Atos 12

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Loḳ buk saga mehö-los-bengö Herot* jom Kerisi-yi-alam vahi ahon in bë ngis sir.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Lom nër vu yi alam-beġö-yi bedeketöv Jon ari Yakobus kwa raḳ paëp bediiḳ.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Lob lë bë alam Yuda ahëj ving huk nipaya saga, lob nër vu yi ahëvavu bedetunġ Pita luḳ ya ḳarabus ving. Jom yi ahon loḳ Buk-ggöksën-yi* yi buk ti,
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 betunġ yi loḳ ya nedo ḳarabus, in kwa nevo bë Buk-ggöksën-yi* yi buk pin govek na log mëm geḳo menam bare alam Yuda malaj. Nebë saga log tato alam-beġö-yi lubeluu lubeluu yoh vu yu lubeluu in degeġin Pita medepekwë sir in.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Lob medo deneġin Pita loḳ ḳarabus, rëḳ Anutu-yi-alam medo denejom raḳ in yi los ayoj dahis vu Anutu buk geranġah.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Deduu Pita raḳ sëng böp luu benedo ḳarabus gemëm Herot* vonġin bë geḳo yi nam ġaġek monbuk. Alam-beġö-yi luu denare veluung avi bedeneġin, log deduu luu nemaj vetii Pita nema vahi vahi geneggëp loḳ luho vuheng atov bebuk vuheng raḳ.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Loḳ Mehöböp yi angër ti verup beniḳapiik jëh raḳ begganġ ḳarabus saga ayo. Lob angër sis Pita kweben genër vu yi bë, “Kwedi jaḳ pevis!” Lob sëng luho vepul in Pita nema beto nedo.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Log angër nër vu yi bë, “Gwevëh honġ ḳabi los gwetunġ honġ suu nah!”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Lob Pita vuu begganġ ḳarabus ayo getamuin yi beya, rëḳ mu su raḳ nġaa sën angër vonġ vu yi agi ni bë yönon rë, gaḳ kuung bë maḳ neggëp melë pesepsën mu.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Luho deya, beya dekesuu alam-beġö-yi la ggovek ya, geluho ya deverup dekesuu la ving gedetöḳ ya repinġ aën sën deduḳ nah dobnë lo, lob repinġ saga yö tahinin yi in luho geluho to deya dobnë beya deyoh ya aggata ti. Log pevis bangër mehor bevuu Pita geya.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Loḳ mëm Pita ḳenu loḳ yah lob nër bë, “O gwëbeng mëm seraḳ ni rot bë Mehöböp vonġ yi angër yam ḳo sa vër loḳ Herot* nema, geloḳ nġaa pin sën alam Yuda kwaj nevo bë degevonġ vu sa lo.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Pita kwa vo nebë saga ggovek, log mëm ya meya Jon sën denenër arë ngwë nebë Markus lo ata Maria yi begganġ. Alam nġahiseḳë desupin sir raḳ begganġ saga bemedo denejom raḳ.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Log Pita ya verup nare dobnë gepepa raḳ repinġ, lob hur avëh ti arë nebë Roda ya in bë tahinin.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Lob nġo Pita aye beraḳ ni lob kwa vesa rot beḳenu pesönġ ya, lom kwa virek gesu tahinin repinġ rë, gaḳ seröġ meyah begganġ ayo benër vu sir bë, “Pita verup nare loḳ veluung avi!”
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Rëḳ denër vu bë, “O! Maḳ ġenepesep!” Rëḳ pasanġ nër niwëëk bë, “Ma! Verup nare yönon rot!” Loḳ denër bë, “Om maḳ sagaḳ ḳenu!”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Rëḳ Pita vare nepepa raḳ repinġ benare rot, loḳ mëm detahinin gedelë yi, lob delëk meḳenuj ya.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Loḳ Pita vonġ nema bë ayej nama, log mëm turin ġaġek pin sën Mehöböp ḳo yi vër in begganġ ḳarabus beto meyom dob lo vu sir. Log nër ving bë, “Ham na nanër ġaġek sënë vu Mehöböp ari Yakobus losho hil arid sën Kerisi-yi-alam lo.” Log Pita to meyah dobnë, beya nyëġ ngwë.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Log mëm ranġah raḳ behes mala töḳ lob alam-beġö-yi delëk anon beyö deneloḳ tepëḳ vu sir medenenër bë, “Pita ya tena?”
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Lob Herot* vonġ yi alam-beġö-yi ya denesero Pita, rëḳ ma gesu detöḳ vu yi rë. Lom mëm Herot* loḳ tepëḳ in alam-beġö-yi lubeluu sën deneġin Pita buk lo rot. Rëḳ ma lob nër bedesis sir medediiḳ, log tum Herot* vuu distrik Yudea geluḳ meya nedo nyëġ böp Sisarea.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Log Herot* ahë sengën böpata vu alam Ture los Sidon, lob desupin sir in bë dena vu yi. Lob desemu ġaġek vu Blastus sën neġin yi begganġ los ḳupeḳ lo ggovek rë bë rëḳ doḳ vu sir, loḳ mëm desu vu mehö-los-bengö Herot* bë semu ġaġek saga gedemedo. Nij wëëk bë gevonġ nabë saga in denebaġo nos loḳ yi dob, gaḳ nabë nama, og rëḳ degeḳo nos vu tena?
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Lob Herot* ggooin buk ti raḳ, lob vuneḳ raḳ alam-los-bengöj hir tob vuneḳsën, geraḳ nedo alam-los-bengöj hir sëa benër ġaġek vu sir.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Lob alam saga detahi bedeḳo yi raḳ bë, “Aye nebë anutu ti nevengwënġ! Gaḳ mehönon og su denenër ġaġek nebë sagu rë!”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Rëḳ Herot* su dahun arë vu sir genër bë degeḳo Anutu soġek arë jaḳ rë, om Mehöböp yi angër vonġ bebebën gga ahë pevis mediiḳ.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Log Mehöböp yi ġaġek niwëëk raḳ meyoh vu nyëġ pin.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Lob Barnabas luho Saulus devonġ hir huk vu Yerusalem beggovek ya, log mëm luho deyah medeya Antiok. Luho deḳo Jon sën arë ngwë nebë Markus lo sepa, meya ving luho.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.