Marcos 15
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs VC
1 Mik ká̱ ñine, eta̱ sacerdotepa wökirpa ena judiowak kue̱blupa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa ñì dapa'wé̱ka̱ ta̱ Jesús aleritsétke. Ie'pa wa̱ imítse̱r moulewa̱ mé Pilato a̱.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilato tö ichaké ie' a̱:
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Sacerdotepa wökirpa tö ie' kkaté tai̱ë.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Eta̱ Pilato tö iskà chakéne:
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Erë ie' kë̀ wa̱ iiu̱tëne, e' tö itkiwé̱wa̱ darërëë.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Judiowak Yë́pa Yërulune Egipto e' ké̱wö wa Pilato wöblar s'wötëulewa̱ s'wöto wé a̱ ese yöktsa̱ eköl émine wé̱ kié pë' tö e'.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Wëm kiè Barrabás e' tso' wötëulewa̱ s'wöto wé a̱ imale̱pa sulusipa ta̱. Ie'pa wa̱ s'kötulewa̱ mik ie'pa e̱' ka'ka̱ ñippök romawakpa ta̱ eta̱.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ta̱ pë' debitu̱ Pilato ska' e'pa tö ikié ie' a̱ tö iú̱ we̱s iwöblar es.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 — ausente —
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 — ausente —
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Erë sacerdotepa wökirpa tö pë' shu̱ti̱wé̱ka̱tke a̱s ie'pa tö kiö̀ Pilato a̱ tö Barrabás yö́ttsa̱ Jesús skéie.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pilato tö ichakéne:
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ie'pa iiu̱té a̱neule:
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Ie' tö ichaké ie'pa a̱:
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Ie' a̱ta̱k buaë ie'pa ta̱, e' kue̱ki̱ Barrabás yéttsa̱itö. Eta̱ Jesús ppök patkémiitö ttsa' bata daloie wa. E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iméttsa̱ wötèwa̱ krus mik.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Eta̱ iñippökwakpa wa̱ Jesús mítse̱r ká̱ e' wökir u kiè Pretorio e' shu̱a̱ wé̱ ulat tso' áie ee̱. Ee̱ ie'pa tö iñippökwakpa male̱pa kiéttsa̱ dapa'wè̱ ek tsi̱ní ë̀me.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ie'pa tö datsi' mat daloshdalosh ese iéka̱ Jesús ki̱ blu'ie. Ñies dika'kicha yuérakitö wöshkiie tkéka̱rakitö iwökir ki̱ blu'ie iwayuoie.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 E' ukuöki̱ ta̱ ie' wayuémirakitö a̱neule:
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Eta̱ ippémirakitö tai̱ë iwökir ki̱ kuaköl wölö wa ena iwiri tuérak iki̱ ena ie' e̱' tulése̱rak kuchë ki̱ iwörki̱ iwayuök tö sú̱ sa' be' dalöiè. |src="7 CNT5672b.tif" size="col" ref="Mr 15.19"
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Mik iwayué o̱ne, eta̱ datsi' mat daloshdalosh, e' yéttsa̱rakitö ta̱ iwák datsi' iéka̱nerakitö iki̱ ta̱ imítse̱rak iwa̱ wötèwa̱ krus mik.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ñippökwakpa tö wëm kiè Simón dör Cirene wak, e' kué̱ ñala̱ ki̱, e' datse̱ bánet micho Jerusalén. Ie' dör Alejandro ena Rufo yë́. Ie' ké ie'pa tö Jesús krus tsu̱kmi.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ie'pa wa̱ Jesús mítse̱r ká̱ kiè Gólgota ee̱. (Gólgota e' wà kiane chè s'wökirdiche.)
