Atos 13

Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kerisi-yi-alam vu Antiok hir alam-denenër-ġaġek-ranġahsën la, getatovaha la, medenedo. Sir sën arëj agi: Barnabas, geSimeon sën denenër arë ngwë nebë Veriik lo, geLusius vu Kurene ga, Manain sën luho mehö-los-bengö Herot* derig loḳ ti lo ga, Saulus.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Denedo loḳ buk ti lob sir sën Kerisi-yi-alam agi ayej ggërin nos medenedo, gemedo denejom raḳ vu Mehöböp. Lob Anon Vabuung nër vu sir bë, “Ham ġooin Barnabas luho Saulus jaḳ in huk sën sa tato luho in bë luho degevonġ lo.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Lob ayej ggërin nos gedenejom raḳ ggökin, gemëm debë nemaj raḳ luho gedevonġ luho ya.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Anon Vabuung vonġ luho ya, lob luho deluḳ medeya Selusia mederaḳ yaġ vu saga bedeggök loo medeya Kupros.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Luho detöḳ ya Salamis, lob luho denër Anutu yi ġaġek loḳ alam Yuda hir dub-supinsën-yi la. Jon sën arë ngwë nebë Markus lo neya ving luho beneloḳ vu luho.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Lob lööho detetuu aggata medeya deyoh vu dob Kupros vahi sagu, belööho detöḳ ya Papos. Lob lööho detöḳ raḳ Yuda ti arë nebë Bar-Yesu. Yi mehö nerob alam los nevonġ yeseḳ lu nġaa aggagga, rëḳ nenër yi bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Mehö-nenër-ġaġek-kuungsën sënë nevonġ huk vu kiap böp arë nebë Sergius Paulus, mehö kwa böp. Lob Sergius sënë tahi Barnabas luho Saulus deya vu yi in bë luho denanër Anutu yi ġaġek begenġo.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Rëḳ mehö nerob alam Bar-Yesu sën denenër arë loḳ Grik ayej nebë Elumas lo, nevonġ in bë gërin luho gekiap su gërin yi besepa doḳ Yesu.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Rëḳ Anon Vabuung loḳ ya meggërin Saulus sën denenër arë ngwë nebë Paulus lo ayo, lob tunġ mala raḳ Elumas niwëëk genër bë,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “Satan nalu honġ! Ġenevonġ ayem vu ġaġek anon pin! Ġaġek kuungsën pin los ġaġek nipaya saga pup ayom ya! Ġenevonġ paya vu Mehöböp yi aggata nivesa pin! Maḳ su kwam nevo bë gwevuu na rë?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Om gwenġo! Gwëbeng Mehöböp nema vonġin ngis honġ bemalam gemir. Su rëḳ gwelë nyëġ rë gerëḳ ġemedo nabë saga noh vu buk nġahi rot!” Paulus nër bë sagi, log pevis bElumas mala raru loḳ, log ketul loḳ beya nesero mehönon sën denajom doḳ nema bedetato aggata vu yi lo.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Kiap böp lë nġaa saga, lob vonġ ving. In lëk anon meranġa nema in Mehöböp yi ġaġek.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Paulus losho alam sën desepa yi lo devuu Papos, log yaġ ḳo sir ya Perga ggëp distrik Pampulia, rëḳ Jon sën arë ngwë nebë Markus lo vuu sir geyah meya Yerusalem.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Gesir vu Perga beya detöḳ ya Antiok vu distrik Pisidia. Log Buk-sewahsën-yi* lob deloḳ ya dub-supinsën-yi beto denedo ving alam Yuda.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Alam ggev detevin Moses yi horek los alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek vu alam ggovek ya, log mëm denër vu Paulus losho alam sën desepa yi lo bë, “Arig lo, nabë ham ġaġek la neggëp in bë bo niwëëk doḳ alam ayoj, og ham nanër nam.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Lob Paulus kedi nare mevonġ nema raḳ bë ayej nama, log mëm nër bë, “Ham alam Israel sagi, geham alam-yu-ngwë sën ham nehöneng in Anutu meneḳo yi raḳ lo, ham gwenġo rë!