Gênesis 33
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs VC
1 Mik Jacob tö isué̱ tö ie' ël datse̱ ena wëpa tai̱ë datse̱ ie' wa̱ döka̱ cien tkëyök (400), eta̱ ie' tö ila'rla blabatsé. E'pa méitö Lía a̱ ena Raquel a̱ ena e'pa kanè mésopa böl a̱.
1 Jacó, levantando os olhos, viu Esaú que avançava com quatrocentos homens. Repartiu então os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Kanè mésopa böl e'pa patkémiitö ke̱weie ila'r ta̱. E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö Lía ena ila'r patkémi. Bata ekkë Raquel ena ilà José e'pa patkémiitö.
2 Colocou as servas com seus filhos na frente, depois Lia com os seus, e, por último Raquel com José.
3 Eta̱ ie' wák tkami ke̱we ie'pa yöki̱. Ie' mirwa̱ ie' ël wörki̱ e' dalewa ie' wöémi dö̀ i̱ski̱ es iwöömir döka̱ kuktökicha (7 veces). Es ie' demi tsi̱net iël wörki̱.
3 E ele, passando adiante, prostrou-se até a terra sete vezes antes de se aproximar do seu irmão.
4 Eta̱ Esaú tu̱nebitu̱ ie' wöki̱, ta̱ ipaklö'wé̱wa̱itö ikuli' a̱ ta̱ iwöalattséitö ta̱ i̱é̱rak ñita̱.
4 Mas Esaú correu-lhe ao encontro e beijou-o; ele atirou-se ao seu pescoço e beijou-o; e puseram-se a chorar.
5 E' ukuöki̱ ta̱ Esaú tö Jacob alakölpa ena ila'rla e'pa sué̱ ta̱ ichakéitö ia̱:
5 Levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e as crianças: "Quem são estes que tens contigo?", perguntou ele. "São, respondeu Jacó, os filhos que aprouve a Deus dar ao teu servo."
6 Eta̱ ilakölpa kanè mésopa e'pa de ila'rlaë ta̱ iwö éwarak dö̀ i̱ski̱.
6 Aproximaram-se então as servas com seus filhos e prostraram-se.
7 E' ukuöki̱ ta̱ Lía de ila'rë ta̱ ie'pa wöéwa i̱ski̱ ñies. Bata ekkë ta̱ Raquel de ilà José ta̱ eta̱ ie'pa wöéwa dö̀ i̱ski̱ ñies.
7 Lia com seus filhos adiantaram-se por sua vez e prostraram-se, e, enfim, José e Raquel, que se prostraram também.
8 E' bet ta̱ Esaú tö ie' a̱ ichaké:
8 Esaú disse: "Que significa todo esse acampamento que encontrei?" "E, disse Jacó, para ganhar o favor de meu senhor."
9 Esaú tö iiu̱té:
9 Esaú disse-lhe: "Possuo muitos bens, meu irmão, guarda o que te pertence."
10 Erë Jacob tö iskà ché ia̱:
10 "Oh, suplico-te, replicou Jacó, se ganhei teu favor, aceita este presente de minhas mãos; porque te contemplei como se contempla Deus, e me fizeste bom acolhimento.
11 Tai̱ë Skëköl tö ye' blu'wé̱. Kë̀ ì kianeia̱ ye' ki̱. E' kue̱ki̱ ye' be' pablè tö íyi kakméyö be' a̱ e' tsú̱ ye' ulà a̱.
11 Aceita o presente que te ofereço; pois Deus cumulou-me de seus favores, e nada me falta." E tanto insistiu que Esaú aceitou.
12 Esaú tö iché ia̱:
12 Esaú disse: "Partamos, ponhamo-nos a caminho; eu te precederei."
13 Erë Jacob tö iiu̱té:
13 Jacó disse-lhe: "Tu vês, meu senhor, que os meninos são delicados; e tenho de cuidar das ovelhas e vacas que amamentam; se os fizer caminhar ainda um só dia, morrerá todo o rebanho.
14 Ye' a̱ ta̱ buaë idir tö be' yu'tke ke̱we, eta̱ wë' ye' do be' itöki̱ e̱nae̱na we̱s ye' iyiwak ena ye' ala'rla shkömir es. Es ye' mir ie'pa ta̱ dö̀ be' se̱rke Seír ee̱.
14 Que o meu senhor vá, pois, adiante de seu servo; eu seguirei devagar, ao passo do rebanho que vai adiante de mim, e ao passo dos meninos, até que chegue à casa de meu senhor em Seir."
15 Eta̱ Esaú tö iiu̱té:
15 "Permita-me ao menos, disse-lhe Esaú, deixar-te uma parte de meus homens." "Não é necessário, disse Jacó; basta-me ter achado graça aos olhos do meu senhor!"
16 E' ë̀ diwö ta̱ Esaú mía̱ne Seír iyamipa ta̱.
16 No mesmo dia, Esaú retomou o caminho de Seir.
17 Erë Jacob mía̱ ká̱ kiè Sucot ee̱. Ee̱ ie' u yué iwák a̱. Ñies iyiwak wé chali'wé̱itö. E' kue̱ki̱ ká̱ e' kiè méka̱itö Sucot.
17 Jacó partiu para Socot, onde, tendo edificado uma casa, construiu também cabanas para o seu rebanho. Daí o nome de Socot dado a esse lugar.
18 Es Jacob manéta̱t Padán-aram dö̀ Canaán. Ie' dettsa̱ buaë. Ie' se̱né ká̱ kiè Siquem, e' wösha̱.
18 De volta de Padã-Arã, Jacó chegou sem contratempos à cidade de Siquém, na terra de Canaã. E acampou diante da cidade.
19 Wé̱ ie' tö ká̱ yué e' tué̱ttsa̱ ie' tö. E' ské dör inuköl wömule̱ döka̱ cien eyök (100). Hamor dör Siquem yë́, e' ala'r tö ká̱ watué̱ Jacob a̱.
19 Comprou por cem moedas de prata aos filhos de Hemor, pai de Siquém, o pedaço de terra onde havia levantado sua tenda.
20 Ká̱ e' a̱ Jacob tö ák kataté et ka̱'ie iyiwak jchoie Skëköl dalöioie. E' kiè méka̱itö El-elohé-israel.
20 Levantou aí um altar, ao qual chamou El-Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.