Mateus 27
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NVT
1 Mik ká̱ ñine, eta̱ sacerdotepa wökirpa ena judiowak kue̱blupa ko̱s ñì dapa'wé̱ka̱ ileritsök tö “¿we̱s sö Jesús ttèwa̱mi?”
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ie'pa wa̱ imítse̱r moulewa̱ mé Pilato a̱. Pilato tkë'ka̱ Roma wökir kibi tö Israel aleripa ké̱ wökirie.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Judas tö Jesús wato̱'ttsa̱bak, mik e' wa̱ ijche̱newa̱ tö moki̱ Jesús wömenettsa̱ ttèwa̱, eta̱ e' tö ie' e̱riawé̱ne tai̱ë. E' kue̱ki̱ ie' mía̱ sacerdotepa wökirpa ena judiowak kue̱blupa ska' ta̱ inuköl mène ie' a̱ mañayök (30), e' méneitö ie'pa a̱.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Ie' iché ie'pa a̱:
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Eta̱ ie' inuköl e' u̱yémine Skëköl wé shu̱a̱ ta̱ imía̱ e̱' kuli' skéka̱ ta̱, es ie' e̱' ttéwa̱.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Eta̱ sacerdotepa wökirpa tö inuköl e' shtéka̱ ta̱ ichérakitö:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 E' kue̱ki̱ ie'pa ttè mé ñì a̱ tö ká̱ tau̱ttsa̱sö iwa yuè pöie pë' datse̱ ká̱ bánet blënewa̱ í̱e̱, esepa nu blóie. Eta̱ ká̱ kiè Ska̱u̱chka Yuökwak Ké̱ e' tué̱ ie'pa tö.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ie'pa tö ká̱ e' tué̱ s'kötulewa̱ ese ské wa, e' kue̱ki̱ dö̀ ikkë ta̱ ká̱ e' kiè Ká̱ To̱ne S'kötulewa̱ Ské Wa.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Íyi ekkë ko̱s tka we̱s Skëköl tteköl kiè Jeremías tö iyë'a̱tbak es. Ie' tö iyë': “Israel aleripa tö iské méka̱ inukölchka wöshki döka̱ dabom mañayök (30), ekkë klö'wé̱ ie'pa tö,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 ta̱ e' wa ie'pa tö ká̱ kiè Ska̱u̱chka Yuökwak Ké̱ e' tué̱ we̱s Skëköl tö ye' a̱ iyë' es.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Jesús mítse̱r ie'pa wa̱ Pilato dör ká̱ e' wökir e' ska' ta̱ e' tö ie' a̱ ichaké:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Sacerdotepa wökirpa ena judiowak kue̱blupa tö ie' kkateke Pilato a̱, erë Jesús kë̀ wa̱ ie'pa iu̱tëne yës.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 E' kue̱ki̱ Pilato tö ie' a̱ ichaké:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Erë ie' kë̀ wa̱ iiu̱tëne yës, e' tö Pilato tkiwé̱wa̱ darërëë.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Judiowak Yë́pa Yërulune Egipto, e' ké̱wö wa Pilato wöblar s'wötëulewa̱ s'wöto wé a̱ ese yöktsa̱ eköl émine wé̱ kiane pë' ki̱ e'.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 E' ké̱wö ska' ta̱ wëm tso' wötëule eköl kiè Barrabás kkekauleka̱ tai̱ë judiowak shu̱a̱.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 E' kue̱ki̱ mik ie'pa e̱' dapa'wé̱ tai̱ë, eta̱ Pilato tö ie'pa a̱ ichaké:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Ie' tö isué̱wa̱ tö ukyëne wa sacerdotepa wökirpa tö Jesús me'ttsa̱ ie' ulà a̱. E' kue̱ki̱ ie' tö ie'pa a̱ ichaké es.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ie' tkërka̱ia̱ s'shu̱lo kulé ki̱, eta̱ ilaköl tö ichök patké ie' a̱: “Nañewe ye' tö Jesús kébisué̱, e' tö ye' tsiriwé̱tka tai̱ë, e' kue̱ki̱ be' kë̀ e̱' tiu̱k wëm se̱r yësyësë e' ta̱.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Erë sacerdotepa wökirpa ena judiowak kue̱blupa tö pë' ulitane daki̱ñé ta̱ ichérakitö: “Ikiö́ Pilato a̱ tö Barrabás ö́mine erë Jesús ttö́wa̱.”