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Hil Israel hil ḳenud lo denedo nebë alam-yu-ngwë loḳ dob Ejep wirek, loḳ mëm Anutu ggooin sir raḳ bevonġ benġahijseḳë loḳ, loḳ tum ḳo sir vër in nyëġ saga raḳ niwëëk.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Lob jom yi ahon loḳ nyëġ-yumeris geneġin sir yoh vu ta mehödahis luu.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Tum vu Kanaan lob Anutu kevoh alam yu nemadvahi-bevidek-luu ya, log vo hir dob vu alam Israel.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Lob dejom dob sënë ahon medenedo loḳ yoh vu ta 450. Log ggooin alam ggev raḳ in bë degeġin sir. Rot beverup loḳ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Samuel yi buk.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Lob vu buk saga denesu vu Anutu bë gevonġ mehö-los-bengö ti in geġin sir, lob Anutu vonġ Saulus sën Kis nalu lo vu sir. Yi degwa vu Benyamin, lob tu mehö-los-bengö menedo yoh vu ta mehödahis luu.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Rëḳ mëm Anutu ruuk yi ya getunġ Davit netu hir mehö-los-bengö loḳ yah ben. Tateḳin Davit vu sir bë, ‘Sehooin Yese nalu Davit raḳ ggovek. Sahëġ ving yi vorot, in rëḳ tamuin sa ġaġek.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Anutu vonġ yoh vu sën nër wirek bë rëḳ gevonġ lo, lob anon raḳ. Vonġ Davit* yi mewis ti sën Yesu verup vu Israel in bë geḳo hil vër in hil nġaa nipaya nyëvewen.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Yesu yö nahën, log Jon muġin benër ġaġek ranġah vu alam Israel pin bë degërin sir vu hir nġaa nipaya gedejipek bël.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Lob dus raḳ in bë Jon yi huk govek na, lob nër bë, ‘Ham kuung bë sa re? Sa su mehö sën ham neġin lo rë. Om ham gwenġo rë! Mehöti sën rëḳ tamuin sa menam, og sa su mehö niġ vesa yohvu in bë sa natu yi hur ti meḳevelekin vaha suu rë.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Arig lo, ham sën Abraham yi mewis ham, geham alam-yu-ngwë vahi sën ham nehöneng in Anutu lo, og Anutu vonġ ġaġek sënë yam vu hil pin in bë geḳo hil vër in hil nġaa nipaya nyëvewen.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Alam sën denedo Yerusalem losho hir alam ggev lo su deraḳ Yesu sagi ni nivesa rë, gesu detöḳ raḳ alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek sën denenër loḳ Buk-sewahsën-yi* pin lo degwa rë. Om dejoo yi ġaġek bë nadiiḳ, lom ġaġek sën alam-denenër-ġaġek-ranġahsën denenër wirek lo anon raḳ.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Su delë bë vonġ nġaa ti paya in bë dengis yi rë, rëḳ detahi niwëëk vu Pilatus bë ngis yi menadiiḳ.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Devonġ yoh vu nġaa pin sën alam-denenër-ġaġek-ranġahsën dekevu wirek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo, banon raḳ ggovek ya. Log deḳo yi vër vu ḳelepeḳo* beya debë yi ya bedub.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Rëḳ Anutu vonġ bekedi raḳ yah vu bedub ggökin.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Kedi raḳ vu bedub, lob tato yi vu alam sën denesepa yi vu Galilea wirek gederaḳ medeya Yerusalem ving yi lo. Lob gwëbeng alam saga sën medo denenër yi ġaġek ranġah vu mehönon.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Lob he yam in bë nanër yi Bengö Nivesa vu ham nabë nġaa sagi sën wirek Anutu nër vu hil ḳenud lo bë rëḳ gevonġ lo,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 saga gwëbeng Anutu vonġ banon raḳ vu hir mewis lo sën hil agi ggovek ya. Saga nebë vonġ meYesu kedi raḳ yoh vu ġaġek sën neggëp loḳ Saam netu luu lo bë:
