Mateus 22
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARC
1 Eta̱ Jesús tö ttè skà kleé ie'pa a̱ i' es:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Ì blúie Skëköl tso' e' ta̱ itköke we̱s itka blu' eköl ta̱ es. E' tö ilà ulabatske e' ké̱wö tkö'we̱ke.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ie' tö ikanè mésopa patké wé̱pa kiule ko̱s e'pa a̱ ichök: ‘Blu' alà ulabatske e' diwö de, a' shkö́ iké̱wö tkö'u̱k.’ Erë ie'pa kë̀ shkak.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 E' ukuöki̱ ta̱ blu' tö ikanè mésopa kua̱'ki̱ skà patkémi e'pa a̱ ichéitö: ‘Ichö́ wé̱pa kiule ko̱s a̱ tö ye' iyiwak bua'buaë e' duotke alinetke, katè ë̀ kianeia̱. E' kue̱ki̱ a' shkö́ ye' alà ulabatske e' ké̱wö tkö'u̱k.’ Eta̱ ie'pa míyal e' chök wé̱pa kiule e'pa a̱.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Erë wé̱pa kiule ko̱s e'pa kë̀ wa̱ blu' ttö̀ iu̱tëne. Ie'pa eköl mía̱ ikanè ki̱, eköl mía̱ íyi watau̱k
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 ta̱ imale̱pa tö blu' kanè mésopa klö'wé̱wa̱ ta̱ iwe'ikérakitö sia̱rë, ñies we̱lepa ttéwa̱rakitö.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Eta̱ blu' uluneka̱ tai̱ë ie'pa ki̱ ta̱ ie' tö iché iñippökwakpa a̱: ‘A' yú ie'pa ko̱s ttökulur, ñies ie'pa u ko̱s ña'ú̱wa.’
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iché ikanè mésopa a̱: ‘Íyi ulitane tso'tke ye' alà ulabatske e' ké̱wö tkö'wo̱ie, erë wé̱pa kiule e'pa dör pë' suluë, e' kue̱ki̱ ye' kë̀ tö ka̱wö mepa ie'pa a̱ ye' alà ulabatske e' ké̱wö tkö'u̱k.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 E' kue̱ki̱ a' yú bet ñala̱ kibi ko̱s ese ki̱ ta̱ pë' ko̱s sué̱ a' tö e'pa a̱ ishke̱ñú ka̱wö tkö'u̱k ye' ta̱.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Eta̱ ikanè mésopa míyal ñala̱ ko̱s ki̱ ta̱ pë' ko̱s kué̱ ie'pa tö, pë' buaë ena pë' suluë, esepa dapa'wé̱ka̱ wé̱ ie'pa tso' iké̱wö tkö'u̱k e' wé a̱. Es iwé wà iëne tai̱ë.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 “Erë mik blu' de wé̱pa dapane e'pa sa̱u̱k, eta̱ wëm eköl sué̱itö kë̀ e̱' paiëule we̱s ika̱wöta̱ e̱' paiök ulabatsè ké̱wö tkö'wo̱ es.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 E' kue̱ki̱ blu' tö ie' a̱ iché: ‘A yami, ¿we̱s be' dewa̱? Be' kë̀ e̱' paiëule ulabatsè ké̱wö tkö'wo̱ ese datsi' wa.’ Erë wëm e' kë̀ wa̱ blu' iu̱tëne yës.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Eta̱ blu' tö iché ichkö̀ watiökwakpa a̱: ‘Wëm i' ulà ena iklö moú̱wa̱ a' tö ta̱ iu̱yö́ttsa̱ bánet stui ké̱ a̱, ee̱ ie' i̱u̱raë sia̱rë, ikà blardaë iweir tai̱ë e' kue̱ki̱.’
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Ttè e' pakéyö a' a̱ e' wà dör i' es. S'tso' tai̱ë kiule a̱s Skëköl klö'u̱rakitö iblúie, erë wé̱pa shu̱kitbakitö esepa kë̀ dör tai̱ë.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 E' ukuöki̱ ta̱ fariseowakpa míyal ta̱ ittérak ñita̱: “ilè chakö̀sö Jesús a̱ a̱s ie' tö ilè sulu chö̀ ikkatoie.”
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 E' kue̱ki̱ ie'pa tö iklépa we̱lepa ena Herodes klépa we̱lepa patkémi ie' a̱ ichakök. Ie'pa tö ie' a̱ iché:
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 E' kue̱ki̱ ichö́ sa' a̱, ¿i̱ma be' tö ibikeitsè? Roma wökir kibi patuè̱sö ¿e' dör buaë ö kë̀ idör buaë?
