Lucas 15

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ke̱kraë inuköl shtökwakpa Roma wökirpa a̱, esepa döke tai̱ë Jesús ska' iki̱ttsök. Ñies pë' male̱pa cheke fariseowakpa tö tö e'pa dör pë' sulusipa, esepa döke tai̱ë Jesús ttöke e' ki̱ttsök.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fariseowakpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa tö Jesús chémi suluë ñì a̱. Ie'pa tö iché:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 E' kue̱ki̱ ttè kleé ie' tö ie'pa a̱ i' es:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “A' isie wa̱ obeja tso' döka̱ cien, e' etö chowa, e' ta̱ a' tö imale̱pa döka̱ dabom su̱li̱yök ki̱ su̱li̱tu (99), e' meraa̱t iké̱ a̱ ta̱ a' miraë ichowa e' yulök dö̀ wé̱ a' tö ikué̱ ee̱.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Mik a' tö ikué̱, eta̱ a' ttsë'rdaë buaë ta̱ a' tö ikeraka̱ pperaka̱ kuli' ki̱.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Mik a' dene iu a̱, eta̱ a' yamipa ena pë' se̱rke a' o̱'mik, e'pa kiera a' tö a' u a̱ ta̱ a' tö icheraë ie'pa a̱: ‘Ye' obeja chë'wa, e' kué̱neyö. A' ttsë'nú buaë ye' ta̱.’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Es ñies ye' tö a' a̱ ichè tö mik pë' sulusi eköl, ese e̱r mane'wé̱ Skëköl a̱, eta̱ e' tö Skëköl tso' ká̱ jaì a̱, e' ttsë'wé̱ buaë shu̱te̱ tkö̀ka̱ imale̱pa döka̱ dabom su̱li̱yök kí̱ su̱li̱tu (99) e̱' bikeitsö̀ tö ie'pa dör yësyësë, kë̀ ka̱wöta̱ e̱r mane'u̱k, esepa tsa̱ta̱.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ñies alaköl wa̱ inuköl tso' döka̱ dabop, e' chowa etk, e' ta̱ ie' tö bö'wö tskéka̱ iushkléttsa̱ ta̱ iyulé bua'iewa̱ ta̱ iwà kué̱itö.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iyamipa ena pë' se̱rke io̱'mik e'pa kié iu a̱ ta̱ ichéitö ie'pa a̱: ‘¡A' ttsë'nú buaë ye' ta̱! Ye' inuköl chë'wa, e' kué̱neyö, e' kue̱ki̱ e' ké̱wö tkö'ù̱sö ñita̱.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Es ñies ye' tö a' a̱ ichè tö mik pë' sulusi eköl e̱r mane'wé̱ Skëköl a̱, eta̱ e' tö Skëköl biyöchökwakpa ttsë'we̱ke buaë shu̱te̱.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ñies Jesús tö ikleé ie'pa a̱ ttè i' wa: “Këkëpa eköl alà dör böl wëpa.
11 E disse:
12 Ilà tsirla tö iché iyë́ a̱: ‘A yë́wö, ì mekea̱t be' tö ye' a̱ mik be' duökewa̱tke eta̱, e' mútke be' tö ye' a̱.’ Eta̱ iyë́ íyi ko̱s, e' blabatséitö méitö ila'r böl a̱ eköl eköl ko̱s ika̱wöta̱ imuk ia̱ ekkë.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Ká̱ kë̀ bak tai̱ë, eta̱ ì ko̱s méitö ilà tsirla a̱, e' watué̱ttsa̱ ilà tö, e' ské klö'wé̱itö ta̱ imía̱ ká̱ kua̱'ki̱. Ee̱ ie' tö ie' inuköl ko̱s we'ikéwa íyi sulu ë̀ ki̱.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Mik ie' inuköl e̱newa, eta̱ bli a̱ne tai̱ë ká̱ e' ki̱, e' kue̱ki̱ ie' ttémitke bli tö.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ee̱ ta̱ ie' mía̱ kanè yulök ká̱ e' wakpa eköl ska'. Eta̱ wëm e' tö ie' a̱ kanè mé köchi tiök.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ie' duéwa̱ bli wa̱ suluë. Köchi chkè kë̀ ñano se' a̱ ese ñakwa̱ ie' é̱na, erë kë̀ yi tö ie' a̱ imè.