Lucas 22
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARIB
1 Judiowak Yë́pa Yërulune Egipto, e' ké̱wö tkö'we̱kerakitö, e' dökewa̱tke tsi̱net, ese ké̱wö ska' ta̱ judiowak wöblar pan kë̀ yöule iwölöwo̱ka̱ wa ese ñuk.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Sacerdotepa wökirpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa suane pë' yöki̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tso' iké̱wö yulök Jesús ttowa̱.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Eta̱ Satanás tkawa̱ Judas e̱r a̱. Judas e' kiè ñies Iscariote. Ie' dör Jesús ttökatapa dabom eyök kí̱ böl e' eköl.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Ie' mía̱ ttök sacerdotepa wökirpa ta̱ ena Skëköl wé shkëkipa wökirpa ta̱. We̱s ie' tö Jesús mèttsa̱mi ie'pa ulà a̱ e' chéitö ie'pa a̱.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 E' tö ie'pa ttsë'wé̱rak buaë ta̱ ikablé ie' a̱ inuköl muk.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 E' dör buaë ie' a̱. E' kue̱ki̱ ie' tö ka̱wö yulémi iwömottsa̱ mik kë̀ yi ku̱' tai̱ë Jesús ta̱ e' dalewa.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Eta̱ Pan Kë̀ Yöule Iwölöwo̱ka̱ Wa e' ké̱wö tsá̱ de. E' diwö a̱ judiowak tö obeja pupula jcheke Ie'pa Yë́pa Yërulune Egipto, e' ké̱wö tkö'wo̱ie.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Jesús tö Pedro ena Juan kié, ta̱ iché ie'pa a̱:
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ie'pa ie' a̱ ichaké:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ie' iiu̱té:
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 U e' wák a̱ ichö́: ‘S'wöbla'u̱kwak be' chakök ké: ¿Úshu̱ wé̱ a̱ ie' tö ka̱wö tkö'we̱kesö e' chké ñèmi ie' ttökatapa ta̱?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ie' tö a' a̱ úshu̱ bërie tso' ká̱kke̱, kaneo̱uletke buaë, e' kkacheraë. Ee̱ ichké kaneú̱ se' a̱.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Eta̱ ie'pa mía̱ ta̱ íyi ulitane kué̱rakitö we̱s ie' tö iché es. Ee̱ chkè kanewé̱rakitö ka̱wö tkö'wo̱ie.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Mik ichköketke e' diwö de, eta̱ ie' e̱' tkése̱r chkök mesa o̱'mik ittekölpa tsá̱ e'pa ta̱.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 — ausente —
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 — ausente —
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Eta̱ tka̱' klö'wé̱itö, ta̱ wëstela chéitö Skëköl a̱, ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Ye' a' a̱ ichè tö vino kë̀ yepaia̱yö dö̀ mik ì blúie Skëköl tso' e' ké̱wö de eta̱.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 E' ukuöki̱ ta̱ pan klö'wé̱itö, ta̱ wëstela chéitö Skëköl a̱ ta̱ iblatéitö wà tié ie'pa a̱ ta̱ ichéitö:
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Es ñies mik ie'pa chké o̱ne, eta̱ tka̱' klö'wé̱itö ta̱ ichéitö:
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Erë yi ye' wömekettsa̱, e' tkër ye' ta̱ mesa i' o̱'mik.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ye' dör S'ditsö Alà, e' ta̱ itköraë we̱s isuletënea̱tbak es, erë ¡wëstela i̱na yi ye' wömekettsa̱, e' ta̱!
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Eta̱ ie'pa ñì chakémitke: “A' ichè, ¿yi ie' wömekettsa̱?”