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Log nër wirek bë rëḳ gevonġ bekedi jaḳ nah vu bedub, gesu yoh vu bë rëḳ gëp mepetar na rë, in Anutu nër bë:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Log tateḳin ġaġek sënë raḳ ġaġek ngwë sën nebë:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Hil araḳ ni bë Davit nedo dob, lob nevonġ huk yoh vu Anutu kwa beverup loḳ buk sën diiḳ lo. Lob delev yi beya neggëp ving ama lo bu lo bemëm petar ya yönon.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Gaḳ mehö sën Anutu vonġ mekedi raḳ lo, og saga su petar ya rë.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Om arig lo, sa bë ham jaḳ ni, om sën he nanër ġaġek ranġah vu ham bë: Mehö saga sën yoh vu bë kevoh ham nġaa nipaya na.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Moses yi horek og su yoh vu bë rëḳ kevoh ham nġaa nipaya na genanër nabë ham alam yohvu rë. Rëḳ mehö saga sën mëm yoh vu bë kevoh alam pin sën ayoj na timu vu yi lo hir nġaa nipaya pin na, genanër sir nabë sir alam yohvu.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Nebë saga, om ham gweġin ham! In nġaa sën alam-denenër-ġaġek-ranġahsën denenër wirek lo su natöḳ vu ham. Sën nebë:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Ham sën nenër ġaġek pelësën, ham gwelë!
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Ggovek log Paulus luho Barnabas bë geto denah dobnë, lob alam saga denër vu luho bë luho nom denanër ġaġek sagi doḳ Buk-sewahsën-yi* ngwë tamusën gök nahin.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Log deketëḳin sir, loḳ alam Yuda nġahiseḳë losho alam-yu-ngwë sën deggërin ayoj medenejom raḳ ving alam Yuda lo deya vu Paulus luho Barnabas, lob luho delev horek loḳ sir bë nij wëëk bedegevonġ geving Anutu yi semusemu sën nevonġ vu sir lo.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Log Buk-sewahsën-yi* ngwëgu, lob alam vu nyëġ saga pin yam desupin sir in bë degenġo Anutu yi ġaġek.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Rëḳ alam Yuda delë alam nġahiseḳë yam denedo, lob ayoj sis yi vu luho gedemehoo Paulus yi ġaġek pin bedenër ġaġek nipaya raḳ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Nebë saga lom Paulus lu Barnabas denër yah niwëëk ata bë, “Yönon! Huk neggëp vu aluu bë alu ġaḳo Anutu yi ġaġek sënë nam vu ham namuġin. Rëḳ ma geham ruu demimin vu, lob saga tato bë ham su yoh vu bë rëḳ medo malamin-tumsën degwata rë. Om ham gwenġo rë! Alu rëḳ peggirin he nah benanër vu alam-yu-ngwë sënë.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 In Mehöböp nër vu he bë:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Alam-yu-ngwë saga denġo yi ġaġek, lob ahëj nivesa rot in Mehöböp yi ġaġek, galam pin sën Anutu yö ggooin sir raḳ bë demedo malaj-tumsën degwata los degwata lo devonġ ving.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Lob Mehöböp yi ġaġek saga ya meyoh vu nyëġ saga pin.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Rëḳ alam Yuda deloḳ avëh los arëj sën denejom raḳ ving sir lo la ahëj, gedeloḳ ggev maluh vu nyëġ sagu la ahëj ving bë nij tebö in Paulus lu Barnabas gedegetii luho na in hir nyëġ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Lob luho detetëhin kebus in vahaj in bë tato hir huk nipaya sën rëḳ gëp degwata vu sir lo vu sir, log luho deya Ikonium.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Lob sir sën denġo Yesu yi ġaġek ggëp Antiok medevonġ ving lo, ahëj nivesa rot gemëm Anon Vabuung luḳ yam ggërin ayoj.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.