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Eta̱ vino shu̱tuule kapöli kiè mirra e' wa, ese mé Jesús a̱ yè, erë kë̀ ie' wa̱ iyanewa.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Eta̱ iwötérakitö krus mik. E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa iné ñì ma'wo̱ie suè̱ tö we̱s ie'pa tö Jesús datsi' blatemi ñì a̱.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Mik ie'pa tö iwötéwa̱ krus mik, eta̱ diwö de su̱li̱tu (9).
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Kaltak tso' e' ki̱ itso' kitule tö ichè: “I' dör judiowak blú e'”, e' dör iwà kkachoie tö ì nuí̱ ki̱ ie' wötënewa̱ krus mik.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 — ausente —
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Pë' tköke ee̱ e'pa tö icheke sulu, iwökir wötiu̱kerak iwöa̱, es ichekerakitö:
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 ¡E̱'ma be' e̱' tsa̱tkö́, be' e̱' ö́wa krus se̱ mik!
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Es ñies sacerdotepa wökirpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa tö Jesús wayueke. Ie'pa tö icheke ñì a̱:
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Moki̱ ie' dör wé̱ pairine'bitu̱ idi' wa s'blúie, moki̱ ie' dör se' Israel aleripa e' blú, e̱'ma a̱s ie' e̱' ö̀wa krus wí̱ mik, e' iarma ta̱ se' e̱rblö̀mi ie' mik.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Mik diwö de bata a̱, eta̱ ká̱ mía̱ ttsettseë ká̱ wa'ñe dö̀ tsá̱li̱ diwö de mañat ekkë.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 E' wösha̱ ta̱ Jesús a̱neka̱ tai̱ë ta̱ iché: “Eloí, Eloí, ¿lemá sabactani?” (e' wà kiane chè: A ye' Këköl, a ye' Këköl, ¿iö́k be' ye' we'ikéttsa̱?)
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 We̱lepa tso' ee̱, mik e'pa tö ttè e' ttsé ta̱ ichérakitö:
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Eta̱ ie'pa eköl tu̱nemi tö suiyök nuwé̱ka̱ vino shköshkö wa e' tkéka̱itö kuaköl bata ki̱ ta̱ itkéwa̱ ikkö̀ mik a̱s ikuyö̀itö. Ie'pa tö iché:
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Jesús a̱neka̱ tai̱ë ta̱ isiwa̱' bata tké.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Eta̱ Skëköl wé a̱ ie'pa wa̱ datsi' buririë ese shu̱ku̱ar u blatoie e' jchënane ká̱kke̱ döttsa̱ i̱ski̱.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Eta̱ Roma ñippökwakpa eköl dör capitán e' durshkö Jesús wömik. Mik e' tö isué̱ tö we̱s Jesús duowa̱, eta̱ ichéitö:
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Ñies alakölpa iëte̱r ee̱ ie' kí̱ sa̱u̱k ka̱mië. E' shu̱a̱ eköl dör María Magdala wak. Iëköl dör María e' dör Santiago tsirla ë́k ena José, e'pa mì. Iëköl dör Salomé.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Alakölpa e'pa bak shkök Jesús ta̱ ena iki̱me' mik ibak Galilea eta̱. Ñies alakölpa skà tso' tai̱ë dë'bitu̱ Jesús ta̱ dö̀ Jerusalén.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pilato tkinewa̱ tö Jesús duowa̱tke, e' kue̱ki̱ ie' tö icapitán kié chakè tö moki̱ Jesús duowa̱tke.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Mik ie' wa̱ ijche̱newa̱, eta̱ ie' tö Jesús nu ké̱wö mé José a̱ tsè̱mi.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 E' ukuöki̱ ta̱ José tö datsi' ukuö bua'bua saruru ese tué̱ et. Jesús nu éwaitö krus mik, e' patréwa̱itö datsi' ñe' wa bléwa̱ ákuk biule s'nu blóie ese a̱. Eta̱ ákuk kkö̀ wötéwa̱itö ák bërie wa.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Wé̱ Jesús nu menewa̱ e' sué̱ María Magdala wak ena María dör José mì, e'pa tö.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.