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Jesús ttökatapa ñì iu̱téka̱ tö ie'pa wé̱ ë́k dör këkëpa tai̱ë imale̱pa tsa̱ta̱.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jesús tö iché ie'pa a̱: “Pë' kë̀ tö Skëköl dalöiè, esepa blúpa e̱' alö̀ka̱ ie'pa ki̱ ke̱kraë, erë ie'pa e̱' chö̀ tö ie'pa dör imale̱pa ki̱mukwakpa buaë.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Erë e' kë̀ dör es a' ta̱. E' skéie yi dör këkëpa tai̱ë imale̱pa tsa̱ta̱ a' shu̱a̱, ese ka̱wöta̱ e̱' ökwa se' ëselaie. Ñies a' wökir ka̱wöta̱ e̱' ökwa we̱s kanè méso es.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 E̱'ma ¿yi dör këkëpa tai̱ë? ¿Itkër chkök mesa o̱'mik ese ö wé̱ tso' chkè watiök ese? Tö́, itkër mesa o̱'mik ese dör këkëpa tai̱ë. Erë ye' tso' a' shu̱a̱ we̱s kanè méso tso' chkè watiök es.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Ko̱s ye' weirke e' a̱ a' tso' ye' ta̱ ye' wapie.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 E' kue̱ki̱ ye' tö a' tkekeka̱ blu'paie, we̱s ye' Yë́ tö ye' tkë'ka̱ blu'ie es.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Aishkuö ta̱ ì blúie ye' tso' e' a̱ a' e̱' tulörase̱r chkök di'yök buaë ye' ta̱. Ñies a' e̱' tulörase̱r blu' kulé ki̱, Israel ditséwöpa döka̱ dabom eyök kí̱ böl (12), e'pa wëttsu̱k.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ñies Skëkëpa Jesús tö iché:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Erë ye' ikiétke Skëköl a̱ a̱s be' e̱rblö̀ ye' mik e' kë̀ olo'yö̀bö. Mik be' e̱rbléne buaë ye' mik, eta̱ ye' ttökatapa male̱pa ki̱mú a̱s ie'pa e̱' tkö̀wa̱ darërëë ye' mik.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Simón tö ie' a̱ iché:
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ie' iiu̱té:
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús tö ittökatapa a̱ ichaké:
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ie' tö iché ie'pa a̱:
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Ye' tté ko̱s tso' kitule Skëköl yëkkuö ki̱, e' wà tköraë we̱s itso' kitule es, e' tö ichè: ‘Ie'pa tö ye' we'iké we̱s pë' sulusi we'ikè es.’ Ttè e' wà tköketke i' ta̱, e' kue̱ki̱ a' tö iú̱ we̱s ye' tö a' a̱ ichè es.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ie'pa tö iché ie' a̱:
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús mía̱ Olivo ké̱bata a̱ we̱s iwöblar es, eta̱ ittökatapa míyal ie' ta̱.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Mik ie'pa demi wé̱ ie'pa mírö ee̱, eta̱ ie' iché ie'pa a̱:
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ie' mía̱ bánet ie'pa yöki̱ dö̀ ko̱s ák u̱yèmisö ekkë, ee̱ ie' e̱' tkése̱r kuchë ki̱ ta̱ itté S'yë́ ta̱ i' es:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “A yë́wö, ì tköraë ye' ta̱, e' dör we̱s íyi bacha'bachaë yèwasö es. Be' ki̱ ikiane, e̱'ma be' ye' yö́ttsa̱ e' ulà a̱. Erë kë̀ iwa̱r we̱s ye' ki̱ ikiane es, iú̱ we̱s be' ki̱ ikiane es.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 [E' wösha̱ ta̱ Skëköl biyöchökwak de eköl ie' ska' idiché kí̱ iök.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Ie' e̱riane tai̱ë, e' shu̱a̱ ie' ttémitke S'yë́ ta̱ taninië, ta̱ ipaali wër s'pë́ es e' yërke tai̱ë darke íyök ki̱.]|src="11 CNT5615 b.tif" size="col" ref="Lc 22.44"
