Gênesis 39
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARIB
1 José minetse̱rak iwa̱ Egipto. Ká̱ e' ki̱ wëm tso' eköl kiè Potifar, e' tö ie' tué̱ttsa̱ Ismael aleripa a̱. Wëm e' kaneblöke Egipto blú a̱. Ie' dör Egipto blú tsa̱tkökwakpa wökir.
1 José foi levado ao Egito; e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o haviam levado para lá.
2 Erë Jehová tso' José ta̱, e' kue̱ki̱ ì ko̱s kanewe̱keitö e' dökettsa̱ buaë iwökir egiptowak e' ska'.
2 Mas o Senhor era com José, e ele tornou-se próspero; e estava na casa do seu senhor, o egípcio.
3 Iwökir tö isué̱ tö Jehová tso' José ta̱, e' kue̱ki̱ ì ko̱s kanewe̱keitö e' dökettsa̱ buaë.
3 E viu o seu senhor que Deus era com ele, e que fazia prosperar em sua mão tudo quanto ele empreendia.
4 E' kue̱ki̱ iwökir ki̱ ikiarke tai̱ë. Ie' tö iméka̱ ie' wák ki̱mukwakie. Ñies iméka̱itö ie' íyi ko̱s e' kue̱bluie. Ie' wa̱ íyi ko̱s tso' e' kkö'nekeitö.
4 Assim José achou graça aos olhos dele, e o servia; de modo que o fez mordomo da sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Mik Potifar tö ie' méka̱ iíyi ko̱s kue̱bluie, eta̱ Jehová e̱r buaë chémi Potifar a̱. Ie' íyi ko̱s tso' iu a̱ ena kañika̱ e' ko̱s mir buaë.
5 Desde que o pôs como mordomo sobre a sua casa e sobre todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto na casa como no campo.
6 José tö Potifar íyi ulitane kkö'neke buaë. E' kue̱ki̱ Potifar kë̀ wöki̱ ì wëneia̱ yës. Ì ñak ie' é̱na e' ë̀ bikeitsekeitö.
6 Potifar deixou tudo na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. Ora, José era formoso de porte e de semblante.
7 Ká̱ de iki̱ tai̱ë eta̱ iwökir alaköl wöbatseka̱ iwa. Ká̱ et ta̱ ie' iché ia̱:
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os olhos em José, e lhe disse: Deita-te comigo.
8 Erë José kë̀ wa̱ ie' ttè iu̱tëne ta̱ ichéitö ia̱:
8 Mas ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe o que está comigo na sua casa, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 Ye' tso' ie' u kue̱blu kibiie. Ye' wökir kë̀ wa̱ ì kkëo̱ne ye' ki̱. Be' ë̀ kë̀ menea̱t iwa̱ ye' a̱ be' dör ie' alaköl e' kue̱ki̱. ¿We̱s ye' tö ì sulu i' wamblèmi be' ta̱? ¿We̱s ye' tö ì sulu wamblèmi Skëköl ki̱?
9 ele não é maior do que eu nesta casa; e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto és sua mulher. Como, pois, posso eu cometer este grande mal, e pecar contra Deus?
10 Ke̱kraë alaköl tö ie' a̱ icheke: “Be' se̱nú ye' ta̱.” Erë ie' kë̀ tö iiu̱teta̱' yës. Ie' tö iulawaté ke̱kraë.
10 Entretanto, ela instava com José dia após dia; ele, porém, não lhe dava ouvidos, para se deitar com ela, ou estar com ela.
11 Ká̱ et ta̱ ie' tkawa̱ we̱shke̱ íyi kanéu̱k eta̱ iwökir alaköl e' ë̀ tkër.
11 Mas sucedeu, certo dia, que entrou na casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos homens da casa estava lá dentro.
12 Eta̱ iwökir alaköl tö ie' klö'wé̱wa̱ idatsi' a̱ ta̱ ichéitö ia̱:
12 Então ela, pegando-o pela capa, lhe disse: Deita-te comigo! Mas ele, deixando a capa na mão dela, fugiu, escapando para fora.
13 Mik iwökir alaköl tö isué̱ tö José datsi' a̱te̱ ie' ulà a̱
13 Quando ela viu que ele deixara a capa na mão dela e fugira para fora,
14 eta̱ ie' tö ikanè mésopa kié ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
14 chamou pelos homens de sua casa, e disse-lhes: Vede! meu marido trouxe-nos um hebreu para nos insultar; veio a mim para se deitar comigo, e eu gritei em alta voz;
15 Mik ie' ittsé tö ye' a̱neka̱ tai̱ë ta̱ ie' tkashkar tu̱neule. Ie' datsi' yënettsa̱a̱t e' a̱te̱ ye' ulà a̱.
15 e ouvigiu-se para ela no caminho, e disse: Vem, deixa-me deixou, aqui a sua capa e fugiu, escapando para fora.
16 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö José datsi' blé kkayënoie iwëm a̱ mik idene eta̱.
16 Ela guardou a capa consigo, até que o senhor dele voltou a casa.
17 Mik iwëm dene, eta̱ ipakéitö ia̱ ta̱ ichéitö ia̱:
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio a mim para me insultar;
18 Erë mik ye' a̱neka̱ tai̱ë, eta̱ ie' tkashkar tu̱neule ta̱ idatsi' a̱te̱ tër í̱e̱.
18 mas, levantando eu a voz e gritando, ele deixou comigo a capa e fugiu para fora.
19 Es be' kanè méso tö ye' dalöse̱wé̱wa̱.
19 Tendo o seu senhor ouvido as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Desta maneira me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 — ausente —
20 Então o senhor de José o tomou, e o lançou no cárcere, no lugar em que os presos do rei estavam encarcerados; e ele ficou ali no cárcere.
21 — ausente —
21 O Senhor, porém, era com José, estendendo sobre ele a sua benignidade e dando-lhe graça aos olhos do carcereiro,
22 S'wöto wé wökir tö iméka̱ s'tso' wötërulewa̱ male̱pa ko̱s kue̱bluie. José tö ì ko̱s we̱ke s'wöto wé a̱ e' ké̱wö meke.
22 o qual entregou na mão de José todos os presos que estavam no cárcere; e era José quem ordenava tudo o que se fazia ali.
23 Jehová tso' José ta̱. Ie' tö iki̱meke a̱s ì ko̱s döttsa̱ buaë ie' a̱. E' kue̱ki̱ ì kanewe̱ke José tö e' kë̀ sue̱ku̱'ia̱ s'wöto wé wökir tö tö is imir.
23 E o carcereiro não tinha cuidado de coisa alguma que estava na mão de José, porquanto o Senhor era com ele, fazendo prosperar tudo quanto ele empreendia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.