Lucas 24

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Erë domingo ká̱ ñirketke, eta̱ alakölpa mía̱ne Jesús pö a̱ kiö̀ masmas kanewé̱tke ie'pa tö, e' mí ie'pa wa̱ tè Jesús nu ki̱.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Mik ie'pa de, eta̱ ie'pa tö isué̱ tö ák bërie bastkër pö kkö̀ a̱, e' rratune bánet.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Erë mik ie'pa dewa̱ ákuk a̱, eta̱ ie'pa tö isué̱ tö Jesús nu kë̀ ku̱'.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ie'pa tso'ia̱ ibikeitsök tö we̱k Jesús nu mí, e' bet ta̱ ie'pa tö isué̱ tö wëpa böl de iëte̱r ie'pa o̱'mik, e'pa datsi' wöñarke dalölöë.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 E' tö alakölpa suawé̱ka̱ tai̱ë ta̱ iwö éwarak dö̀ i̱ski̱. Erë wëpa e'pa tö iché ie'pa a̱:
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ie' kë̀ ku̱' í̱e̱, ishke̱neka̱ne. Ì yë'bakitö a' a̱ mik ibak Galilea eta̱, e' a̱nú a' é̱na.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Ie' tö a' a̱ iyë'bak tö ie' dör S'ditsö Alà, e' wömerdattsa̱ pë' sulusipa ulà a̱ ta̱ iwötërdawa̱ krus mik, e' ki̱ ká̱ de mañat eta̱ ishke̱rdaka̱ne.
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Eta̱ ì yë' Jesús tö, e' a̱newa̱ne ie'pa é̱na.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 — ausente —
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Erë ì paké alakölpa tö e' kë̀ wà ta̱' ie'pa a̱, e' kue̱ki̱ ie'pa kë̀ wa̱ iklöo̱ne.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Erë Pedro tu̱nemi pö a̱ isa̱u̱k. Mik ie' demi ta̱ ie' tö isué̱ ákuk shu̱a̱, eta̱ datsi' wa Jesús nu parrate̱wa̱, e' ë̀ tkëte̱r. Eta̱ ie' bite̱a̱ne u a̱, e' tö ibikeitsèro tö ¿we̱k imí?
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 E' diwö wa Jesús ttökatapa böl e̱' yéttsa̱ Jerusalén michoë ká̱ kiè Emaús ee̱. E' ñalé̱ dör ka̱mië kilómetro döka̱ dabom eyök ki̱ et (11), e' ulatök.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ì tka Jesús ta̱ Jerusalén, e' ko̱s pakerami ie'pa tö ñì a̱.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ie'pa ka̱pakörami ñita̱, eta̱ Jesús tö ie'pa kué̱ eta̱ ishkémi ie'pa ta̱.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ie'pa tö isué̱, erë ie'pa kë̀ a̱ ikkayënewa̱ tö yi idir.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Jesús tö ie'pa a̱ ichaké:
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Ie'pa eköl kiè Cleofás, e' tö Jesús iu̱té:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ñies alakölpa we̱lepa tso' sa' ska', e'pa tö sa' tkiwé̱wa̱. I̱'ñe bla'mi ie'pa dare Jesús pö a̱
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 erë ie' nu kë̀ ku̱' ee̱. Ie'pa tö sa' a̱ iché tö Skëköl biyöchökwakpa de ie'pa ska', ta̱ ichéitö ie'pa a̱ tö Jesús tso'ne ttsë'ka.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 E' ukuöki̱ ta̱ sa' wakpa we̱lepa dare isa̱u̱k ta̱ ie'pa tö ikué̱ we̱s alakölpa tö iché es, erë ie'pa kë̀ wa̱ Jesús su̱ne.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Eta̱ Jesús tö iché ie'pa a̱:
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Skëköl yëkkuö tö ichè tö wé̱ pairine'bitu̱ idi' wa s'blúie e' ka̱wöta̱ weinuk es ka̱m ie' dö̀ sulitane wökirie olo ta̱' tai̱ë e' yöki̱.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Eta̱ ie' wák tté tso' kitule Skëköl yëkkuö ki̱, e' ko̱s wà pakémiitö ie'pa a̱. Ke̱we ì kit Moisés tö, e' wà pakéitö. E' ukuöki̱ ta̱ ì kit Skëköl ttekölpa ko̱s e'pa tö, e' wà pakéitö ie'pa böl a̱.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Mik ie'pa demi wé̱ ie'pa mírö ee̱, eta̱ iwër tö Jesús kí̱ mi'keia̱ ñala̱ ki̱,
