Mateus 22
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARA
1 Eta̱ Jesús tö ttè skà kleé ie'pa a̱ i' es:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Ì blúie Skëköl tso' e' ta̱ itköke we̱s itka blu' eköl ta̱ es. E' tö ilà ulabatske e' ké̱wö tkö'we̱ke.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ie' tö ikanè mésopa patké wé̱pa kiule ko̱s e'pa a̱ ichök: ‘Blu' alà ulabatske e' diwö de, a' shkö́ iké̱wö tkö'u̱k.’ Erë ie'pa kë̀ shkak.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 E' ukuöki̱ ta̱ blu' tö ikanè mésopa kua̱'ki̱ skà patkémi e'pa a̱ ichéitö: ‘Ichö́ wé̱pa kiule ko̱s a̱ tö ye' iyiwak bua'buaë e' duotke alinetke, katè ë̀ kianeia̱. E' kue̱ki̱ a' shkö́ ye' alà ulabatske e' ké̱wö tkö'u̱k.’ Eta̱ ie'pa míyal e' chök wé̱pa kiule e'pa a̱.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Erë wé̱pa kiule ko̱s e'pa kë̀ wa̱ blu' ttö̀ iu̱tëne. Ie'pa eköl mía̱ ikanè ki̱, eköl mía̱ íyi watau̱k
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 ta̱ imale̱pa tö blu' kanè mésopa klö'wé̱wa̱ ta̱ iwe'ikérakitö sia̱rë, ñies we̱lepa ttéwa̱rakitö.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Eta̱ blu' uluneka̱ tai̱ë ie'pa ki̱ ta̱ ie' tö iché iñippökwakpa a̱: ‘A' yú ie'pa ko̱s ttökulur, ñies ie'pa u ko̱s ña'ú̱wa.’
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iché ikanè mésopa a̱: ‘Íyi ulitane tso'tke ye' alà ulabatske e' ké̱wö tkö'wo̱ie, erë wé̱pa kiule e'pa dör pë' suluë, e' kue̱ki̱ ye' kë̀ tö ka̱wö mepa ie'pa a̱ ye' alà ulabatske e' ké̱wö tkö'u̱k.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 E' kue̱ki̱ a' yú bet ñala̱ kibi ko̱s ese ki̱ ta̱ pë' ko̱s sué̱ a' tö e'pa a̱ ishke̱ñú ka̱wö tkö'u̱k ye' ta̱.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Eta̱ ikanè mésopa míyal ñala̱ ko̱s ki̱ ta̱ pë' ko̱s kué̱ ie'pa tö, pë' buaë ena pë' suluë, esepa dapa'wé̱ka̱ wé̱ ie'pa tso' iké̱wö tkö'u̱k e' wé a̱. Es iwé wà iëne tai̱ë.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Erë mik blu' de wé̱pa dapane e'pa sa̱u̱k, eta̱ wëm eköl sué̱itö kë̀ e̱' paiëule we̱s ika̱wöta̱ e̱' paiök ulabatsè ké̱wö tkö'wo̱ es.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 E' kue̱ki̱ blu' tö ie' a̱ iché: ‘A yami, ¿we̱s be' dewa̱? Be' kë̀ e̱' paiëule ulabatsè ké̱wö tkö'wo̱ ese datsi' wa.’ Erë wëm e' kë̀ wa̱ blu' iu̱tëne yës.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Eta̱ blu' tö iché ichkö̀ watiökwakpa a̱: ‘Wëm i' ulà ena iklö moú̱wa̱ a' tö ta̱ iu̱yö́ttsa̱ bánet stui ké̱ a̱, ee̱ ie' i̱u̱raë sia̱rë, ikà blardaë iweir tai̱ë e' kue̱ki̱.’
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Ttè e' pakéyö a' a̱ e' wà dör i' es. S'tso' tai̱ë kiule a̱s Skëköl klö'u̱rakitö iblúie, erë wé̱pa shu̱kitbakitö esepa kë̀ dör tai̱ë.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 E' ukuöki̱ ta̱ fariseowakpa míyal ta̱ ittérak ñita̱: “ilè chakö̀sö Jesús a̱ a̱s ie' tö ilè sulu chö̀ ikkatoie.”
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 E' kue̱ki̱ ie'pa tö iklépa we̱lepa ena Herodes klépa we̱lepa patkémi ie' a̱ ichakök. Ie'pa tö ie' a̱ iché:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 E' kue̱ki̱ ichö́ sa' a̱, ¿i̱ma be' tö ibikeitsè? Roma wökir kibi patuè̱sö ¿e' dör buaë ö kë̀ idör buaë?
