Gênesis 33

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mik Jacob tö isué̱ tö ie' ël datse̱ ena wëpa tai̱ë datse̱ ie' wa̱ döka̱ cien tkëyök (400), eta̱ ie' tö ila'rla blabatsé. E'pa méitö Lía a̱ ena Raquel a̱ ena e'pa kanè mésopa böl a̱.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Kanè mésopa böl e'pa patkémiitö ke̱weie ila'r ta̱. E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö Lía ena ila'r patkémi. Bata ekkë Raquel ena ilà José e'pa patkémiitö.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Eta̱ ie' wák tkami ke̱we ie'pa yöki̱. Ie' mirwa̱ ie' ël wörki̱ e' dalewa ie' wöémi dö̀ i̱ski̱ es iwöömir döka̱ kuktökicha (7 veces). Es ie' demi tsi̱net iël wörki̱.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Eta̱ Esaú tu̱nebitu̱ ie' wöki̱, ta̱ ipaklö'wé̱wa̱itö ikuli' a̱ ta̱ iwöalattséitö ta̱ i̱é̱rak ñita̱.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 E' ukuöki̱ ta̱ Esaú tö Jacob alakölpa ena ila'rla e'pa sué̱ ta̱ ichakéitö ia̱:
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Eta̱ ilakölpa kanè mésopa e'pa de ila'rlaë ta̱ iwö éwarak dö̀ i̱ski̱.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 E' ukuöki̱ ta̱ Lía de ila'rë ta̱ ie'pa wöéwa i̱ski̱ ñies. Bata ekkë ta̱ Raquel de ilà José ta̱ eta̱ ie'pa wöéwa dö̀ i̱ski̱ ñies.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 E' bet ta̱ Esaú tö ie' a̱ ichaké:
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Esaú tö iiu̱té:
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Erë Jacob tö iskà ché ia̱:
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Tai̱ë Skëköl tö ye' blu'wé̱. Kë̀ ì kianeia̱ ye' ki̱. E' kue̱ki̱ ye' be' pablè tö íyi kakméyö be' a̱ e' tsú̱ ye' ulà a̱.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Esaú tö iché ia̱:
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Erë Jacob tö iiu̱té:
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Ye' a̱ ta̱ buaë idir tö be' yu'tke ke̱we, eta̱ wë' ye' do be' itöki̱ e̱nae̱na we̱s ye' iyiwak ena ye' ala'rla shkömir es. Es ye' mir ie'pa ta̱ dö̀ be' se̱rke Seír ee̱.
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Eta̱ Esaú tö iiu̱té:
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 E' ë̀ diwö ta̱ Esaú mía̱ne Seír iyamipa ta̱.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Erë Jacob mía̱ ká̱ kiè Sucot ee̱. Ee̱ ie' u yué iwák a̱. Ñies iyiwak wé chali'wé̱itö. E' kue̱ki̱ ká̱ e' kiè méka̱itö Sucot.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Es Jacob manéta̱t Padán-aram dö̀ Canaán. Ie' dettsa̱ buaë. Ie' se̱né ká̱ kiè Siquem, e' wösha̱.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Wé̱ ie' tö ká̱ yué e' tué̱ttsa̱ ie' tö. E' ské dör inuköl wömule̱ döka̱ cien eyök (100). Hamor dör Siquem yë́, e' ala'r tö ká̱ watué̱ Jacob a̱.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ká̱ e' a̱ Jacob tö ák kataté et ka̱'ie iyiwak jchoie Skëköl dalöioie. E' kiè méka̱itö El-elohé-israel.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.