Lucas 7
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NTLH
1 Mik Jesús tö s'wöbla'wé̱ o̱ne, eta̱ imía̱ demi Cafarnaúm.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Eta̱ ee̱ Roma ñippökwakpa döka̱ cien, e' wökir se̱rke eköl. E' kanè méso eköl kirinewa̱ tai̱ë duökewa̱tke. Iwökir é̱na ie' dalër tai̱ë.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Mik ñippökwakpa wökir tö Jesús tté ttsé, eta̱ ie' tö iché judiowak kue̱blupa we̱lepa a̱: “A' yú Jesús ska' ta̱ ichö́ ie' a̱: ‘Be' we'ikè sa' tö, be' shkö́ ñippökwakpa wökir, e' kanè méso eköl duöke tai̱ë, e' bua'u̱kne.’ ”
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 — ausente —
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Eta̱ Jesús mía̱ ie'pa ta̱. Erë mik ie'pa dökemitke ñippökwakpa wökir e' u a̱, eta̱ ie' tö iyamipa we̱lepa patké ichök Jesús a̱: “A këkëpa, kë̀ be' e̱' tsiriu̱k. Be' dör këkë tai̱ë, e' döwa̱ ye' u a̱, e' kë̀ dör ye' sia̱rla e' a̱.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 E' kue̱ki̱ ye' kë̀ dë'rö be' ska'. Erë iké̱wö ë̀ mú ta̱ ye' kanè méso buardane.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Ye' wökirpa ta̱', e'pa ttö̀ iu̱tök ye' ka̱wöta̱. Ñies ye' dör ñippökwakpa tai̱ë e'pa wökir, ie'pa ka̱wöta̱ ye' ttö̀ iu̱tök. Mik ye' tö eköl a̱ icheke, ‘Be' yú’ ta̱ imí. Eköl a̱ ye' tö icheke, ‘Be' dou’ ta̱ ide. Ñies ye' tö icheke ye' kanè méso a̱, ‘Íyi ú̱’ ta̱ iwé̱itö. Ye' iklö'wé̱ tö be' wa̱ ka̱wö ta̱' íyi ulitane tsa̱ta̱, e' kue̱ki̱ ye' wa̱ ijche̱r tö be' tö iké̱wö mé, e' ta̱ ye' kanè méso buardane.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Mik Jesús tö ttè e' ttsé, eta̱ e' tö ie' tkiwé̱wa̱. Ie' wötréene ta̱ ichéitö pë' dami ie' itöki̱ e'pa a̱:
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Eta̱ mik ñippökwakpa wökir yamipa dene u a̱, eta̱ ie'pa tö isué̱ tö ikanè méso kirirke, e' buanene.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús mía̱ ká̱ kiè Naín ee̱. Ie' dami ittökatapa ta̱, ñies pë' dami ie'pa ta̱ tai̱ë.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Mik ie'pa de tsi̱net ká̱ e' a̱, eta̱ ie'pa isué̱ tö tai̱ë pë' datse̱, e' wa̱ s'nu datse̱ micho wötèwa̱. Dëu̱tö e' mì dör schö́, ie' alà eköl ë̀me wëm, e' blënewa̱. Tai̱ë ká̱ e' wakpa tö ie' pablerami.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Mik Skëkëpa Jesús tö isué̱, eta̱ ie' wa iwër sia̱rë ta̱ ichéitö ia̱:
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 E' bet ta̱ ie' dewa̱ tsi̱net ka̱'la ki̱ s'nu dami e' o̱'mik ta̱ ka̱'la kéitö. Wé̱pa wa̱ idami e'pa e̱' wöklö'wé̱wa̱. Jesús tö iché s'nu a̱:
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 E' bet ta̱ s'nu shke̱neka̱ne e̱' tkése̱r ta̱ itté. Eta̱ Jesús tö imé imì a̱.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ko̱s pë' tso' ie'pa ta̱ e'pa suane tai̱ë, Skëköl ki̱kéka̱ ie'pa tö tai̱ë ta̱ ichérakitö:
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Eta̱ ì wé̱ Jesús tö e' tté buneka̱ tai̱ë Judea ké̱ ko̱s e' a̱, ñies ká̱ tso' Judea pamik e' a̱ itté ti̱neka̱.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Juan S'wöskuökwak ttökatapa tö ì ko̱s we̱ke Jesús tö, e' paké Juan tso' s'wöto wé a̱ e' a̱. E' kue̱ki̱ ie' tö ie'pa böl kié
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Mik ie'pa de Jesús ska' ta̱ ie'pa tö iché ie' a̱:
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 E' wösha̱ ta̱ Jesús tö s'kirirke duè tsa̱ki̱ë wa̱, esepa bua'wé̱ tai̱ë. Ñies s'tteke wimblupa sulusi tö, ena s'wöbla kë̀ wawër esepa bua'wé̱itö tai̱ë.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iché Juan ttökatapa böl a̱:
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 ¡Yi kë̀ yöki̱ ye' sulune, ayëcha buaë ese!
