1 Tessalonicenses 2
Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA
1 Arig lo! Ham raḳ ni bë he su ayök vu ham mehe huk ya meris rë.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Geham raḳ ni bë deveek he vu Pilipi gedenër ġaġek nipaya raḳ he, log ham sis beġö vu he ving. Rëḳ he Anutu vo niwëëk vu he behe nër Bengö Nivesa ranġah vu ham gehe su ahönengin ham rë.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 He haḳo ġaġek anon raḳ menanër niwëëk vu ham raḳ degwa nebë sënë: He su nehekuung raḳ menanër rë, log he su ayomin ningöhek genanër rë, gehe su nanër in bë tetuhin ham rë.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 Gaḳ Anutu nelë he nivesa bekwa vo he bë he nanër yi Bengö Nivesa ranġah. Lob su he nanër ġaġek in bë mehönon ahëj nivesa vu he rë, gaḳ he bë Anutu sën neraḳ he kwamin ni venuh lo ahë nivesa vu he.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ham raḳ ni ggovek, gehe nanër nebë sagi los nanër yönon neggëp Anutu mala nebë: He nado ving ham wirek, og he su anër ġaġek in bë abo bël doḳ ham rë gema rot, gehe su alam ayomin luu manër in bë ġaḳo ham monë rë.
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Gehe su nehevonġ in bë mehönon degeḳo he arëmin jaḳ rë. Ham ma alam vahi.
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 Gaḳ Kerisi yi sinarë he los arëmin, om he yoh vu bë nanër vu ham nabë ham doḳ vu he in nġaa sën doḳ vu he rëḳ ma. He su ayoh vu bë nanër ġaġek nabë saga medeġinengin ham rë. Gaḳ he nebë ata sën neġin nalu nivesa menevet sir lo.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Nebë saga, gehe kwamin nevo ham beneheġin ham in he ahëmin neving ham rot, om sën he pasanġ nanër Anutu yi Bengö Nivesa vu ham. Yönon, gehe yoh vu bë nadiiḳ in ham geving.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Arig lo, ham kwamin bo nabë he nehevonġ huk rot. He su nesewah buk ma ranġah rë, in bë he su ḳetaġ nġaa nġaa vu ham mabo maggin vu ham doḳ buk sën he nanër Anutu yi Bengö Nivesa vu ham lo.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Lob ham lë beham raḳ ni, log Anutu raḳ ni ving bë he nehevonġ nġaa nivesa vesa los yohvu vu ham sën Kerisi-yi-alam ham lo, geham ti su yoh vu bë nanër ġaġek nipaya jaḳ he rë.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Ham raḳ ni bë he neheġin ham pin nebë sën ama neġin nalu lo.
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 He vo horek vu ham in bë ham sepa doḳ aggata niröp. Gehe ġadu ham, gehe nër niwëëk vu ham bë ham gwevonġ nġaa pin noh vu Anutu kwa. In Mehö los niwëëk sagi ggooin ham raḳ in bë ham medo geving yi doḳ yi nyëġ niḳapiik.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Log he ahëmin nivesa vu Anutu raḳ buk pin ving in ham, in he nër ġaġek sënë vu ham bë Anutu yi ġaġek, lob ham pevis beḳo raḳ menër bë Anutu yi ġaġek anon gaḳ mehönon su denër yoh vu yö kwaj rë. Lob yiḳ Anutu yi ġaġek yönon, begwëbeng nahën nevonġ huk loḳ ham sën ham nevonġ ving lo ayomin.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 In arig lo, ham nebë alam distrik Yudea sën denesepa loḳ Yesu Kerisi bedetu Anutu-yi-alam lo, in ham alam dedeġinengin ham raḳ maggin nebë sën hir alam denedeġinengin sir lo.
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Alam Yuda desis Mehöböp Yesu losho alam-denenër-ġaġek-ranġahsën bedediiḳ, log denede-ġinengin nġaa maggin raḳ he nebë saga ving gedenesepa loḳ aggata nipaya sën Anutu nilëlin lo. Om denesis beġö vu mehönon pin
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 medeneggërin he in bë he su nanër ġaġek ranġah vu alam dahis meġaḳo sir nah vu Anutu. Medo denevonġ nġaa nipaya rot gesu denevuu ya rë, rëḳ mu Anutu ahë sengën vu sir rot bevonġin malaj nama.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 Arig lo, he hevuu ham ya. Senër he navimin mu, gaḳ he kwamin nevo ham yoh vu buk behe ahëmin ving panġsën bë he ġalë ham malamin gökin,
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 lob he sero aggata rot in bë anök vu ham rëḳ ma. Sa Paulus, sa hevonġin bë senök vu ham beron nġahi rëḳ Satan ggërin he.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 Ham kwamin nevo bë he kwamin vesa los he napisek in va? Gaḳ yiḳ ham! Ham netu he madub nivesa, om doḳ buk sën Mehöböp duḳ nom lo, og he rëḳ napisek in ham kesuu nġaa vahi pin.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 He napisek los he kwamin vesa rot in ham.
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.