Lucas 7
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NVT
1 Mik Jesús tö s'wöbla'wé̱ o̱ne, eta̱ imía̱ demi Cafarnaúm.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Eta̱ ee̱ Roma ñippökwakpa döka̱ cien, e' wökir se̱rke eköl. E' kanè méso eköl kirinewa̱ tai̱ë duökewa̱tke. Iwökir é̱na ie' dalër tai̱ë.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Mik ñippökwakpa wökir tö Jesús tté ttsé, eta̱ ie' tö iché judiowak kue̱blupa we̱lepa a̱: “A' yú Jesús ska' ta̱ ichö́ ie' a̱: ‘Be' we'ikè sa' tö, be' shkö́ ñippökwakpa wökir, e' kanè méso eköl duöke tai̱ë, e' bua'u̱kne.’ ”
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 — ausente —
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Eta̱ Jesús mía̱ ie'pa ta̱. Erë mik ie'pa dökemitke ñippökwakpa wökir e' u a̱, eta̱ ie' tö iyamipa we̱lepa patké ichök Jesús a̱: “A këkëpa, kë̀ be' e̱' tsiriu̱k. Be' dör këkë tai̱ë, e' döwa̱ ye' u a̱, e' kë̀ dör ye' sia̱rla e' a̱.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 E' kue̱ki̱ ye' kë̀ dë'rö be' ska'. Erë iké̱wö ë̀ mú ta̱ ye' kanè méso buardane.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ye' wökirpa ta̱', e'pa ttö̀ iu̱tök ye' ka̱wöta̱. Ñies ye' dör ñippökwakpa tai̱ë e'pa wökir, ie'pa ka̱wöta̱ ye' ttö̀ iu̱tök. Mik ye' tö eköl a̱ icheke, ‘Be' yú’ ta̱ imí. Eköl a̱ ye' tö icheke, ‘Be' dou’ ta̱ ide. Ñies ye' tö icheke ye' kanè méso a̱, ‘Íyi ú̱’ ta̱ iwé̱itö. Ye' iklö'wé̱ tö be' wa̱ ka̱wö ta̱' íyi ulitane tsa̱ta̱, e' kue̱ki̱ ye' wa̱ ijche̱r tö be' tö iké̱wö mé, e' ta̱ ye' kanè méso buardane.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Mik Jesús tö ttè e' ttsé, eta̱ e' tö ie' tkiwé̱wa̱. Ie' wötréene ta̱ ichéitö pë' dami ie' itöki̱ e'pa a̱:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Eta̱ mik ñippökwakpa wökir yamipa dene u a̱, eta̱ ie'pa tö isué̱ tö ikanè méso kirirke, e' buanene.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús mía̱ ká̱ kiè Naín ee̱. Ie' dami ittökatapa ta̱, ñies pë' dami ie'pa ta̱ tai̱ë.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Mik ie'pa de tsi̱net ká̱ e' a̱, eta̱ ie'pa isué̱ tö tai̱ë pë' datse̱, e' wa̱ s'nu datse̱ micho wötèwa̱. Dëu̱tö e' mì dör schö́, ie' alà eköl ë̀me wëm, e' blënewa̱. Tai̱ë ká̱ e' wakpa tö ie' pablerami.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Mik Skëkëpa Jesús tö isué̱, eta̱ ie' wa iwër sia̱rë ta̱ ichéitö ia̱:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 E' bet ta̱ ie' dewa̱ tsi̱net ka̱'la ki̱ s'nu dami e' o̱'mik ta̱ ka̱'la kéitö. Wé̱pa wa̱ idami e'pa e̱' wöklö'wé̱wa̱. Jesús tö iché s'nu a̱:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 E' bet ta̱ s'nu shke̱neka̱ne e̱' tkése̱r ta̱ itté. Eta̱ Jesús tö imé imì a̱.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ko̱s pë' tso' ie'pa ta̱ e'pa suane tai̱ë, Skëköl ki̱kéka̱ ie'pa tö tai̱ë ta̱ ichérakitö:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Eta̱ ì wé̱ Jesús tö e' tté buneka̱ tai̱ë Judea ké̱ ko̱s e' a̱, ñies ká̱ tso' Judea pamik e' a̱ itté ti̱neka̱.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Juan S'wöskuökwak ttökatapa tö ì ko̱s we̱ke Jesús tö, e' paké Juan tso' s'wöto wé a̱ e' a̱. E' kue̱ki̱ ie' tö ie'pa böl kié
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Mik ie'pa de Jesús ska' ta̱ ie'pa tö iché ie' a̱:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 E' wösha̱ ta̱ Jesús tö s'kirirke duè tsa̱ki̱ë wa̱, esepa bua'wé̱ tai̱ë. Ñies s'tteke wimblupa sulusi tö, ena s'wöbla kë̀ wawër esepa bua'wé̱itö tai̱ë.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iché Juan ttökatapa böl a̱:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 ¡Yi kë̀ yöki̱ ye' sulune, ayëcha buaë ese!