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Pilato tö ie'pa a̱ iskà chakéne:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ie' tö ichaké ie'pa a̱:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ie' tö isué̱ tö ie' kë̀ a̱ Jesús tsa̱tkënuk we̱s, pë' kí̱ a̱rkeka̱ tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie' tö di' tsu̱k patké ta̱ iulà skué ie'pa ulitane wörki̱ iwà kkachoie tö ie' kë̀ iane iwiie. Ie' iché:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Eta̱ ie'pa ulitane iiu̱té:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Eta̱ Barrabás émi ie' tö. E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö Jesús ppök patké ttsa' bata daloie wa, ta̱ iméttsa̱itö iñippökwakpa ulà a̱ wötèwa̱ krus mik.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Eta̱ Pilato ñippökwakpa wa̱ Jesús mítse̱r s'wökirpa wé kiè Pretorio e' pamik ta̱ ee̱ ie'pa tö ñippökwakpa male̱pa ko̱s kiéttsa̱ dapa'wè̱ ek tsi̱ní Jesús pamik.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ie'pa tö Jesús datsi' yéttsa̱ ta̱ datsi' mat daloshdalosh ese wa ipaiérakitö blu'ie.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ñies dika'kicha yué wöshkiie, e' tkéka̱rakitö iwökir ki̱ blu'ie. Kuaköl wölö mérakitö ie' a̱ iulà bua'kka we̱s blu' es. E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ ie' wörki̱ iwayuoie ta̱ ichérakitö:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ñies ie'pa wiritué iki̱ tai̱ë, ta̱ kuaköl wölö a'tse̱r iulà a̱, e' yéttsa̱rakitö, e' wa ippérakitö tai̱ë iwökir ki̱.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Mik iwayué o̱ne, eta̱ datsi' mat daloshdalosh, e' yéttsa̱rakitö ta̱ iwák datsi' iéka̱nerakitö iki̱ ta̱ imítse̱rak iwa̱ wötèwa̱ krus mik.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Mik ñippökwakpa wa̱ Jesús dami e'pa e̱' yélur ee̱, eta̱ wëm eköl kué̱ ie'pa tö ñala̱ ki̱ kiè Simón, e' dör Cirene wak. Ie' ké ie'pa tö Jesús krus tsu̱kmi.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Mik ie'pa de ká̱ kiè Gólgota ee̱ (Gólgota wà kiane chè s'wökirdiche),
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 eta̱ ie'pa tö vino shu̱tuule kapöli bacha'bachaë wa, ese mé Jesús a̱ yè. Erë mik ie' tö ipattsé, eta̱ ie' kë̀ wa̱ iyanewa.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Mik ie'pa tö iwöté krus mik o̱ne, e' ukuöki̱ ta̱ ie'pa iné ñì ma'wo̱ie suè̱ tö we̱s ie'pa tö ie' datsi' blatemi ñì a̱.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa e̱' tuluése̱r ikkö'nuk a̱s kë̀ yi itsa̱tkö̀.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Kaltak ki̱ itso' kitule tö ichè: “I' dör Jesús dör judiowak blú e'”, e' batséwa̱rakitö ie' wökir tsa̱ka̱. E' kit ie'pa tö iwà kkachoie tö ì nuí̱ ki̱ ie' wötënewa̱ krus mik.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Eta̱ ñies wëpa böl akblökwakpa wötéwa̱rakitö krus mik, eköl iulà bua'kka, eköl iulà bakli̱'kka.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Pë' tköke ee̱ e'pa tö icheke sulu, iwökir wötiu̱kerak iwöa̱, es ichekerakitö:
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 —¡Be' se̱ tö Skëköl wé tkekettsa̱, ta̱ ká̱ mañatk ë̀ ta̱ be' tö iyuéka̱ne! Moki̱ be' dör Skëköl Alà, e̱'ma be' e̱' tsa̱tkö́, be' e̱' ö́wa krus se̱ mik.
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Es ñies sacerdotepa wökirpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa ena judiowak kue̱blupa, e'pa tö ie' wayueke. Ie'pa ñì a̱ ichöke:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 —O̱'kapa tsa̱tkéitö erë ie' wák kë̀ a̱ e̱' tsa̱tkër. Moki̱ ie' dör Israel aleripa blú, e̱'ma a̱s ie' e̱' ö̀wa krus wí̱ mik, e' iarma ta̱ sa' e̱rblö̀mi ie' mik.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 ¿Ie' kë̀ wa̱ sa' a̱ iyëne tö ie' dör Skëköl Alà? ¡Ie' e̱rblöke Skëköl mik e' ki̱ ikiane, e̱'ma a̱s e' tö itsa̱tkö̀!