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Ie' tö isué̱wa̱ tö ie'pa tso' ie' chakök e̱r sulu wa, e' kue̱ki̱ ie' iiu̱té i' es:
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Inuköl tso' a' wa̱ Roma wökir patuo̱ie, e' kkachö́ ye' a̱ et.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Eta̱ ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ie'pa iiu̱té:
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Mik ie'pa tö e' ttsé, eta̱ ie'pa tkinewa̱. Ie'pa tö iméa̱t ta̱ imíyal.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 E' ë̀ diwö wa, saduceowakpa we̱lepa de Jesús ska'. E' wakpa tö iklö'wé̱ tö s'duowa̱ e'pa kë̀ shke̱nukka̱ne. Ie'pa tö ie' a̱ ichaké:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 —A s'wöbla'u̱kwak, Moisés tö se' a̱ iyë'a̱t tö wëm blënewa̱ kë̀ alà a̱te̱, e' ta̱ ie' ël ka̱wöta̱ ischö́ tsu̱kwa̱ a̱s ilà kö̀ka̱ iël blënewa̱, e' a̱.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Etökicha sa' shu̱a̱ wëpa bak döka̱ kul ñì ëlpa. Ikibi alaköl tsé̱wa̱, erë iblënewa̱ kë̀ alà a̱te̱. E' ukuöki̱ ta̱ ie' itöki̱ iël tö ischö́ tsé̱wa̱,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 erë ñies e' blënewa̱ kë̀ alà a̱te̱. Es itka iël skà ta̱ ñies imale̱pa ko̱s e'pa ta̱. Ie'pa kul blërulune kë̀ alà a̱te̱ yës.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Bata ekkë ta̱ ñies ilaköl blënewa̱.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Wëpa kul e'pa bak alaköl eköl ë̀ ta̱. Mik s'duowa̱ e'pa shke̱neka̱ne, eta̱ ¿wé̱ne dö̀mi ie' wëm chö́kie?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Ie' tö ie'pa iu̱té:
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Mik s'duolur e'pa shke̱neka̱ne, eta̱ wëpa ena alakölpa kë̀ se̱rpawa̱ia̱ ñita̱. E'pa míyal we̱s Skëköl biyöchökwakpa tso' ká̱ jaì a̱ kë̀ se̱rta̱'wa̱ ñita̱ es.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 ¿A' ki̱ kiane jche̱no tö moki̱ s'duowa̱ e'pa shke̱rdaka̱ne? Ì yë' Skëköl tö a' a̱ iyëkkuö ki̱ ¿e' kë̀ a̱ritsule a' wa̱? Ie' tö iyë' Moisés a̱:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘Ye' dör Abraham, Isaac ena Jacob, e'pa Këköl.’ Ie' kë̀ dör s'duowa̱ e'pa Këköl. ¡Ie' dör s'ttsë'ka e'pa Këköl! E' kue̱ki̱ se' wa̱ ijche̱r tö s'duowa̱ e'pa shke̱rdaka̱ne.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Mik pë' tö ttè wa Jesús tö s'wöbla'we̱ke ñe' ttsé, eta̱ ie'pa tkirulune.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Mik fariseowakpa wa̱ ijche̱newa̱ tö Jesús tö saduceowakpa siwa̱'blöwé̱wa̱ ttè moki̱ wa,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 eta̱ ie'pa eköl dör s'wöbla'u̱kwak ttè dalöiëno wa, e' tö ie' a̱ ilè chaké itsa̱ioie:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 —A S'wöbla'u̱kwak, Skëköl ttè dalöiëno ¿e' wé̱ne dör ibua'ie imale̱pa tsa̱ta̱?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ie' iiu̱té:
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ttè e' dör ibua'ie ttè dalöiëno male̱pa ko̱s tsa̱ta̱.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Erë e' itöki̱ ttè skà tso', e' dör we̱s iët ñe' es, e' tö ichè: ‘A' male̱pa dalëritsö́ we̱s a' wákpa e̱' dalër es.’
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Ttè dalöiëno ko̱s kitbak Moisés tö ena Skëköl ttekölpa tö yëkkuö ki̱, e' wöiënewa̱ ttè böt ñe' ë̀ a̱.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Fariseowakpa daparkeia̱,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 e' dalewa Jesús tö ie'pa a̱ ichaké:
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Eta̱ ie' iché ie'pa a̱:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‘Skëköl tö iché ye' Këköl a̱:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Ie' dör David aleri, e' ta̱ ¿we̱s e' kièmi David tö ie' Këköl?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Kë̀ yi a̱ ie' iu̱tëneia̱ yës. E' ukuöki̱ ta̱ kë̀ yi kësik dë'ka̱ia̱ ie' a̱ ì skà chakök.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.