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Mik ie'pa míyalne, eta̱ Jesús tö Juan tté pakémitke pë' a̱, ta̱ ichéitö ie'pa a̱: “Mik a' dë'rö ká̱ sir poë wé̱ kë̀ yi se̱rku̱' ee̱ Juan sa̱u̱k, eta̱ ¿i̱ma a' e̱rbikö̀ wëm wé̱se suè̱mi a' tö? A' kë̀ dë'rö wëm ëse, ka̱bikeitsö̀ wì̱ a̱ dià a̱ we̱s kua'kö wöppè siwa̱' tö es, ese sa̱u̱k.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 A' kë̀ dë'rö wëm ese sa̱u̱k, e' ta̱ ¿wëm wé̱se sa̱u̱k a' dë'rö? A' kë̀ dë'rö wëm e̱' paiö̀ datsi' bua'bua wa, ese sa̱u̱k. A' wa̱ ijche̱r tö wé̱pa e̱' paiö̀ es ena íyi bua'bua tso' iwa̱ tai̱ë e̱' ttsë'wo̱ie buaë, esepa se̱rke blu' u a̱.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Erë ¿wëm wé̱se sa̱u̱k a' dë'rö? A' dë'rö wëm dör Skëköl tteköl ese sa̱u̱k. Ye' tö a' a̱ ichè tö moki̱ Juan dör Skëköl tteköl, erë ie' kë̀ dör e' ë̀. Ie' dör Skëköl tteköl ese tsa̱ta̱.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Skëköl yëkkuö ki̱ itso' kitule wé̱ Skëköl tö ichè wé̱ pairi'bitu̱itö idi' wa s'blúie e' a̱, e' tö ichè i' es:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ye' ichè a' a̱ tö s'ditsö ulitane shu̱a̱, kë̀ yi ku̱' Juan tsa̱ta̱. Erë ì blúie Skëköl tso', e' shu̱a̱ yi dör ësela, ese dör ie' tsa̱ta̱.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (Mik pë' ulitane ñies inuköl shtökwakpa Roma wökirpa a̱, e'pa tö Jesús s'wöbla'we̱ke e' ttsé, eta̱ ie'pa tö iché tö Skëköl ttè dör yësyësë. Ie'pa dë' a̱s Juan tö ie'pa wöskuö̀ iwà kkachoie tö ie'pa tö Juan ttè klö'wé̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tö iché es.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Erë fariseowakpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa kë̀ wa̱ Juan ttè klöo̱ne, e' kue̱ki̱ ie' kë̀ wa̱ ie'pa wösune, es ie'pa tö Skëköl e̱r buaë chöke ie'pa a̱ e' watéttsa̱.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Jesús tö iché: “¿I̱ma a' chèmi ye' tö? ¿We̱s a' dör?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 A' dör we̱s ttè i' tö ichè es: Ala'rla tso' inuk u itöki̱. Sha̱bötspa a̱rke tai̱ë ta̱ iché iyamipa a̱: ‘Sa' tö pulë bla'wé̱, erë a' kë̀ klötëne'; sa' tö s'e̱riar ttseittsé, erë a' kë̀ i̱i̱ne'.’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 E' wà dör tö Juan S'wöskuökwak de batsöta̱', kë̀ blo' yeta̱' ta̱ a' tö iché tö aknama tso' ie' a̱.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 E' ukuöki̱ ta̱ ye' dör S'ditsö Alà, e' de kë̀ batsöta̱', blo' yeta̱', ta̱ a' tö ye' cheke tö ye' chkö̀ tai̱ë, blo' yè tai̱ë, ñies tö ye' dör inuköl shtökwakpa ena pë' sulusipa male̱pa, esepa sini'.