Marcos 15
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs BKJ
1 Mik ká̱ ñine, eta̱ sacerdotepa wökirpa ena judiowak kue̱blupa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa ñì dapa'wé̱ka̱ ta̱ Jesús aleritsétke. Ie'pa wa̱ imítse̱r moulewa̱ mé Pilato a̱.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 Pilato tö ichaké ie' a̱:
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 Sacerdotepa wökirpa tö ie' kkaté tai̱ë.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 Eta̱ Pilato tö iskà chakéne:
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Erë ie' kë̀ wa̱ iiu̱tëne, e' tö itkiwé̱wa̱ darërëë.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Judiowak Yë́pa Yërulune Egipto e' ké̱wö wa Pilato wöblar s'wötëulewa̱ s'wöto wé a̱ ese yöktsa̱ eköl émine wé̱ kié pë' tö e'.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 Wëm kiè Barrabás e' tso' wötëulewa̱ s'wöto wé a̱ imale̱pa sulusipa ta̱. Ie'pa wa̱ s'kötulewa̱ mik ie'pa e̱' ka'ka̱ ñippök romawakpa ta̱ eta̱.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 Ta̱ pë' debitu̱ Pilato ska' e'pa tö ikié ie' a̱ tö iú̱ we̱s iwöblar es.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 — ausente —
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 — ausente —
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Erë sacerdotepa wökirpa tö pë' shu̱ti̱wé̱ka̱tke a̱s ie'pa tö kiö̀ Pilato a̱ tö Barrabás yö́ttsa̱ Jesús skéie.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 Pilato tö ichakéne:
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Ie'pa iiu̱té a̱neule:
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 Ie' tö ichaké ie'pa a̱:
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 Ie' a̱ta̱k buaë ie'pa ta̱, e' kue̱ki̱ Barrabás yéttsa̱itö. Eta̱ Jesús ppök patkémiitö ttsa' bata daloie wa. E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iméttsa̱ wötèwa̱ krus mik.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Eta̱ iñippökwakpa wa̱ Jesús mítse̱r ká̱ e' wökir u kiè Pretorio e' shu̱a̱ wé̱ ulat tso' áie ee̱. Ee̱ ie'pa tö iñippökwakpa male̱pa kiéttsa̱ dapa'wè̱ ek tsi̱ní ë̀me.
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 Ie'pa tö datsi' mat daloshdalosh ese iéka̱ Jesús ki̱ blu'ie. Ñies dika'kicha yuérakitö wöshkiie tkéka̱rakitö iwökir ki̱ blu'ie iwayuoie.
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 E' ukuöki̱ ta̱ ie' wayuémirakitö a̱neule:
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Eta̱ ippémirakitö tai̱ë iwökir ki̱ kuaköl wölö wa ena iwiri tuérak iki̱ ena ie' e̱' tulése̱rak kuchë ki̱ iwörki̱ iwayuök tö sú̱ sa' be' dalöiè. |src="7 CNT5672b.tif" size="col" ref="Mr 15.19"
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Mik iwayué o̱ne, eta̱ datsi' mat daloshdalosh, e' yéttsa̱rakitö ta̱ iwák datsi' iéka̱nerakitö iki̱ ta̱ imítse̱rak iwa̱ wötèwa̱ krus mik.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Ñippökwakpa tö wëm kiè Simón dör Cirene wak, e' kué̱ ñala̱ ki̱, e' datse̱ bánet micho Jerusalén. Ie' dör Alejandro ena Rufo yë́. Ie' ké ie'pa tö Jesús krus tsu̱kmi.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Ie'pa wa̱ Jesús mítse̱r ká̱ kiè Gólgota ee̱. (Gólgota e' wà kiane chè s'wökirdiche.)
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 Eta̱ vino shu̱tuule kapöli kiè mirra e' wa, ese mé Jesús a̱ yè, erë kë̀ ie' wa̱ iyanewa.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Eta̱ iwötérakitö krus mik. E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa iné ñì ma'wo̱ie suè̱ tö we̱s ie'pa tö Jesús datsi' blatemi ñì a̱.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Mik ie'pa tö iwötéwa̱ krus mik, eta̱ diwö de su̱li̱tu (9).