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Mik ie'pa míyalne, eta̱ Jesús tö Juan tté pakémitke pë' a̱, ta̱ ichéitö ie'pa a̱: “Mik a' dë'rö ká̱ sir poë wé̱ kë̀ yi se̱rku̱' ee̱ Juan sa̱u̱k, eta̱ ¿i̱ma a' e̱rbikö̀ wëm wé̱se suè̱mi a' tö? A' kë̀ dë'rö wëm ëse, ka̱bikeitsö̀ wì̱ a̱ dià a̱ we̱s kua'kö wöppè siwa̱' tö es, ese sa̱u̱k.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 A' kë̀ dë'rö wëm ese sa̱u̱k, e' ta̱ ¿wëm wé̱se sa̱u̱k a' dë'rö? A' kë̀ dë'rö wëm e̱' paiö̀ datsi' bua'bua wa, ese sa̱u̱k. A' wa̱ ijche̱r tö wé̱pa e̱' paiö̀ es ena íyi bua'bua tso' iwa̱ tai̱ë e̱' ttsë'wo̱ie buaë, esepa se̱rke blu' u a̱.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Erë ¿wëm wé̱se sa̱u̱k a' dë'rö? A' dë'rö wëm dör Skëköl tteköl ese sa̱u̱k. Ye' tö a' a̱ ichè tö moki̱ Juan dör Skëköl tteköl, erë ie' kë̀ dör e' ë̀. Ie' dör Skëköl tteköl ese tsa̱ta̱.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Skëköl yëkkuö ki̱ itso' kitule wé̱ Skëköl tö ichè wé̱ pairi'bitu̱itö idi' wa s'blúie e' a̱, e' tö ichè i' es:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ye' ichè a' a̱ tö s'ditsö ulitane shu̱a̱, kë̀ yi ku̱' Juan tsa̱ta̱. Erë ì blúie Skëköl tso', e' shu̱a̱ yi dör ësela, ese dör ie' tsa̱ta̱.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Mik pë' ulitane ñies inuköl shtökwakpa Roma wökirpa a̱, e'pa tö Jesús s'wöbla'we̱ke e' ttsé, eta̱ ie'pa tö iché tö Skëköl ttè dör yësyësë. Ie'pa dë' a̱s Juan tö ie'pa wöskuö̀ iwà kkachoie tö ie'pa tö Juan ttè klö'wé̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tö iché es.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Erë fariseowakpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa kë̀ wa̱ Juan ttè klöo̱ne, e' kue̱ki̱ ie' kë̀ wa̱ ie'pa wösune, es ie'pa tö Skëköl e̱r buaë chöke ie'pa a̱ e' watéttsa̱.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Jesús tö iché: “¿I̱ma a' chèmi ye' tö? ¿We̱s a' dör?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 A' dör we̱s ttè i' tö ichè es: Ala'rla tso' inuk u itöki̱. Sha̱bötspa a̱rke tai̱ë ta̱ iché iyamipa a̱: ‘Sa' tö pulë bla'wé̱, erë a' kë̀ klötëne'; sa' tö s'e̱riar ttseittsé, erë a' kë̀ i̱i̱ne'.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 E' wà dör tö Juan S'wöskuökwak de batsöta̱', kë̀ blo' yeta̱' ta̱ a' tö iché tö aknama tso' ie' a̱.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 E' ukuöki̱ ta̱ ye' dör S'ditsö Alà, e' de kë̀ batsöta̱', blo' yeta̱', ta̱ a' tö ye' cheke tö ye' chkö̀ tai̱ë, blo' yè tai̱ë, ñies tö ye' dör inuköl shtökwakpa ena pë' sulusipa male̱pa, esepa sini'.
