Gênesis 39

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 José minetse̱rak iwa̱ Egipto. Ká̱ e' ki̱ wëm tso' eköl kiè Potifar, e' tö ie' tué̱ttsa̱ Ismael aleripa a̱. Wëm e' kaneblöke Egipto blú a̱. Ie' dör Egipto blú tsa̱tkökwakpa wökir.
1 E José foi levado ao Egito, e Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda, varão egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o tinham levado lá.
2 Erë Jehová tso' José ta̱, e' kue̱ki̱ ì ko̱s kanewe̱keitö e' dökettsa̱ buaë iwökir egiptowak e' ska'.
2 E o Senhor estava com José, e foi varão próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 Iwökir tö isué̱ tö Jehová tso' José ta̱, e' kue̱ki̱ ì ko̱s kanewe̱keitö e' dökettsa̱ buaë.
3 Vendo, pois, o seu senhor que o Senhor estava com ele e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em sua mão,
4 E' kue̱ki̱ iwökir ki̱ ikiarke tai̱ë. Ie' tö iméka̱ ie' wák ki̱mukwakie. Ñies iméka̱itö ie' íyi ko̱s e' kue̱bluie. Ie' wa̱ íyi ko̱s tso' e' kkö'nekeitö.
4 José achou graça a seus olhos e servia-o; e ele o pôs sobre a sua casa e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Mik Potifar tö ie' méka̱ iíyi ko̱s kue̱bluie, eta̱ Jehová e̱r buaë chémi Potifar a̱. Ie' íyi ko̱s tso' iu a̱ ena kañika̱ e' ko̱s mir buaë.
5 E aconteceu que, desde que o pusera sobre a sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor foi sobre tudo o que tinha, na casa e no campo.
6 José tö Potifar íyi ulitane kkö'neke buaë. E' kue̱ki̱ Potifar kë̀ wöki̱ ì wëneia̱ yës. Ì ñak ie' é̱na e' ë̀ bikeitsekeitö.
6 E deixou tudo o que tinha na mão de José, de maneira que de nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. E José era formoso de aparência e formoso à vista.
7 Ká̱ de iki̱ tai̱ë eta̱ iwökir alaköl wöbatseka̱ iwa. Ká̱ et ta̱ ie' iché ia̱:
7 E aconteceu, depois destas coisas, que a mulher de seu senhor pôs os olhos em José e disse: Deita-te comigo.
8 Erë José kë̀ wa̱ ie' ttè iu̱tëne ta̱ ichéitö ia̱:
8 Porém ele recusou e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe do que há em casa comigo e entregou em minha mão tudo o que tem.
9 Ye' tso' ie' u kue̱blu kibiie. Ye' wökir kë̀ wa̱ ì kkëo̱ne ye' ki̱. Be' ë̀ kë̀ menea̱t iwa̱ ye' a̱ be' dör ie' alaköl e' kue̱ki̱. ¿We̱s ye' tö ì sulu i' wamblèmi be' ta̱? ¿We̱s ye' tö ì sulu wamblèmi Skëköl ki̱?
9 Ninguém há maior do que eu nesta casa, e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto tu és sua mulher; como, pois, faria eu este tamanho mal e pecaria contra Deus?
10 Ke̱kraë alaköl tö ie' a̱ icheke: “Be' se̱nú ye' ta̱.” Erë ie' kë̀ tö iiu̱teta̱' yës. Ie' tö iulawaté ke̱kraë.
10 E aconteceu que, falando ela cada dia a José, e não lhe dando ele ouvidos para deitar-se com ela e estar com ela,
11 Ká̱ et ta̱ ie' tkawa̱ we̱shke̱ íyi kanéu̱k eta̱ iwökir alaköl e' ë̀ tkër.
11 sucedeu, num certo dia, que veio à casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos da casa estava ali.
12 Eta̱ iwökir alaköl tö ie' klö'wé̱wa̱ idatsi' a̱ ta̱ ichéitö ia̱:
12 E ela lhe pegou pela sua veste, dizendo: Deita-te comigo. E ele deixou a sua veste na mão dela, e fugiu, e saiu para fora.
13 Mik iwökir alaköl tö isué̱ tö José datsi' a̱te̱ ie' ulà a̱
13 E aconteceu que, vendo ela que deixara a sua veste em sua mão e fugira para fora,
14 eta̱ ie' tö ikanè mésopa kié ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
14 chamou os homens de sua casa e falou-lhes, dizendo: Vede, trouxe-nos o varão hebreu para escarnecer de nós; entrou até mim para deitar-se comigo, e eu gritei com grande voz.
15 Mik ie' ittsé tö ye' a̱neka̱ tai̱ë ta̱ ie' tkashkar tu̱neule. Ie' datsi' yënettsa̱a̱t e' a̱te̱ ye' ulà a̱.
15 E aconteceu que, ouvindo ele que eu levantava a minha voz e gritava, deixou a sua veste comigo, e fugiu, e saiu para fora.
16 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö José datsi' blé kkayënoie iwëm a̱ mik idene eta̱.
16 E ela pôs a sua veste perto de si, até que o seu senhor veio à sua casa.
17 Mik iwëm dene, eta̱ ipakéitö ia̱ ta̱ ichéitö ia̱:
17 Então, falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: Veio a mim o servo hebreu, que nos trouxeste para escarnecer de mim.
18 Erë mik ye' a̱neka̱ tai̱ë, eta̱ ie' tkashkar tu̱neule ta̱ idatsi' a̱te̱ tër í̱e̱.
18 E aconteceu que, levantando eu a minha voz e gritando, ele deixou a sua veste comigo e fugiu para fora.
19 Es be' kanè méso tö ye' dalöse̱wé̱wa̱.
19 E aconteceu que, ouvindo o seu senhor as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Conforme estas mesmas palavras me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 — ausente —
20 E o senhor de José o tomou e o entregou na casa do cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam presos; assim, esteve ali na casa do cárcere.
21 — ausente —
21 O Senhor , porém, estava com José, e estendeu sobre ele a sua benignidade, e deu-lhe graça aos olhos do carcereiro-mor.
22 S'wöto wé wökir tö iméka̱ s'tso' wötërulewa̱ male̱pa ko̱s kue̱bluie. José tö ì ko̱s we̱ke s'wöto wé a̱ e' ké̱wö meke.
22 E o carcereiro-mor entregou na mão de José todos os presos que estavam na casa do cárcere; e ele fazia tudo o que se fazia ali.
23 Jehová tso' José ta̱. Ie' tö iki̱meke a̱s ì ko̱s döttsa̱ buaë ie' a̱. E' kue̱ki̱ ì kanewe̱ke José tö e' kë̀ sue̱ku̱'ia̱ s'wöto wé wökir tö tö is imir.
23 E o carcereiro-mor não teve cuidado de nenhuma coisa que estava na mão dele, porquanto o Senhor estava com ele; e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.