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Ie' tö isué̱wa̱ tö ie'pa tso' ie' chakök e̱r sulu wa, e' kue̱ki̱ ie' iiu̱té i' es:
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Inuköl tso' a' wa̱ Roma wökir patuo̱ie, e' kkachö́ ye' a̱ et.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Eta̱ ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Ie'pa iiu̱té:
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Mik ie'pa tö e' ttsé, eta̱ ie'pa tkinewa̱. Ie'pa tö iméa̱t ta̱ imíyal.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 E' ë̀ diwö wa, saduceowakpa we̱lepa de Jesús ska'. E' wakpa tö iklö'wé̱ tö s'duowa̱ e'pa kë̀ shke̱nukka̱ne. Ie'pa tö ie' a̱ ichaké:
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 —A s'wöbla'u̱kwak, Moisés tö se' a̱ iyë'a̱t tö wëm blënewa̱ kë̀ alà a̱te̱, e' ta̱ ie' ël ka̱wöta̱ ischö́ tsu̱kwa̱ a̱s ilà kö̀ka̱ iël blënewa̱, e' a̱.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Etökicha sa' shu̱a̱ wëpa bak döka̱ kul ñì ëlpa. Ikibi alaköl tsé̱wa̱, erë iblënewa̱ kë̀ alà a̱te̱. E' ukuöki̱ ta̱ ie' itöki̱ iël tö ischö́ tsé̱wa̱,
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 erë ñies e' blënewa̱ kë̀ alà a̱te̱. Es itka iël skà ta̱ ñies imale̱pa ko̱s e'pa ta̱. Ie'pa kul blërulune kë̀ alà a̱te̱ yës.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Bata ekkë ta̱ ñies ilaköl blënewa̱.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Wëpa kul e'pa bak alaköl eköl ë̀ ta̱. Mik s'duowa̱ e'pa shke̱neka̱ne, eta̱ ¿wé̱ne dö̀mi ie' wëm chö́kie?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ie' tö ie'pa iu̱té:
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Mik s'duolur e'pa shke̱neka̱ne, eta̱ wëpa ena alakölpa kë̀ se̱rpawa̱ia̱ ñita̱. E'pa míyal we̱s Skëköl biyöchökwakpa tso' ká̱ jaì a̱ kë̀ se̱rta̱'wa̱ ñita̱ es.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 ¿A' ki̱ kiane jche̱no tö moki̱ s'duowa̱ e'pa shke̱rdaka̱ne? Ì yë' Skëköl tö a' a̱ iyëkkuö ki̱ ¿e' kë̀ a̱ritsule a' wa̱? Ie' tö iyë' Moisés a̱:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Ye' dör Abraham, Isaac ena Jacob, e'pa Këköl.’ Ie' kë̀ dör s'duowa̱ e'pa Këköl. ¡Ie' dör s'ttsë'ka e'pa Këköl! E' kue̱ki̱ se' wa̱ ijche̱r tö s'duowa̱ e'pa shke̱rdaka̱ne.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Mik pë' tö ttè wa Jesús tö s'wöbla'we̱ke ñe' ttsé, eta̱ ie'pa tkirulune.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Mik fariseowakpa wa̱ ijche̱newa̱ tö Jesús tö saduceowakpa siwa̱'blöwé̱wa̱ ttè moki̱ wa,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 eta̱ ie'pa eköl dör s'wöbla'u̱kwak ttè dalöiëno wa, e' tö ie' a̱ ilè chaké itsa̱ioie:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 —A S'wöbla'u̱kwak, Skëköl ttè dalöiëno ¿e' wé̱ne dör ibua'ie imale̱pa tsa̱ta̱?
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Ie' iiu̱té:
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Ttè e' dör ibua'ie ttè dalöiëno male̱pa ko̱s tsa̱ta̱.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Erë e' itöki̱ ttè skà tso', e' dör we̱s iët ñe' es, e' tö ichè: ‘A' male̱pa dalëritsö́ we̱s a' wákpa e̱' dalër es.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ttè dalöiëno ko̱s kitbak Moisés tö ena Skëköl ttekölpa tö yëkkuö ki̱, e' wöiënewa̱ ttè böt ñe' ë̀ a̱.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Fariseowakpa daparkeia̱,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 e' dalewa Jesús tö ie'pa a̱ ichaké:
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Eta̱ ie' iché ie'pa a̱:
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Skëköl tö iché ye' Këköl a̱:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Ie' dör David aleri, e' ta̱ ¿we̱s e' kièmi David tö ie' Këköl?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Kë̀ yi a̱ ie' iu̱tëneia̱ yës. E' ukuöki̱ ta̱ kë̀ yi kësik dë'ka̱ia̱ ie' a̱ ì skà chakök.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.