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 erë ie'pa tö ie' kiémi kröröë kapökrö ie'pa ska'. Ie'pa tö iché ia̱:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Mik ie'pa e̱' tuléwa̱ mesa o̱'mik chkök, eta̱ ie' tö pan klö'wé̱ ulà a̱ ta̱ wëstela chéitö Skëköl a̱ ta̱ iblatéitö méitö ie'pa a̱.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 E' wö shà̱ ta̱ ie'pa tö isué̱wa̱ tö Jesús idir; erë bet ta̱ ie' kë̀ ku̱'ia̱ ie'pa ta̱.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Eta̱ ie'pa tö iché ñì a̱:
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 E' wösha̱ ta̱ ie'pa e̱' yéttsa̱ míyalne Jerusalén. Mik ie'pa demi ee̱, eta̱ ie'pa tö Jesús ttökatapa tsá̱ döka̱ dabom eyök ki̱ eköl (11) ena imale̱pa, e'pa kué̱ ee̱ ñita̱.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 E' a̱ ie'pa iché:
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Eta̱ wëpa böl tö ì ko̱s tka ie'pa ta̱ ñala̱ wa e' paké imale̱pa a̱. Ñies we̱s ie'pa tö Jesús sué̱wa̱, mik ie' tö pan blaté eta̱, e' pakéitörak.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Ie'pa tso'ia̱ ipakök, eta̱ Jesús de dur ie'pa shu̱a̱, e' tö ie'pa shke̱'wé̱ ttè i' wa:
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Ie'pa tkirulune tö ibikeitsé tö ie'pa tso' s'wimblu sa̱u̱k.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Erë Jesús tö iché ie'pa a̱:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Ye' ulà ki̱ itö̀ sa̱ú̱. Ye' klö̀ ki̱ itö̀ sa̱ú̱. Ye' kö́, e' wa a' isue̱raë tö ye' kë̀ dör wimblu. S'wimblu kë̀ chkà ta̱', kë̀ dichéwö ta̱', erë a' isué̱ tö ye' chkà ta̱' ye' dichéwö ta̱'.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 E' chök ie' tso' ie'pa a̱, ta̱ ie' tö iulà ena iklö kkaché ie'pa a̱.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ie'pa iëte̱ria̱ ttsë'nerak buaë tkirulune tai̱ë, e' kue̱ki̱ darërë ie'pa a̱ iklöo̱' tö moki̱ idir. E' kue̱ki̱ Jesús tö ie'pa a̱ ichaké:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Eta̱ ie'pa tö nima katuule bö' a̱, e' mé ia̱.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Ta̱ ie' tö ikaté ie'pa wörki̱.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Eta̱ ie' tö iché ie'pa a̱:
44 E disse-lhes:
45 Eta̱ ie' tö ie'pa e̱r ñi'wé̱ a̱s ì chè Skëköl yëkkuö tö, e' wà a̱r ie'pa é̱na.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Ñies tö iché i' es: Ttè buaë pakardaë ye' ttö̀ wa Jerusalén wakpa a̱ ke̱we, e' itöki̱ ipakardaë ká̱ ulitane wakpa a̱. Ttè buaë e' dör tö wé̱pa e̱r mane'wé̱ Skëköl a̱, esepa ki̱ ie' tö ì sulu wamblérakitö e' nuí̱ olo'yeraë.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ì ko̱s tka ye' ta̱, e' sué̱ a' tö, e' pakök a' ka̱wöta̱ sulitane a̱.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Ye' yë́ kablë' Wiköl Batse'r muk a' a̱, e' patkeraë ye' tö a' a̱. Ie' datse̱ ká̱ jaì a̱, e' döraë a' ki̱ idiché tai̱ë wa, e' panú í̱e̱ Jerusalén.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús wa̱ ittökatapa mítse̱r tsi̱net Betania. Ee̱ Jesús ulà kéka̱ ta̱ ie' e̱r buaë ché ie'pa a̱.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ie' tso'ia̱ ie'pa a̱ e̱r buaë chök ta̱ ie' butsé̱ka̱ mía̱ ká̱ jaì a̱ ie'pa wörki̱.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ie'pa tö ie' dalöié tai̱ë, e' ukuöki̱ ta̱ ie'pa mía̱ne Jerusalén ttsë'nerak buaë.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ke̱kraë ie'pa tso' Skëköl ki̱kökka̱ iwé a̱.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.