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Kaltak tso' e' ki̱ itso' kitule tö ichè: “I' dör judiowak blú e'”, e' dör iwà kkachoie tö ì nuí̱ ki̱ ie' wötënewa̱ krus mik.
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 — ausente —
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 Pë' tköke ee̱ e'pa tö icheke sulu, iwökir wötiu̱kerak iwöa̱, es ichekerakitö:
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 ¡E̱'ma be' e̱' tsa̱tkö́, be' e̱' ö́wa krus se̱ mik!
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Es ñies sacerdotepa wökirpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa tö Jesús wayueke. Ie'pa tö icheke ñì a̱:
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Moki̱ ie' dör wé̱ pairine'bitu̱ idi' wa s'blúie, moki̱ ie' dör se' Israel aleripa e' blú, e̱'ma a̱s ie' e̱' ö̀wa krus wí̱ mik, e' iarma ta̱ se' e̱rblö̀mi ie' mik.
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Mik diwö de bata a̱, eta̱ ká̱ mía̱ ttsettseë ká̱ wa'ñe dö̀ tsá̱li̱ diwö de mañat ekkë.
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 E' wösha̱ ta̱ Jesús a̱neka̱ tai̱ë ta̱ iché: “Eloí, Eloí, ¿lemá sabactani?” (e' wà kiane chè: A ye' Këköl, a ye' Këköl, ¿iö́k be' ye' we'ikéttsa̱?)
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 We̱lepa tso' ee̱, mik e'pa tö ttè e' ttsé ta̱ ichérakitö:
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 Eta̱ ie'pa eköl tu̱nemi tö suiyök nuwé̱ka̱ vino shköshkö wa e' tkéka̱itö kuaköl bata ki̱ ta̱ itkéwa̱ ikkö̀ mik a̱s ikuyö̀itö. Ie'pa tö iché:
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 Jesús a̱neka̱ tai̱ë ta̱ isiwa̱' bata tké.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Eta̱ Skëköl wé a̱ ie'pa wa̱ datsi' buririë ese shu̱ku̱ar u blatoie e' jchënane ká̱kke̱ döttsa̱ i̱ski̱.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Eta̱ Roma ñippökwakpa eköl dör capitán e' durshkö Jesús wömik. Mik e' tö isué̱ tö we̱s Jesús duowa̱, eta̱ ichéitö:
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Ñies alakölpa iëte̱r ee̱ ie' kí̱ sa̱u̱k ka̱mië. E' shu̱a̱ eköl dör María Magdala wak. Iëköl dör María e' dör Santiago tsirla ë́k ena José, e'pa mì. Iëköl dör Salomé.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Alakölpa e'pa bak shkök Jesús ta̱ ena iki̱me' mik ibak Galilea eta̱. Ñies alakölpa skà tso' tai̱ë dë'bitu̱ Jesús ta̱ dö̀ Jerusalén.
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 — ausente —
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 — ausente —
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 Pilato tkinewa̱ tö Jesús duowa̱tke, e' kue̱ki̱ ie' tö icapitán kié chakè tö moki̱ Jesús duowa̱tke.
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Mik ie' wa̱ ijche̱newa̱, eta̱ ie' tö Jesús nu ké̱wö mé José a̱ tsè̱mi.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 E' ukuöki̱ ta̱ José tö datsi' ukuö bua'bua saruru ese tué̱ et. Jesús nu éwaitö krus mik, e' patréwa̱itö datsi' ñe' wa bléwa̱ ákuk biule s'nu blóie ese a̱. Eta̱ ákuk kkö̀ wötéwa̱itö ák bërie wa.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 Wé̱ Jesús nu menewa̱ e' sué̱ María Magdala wak ena María dör José mì, e'pa tö.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.