Atos 13
Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA
1 Kerisi-yi-alam vu Antiok hir alam-denenër-ġaġek-ranġahsën la, getatovaha la, medenedo. Sir sën arëj agi: Barnabas, geSimeon sën denenër arë ngwë nebë Veriik lo, geLusius vu Kurene ga, Manain sën luho mehö-los-bengö Herot* derig loḳ ti lo ga, Saulus.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Denedo loḳ buk ti lob sir sën Kerisi-yi-alam agi ayej ggërin nos medenedo, gemedo denejom raḳ vu Mehöböp. Lob Anon Vabuung nër vu sir bë, “Ham ġooin Barnabas luho Saulus jaḳ in huk sën sa tato luho in bë luho degevonġ lo.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Lob ayej ggërin nos gedenejom raḳ ggökin, gemëm debë nemaj raḳ luho gedevonġ luho ya.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Anon Vabuung vonġ luho ya, lob luho deluḳ medeya Selusia mederaḳ yaġ vu saga bedeggök loo medeya Kupros.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Luho detöḳ ya Salamis, lob luho denër Anutu yi ġaġek loḳ alam Yuda hir dub-supinsën-yi la. Jon sën arë ngwë nebë Markus lo neya ving luho beneloḳ vu luho.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Lob lööho detetuu aggata medeya deyoh vu dob Kupros vahi sagu, belööho detöḳ ya Papos. Lob lööho detöḳ raḳ Yuda ti arë nebë Bar-Yesu. Yi mehö nerob alam los nevonġ yeseḳ lu nġaa aggagga, rëḳ nenër yi bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Mehö-nenër-ġaġek-kuungsën sënë nevonġ huk vu kiap böp arë nebë Sergius Paulus, mehö kwa böp. Lob Sergius sënë tahi Barnabas luho Saulus deya vu yi in bë luho denanër Anutu yi ġaġek begenġo.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Rëḳ mehö nerob alam Bar-Yesu sën denenër arë loḳ Grik ayej nebë Elumas lo, nevonġ in bë gërin luho gekiap su gërin yi besepa doḳ Yesu.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Rëḳ Anon Vabuung loḳ ya meggërin Saulus sën denenër arë ngwë nebë Paulus lo ayo, lob tunġ mala raḳ Elumas niwëëk genër bë,
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 “Satan nalu honġ! Ġenevonġ ayem vu ġaġek anon pin! Ġaġek kuungsën pin los ġaġek nipaya saga pup ayom ya! Ġenevonġ paya vu Mehöböp yi aggata nivesa pin! Maḳ su kwam nevo bë gwevuu na rë?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Om gwenġo! Gwëbeng Mehöböp nema vonġin ngis honġ bemalam gemir. Su rëḳ gwelë nyëġ rë gerëḳ ġemedo nabë saga noh vu buk nġahi rot!” Paulus nër bë sagi, log pevis bElumas mala raru loḳ, log ketul loḳ beya nesero mehönon sën denajom doḳ nema bedetato aggata vu yi lo.