34 O
35 A' tö ye' cheke es erë isue̱rasö bulebök ta̱ tö wé̱pa se̱rke we̱s Skëköl siwé̱ tö ichè es, esepa dör yësyësë.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Fariseowak eköl kiè Simón, e' tö Jesús kié chkök ie' u a̱. E' kue̱ki̱ Jesús mía̱ ie' ska' ta̱ ie'pa e̱' tulése̱r chkök.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Eta̱ alaköl sulusi se̱rke ká̱ e' a̱, e' wa̱ ijche̱newa̱ tö Jesús tso' chkök fariseowak e' u a̱. Ie' wa̱ kiö̀ masmas de e' ukkuö yöule ák bua'bua kiè alabastro ese wa.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ie' de dur Jesús ska', e' i̱u̱ke Jesús tsi̱kka, iwöriö yënane tai̱ë Jesús klö̀ ki̱, e' pasiwé̱itö itsà̱ wa, ta̱ Jesús klö̀ wöalattsémiitö ta̱ kiö̀ masmas téitö Jesús klö̀ ki̱. |src="7 CNT5521b.tif" size="col" ref="Lc 7.38"
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Mik fariseowak tö Jesús kié chkök e' tö alaköl sué̱, eta̱ ibikeitséitö: “Wëm wí̱ mú dör Skëköl tteköl moki̱, e̱'ma ie' é̱na ia̱rmi alaköl wé̱se tso' ie' kök. Ie' é̱na ia̱rwa̱mi tö e' dör alaköl sulusi.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Jesús iché ie' a̱:
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Jesús tö iché:
41 Jesus disse:
42 Ie'pa böl kë̀ a̱ ipato̱r, e' kue̱ki̱ inuköl peitökwak tö inuì̱ olo'yé ie'pa ki̱. Ye' tö be' a̱ ichakè tö ie'pa böl, ¿wé̱ne ë́k é̱na inuköl peitökwak dalërmi kibiie?
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Ie' iiu̱té:
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Eta̱ Jesús tö alaköl sué̱ ta̱ ichéitö Simón a̱:
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Be' kë̀ wa̱ ye' shke̱o̱ne wöalattsè wa we̱s s'wöblar es. Erë ie' dewa̱ í̱e̱, eta̱ ie' tö ye' klö̀ wöalattsémi tai̱ë.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Be' kë̀ wa̱ kiö̀ ësela, e' tëne ye' wökir ki̱ we̱s s'wöblar es. Erë ie' tö kiö̀ masmas tuè̱ darërëë ese té ye' klö̀ ki̱.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 E' kue̱ki̱ ye' ichè be' a̱ tö ie' é̱na ye' dalër tai̱ë e' wa iwënewa̱ tö ì sulu wamblé ie' tö tai̱ë, e' nuí̱ olone ie' ki̱. Erë wé̱pa kë̀ é̱na ye' dalërta̱' tai̱ë, e' wa iwënewa̱ tö esepa ki̱ inuì̱ olone elkela ë̀.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 E' ukuöki̱ ta̱ ie' iché alaköl e' a̱:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Imale̱pa kiule chkök ñies tso' ee̱, e'pa ñì chakérak:
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Erë ie' tö alaköl a̱ iché:
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.