Lucas 16
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ACF
1 Ñies Jesús tö ttè kleé ittökatapa a̱ i' es: “Wëm bak eköl kaneblöke inuköl blú a̱ iíyi kue̱bluie. Etökicha ta̱ pë' we̱lepa tö ie' kkaté iwökir a̱ tö ie' tso' iwökir inuköl we'ikökwa.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Iwökir tö ie' kié ta̱ iché ia̱: ‘Ye' wa̱ ijche̱newa̱ tö be' tso' ye' inuköl we'ikök. Be' kë̀ a̱ kanè ta̱'ia̱. Ye' be' trë'we̱keshkar. E' yöki̱ ì ko̱s kanewé̱ be' tö, e' yëkkuö kkachö́ ye' a̱.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ie' ibikeitsé: ‘Ye' wökir tö ye' trë'we̱keshkar, ¿we̱s ye' e̱' ù̱mi? Kë̀ ye' diché ta̱'ia̱ kanè darërë wo̱ie ena ye' jaëne inuköl kakkiök.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ye' é̱na ia̱netke tö we̱s ye' e̱' ù̱mi mik ye' trëneshkar eta̱ a̱s yile tö ye' kkö'nù.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Eta̱ ie' tö pë' ko̱s ña'we̱ke iwökir tö e'pa kiéttsa̱ eköl eköl. Mik e' tsá̱ de, eta̱ e' a̱ ie' tö ichaké: ‘¿Ko̱s be' ñarke ye' wökir ulà a̱?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 E' tö iu̱té: ‘Ye' ñarke ie' ulà a̱ kiö̀ döka̱ galon cien (100) ekkë.’ Ie' iché ia̱: ‘I' be' yëkkuö. Be' e̱' tkö́se̱r bet ta̱ yëkkuö se̱ ki̱ be' ñarke se̱, e' mane'ú̱ttsa̱ ta̱ ishtö́ka̱ tö be' ñarke galon döka̱ dabom ske̱yök ë̀ (50).’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö ichaké iëköl ñarke a̱: ‘¿Ñe be', ko̱s be' ñarke ye' wökir ulà a̱?’ E' tö iu̱té: ‘Ye' ñarke trigowö döka̱ saco cien (100) ekkë.’ Ie' tö iché ia̱: ‘I' be' yëkkuö. Se̱ ki̱ be' tö imane'ú̱ttsa̱ ta̱ ishtö́ iki̱ saco döka̱ dabom paryök ë̀ (80).’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Mik ì wambléitö, e' jche̱newa̱ iwökir wa̱ ta̱ ibikeitséitö: ‘Ye' íyi kue̱blu kë̀ wa̱ ikanè o̱ne yësyësë, erë ie' ka̱bikeitso buaë e̱' ki̱moie. E' ë̀ kue̱ki̱ iki̱kekeka̱yö.’ ”
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 E' kue̱ki̱ yö ichè a' a̱ tö inuköl kë̀ dör ibua'ie. E' wa s'male̱pa ki̱mú a̱s ie'pa tö Skëköl dalöiö̀. A' tö iwé̱ es e' ta̱ aishkuö ta̱ ie'pa tö a' kierawa̱ buaë we̱shke̱ se̱no wé yöbië e' a̱.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Yi tö kanè tsitsir we̱ke yësyësë, ñies ese tö kanè tai̱ë wè̱mi es. Erë yi kë̀ tö kanè tsitsir we̱ku̱' yësyësë, ñies ese kë̀ tö kanè tai̱ë wè̱pa yësyësë.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 E' kue̱ki̱ inuköl kë̀ wakanewè̱ a' tö yësyësë, e' ta̱ ¿yi e̱rblö̀mi a' mik ì tue̱ta̱' chökle, ese wakanéwo̱ie?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ñies a' kë̀ tö o̱'ka icha wakanewè̱ yësyësë, e' ta̱ ¿yi tö a' icha mèmi a' a̱ wakanewè̱?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Wé̱ klöulewa̱ kanè mésoie, ese ka̱wöta̱ iwökir ë̀ ttö̀ dalöiök. Iwökirpa chö́pa böl, e̱'ma ie' ka̱wöta̱ eköl ë̀ dalöiök ena iëköl watöktsa̱. Es a' kë̀ a̱ e̱r menukwa̱ Skëköl ki̱ ena inuköl ki̱ ñita̱.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ì ché Jesús tö e' ttsé se̱raa̱ fariseowakpa tö. Ie'pa é̱na inuköl dalër tai̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa tö iwayué.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ie' tö iché ie'pa a̱: “A' e̱' ö̀ sulitane wörki̱ tö a' dör pë' buaë yësyësë, erë a' e̱r su̱ule buaë Skëköl wa̱. Ì ki̱kekeka̱ s'ditsö tö tai̱ë, ese wër suluë ie' wa.