Lucas 24
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs BKJ
1 Erë domingo ká̱ ñirketke, eta̱ alakölpa mía̱ne Jesús pö a̱ kiö̀ masmas kanewé̱tke ie'pa tö, e' mí ie'pa wa̱ tè Jesús nu ki̱.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Mik ie'pa de, eta̱ ie'pa tö isué̱ tö ák bërie bastkër pö kkö̀ a̱, e' rratune bánet.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Erë mik ie'pa dewa̱ ákuk a̱, eta̱ ie'pa tö isué̱ tö Jesús nu kë̀ ku̱'.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ie'pa tso'ia̱ ibikeitsök tö we̱k Jesús nu mí, e' bet ta̱ ie'pa tö isué̱ tö wëpa böl de iëte̱r ie'pa o̱'mik, e'pa datsi' wöñarke dalölöë.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 E' tö alakölpa suawé̱ka̱ tai̱ë ta̱ iwö éwarak dö̀ i̱ski̱. Erë wëpa e'pa tö iché ie'pa a̱:
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ie' kë̀ ku̱' í̱e̱, ishke̱neka̱ne. Ì yë'bakitö a' a̱ mik ibak Galilea eta̱, e' a̱nú a' é̱na.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Ie' tö a' a̱ iyë'bak tö ie' dör S'ditsö Alà, e' wömerdattsa̱ pë' sulusipa ulà a̱ ta̱ iwötërdawa̱ krus mik, e' ki̱ ká̱ de mañat eta̱ ishke̱rdaka̱ne.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Eta̱ ì yë' Jesús tö, e' a̱newa̱ne ie'pa é̱na.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 — ausente —
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 — ausente —
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Erë ì paké alakölpa tö e' kë̀ wà ta̱' ie'pa a̱, e' kue̱ki̱ ie'pa kë̀ wa̱ iklöo̱ne.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Erë Pedro tu̱nemi pö a̱ isa̱u̱k. Mik ie' demi ta̱ ie' tö isué̱ ákuk shu̱a̱, eta̱ datsi' wa Jesús nu parrate̱wa̱, e' ë̀ tkëte̱r. Eta̱ ie' bite̱a̱ne u a̱, e' tö ibikeitsèro tö ¿we̱k imí?
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 E' diwö wa Jesús ttökatapa böl e̱' yéttsa̱ Jerusalén michoë ká̱ kiè Emaús ee̱. E' ñalé̱ dör ka̱mië kilómetro döka̱ dabom eyök ki̱ et (11), e' ulatök.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ì tka Jesús ta̱ Jerusalén, e' ko̱s pakerami ie'pa tö ñì a̱.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Ie'pa ka̱pakörami ñita̱, eta̱ Jesús tö ie'pa kué̱ eta̱ ishkémi ie'pa ta̱.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ie'pa tö isué̱, erë ie'pa kë̀ a̱ ikkayënewa̱ tö yi idir.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Jesús tö ie'pa a̱ ichaké:
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ie'pa eköl kiè Cleofás, e' tö Jesús iu̱té:
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ñies alakölpa we̱lepa tso' sa' ska', e'pa tö sa' tkiwé̱wa̱. I̱'ñe bla'mi ie'pa dare Jesús pö a̱
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 erë ie' nu kë̀ ku̱' ee̱. Ie'pa tö sa' a̱ iché tö Skëköl biyöchökwakpa de ie'pa ska', ta̱ ichéitö ie'pa a̱ tö Jesús tso'ne ttsë'ka.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 E' ukuöki̱ ta̱ sa' wakpa we̱lepa dare isa̱u̱k ta̱ ie'pa tö ikué̱ we̱s alakölpa tö iché es, erë ie'pa kë̀ wa̱ Jesús su̱ne.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Eta̱ Jesús tö iché ie'pa a̱:
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Skëköl yëkkuö tö ichè tö wé̱ pairine'bitu̱ idi' wa s'blúie e' ka̱wöta̱ weinuk es ka̱m ie' dö̀ sulitane wökirie olo ta̱' tai̱ë e' yöki̱.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Eta̱ ie' wák tté tso' kitule Skëköl yëkkuö ki̱, e' ko̱s wà pakémiitö ie'pa a̱. Ke̱we ì kit Moisés tö, e' wà pakéitö. E' ukuöki̱ ta̱ ì kit Skëköl ttekölpa ko̱s e'pa tö, e' wà pakéitö ie'pa böl a̱.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Mik ie'pa demi wé̱ ie'pa mírö ee̱, eta̱ iwër tö Jesús kí̱ mi'keia̱ ñala̱ ki̱,
