Atos 12

Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Loḳ buk saga mehö-los-bengö Herot* jom Kerisi-yi-alam vahi ahon in bë ngis sir.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Lom nër vu yi alam-beġö-yi bedeketöv Jon ari Yakobus kwa raḳ paëp bediiḳ.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Lob lë bë alam Yuda ahëj ving huk nipaya saga, lob nër vu yi ahëvavu bedetunġ Pita luḳ ya ḳarabus ving. Jom yi ahon loḳ Buk-ggöksën-yi* yi buk ti,
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 betunġ yi loḳ ya nedo ḳarabus, in kwa nevo bë Buk-ggöksën-yi* yi buk pin govek na log mëm geḳo menam bare alam Yuda malaj. Nebë saga log tato alam-beġö-yi lubeluu lubeluu yoh vu yu lubeluu in degeġin Pita medepekwë sir in.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Lob medo deneġin Pita loḳ ḳarabus, rëḳ Anutu-yi-alam medo denejom raḳ in yi los ayoj dahis vu Anutu buk geranġah.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Deduu Pita raḳ sëng böp luu benedo ḳarabus gemëm Herot* vonġin bë geḳo yi nam ġaġek monbuk. Alam-beġö-yi luu denare veluung avi bedeneġin, log deduu luu nemaj vetii Pita nema vahi vahi geneggëp loḳ luho vuheng atov bebuk vuheng raḳ.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Loḳ Mehöböp yi angër ti verup beniḳapiik jëh raḳ begganġ ḳarabus saga ayo. Lob angër sis Pita kweben genër vu yi bë, “Kwedi jaḳ pevis!” Lob sëng luho vepul in Pita nema beto nedo.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Log angër nër vu yi bë, “Gwevëh honġ ḳabi los gwetunġ honġ suu nah!”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Lob Pita vuu begganġ ḳarabus ayo getamuin yi beya, rëḳ mu su raḳ nġaa sën angër vonġ vu yi agi ni bë yönon rë, gaḳ kuung bë maḳ neggëp melë pesepsën mu.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Luho deya, beya dekesuu alam-beġö-yi la ggovek ya, geluho ya deverup dekesuu la ving gedetöḳ ya repinġ aën sën deduḳ nah dobnë lo, lob repinġ saga yö tahinin yi in luho geluho to deya dobnë beya deyoh ya aggata ti. Log pevis bangër mehor bevuu Pita geya.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Loḳ mëm Pita ḳenu loḳ yah lob nër bë, “O gwëbeng mëm seraḳ ni rot bë Mehöböp vonġ yi angër yam ḳo sa vër loḳ Herot* nema, geloḳ nġaa pin sën alam Yuda kwaj nevo bë degevonġ vu sa lo.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Pita kwa vo nebë saga ggovek, log mëm ya meya Jon sën denenër arë ngwë nebë Markus lo ata Maria yi begganġ. Alam nġahiseḳë desupin sir raḳ begganġ saga bemedo denejom raḳ.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Log Pita ya verup nare dobnë gepepa raḳ repinġ, lob hur avëh ti arë nebë Roda ya in bë tahinin.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Lob nġo Pita aye beraḳ ni lob kwa vesa rot beḳenu pesönġ ya, lom kwa virek gesu tahinin repinġ rë, gaḳ seröġ meyah begganġ ayo benër vu sir bë, “Pita verup nare loḳ veluung avi!”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Rëḳ denër vu bë, “O! Maḳ ġenepesep!” Rëḳ pasanġ nër niwëëk bë, “Ma! Verup nare yönon rot!” Loḳ denër bë, “Om maḳ sagaḳ ḳenu!”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Rëḳ Pita vare nepepa raḳ repinġ benare rot, loḳ mëm detahinin gedelë yi, lob delëk meḳenuj ya.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Loḳ Pita vonġ nema bë ayej nama, log mëm turin ġaġek pin sën Mehöböp ḳo yi vër in begganġ ḳarabus beto meyom dob lo vu sir. Log nër ving bë, “Ham na nanër ġaġek sënë vu Mehöböp ari Yakobus losho hil arid sën Kerisi-yi-alam lo.” Log Pita to meyah dobnë, beya nyëġ ngwë.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Log mëm ranġah raḳ behes mala töḳ lob alam-beġö-yi delëk anon beyö deneloḳ tepëḳ vu sir medenenër bë, “Pita ya tena?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Lob Herot* vonġ yi alam-beġö-yi ya denesero Pita, rëḳ ma gesu detöḳ vu yi rë. Lom mëm Herot* loḳ tepëḳ in alam-beġö-yi lubeluu sën deneġin Pita buk lo rot. Rëḳ ma lob nër bedesis sir medediiḳ, log tum Herot* vuu distrik Yudea geluḳ meya nedo nyëġ böp Sisarea.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Log Herot* ahë sengën böpata vu alam Ture los Sidon, lob desupin sir in bë dena vu yi. Lob desemu ġaġek vu Blastus sën neġin yi begganġ los ḳupeḳ lo ggovek rë bë rëḳ doḳ vu sir, loḳ mëm desu vu mehö-los-bengö Herot* bë semu ġaġek saga gedemedo. Nij wëëk bë gevonġ nabë saga in denebaġo nos loḳ yi dob, gaḳ nabë nama, og rëḳ degeḳo nos vu tena?
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Lob Herot* ggooin buk ti raḳ, lob vuneḳ raḳ alam-los-bengöj hir tob vuneḳsën, geraḳ nedo alam-los-bengöj hir sëa benër ġaġek vu sir.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Lob alam saga detahi bedeḳo yi raḳ bë, “Aye nebë anutu ti nevengwënġ! Gaḳ mehönon og su denenër ġaġek nebë sagu rë!”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Rëḳ Herot* su dahun arë vu sir genër bë degeḳo Anutu soġek arë jaḳ rë, om Mehöböp yi angër vonġ bebebën gga ahë pevis mediiḳ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Log Mehöböp yi ġaġek niwëëk raḳ meyoh vu nyëġ pin.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Lob Barnabas luho Saulus devonġ hir huk vu Yerusalem beggovek ya, log mëm luho deyah medeya Antiok. Luho deḳo Jon sën arë ngwë nebë Markus lo sepa, meya ving luho.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.