Atos 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs VC
1 Sinarë nyëdahis losho arij lo sën denedo yoh vu distrik Yudea pin lo denġo ġaġek bë alam-yu-ngwë deḳo Anutu yi ġaġek ggovek ya ving.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Log Pita raḳ meyah Yerusalem, lob alam Yuda sën denesepa loḳ Yesu lo denër yi, in nijwëëk bë degerah* alam sën deneggërin sir yah vu Yesu lo navij pin nabë sën sir Yuda lo.
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 Gedenër yi bë, “Ġeraḳ ya alam sën su derah* navij rë lo hir begganġ geġewa nos ving sir!”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Rëḳ Pita tateḳin nġaa pin sën töḳ vu yi lo vu sir bë,
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 “Sa nado nyëġ böp Yopa, besa medo najom raḳ loḳ hes vuheng, lob sa halë nġaa ti nebë pesepsën. Sa halë nġaa böpata nebë sën denejom loḳ tob nyëḳetu lubeluu, beluḳ vu yaġek meyam to nedo dob dus vu sa.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Lob sa hetunġ malaġ raḳ tob saga ayo peggo rot, lob sa halë bë reggu aggagga pin sën denedo dob lo denedo loḳ. Reggu pin sën vare neya los neggevek dob lo, gesën nevëëng vavunë lo.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Lob sa hanġo ġaġek ti yam vu sa bë, ‘Pita, kwedi ġengis reggu beġegwa!’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Rëḳ senër bë, ‘Mehöböp, ma rot! Saḳ su naha nġaa nebë sënë rë! In he horek nenërin bë nipaya gesu yohvu rë.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Lob ġaġek sën yam vu yaġek lo nër vu sa netu beron luu nebë, ‘Nġaa sën Anutu nër bë yohvu lo, og su ġenanër saga nabë su yohvu rë!’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Lob nġaa pin saga yam netu beron löö, log yah beya yaġek ggökin.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Log mehöti nedo Sisarea bevonġ mehö löö deyam in sa lob pevis belööho verup denare loḳ begganġ sën sa nado loḳ lo veluung avi.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Lob Anon Vabuung nër vu sa bë, ‘Ġena geving sir. Su kwam na nġahi!’ Lob arig lo nemadvahi-bevidek-ti sënë deya ving sa behe ya maloḳ ya Kornelius yi begganġ.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Lob Kornelius nër vu he bë lë angër ti genare loḳ yi begganġ ayo benër vu yi bë, ‘Gwevonġ mehö la dena Yopa bena denanër Simon sën arë ngwë nebë Pita lo nam.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Og rëḳ nanër ġaġek la vu honġ, lob Anutu rëḳ geḳo honġ los honġ alam pin nom vu yi jaḳ ġaġek saga.’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Lob sa nahën nanër ġaġek vu sir, lob Anon Vabuung loḳ yam ggërin ayoj nebë sën loḳ yam ggërin hil muġinsën lo.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Lob sa kwaġ vo Mehöböp yi ġaġek ggökin, sën nër bë, ‘Jon neripek alam raḳ bël mu, gaḳ Anon Vabuung rëḳ doḳ nam gërin ham.’
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Wirek hil ayod ya vu Mehöböp Yesu Kerisi, lob Anutu vonġ Anon Vabuung vu hil, lob yiḳ vonġ Anon Vabuung vu sir nebë saga. Nebë saga lob sa su nebë re in bë seġërin Anutu rë?”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Denġo Pita yi ġaġek saga, lob devuu hir ġaġek sagi ya gedeḳo Anutu arë raḳ bedenër bë, “Oo maḳ Anutu yoh vu bë gërin alam-yu-ngwë ayoj nah vu yi geving in demedo malaj-tumsën.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Desis Stepan ggovek loḳ mëm maggin böpata töḳ vu Kerisi-yi-alam, lob deveya medeya beya depalët loḳ bedeya Ponisia los Kupros gAntiok. Rëḳ su denër Bengö Nivesa vu alam-yu-ngwë rë. Gaḳ yö ya denenër vu alam Yuda mu.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Loḳ sir la vu dob Kupros, gevahi vu Kurene, deya nyëġ böp Antiok bedenër ġaġek vu alam Grik ving. Denenër Mehöböp Yesu yi Bengö Nivesa ranġah vu sir,
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 lob Mehöböp loḳ vu sir balam Grik nġahiseḳë devonġ ving medeggërin sir yah vu yi.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Lob Kerisi-yi-alam vu Yerusalem denġo ġaġek sagi, lob devonġ Barnabas ya Antiok.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Ya metöḳ ya vu sir lob lë bë Anutu vonġ semusemu benedo ving sir, lob ahë nivesa. Lom mëm lev horek loḳ sir pin bë degurek Mehöböp babu bekwaj bo yi timu noh vu buk pin.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Barnabas yi mehö nivesa gAnon Vabuung pup ayo, bevonġ ving niwëëk ata.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Lob mëm Barnabas ya Tarsus in bë sero Saulus.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Lob töḳ raḳ yi beḳo beyah Antiok, beluho denedo ving alam vu Antiok yoh vu ta ti, beluho detahu alam nġahiseḳë loḳ Anutu yi ġaġek. Lob mëm yiḳ alam Antiok saga detahi ggev raḳ Mehöböp yi hur muġinsën nebë Kerisi-yi-alam.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Luho nahën denedo saga lob alam-denenër-ġaġek-ranġahsën vahi vu Yerusalem deluḳ medeya Antiok,
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 lob sir ti arë nebë Agabus kedi nare, log Anon Vabuung nër ġaġek ranġah verup avi bë meyip böpata rëḳ natöḳ vu dob pin. Lob yi ġaġek saga anon raḳ loḳ mehö-los-bengö Klaudius yi buk.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Lob Yesu yi alam vu Antiok dejoo ġaġek venuh bë degevonġ monë noh vu nemaj na vu arij lo vu distrik Yudea in doḳ vu sir. Denevonġ yoh vu sir ti ti, gesu deneggulin rë.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Lob devo monë saga vu Barnabas lu Saulus beluho deḳo yah vu alam ggev vu Yerusalem.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.