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Ì kit Moisés ena Skëköl ttekölpa tö yëkkuö ki̱, e' wa s'wöblao̱nebitu̱ dö̀ mik Juan S'wöskuökwak dë'bitu̱ eta̱. Erë e' itöki̱ ta̱ ì blúie Skëköl tso' e' tté buaë pakarke ta̱ sulitane tso' ima'u̱k darërëë diché wa dökwa̱ e' a̱.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 “Ká̱ jaì ena ká̱ i' e̱rta̱'wa. Erë Skëköl yëkkuö kitule, e' kë̀ e̱rta̱'wa yës, e' wà tköraë se̱raa̱ döwa̱ ttè bataë.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Wëm tö itayë éwa ese tö tayë skà tsé̱wa̱ne, e' ta̱ e' wa ie' tö ise̱newa̱bak ke̱we e' dalöse̱wé̱wa̱. Ñies tayë a'wa iwëm tö, ese tsé̱wa̱ne wëm o̱'ka tö, e' ta̱ e' wa ie' tö tayë e' se̱newa̱bak ke̱we e' dalöse̱wé̱wa̱.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Inuköl blú bak eköl e' e̱' paiö̀ datsi' bua'bua ë̀ wa. Ke̱kraë ie' chköke, di' yöke buaë.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ñies s'sia̱rë bak eköl kiè Lázaro, e' e̱' tkökese̱r blu' e' u wékkö a̱. Ie' pa dör smewö ë̀me.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ie' é̱na blu' chkè po darke, e' ñakwa̱ suluë. Chichi döke ie' smewö pakuyök.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Ká̱ et ta̱ ie' sia̱rla blënewa̱, ta̱ Skëköl biyöchökwakpa tö ie' wimblu tsé̱mi ká̱ jaì a̱ chkök Abraham ta̱. Ñies inuköl blú ñe' blënewa̱ ta̱ inú wötënewa̱.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 “Eta̱ ie' tso' weinuk sia̱rë wé̱ s'wimblu weirke ee̱ ta̱ iwökéka̱ ta̱ Abraham sué̱itö ka̱mië ká̱ bánet, e' batsi̱' a̱ Lázaro tkër.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Eta̱ ie' a̱r tai̱ë Abraham wöa̱ ta̱ ichéitö: ‘¡A këkëpa Abraham, ye' sa̱ú̱ e̱r sia̱rë wa! Ye' weirke tai̱ë bö' i' a̱. Be' we'ikèyö, Lázaro patkö́ iulatska bata nuu̱kka̱ di' a̱ ta̱ ipatkö́ ye' ku' nuu̱kka̱ a̱s ipase̱r.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Erë Abraham tö iiu̱té: ‘Be' é̱na ia̱nú tö mik be' bak ttsë'ka, eta̱ íyi buaë ko̱s bak be' wa̱. E' skéie Lázaro bak weinuk sia̱rë. Erë i̱'ñe ta̱ ie' wöpablëne buaë, e' skéie be' weirkene sia̱rë.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Kí̱ie ta̱, ká̱blë i̱ski̱ë e' tso' se' shu̱sha̱ë. E' kue̱ki̱ sa' shkak a' ska', esepa kë̀ dö̀pa a' ska'. Ñies a' shkak sa' ska', esepa kë̀ dö̀pa sa' ska'.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Inuköl blú tö iché: ‘A yë́wö Abraham, ye' kköchö̀ be' a̱, Lázaro patkö́ ye' yë́ u a̱
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 ye' ëlpa döka̱ ske̱l, e'pa pattök a̱s ie'pa kë̀ dö̀ ká̱ i' a̱ wé̱ s'weirke sia̱rë ee̱.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abraham tö iché ie' a̱: ‘Ì kit Moisés ena Skëköl ttekölpa male̱pa e'pa tö yëkkuö ki̱, e' tso' ie'pa wa̱, ¡a̱s ttè e' iu̱tö̀ ie'pa tö!’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Blu' tö iiu̱té: ‘A yë́wö Abraham, e' kë̀ dör wë'. Erë se' duowa̱ eköl shke̱neka̱ne ese tö ie'pa patté, e' ta̱ ie'pa e̱r mane'u̱raë.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Erë Abraham tö iché ia̱: ‘Ttè kit Moisés ena Skëköl ttekölpa e'pa tö, e' kë̀ iu̱tëne ie'pa wa̱, e' ta̱ s'du'wa̱ shke̱neka̱ne ese mía̱ ie'pa pattök, e' ta̱ ñies ie'pa kë̀ tö ie' ttö̀ iu̱tepa.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.