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Mik ie' tté o̱ne, eta̱ idene ittökatapa ska' ta̱ ie'pa kué̱itö kapö̀tulur. Ie'pa shtrinewa̱ e̱riar ë̀ wa̱, e' kue̱ki̱ ie'pa kapolur.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jesús tso'ia̱ ttök e' dalewa tai̱ë pë' de. Ie' ttökatapa dabom eyök kí̱ böl, e' eköl kiè Judas e' debitu̱ ie'pa wëttsë. Ie' dewa̱ Jesús ska' ishke̱'u̱k wöalattsè wa.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Erë Jesús tö ie' a̱ iché:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Mik Jesús ttökatapa tso' ie' ta̱, e'pa tö isué̱ tö ie' klörkewa̱tke, eta̱ ie'pa tö ie' a̱ ichaké:
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Eta̱ ie'pa eköl tö sacerdote kibi, e' kanè méso eköl kuköña ulà bua'kka téttsa̱.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jesús tö iché:
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 E' ukuöki̱ ta̱ sacerdotepa wökirpa ena Skëköl wé shkëkipa wökirpa ena judiowak kue̱blupa debitu̱ ie' tsu̱kmi, e'pa a̱ ie' iché:
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ke̱kraë ye' bak a' shu̱a̱ Skëköl wé a̱, erë a' kë̀ wa̱ ye' klöo̱newa̱. Erë i' ta̱ a' a̱ iké̱wö de ye' klö'wo̱wa̱ie. Ñies bë́ a̱ iké̱wö de ì sulu wamblak ie' é̱na e' wambloie.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Eta̱ ie'pa tö Jesús klö'wé̱wa̱ tsé̱mi sacerdote kibi, e' u a̱. Pedro dami ie' itöki̱ ka̱mië.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Eta̱ ee̱ pë' we̱lepa tö bö' batséka̱ upa shu̱sha̱ë baiklè, eta̱ Pedro e̱' tkése̱r ie'pa ta̱.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Eta̱ alaköl eköl dör kanè méso, e' tö Pedro sué̱ bö' kkö̀ a̱ ta̱ isué̱wa̱ krereë ta̱ ichéitö:
56 — ausente —
57 Erë Pedro tö iblé. Ie' tö iché:
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 E' ukuöki̱ kukuie ta̱ wëm eköl tö Pedro sué̱ ñies ta̱ ichéitö:
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 E' ukuöki̱ hora de et ta̱ iskà tö iché:
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Pedro tö iché:
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Eta̱ Skëkëpa Jesús wötrée, ta̱ Pedro sué̱itö ë́k. Eta̱ Pedro é̱na ia̱newa̱ tö ttè i' yë' Jesús tö ye' a̱: “I̱'ñe ka̱m dakro a̱r, e' yöki̱ be' tö icheraë mañatökicha tö be' kë̀ wa̱ ye' su̱ule.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Eta̱ Pedro e̱' yéttsa̱ kañika̱ ta̱ ii̱é̱ sia̱rë.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Wëpa ulà a̱ Jesús tso' klöulewa̱, e'pa tö ie' wayué suluë, ippé tai̱ë.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ñies ie'pa tö iwöbla pamué̱wa̱ datsi'tak wa, eta̱ ie'pa tso' ippök, e' dalewa ie'pa tö ie' a̱ ichakeke:
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Eta̱ ie'pa tö ie' skà cheke suluë ttè ulitane wa kua̱'ki̱ kua̱'ki̱.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Mik ká̱ ñine, eta̱ judiowak kue̱blupa ena sacerdotepa wökirpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa tö Jesús tsé̱mi wé̱ judiowak wökir kibipa ñì dapa'u̱ke ee̱. Ta̱ ie'pa tö ie' a̱ ichaké:
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 —Ichö́ sa' a̱ ¿moki̱ be' dör wé̱ pairine'bitu̱ idi' wa s'blúie e' ö au?
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ñies ye' tö a' a̱ ilè chakèmi, e' ta̱ a' kë̀ tö ye' iu̱tepa.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Erë ye' dör S'ditsö Alà, i' ukuöki̱ ta̱ ye' e̱' tkörase̱r Skëköl diché dör íyi ulitane tsa̱ta̱, e' ulà bua'kka dalöiërta̱' tai̱ë.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ie'pa ulitane tö ie' a̱ ichaké:
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Eta̱ ie'pa iché:
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.