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 erë ie'pa tö ie' kiémi kröröë kapökrö ie'pa ska'. Ie'pa tö iché ia̱:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Mik ie'pa e̱' tuléwa̱ mesa o̱'mik chkök, eta̱ ie' tö pan klö'wé̱ ulà a̱ ta̱ wëstela chéitö Skëköl a̱ ta̱ iblatéitö méitö ie'pa a̱.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 E' wö shà̱ ta̱ ie'pa tö isué̱wa̱ tö Jesús idir; erë bet ta̱ ie' kë̀ ku̱'ia̱ ie'pa ta̱.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Eta̱ ie'pa tö iché ñì a̱:
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 E' wösha̱ ta̱ ie'pa e̱' yéttsa̱ míyalne Jerusalén. Mik ie'pa demi ee̱, eta̱ ie'pa tö Jesús ttökatapa tsá̱ döka̱ dabom eyök ki̱ eköl (11) ena imale̱pa, e'pa kué̱ ee̱ ñita̱.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 E' a̱ ie'pa iché:
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Eta̱ wëpa böl tö ì ko̱s tka ie'pa ta̱ ñala̱ wa e' paké imale̱pa a̱. Ñies we̱s ie'pa tö Jesús sué̱wa̱, mik ie' tö pan blaté eta̱, e' pakéitörak.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ie'pa tso'ia̱ ipakök, eta̱ Jesús de dur ie'pa shu̱a̱, e' tö ie'pa shke̱'wé̱ ttè i' wa:
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ie'pa tkirulune tö ibikeitsé tö ie'pa tso' s'wimblu sa̱u̱k.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Erë Jesús tö iché ie'pa a̱:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Ye' ulà ki̱ itö̀ sa̱ú̱. Ye' klö̀ ki̱ itö̀ sa̱ú̱. Ye' kö́, e' wa a' isue̱raë tö ye' kë̀ dör wimblu. S'wimblu kë̀ chkà ta̱', kë̀ dichéwö ta̱', erë a' isué̱ tö ye' chkà ta̱' ye' dichéwö ta̱'.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 E' chök ie' tso' ie'pa a̱, ta̱ ie' tö iulà ena iklö kkaché ie'pa a̱.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Ie'pa iëte̱ria̱ ttsë'nerak buaë tkirulune tai̱ë, e' kue̱ki̱ darërë ie'pa a̱ iklöo̱' tö moki̱ idir. E' kue̱ki̱ Jesús tö ie'pa a̱ ichaké:
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Eta̱ ie'pa tö nima katuule bö' a̱, e' mé ia̱.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ta̱ ie' tö ikaté ie'pa wörki̱.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Eta̱ ie' tö iché ie'pa a̱:
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Eta̱ ie' tö ie'pa e̱r ñi'wé̱ a̱s ì chè Skëköl yëkkuö tö, e' wà a̱r ie'pa é̱na.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Ñies tö iché i' es: Ttè buaë pakardaë ye' ttö̀ wa Jerusalén wakpa a̱ ke̱we, e' itöki̱ ipakardaë ká̱ ulitane wakpa a̱. Ttè buaë e' dör tö wé̱pa e̱r mane'wé̱ Skëköl a̱, esepa ki̱ ie' tö ì sulu wamblérakitö e' nuí̱ olo'yeraë.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ì ko̱s tka ye' ta̱, e' sué̱ a' tö, e' pakök a' ka̱wöta̱ sulitane a̱.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ye' yë́ kablë' Wiköl Batse'r muk a' a̱, e' patkeraë ye' tö a' a̱. Ie' datse̱ ká̱ jaì a̱, e' döraë a' ki̱ idiché tai̱ë wa, e' panú í̱e̱ Jerusalén.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús wa̱ ittökatapa mítse̱r tsi̱net Betania. Ee̱ Jesús ulà kéka̱ ta̱ ie' e̱r buaë ché ie'pa a̱.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ie' tso'ia̱ ie'pa a̱ e̱r buaë chök ta̱ ie' butsé̱ka̱ mía̱ ká̱ jaì a̱ ie'pa wörki̱.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ie'pa tö ie' dalöié tai̱ë, e' ukuöki̱ ta̱ ie'pa mía̱ne Jerusalén ttsë'nerak buaë.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ke̱kraë ie'pa tso' Skëköl ki̱kökka̱ iwé a̱.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.