Lucas 16

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñies Jesús tö ttè kleé ittökatapa a̱ i' es: “Wëm bak eköl kaneblöke inuköl blú a̱ iíyi kue̱bluie. Etökicha ta̱ pë' we̱lepa tö ie' kkaté iwökir a̱ tö ie' tso' iwökir inuköl we'ikökwa.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Iwökir tö ie' kié ta̱ iché ia̱: ‘Ye' wa̱ ijche̱newa̱ tö be' tso' ye' inuköl we'ikök. Be' kë̀ a̱ kanè ta̱'ia̱. Ye' be' trë'we̱keshkar. E' yöki̱ ì ko̱s kanewé̱ be' tö, e' yëkkuö kkachö́ ye' a̱.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ie' ibikeitsé: ‘Ye' wökir tö ye' trë'we̱keshkar, ¿we̱s ye' e̱' ù̱mi? Kë̀ ye' diché ta̱'ia̱ kanè darërë wo̱ie ena ye' jaëne inuköl kakkiök.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Ye' é̱na ia̱netke tö we̱s ye' e̱' ù̱mi mik ye' trëneshkar eta̱ a̱s yile tö ye' kkö'nù.’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Eta̱ ie' tö pë' ko̱s ña'we̱ke iwökir tö e'pa kiéttsa̱ eköl eköl. Mik e' tsá̱ de, eta̱ e' a̱ ie' tö ichaké: ‘¿Ko̱s be' ñarke ye' wökir ulà a̱?’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 E' tö iu̱té: ‘Ye' ñarke ie' ulà a̱ kiö̀ döka̱ galon cien (100) ekkë.’ Ie' iché ia̱: ‘I' be' yëkkuö. Be' e̱' tkö́se̱r bet ta̱ yëkkuö se̱ ki̱ be' ñarke se̱, e' mane'ú̱ttsa̱ ta̱ ishtö́ka̱ tö be' ñarke galon döka̱ dabom ske̱yök ë̀ (50).’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö ichaké iëköl ñarke a̱: ‘¿Ñe be', ko̱s be' ñarke ye' wökir ulà a̱?’ E' tö iu̱té: ‘Ye' ñarke trigowö döka̱ saco cien (100) ekkë.’ Ie' tö iché ia̱: ‘I' be' yëkkuö. Se̱ ki̱ be' tö imane'ú̱ttsa̱ ta̱ ishtö́ iki̱ saco döka̱ dabom paryök ë̀ (80).’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Mik ì wambléitö, e' jche̱newa̱ iwökir wa̱ ta̱ ibikeitséitö: ‘Ye' íyi kue̱blu kë̀ wa̱ ikanè o̱ne yësyësë, erë ie' ka̱bikeitso buaë e̱' ki̱moie. E' ë̀ kue̱ki̱ iki̱kekeka̱yö.’ ”
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 E' kue̱ki̱ yö ichè a' a̱ tö inuköl kë̀ dör ibua'ie. E' wa s'male̱pa ki̱mú a̱s ie'pa tö Skëköl dalöiö̀. A' tö iwé̱ es e' ta̱ aishkuö ta̱ ie'pa tö a' kierawa̱ buaë we̱shke̱ se̱no wé yöbië e' a̱.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 “Yi tö kanè tsitsir we̱ke yësyësë, ñies ese tö kanè tai̱ë wè̱mi es. Erë yi kë̀ tö kanè tsitsir we̱ku̱' yësyësë, ñies ese kë̀ tö kanè tai̱ë wè̱pa yësyësë.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 E' kue̱ki̱ inuköl kë̀ wakanewè̱ a' tö yësyësë, e' ta̱ ¿yi e̱rblö̀mi a' mik ì tue̱ta̱' chökle, ese wakanéwo̱ie?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Ñies a' kë̀ tö o̱'ka icha wakanewè̱ yësyësë, e' ta̱ ¿yi tö a' icha mèmi a' a̱ wakanewè̱?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 “Wé̱ klöulewa̱ kanè mésoie, ese ka̱wöta̱ iwökir ë̀ ttö̀ dalöiök. Iwökirpa chö́pa böl, e̱'ma ie' ka̱wöta̱ eköl ë̀ dalöiök ena iëköl watöktsa̱. Es a' kë̀ a̱ e̱r menukwa̱ Skëköl ki̱ ena inuköl ki̱ ñita̱.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ì ché Jesús tö e' ttsé se̱raa̱ fariseowakpa tö. Ie'pa é̱na inuköl dalër tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa tö iwayué.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Ie' tö iché ie'pa a̱: “A' e̱' ö̀ sulitane wörki̱ tö a' dör pë' buaë yësyësë, erë a' e̱r su̱ule buaë Skëköl wa̱. Ì ki̱kekeka̱ s'ditsö tö tai̱ë, ese wër suluë ie' wa.