Atos 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH
1 Sinarë nyëdahis losho arij lo sën denedo yoh vu distrik Yudea pin lo denġo ġaġek bë alam-yu-ngwë deḳo Anutu yi ġaġek ggovek ya ving.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Log Pita raḳ meyah Yerusalem, lob alam Yuda sën denesepa loḳ Yesu lo denër yi, in nijwëëk bë degerah* alam sën deneggërin sir yah vu Yesu lo navij pin nabë sën sir Yuda lo.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Gedenër yi bë, “Ġeraḳ ya alam sën su derah* navij rë lo hir begganġ geġewa nos ving sir!”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Rëḳ Pita tateḳin nġaa pin sën töḳ vu yi lo vu sir bë,
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Sa nado nyëġ böp Yopa, besa medo najom raḳ loḳ hes vuheng, lob sa halë nġaa ti nebë pesepsën. Sa halë nġaa böpata nebë sën denejom loḳ tob nyëḳetu lubeluu, beluḳ vu yaġek meyam to nedo dob dus vu sa.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Lob sa hetunġ malaġ raḳ tob saga ayo peggo rot, lob sa halë bë reggu aggagga pin sën denedo dob lo denedo loḳ. Reggu pin sën vare neya los neggevek dob lo, gesën nevëëng vavunë lo.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Lob sa hanġo ġaġek ti yam vu sa bë, ‘Pita, kwedi ġengis reggu beġegwa!’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Rëḳ senër bë, ‘Mehöböp, ma rot! Saḳ su naha nġaa nebë sënë rë! In he horek nenërin bë nipaya gesu yohvu rë.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Lob ġaġek sën yam vu yaġek lo nër vu sa netu beron luu nebë, ‘Nġaa sën Anutu nër bë yohvu lo, og su ġenanër saga nabë su yohvu rë!’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Lob nġaa pin saga yam netu beron löö, log yah beya yaġek ggökin.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Log mehöti nedo Sisarea bevonġ mehö löö deyam in sa lob pevis belööho verup denare loḳ begganġ sën sa nado loḳ lo veluung avi.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Lob Anon Vabuung nër vu sa bë, ‘Ġena geving sir. Su kwam na nġahi!’ Lob arig lo nemadvahi-bevidek-ti sënë deya ving sa behe ya maloḳ ya Kornelius yi begganġ.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Lob Kornelius nër vu he bë lë angër ti genare loḳ yi begganġ ayo benër vu yi bë, ‘Gwevonġ mehö la dena Yopa bena denanër Simon sën arë ngwë nebë Pita lo nam.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Og rëḳ nanër ġaġek la vu honġ, lob Anutu rëḳ geḳo honġ los honġ alam pin nom vu yi jaḳ ġaġek saga.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Lob sa nahën nanër ġaġek vu sir, lob Anon Vabuung loḳ yam ggërin ayoj nebë sën loḳ yam ggërin hil muġinsën lo.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Lob sa kwaġ vo Mehöböp yi ġaġek ggökin, sën nër bë, ‘Jon neripek alam raḳ bël mu, gaḳ Anon Vabuung rëḳ doḳ nam gërin ham.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Wirek hil ayod ya vu Mehöböp Yesu Kerisi, lob Anutu vonġ Anon Vabuung vu hil, lob yiḳ vonġ Anon Vabuung vu sir nebë saga. Nebë saga lob sa su nebë re in bë seġërin Anutu rë?”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Denġo Pita yi ġaġek saga, lob devuu hir ġaġek sagi ya gedeḳo Anutu arë raḳ bedenër bë, “Oo maḳ Anutu yoh vu bë gërin alam-yu-ngwë ayoj nah vu yi geving in demedo malaj-tumsën.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Desis Stepan ggovek loḳ mëm maggin böpata töḳ vu Kerisi-yi-alam, lob deveya medeya beya depalët loḳ bedeya Ponisia los Kupros gAntiok. Rëḳ su denër Bengö Nivesa vu alam-yu-ngwë rë. Gaḳ yö ya denenër vu alam Yuda mu.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Loḳ sir la vu dob Kupros, gevahi vu Kurene, deya nyëġ böp Antiok bedenër ġaġek vu alam Grik ving. Denenër Mehöböp Yesu yi Bengö Nivesa ranġah vu sir,
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 lob Mehöböp loḳ vu sir balam Grik nġahiseḳë devonġ ving medeggërin sir yah vu yi.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Lob Kerisi-yi-alam vu Yerusalem denġo ġaġek sagi, lob devonġ Barnabas ya Antiok.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Ya metöḳ ya vu sir lob lë bë Anutu vonġ semusemu benedo ving sir, lob ahë nivesa. Lom mëm lev horek loḳ sir pin bë degurek Mehöböp babu bekwaj bo yi timu noh vu buk pin.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Barnabas yi mehö nivesa gAnon Vabuung pup ayo, bevonġ ving niwëëk ata.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Lob mëm Barnabas ya Tarsus in bë sero Saulus.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Lob töḳ raḳ yi beḳo beyah Antiok, beluho denedo ving alam vu Antiok yoh vu ta ti, beluho detahu alam nġahiseḳë loḳ Anutu yi ġaġek. Lob mëm yiḳ alam Antiok saga detahi ggev raḳ Mehöböp yi hur muġinsën nebë Kerisi-yi-alam.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Luho nahën denedo saga lob alam-denenër-ġaġek-ranġahsën vahi vu Yerusalem deluḳ medeya Antiok,
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 lob sir ti arë nebë Agabus kedi nare, log Anon Vabuung nër ġaġek ranġah verup avi bë meyip böpata rëḳ natöḳ vu dob pin. Lob yi ġaġek saga anon raḳ loḳ mehö-los-bengö Klaudius yi buk.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Lob Yesu yi alam vu Antiok dejoo ġaġek venuh bë degevonġ monë noh vu nemaj na vu arij lo vu distrik Yudea in doḳ vu sir. Denevonġ yoh vu sir ti ti, gesu deneggulin rë.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Lob devo monë saga vu Barnabas lu Saulus beluho deḳo yah vu alam ggev vu Yerusalem.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.