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 A' tö ye' cheke es erë isue̱rasö bulebök ta̱ tö wé̱pa se̱rke we̱s Skëköl siwé̱ tö ichè es, esepa dör yësyësë.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Fariseowak eköl kiè Simón, e' tö Jesús kié chkök ie' u a̱. E' kue̱ki̱ Jesús mía̱ ie' ska' ta̱ ie'pa e̱' tulése̱r chkök.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Eta̱ alaköl sulusi se̱rke ká̱ e' a̱, e' wa̱ ijche̱newa̱ tö Jesús tso' chkök fariseowak e' u a̱. Ie' wa̱ kiö̀ masmas de e' ukkuö yöule ák bua'bua kiè alabastro ese wa.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ie' de dur Jesús ska', e' i̱u̱ke Jesús tsi̱kka, iwöriö yënane tai̱ë Jesús klö̀ ki̱, e' pasiwé̱itö itsà̱ wa, ta̱ Jesús klö̀ wöalattsémiitö ta̱ kiö̀ masmas téitö Jesús klö̀ ki̱. |src="7 CNT5521b.tif" size="col" ref="Lc 7.38"
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Mik fariseowak tö Jesús kié chkök e' tö alaköl sué̱, eta̱ ibikeitséitö: “Wëm wí̱ mú dör Skëköl tteköl moki̱, e̱'ma ie' é̱na ia̱rmi alaköl wé̱se tso' ie' kök. Ie' é̱na ia̱rwa̱mi tö e' dör alaköl sulusi.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jesús iché ie' a̱:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jesús tö iché:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ie'pa böl kë̀ a̱ ipato̱r, e' kue̱ki̱ inuköl peitökwak tö inuì̱ olo'yé ie'pa ki̱. Ye' tö be' a̱ ichakè tö ie'pa böl, ¿wé̱ne ë́k é̱na inuköl peitökwak dalërmi kibiie?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ie' iiu̱té:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Eta̱ Jesús tö alaköl sué̱ ta̱ ichéitö Simón a̱:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Be' kë̀ wa̱ ye' shke̱o̱ne wöalattsè wa we̱s s'wöblar es. Erë ie' dewa̱ í̱e̱, eta̱ ie' tö ye' klö̀ wöalattsémi tai̱ë.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Be' kë̀ wa̱ kiö̀ ësela, e' tëne ye' wökir ki̱ we̱s s'wöblar es. Erë ie' tö kiö̀ masmas tuè̱ darërëë ese té ye' klö̀ ki̱.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 E' kue̱ki̱ ye' ichè be' a̱ tö ie' é̱na ye' dalër tai̱ë e' wa iwënewa̱ tö ì sulu wamblé ie' tö tai̱ë, e' nuí̱ olone ie' ki̱. Erë wé̱pa kë̀ é̱na ye' dalërta̱' tai̱ë, e' wa iwënewa̱ tö esepa ki̱ inuì̱ olone elkela ë̀.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 E' ukuöki̱ ta̱ ie' iché alaköl e' a̱:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Imale̱pa kiule chkök ñies tso' ee̱, e'pa ñì chakérak:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Erë ie' tö alaköl a̱ iché:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.