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Kiap böp lë nġaa saga, lob vonġ ving. In lëk anon meranġa nema in Mehöböp yi ġaġek.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Paulus losho alam sën desepa yi lo devuu Papos, log yaġ ḳo sir ya Perga ggëp distrik Pampulia, rëḳ Jon sën arë ngwë nebë Markus lo vuu sir geyah meya Yerusalem.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Gesir vu Perga beya detöḳ ya Antiok vu distrik Pisidia. Log Buk-sewahsën-yi* lob deloḳ ya dub-supinsën-yi beto denedo ving alam Yuda.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Alam ggev detevin Moses yi horek los alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek vu alam ggovek ya, log mëm denër vu Paulus losho alam sën desepa yi lo bë, “Arig lo, nabë ham ġaġek la neggëp in bë bo niwëëk doḳ alam ayoj, og ham nanër nam.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Lob Paulus kedi nare mevonġ nema raḳ bë ayej nama, log mëm nër bë, “Ham alam Israel sagi, geham alam-yu-ngwë sën ham nehöneng in Anutu meneḳo yi raḳ lo, ham gwenġo rë!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Hil Israel hil ḳenud lo denedo nebë alam-yu-ngwë loḳ dob Ejep wirek, loḳ mëm Anutu ggooin sir raḳ bevonġ benġahijseḳë loḳ, loḳ tum ḳo sir vër in nyëġ saga raḳ niwëëk.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Lob jom yi ahon loḳ nyëġ-yumeris geneġin sir yoh vu ta mehödahis luu.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Tum vu Kanaan lob Anutu kevoh alam yu nemadvahi-bevidek-luu ya, log vo hir dob vu alam Israel.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Lob dejom dob sënë ahon medenedo loḳ yoh vu ta 450. Log ggooin alam ggev raḳ in bë degeġin sir. Rot beverup loḳ mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Samuel yi buk.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Lob vu buk saga denesu vu Anutu bë gevonġ mehö-los-bengö ti in geġin sir, lob Anutu vonġ Saulus sën Kis nalu lo vu sir. Yi degwa vu Benyamin, lob tu mehö-los-bengö menedo yoh vu ta mehödahis luu.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Rëḳ mëm Anutu ruuk yi ya getunġ Davit netu hir mehö-los-bengö loḳ yah ben. Tateḳin Davit vu sir bë, ‘Sehooin Yese nalu Davit raḳ ggovek. Sahëġ ving yi vorot, in rëḳ tamuin sa ġaġek.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Anutu vonġ yoh vu sën nër wirek bë rëḳ gevonġ lo, lob anon raḳ. Vonġ Davit* yi mewis ti sën Yesu verup vu Israel in bë geḳo hil vër in hil nġaa nipaya nyëvewen.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Yesu yö nahën, log Jon muġin benër ġaġek ranġah vu alam Israel pin bë degërin sir vu hir nġaa nipaya gedejipek bël.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Lob dus raḳ in bë Jon yi huk govek na, lob nër bë, ‘Ham kuung bë sa re? Sa su mehö sën ham neġin lo rë. Om ham gwenġo rë! Mehöti sën rëḳ tamuin sa menam, og sa su mehö niġ vesa yohvu in bë sa natu yi hur ti meḳevelekin vaha suu rë.’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 Arig lo, ham sën Abraham yi mewis ham, geham alam-yu-ngwë vahi sën ham nehöneng in Anutu lo, og Anutu vonġ ġaġek sënë yam vu hil pin in bë geḳo hil vër in hil nġaa nipaya nyëvewen.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Alam sën denedo Yerusalem losho hir alam ggev lo su deraḳ Yesu sagi ni nivesa rë, gesu detöḳ raḳ alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek sën denenër loḳ Buk-sewahsën-yi* pin lo degwa rë. Om dejoo yi ġaġek bë nadiiḳ, lom ġaġek sën alam-denenër-ġaġek-ranġahsën denenër wirek lo anon raḳ.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Su delë bë vonġ nġaa ti paya in bë dengis yi rë, rëḳ detahi niwëëk vu Pilatus bë ngis yi menadiiḳ.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Devonġ yoh vu nġaa pin sën alam-denenër-ġaġek-ranġahsën dekevu wirek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo, banon raḳ ggovek ya. Log deḳo yi vër vu ḳelepeḳo* beya debë yi ya bedub.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Rëḳ Anutu vonġ bekedi raḳ yah vu bedub ggökin.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Kedi raḳ vu bedub, lob tato yi vu alam sën denesepa yi vu Galilea wirek gederaḳ medeya Yerusalem ving yi lo. Lob gwëbeng alam saga sën medo denenër yi ġaġek ranġah vu mehönon.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 Lob he yam in bë nanër yi Bengö Nivesa vu ham nabë nġaa sagi sën wirek Anutu nër vu hil ḳenud lo bë rëḳ gevonġ lo,
