluḳ medeya Antiok, bedesupin Kerisi-yi-alam pin ggëp sagu, log devo ḳapiya vu sir.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Detevin ḳapiya, lob kwaj vesa in ġaġek nivesa sën neggëp loḳ ḳapiya lo vo niwëëk vu sir.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Lob alam-denenër-ġaġek-ranġahsën luu sën Yudas lu Silas lo, denër ġaġek nġahiseḳë vu sir, bedevo niwëëk vu sir bedeġadu sir ving.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Luho denedo hus ading teka ggëp Antiok ggovek, loḳ tum arij lo pin devonġ luho yah los ġaġek nahub, beluho deyah medeya vu alam sën devonġ luho ya lo.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Rëḳ Silas yö vonġ yoh vu kwa menedo Antiok.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Log Paulus lu Barnabas denedo Antiok, belosho alam vahi denetahu mehönon medenenër Mehöböp yi Bengö Nivesa ranġah vu sir.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Buk la ya ggovek loḳ Paulus nër vu Barnabas bë, “Alu anah mana ġalë arid lo vu nyëġ pin rë, sën wirek alu anër Mehöböp yi ġaġek vu sir lo. In alu ajaḳ ni nabë denedo nivesa ma ma!”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Lob Barnabas bë geḳo Jon na geving luho. Jon sën arë ngwë nebë Markus lo.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Rëḳ Paulus nër bë, “Mehö sagi sën wirek vuu aluu ggëp Pampulia gesu yam huk ving aluu rë lo, om alu su ġaḳo yi na geving!”
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Lob luho denër sir rot, lom devasuh sir beBarnabas ḳo Markus beluho deraḳ yaġ bedeya Kupros.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Log Silas ya ving Paulus geKerisi-yi-alam deketaġ vu Mehöböp bë yi semusemu medo geving luho, log devonġ luho ya.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Luho ya deḳo loḳ distrik Suria los Kilisia, beluho devo niwëëk loḳ Kerisi-yi-alam vu sagu ayoj.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.