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Bata ekkë ta̱ ie' tö ibikeitsé: ‘¿Iö́k ye' e̱' tötkër bli wa̱ í̱e̱? We̱kkë ye' yë́ u a̱ kanè mésopa tso', e'pa wa̱ chkè tso' tai̱ë.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ye' mía̱ne ye' yë́ ska', ta̱ ye' tö icheraë ie' a̱: A yë́wö, ye' tö ì sulu wamblé Skëköl ki̱, ñies be' ki̱.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Ye' jaëne tai̱ë. Ye' kiök be' alà, e' kë̀ dör ye' sia̱rla e' a̱. E' skéie ye' sa̱ú̱ we̱s be' kanè mésopa sue̱kebö es.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Eta̱ ie' e̱' kéka̱ mía̱ iyë́ ska'.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Eta̱ ilà tö iché ie' a̱: ‘A yë́wö, ye' tö ì sulu wamblé Skëköl ki̱ ñies be' ki̱. Ye' jaëne tai̱ë. Ye' kiök be' alà, e' kë̀ dör ye' sia̱rla e' a̱.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Erë iyë́ tö iché ikanè mésopa a̱: ‘Datsi' bua'ie yulö́ iö́ka̱ ie' ki̱ bet, ta̱ ula'tsio iö́wa̱ ta̱ klökkuö iö́ka̱ iki̱.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Baka pupula bua'bua yulö́ ta̱ ittö́wa̱. Ye' alà dene e' ké̱wö tkö'we̱kesö.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Ye' alà i' dene, e' dör we̱s ie' du'wa̱ e' shke̱neka̱ne es. Ye' alà minea̱ ye' yöki̱ kë̀ tté ttsëneia̱ ye' wa̱, e' dene e' kue̱ki̱ iké̱wö tkö'ù̱sö.’ Eta̱ ie'pa tö iké̱wö tkö'wé̱mi tai̱ë.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “E' dalewa ilà kibi tso' kaneblök kañika̱. Mik ie' datse̱ e' de tsi̱net u a̱, eta̱ ie' tö ittsé tö iyamipa alárkerak tai̱ë blarkerak, klötöke tai̱ë.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Eta̱ ie' tö kanè méso kié eköl ta̱ ichakéitö: ‘¿Ì ké̱wö tkö'we̱ke a' tö ekkë?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Eta̱ kanè méso tö ie' iu̱té: ‘Be' ël dene, e' kue̱ki̱ be' yë́ tö sa' patké baka pupula bua'ie ttökwa̱ be' ël dene buaë, kë̀ we̱s ie' dë', e' ké̱wö tkö'wo̱ie.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Erë e' tö ilà kibi uluwé̱ka̱ tai̱ë. Ie' kë̀ shkakwa̱ we̱shke̱. E' kue̱ki̱ iyë́ e̱' yéttsa̱ u'rki̱ ta̱ iwöpablé tai̱ë ta̱ iché ie' a̱: ‘Be' shkö́wa̱ sa' ta̱, kë̀ be' ulunuk.’
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Erë ie' tö iyë́ iu̱té: ‘Ye' kaneblë'mi be' a̱ e' ki̱ duas de tai̱ë. Ye' kë̀ wa̱ be' ttö̀ dalöse̱o̱ulewa̱ yës. Erë chibola ë̀ kë̀ meule be' wa̱ ye' a̱ katano ye' sini'pa ta̱.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Erë i̱'ñe ta̱ be' alà e' dene. Ie' tö be' inuköl we'ikwa alakölpa sulusipa ta̱ eta̱ be' tö baka bua'ie ttökwa̱ patké ie' dene e' ké̱wö tkö'wo̱ie.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Iyë́ tö ie' iu̱té: ‘A alala, be' tkëria̱ ye' ta̱ ke̱kraë. Ì ko̱s tso' ye' wa̱ e' dör be' icha.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Erë be' ël dene buaë, e' dör we̱s ie' du'wa̱ e' shke̱neka̱ne es. Ie' minea̱ ye' yöki̱ kë̀ tté ttsënene ye' wa̱, e' dene, e' kue̱ki̱ s'ka̱wöta̱ e' ké̱wö tkö'u̱k chkè wa, di'yè wa, ttsë'ne bua' wa.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.