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Ì kit Moisés ena Skëköl ttekölpa tö yëkkuö ki̱, e' wa s'wöblao̱nebitu̱ dö̀ mik Juan S'wöskuökwak dë'bitu̱ eta̱. Erë e' itöki̱ ta̱ ì blúie Skëköl tso' e' tté buaë pakarke ta̱ sulitane tso' ima'u̱k darërëë diché wa dökwa̱ e' a̱.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 “Ká̱ jaì ena ká̱ i' e̱rta̱'wa. Erë Skëköl yëkkuö kitule, e' kë̀ e̱rta̱'wa yës, e' wà tköraë se̱raa̱ döwa̱ ttè bataë.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 “Wëm tö itayë éwa ese tö tayë skà tsé̱wa̱ne, e' ta̱ e' wa ie' tö ise̱newa̱bak ke̱we e' dalöse̱wé̱wa̱. Ñies tayë a'wa iwëm tö, ese tsé̱wa̱ne wëm o̱'ka tö, e' ta̱ e' wa ie' tö tayë e' se̱newa̱bak ke̱we e' dalöse̱wé̱wa̱.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 “Inuköl blú bak eköl e' e̱' paiö̀ datsi' bua'bua ë̀ wa. Ke̱kraë ie' chköke, di' yöke buaë.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Ñies s'sia̱rë bak eköl kiè Lázaro, e' e̱' tkökese̱r blu' e' u wékkö a̱. Ie' pa dör smewö ë̀me.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Ie' é̱na blu' chkè po darke, e' ñakwa̱ suluë. Chichi döke ie' smewö pakuyök.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ká̱ et ta̱ ie' sia̱rla blënewa̱, ta̱ Skëköl biyöchökwakpa tö ie' wimblu tsé̱mi ká̱ jaì a̱ chkök Abraham ta̱. Ñies inuköl blú ñe' blënewa̱ ta̱ inú wötënewa̱.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 “Eta̱ ie' tso' weinuk sia̱rë wé̱ s'wimblu weirke ee̱ ta̱ iwökéka̱ ta̱ Abraham sué̱itö ka̱mië ká̱ bánet, e' batsi̱' a̱ Lázaro tkër.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Eta̱ ie' a̱r tai̱ë Abraham wöa̱ ta̱ ichéitö: ‘¡A këkëpa Abraham, ye' sa̱ú̱ e̱r sia̱rë wa! Ye' weirke tai̱ë bö' i' a̱. Be' we'ikèyö, Lázaro patkö́ iulatska bata nuu̱kka̱ di' a̱ ta̱ ipatkö́ ye' ku' nuu̱kka̱ a̱s ipase̱r.’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Erë Abraham tö iiu̱té: ‘Be' é̱na ia̱nú tö mik be' bak ttsë'ka, eta̱ íyi buaë ko̱s bak be' wa̱. E' skéie Lázaro bak weinuk sia̱rë. Erë i̱'ñe ta̱ ie' wöpablëne buaë, e' skéie be' weirkene sia̱rë.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Kí̱ie ta̱, ká̱blë i̱ski̱ë e' tso' se' shu̱sha̱ë. E' kue̱ki̱ sa' shkak a' ska', esepa kë̀ dö̀pa a' ska'. Ñies a' shkak sa' ska', esepa kë̀ dö̀pa sa' ska'.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Inuköl blú tö iché: ‘A yë́wö Abraham, ye' kköchö̀ be' a̱, Lázaro patkö́ ye' yë́ u a̱
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 ye' ëlpa döka̱ ske̱l, e'pa pattök a̱s ie'pa kë̀ dö̀ ká̱ i' a̱ wé̱ s'weirke sia̱rë ee̱.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Abraham tö iché ie' a̱: ‘Ì kit Moisés ena Skëköl ttekölpa male̱pa e'pa tö yëkkuö ki̱, e' tso' ie'pa wa̱, ¡a̱s ttè e' iu̱tö̀ ie'pa tö!’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Blu' tö iiu̱té: ‘A yë́wö Abraham, e' kë̀ dör wë'. Erë se' duowa̱ eköl shke̱neka̱ne ese tö ie'pa patté, e' ta̱ ie'pa e̱r mane'u̱raë.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Erë Abraham tö iché ia̱: ‘Ttè kit Moisés ena Skëköl ttekölpa e'pa tö, e' kë̀ iu̱tëne ie'pa wa̱, e' ta̱ s'du'wa̱ shke̱neka̱ne ese mía̱ ie'pa pattök, e' ta̱ ñies ie'pa kë̀ tö ie' ttö̀ iu̱tepa.’ ”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.