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Dö̀ ñies akblökwakpa böl wötëulewa̱ krus mik ie' o̱'mik, e'pa tö ie' cheke sulu.|src="9 CNT5702b.tif" size="col" ref="Mt 27.44"
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Mik diwö de bata a̱, eta̱ ká̱ mía̱ ttsettseë ká̱ wa'ñe, dö̀ tsá̱li̱ diwö de mañat ekkë.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 E' wösha̱ ta̱ Jesús a̱neka̱ tai̱ë ta̱ ichè: “Elí, Elí, ¿lemá sabactani?” (e' wà kiane chè: A ye' Këköl, a ye' Këköl, ¿iö́k be' ye' we'ikéttsa̱?)
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Mik we̱lepa tso' ee̱, e'pa tö ttè e' ttsé ta̱ ichérakitö:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Eta̱ ie'pa eköl tu̱nemi tö suiyök nuwé̱ka̱ vino shköshkö wa, e' tkéka̱ kuaköl bata ki̱ ta̱ itkéwa̱ ie' kkö̀ mik a̱s ikuyö̀itö.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Erë imale̱pa tö iché ie' a̱:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Eta̱ ie' skà a̱nene tai̱ë ta̱ iwiköl émiitö. Es iduowa̱.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 E' wösha̱ ta̱ Skëköl wé a̱ ie'pa wa̱ datsi' buririë ese shu̱ku̱ar u blatoie e' jchënane ká̱kke̱ döttsa̱ i̱ski̱. Ñies ká̱ wöti̱'neka̱ ta̱ ák blublu tskirolone.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Eta̱ pö kköburolone ta̱ s'batse'rpa blërulune, esepa tai̱ë shke̱neka̱ne
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 e̱' yélur ipö a̱. Ie' du'wa̱ shke̱neka̱ne, e' ukuöki̱ ta̱ ie'pa de Jerusalén dör ká̱ batse'r ee̱, ta̱ tai̱ë pë' tö ie'pa sué̱.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Roma ñippökwak eköl dör capitán ena imale̱pa tso' ie' ta̱ Jesús kkö'nuk, mik e'pa tö ká̱ wöti̱'ne ena ì ko̱s tka ee̱ e' sué̱, eta̱ ie'pa tkirulune ta̱ iché ñì a̱:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ñies alakölpa manetwa̱ Galilea Jesús ta̱ iki̱muk, e'pa tso'ñak tai̱ë ie' kí̱ sa̱u̱k ka̱mië.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 E'pa eköl dör María Magdala wak, iëköl dör María dör Santiago ena José e'pa mì, iëköl dör Zebedeo ala'r, e'pa mì.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Wëm eköl tso' kiè José Arimatea wak, e' dör inuköl blú, ñies ie' dör Jesús klé eköl. Mik ká̱ tuirketke,
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 eta̱ ie' mía̱ Pilato ska' Jesús nu kiök. Pilato tö imuk ké ie' a̱.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ie' wa̱ imítse̱r patréwa̱ datsi' ukuö bua'bua saruru maneneë ese wa.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö ibléwa̱ ákuk bine pa̱'a̱li̱ iwák nu blóie e' a̱. Ie' tö ák bërie trémi dö̀ pö kkö̀ mik, e' wa iwötéwa̱. E' ukuöki̱ ta̱ imía̱.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Erë María Magdala wak ena María skà, e'pa a̱te̱ tulur pö kkö̀ wösha̱.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 E' bule es e' dör e̱no diwö, eta̱ sacerdotepa wökirpa ena fariseowakpa míyal ñita̱ ttök Pilato ta̱.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Ie'pa iché ia̱:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 E' kue̱ki̱ sa' tö be' a̱ ikié tö pö kkö'nuk patkö́ döka̱ ká̱ mañat dö' ittökatapa dö̀ inú ekiblökwa̱ ta̱ i' ukuöki̱ ta̱ ichènerakitö sulitane a̱ tö ishke̱neka̱ne. E' wé̱rakitö es, e' ta̱ e' dör ka̱chè tai̱ë shu̱te̱ tkö̀ka̱ ika̱che ke̱we e' tsa̱ta̱.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Pilato tö iché ie'pa a̱:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Eta̱ ie'pa mía̱ pö a̱ ta̱ íyi batséwa̱rakitö pö kkö̀ mik a̱s kë̀ yi mi'wa̱ia̱ ee̱. Ie'pa tö ñippökwakpa méa̱t pö kkö'nuk, eta̱ iwákpa míyal. |src="10 CNT5742b.tif" size="col" ref="Mt 27.66"
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.