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 saga gwëbeng Anutu vonġ banon raḳ vu hir mewis lo sën hil agi ggovek ya. Saga nebë vonġ meYesu kedi raḳ yoh vu ġaġek sën neggëp loḳ Saam netu luu lo bë:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Log nër wirek bë rëḳ gevonġ bekedi jaḳ nah vu bedub, gesu yoh vu bë rëḳ gëp mepetar na rë, in Anutu nër bë:
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Log tateḳin ġaġek sënë raḳ ġaġek ngwë sën nebë:
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Hil araḳ ni bë Davit nedo dob, lob nevonġ huk yoh vu Anutu kwa beverup loḳ buk sën diiḳ lo. Lob delev yi beya neggëp ving ama lo bu lo bemëm petar ya yönon.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Gaḳ mehö sën Anutu vonġ mekedi raḳ lo, og saga su petar ya rë.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Om arig lo, sa bë ham jaḳ ni, om sën he nanër ġaġek ranġah vu ham bë: Mehö saga sën yoh vu bë kevoh ham nġaa nipaya na.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Moses yi horek og su yoh vu bë rëḳ kevoh ham nġaa nipaya na genanër nabë ham alam yohvu rë. Rëḳ mehö saga sën mëm yoh vu bë kevoh alam pin sën ayoj na timu vu yi lo hir nġaa nipaya pin na, genanër sir nabë sir alam yohvu.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nebë saga, om ham gweġin ham! In nġaa sën alam-denenër-ġaġek-ranġahsën denenër wirek lo su natöḳ vu ham. Sën nebë:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Ham sën nenër ġaġek pelësën, ham gwelë!
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Ggovek log Paulus luho Barnabas bë geto denah dobnë, lob alam saga denër vu luho bë luho nom denanër ġaġek sagi doḳ Buk-sewahsën-yi* ngwë tamusën gök nahin.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Log deketëḳin sir, loḳ alam Yuda nġahiseḳë losho alam-yu-ngwë sën deggërin ayoj medenejom raḳ ving alam Yuda lo deya vu Paulus luho Barnabas, lob luho delev horek loḳ sir bë nij wëëk bedegevonġ geving Anutu yi semusemu sën nevonġ vu sir lo.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Log Buk-sewahsën-yi* ngwëgu, lob alam vu nyëġ saga pin yam desupin sir in bë degenġo Anutu yi ġaġek.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Rëḳ alam Yuda delë alam nġahiseḳë yam denedo, lob ayoj sis yi vu luho gedemehoo Paulus yi ġaġek pin bedenër ġaġek nipaya raḳ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Nebë saga lom Paulus lu Barnabas denër yah niwëëk ata bë, “Yönon! Huk neggëp vu aluu bë alu ġaḳo Anutu yi ġaġek sënë nam vu ham namuġin. Rëḳ ma geham ruu demimin vu, lob saga tato bë ham su yoh vu bë rëḳ medo malamin-tumsën degwata rë. Om ham gwenġo rë! Alu rëḳ peggirin he nah benanër vu alam-yu-ngwë sënë.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 In Mehöböp nër vu he bë:
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Alam-yu-ngwë saga denġo yi ġaġek, lob ahëj nivesa rot in Mehöböp yi ġaġek, galam pin sën Anutu yö ggooin sir raḳ bë demedo malaj-tumsën degwata los degwata lo devonġ ving.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Lob Mehöböp yi ġaġek saga ya meyoh vu nyëġ saga pin.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Rëḳ alam Yuda deloḳ avëh los arëj sën denejom raḳ ving sir lo la ahëj, gedeloḳ ggev maluh vu nyëġ sagu la ahëj ving bë nij tebö in Paulus lu Barnabas gedegetii luho na in hir nyëġ.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Lob luho detetëhin kebus in vahaj in bë tato hir huk nipaya sën rëḳ gëp degwata vu sir lo vu sir, log luho deya Ikonium.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Lob sir sën denġo Yesu yi ġaġek ggëp Antiok medevonġ ving lo, ahëj nivesa rot gemëm Anon Vabuung luḳ yam ggërin ayoj.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.