Gênesis 19
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NAA
1 Ká̱ tuinemitke ta̱ Skëköl biyöchökwakpa böl e'pa demi ká̱ kiè Sodoma ee̱. Abraham alayök kiè Lot, e' tkër ká̱ e' kköiëulewa̱ e' wékkö a̱. Mik ie' tö Skëköl biyöchökwakpa sué̱, eta̱ ie' e̱' kéka̱ ie'pa shke̱'u̱k. Ie' e̱' té̱wa̱ i̱ski̱ iwötsa̱ méwa̱itö íyök ki̱. I' dör ká̱ kköiëule ese wékkö.|src="HK00036b.tif" size="span" ref="Génesis 19.1"
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Ie' tö iché ie'pa a̱:
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Erë Lot kköché tai̱ë ie'pa a̱. Bata ekkë ta̱ ie'pa míyal ie' u a̱. Mik ie'pa dewa̱ we̱shke̱, eta̱ ie' tö ie'pa a̱ chkè yulé buaë. Pan kë̀ wötuule iwölöwo̱ka̱ wa ese yuéitö ie'pa a̱. Ie'pa chké.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Ka̱m ie'pa kapö̀lur e' yöki̱ Sodoma wakpa wëpa debitu̱ tai̱ë. E'pa tö Lot u kköiéwa̱ shkit. Ie'pa ulitane, duladulapa dö̀ këkëpaë, e'pa ku̱lé̱mi Lot wöa̱.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Ie'pa tö ichaké a̱neule:
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Lot e̱' yéttsa̱ ttök ie'pa ta̱. Ukkö wötéwa̱itö buaë itsi̱kka.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Ie' tö ie'pa a̱ iché:
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Ye' alà busipa tulur böl ka̱m se̱r wëpa ta̱, e'pa yekeluryö a' a̱ a̱s a' tö iwamblö̀ ie'pa ta̱ we̱s a' ki̱ ikiane es. Erë kë̀ ì wamblar sulu ye' pakökwakpa dewa̱ ye' ska', e'pa ta̱.
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Erë ie'pa iiu̱té:
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Eta̱ Lot pakökwakpa ulà tié̱wa̱ u'rki̱ ukkö a̱ Lot tsé̱wa̱ we̱shke̱. Eta̱ ie'pa tö ukkö wötéwa̱.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Pë' sulusi ko̱s wöbla sulu'wé̱lur ie'pa tö, kë̀ wawëneia̱. Duladulapa dö̀ këkëpaë e'pa ko̱s wöbla sulurulune. E' kue̱ki̱ ie'pa shtrinewa̱ ukkö yulök. Kë̀ ie'pa wa̱ iku̱ne.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 — ausente —
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 — ausente —
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Eta̱ Lot mía̱ wëpa ttè meule se̱nukwa̱ ila'r busipa ta̱ e'pa weblök ta̱ iché ia̱rak:
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Ká̱ ñirketke, e' ulatök ta̱ Skëköl biyöchökwakpa tö iché Lot a̱:
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Erë ie' e̱' u̱keia̱ e̱naë. Erë Jehová e̱r buaë ché ie' a̱, e' kue̱ki̱ Skëköl biyöchökwakpa tö iklö'wé̱wa̱ iulà a̱ yèttsa̱. E' sù̱ ñies ilaköl ena ilà busipa yélur ie'pa tö Sodoma a̱ itsa̱tkoie.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Mik ie'pa tö iyéttsa̱rak bánet eta̱ Skëköl biyöchökwakpa tö iché ie'pa a̱:
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Erë Lot tö iché ia̱:
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 A' tö ye' ki̱mé tai̱ë. A' tö ye' tsa̱tké duö̀wa̱ ulà a̱, erë kë̀ ye' shkak ka̱bata a̱. Ye' ibikeitsè tö ì sulu datse̱ ká̱ i' e̱u̱kwa, e' tö ye' kuè̱mi ñala̱ ki̱ eta̱ ye' duöwa̱mi.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Ká̱ tsitsir tso' í̱e̱ tsi̱net, ee̱ ye' tkö̀shkarmi. Ka̱wö mú ña shkowa̱ ee̱ e̱' tsa̱tkoie. Moki̱ e' dör ká̱ tsir.
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Eta̱ ie'pa eköl tö iiu̱té:
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Erë be' yú etkëme ee̱. Kë̀ ye' a̱ ì wamblënuk ka̱m be' dö̀mi e' dalewa.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Mik ká̱ ñine eta̱ Lot demi Sóar.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Eta̱ azufre wöñarke bö'ie e' patkébitu̱ Jehová tö tai̱ë Sodoma ena Gomorra ki̱.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Ká̱ e' wakpa e̱wé̱wa bö' tö yës. Ñies dalikua ko̱s tskirke ká̱ e' ki̱ e' ñanewa̱ se̱raa̱.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Erë Lot alaköl dami itöki̱. E' tö ká̱ sué̱ itsi̱kka. Bet ie' yönane dayë wösiie shkë'ka.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Bule es bla'mi ta̱ Abraham mía̱ne wé̱ ika̱paké Jehová ta̱ ee̱.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Sodoma ena Gomorra kí̱ sué̱itö ta̱ ishklé̱ batröke tai̱ë we̱s të blublu ña'wè̱sö es.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Es Skëköl tö ká̱ e' wakpa e̱wé̱wa. Erë ì ki' Abraham tö ie' a̱, e' ska' ie' e̱r de, e' kue̱ki̱ ie' tö Lot tsa̱tkée.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Sodoma ena Gomorra e̱wé̱wa Skëköl tö, e' ukuöki̱ ta̱ Lot suane se̱nukia̱ Sóar. E' kue̱ki̱ imía̱ se̱nuk ka̱bata a̱ ila'r busipa böl ta̱. Ee̱ ie'pa mañal se̱né ákuk a̱.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Ká̱ et ta̱ ilà busi kibi tö iché itsirla a̱:
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 E' kue̱ki̱ se' yë́ ttöka̱sö blo' wa eta̱ se' se̱r ie' ta̱, eta̱ es se' ulà a̱ alà dö̀mi.
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 E' nañewe ta̱ ie'pa tö iyë́ ttéka̱ blo' wa tai̱ë, eta̱ ilà busi kibi ë́k se̱né ie' ta̱. Erë ie' tteke blo' tö tai̱ë, e' kue̱ki̱ kë̀ ie' é̱na ì a̱neia̱.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Bule es ta̱ ilà busi kibi tö iché itsirla a̱:
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 E' nañewe ta̱ ie'pa tö iyë́ skà ttéka̱ blo' wa. Eta̱ ilà busi tsirla se̱né ie' ta̱. Erë ie' tteke blo' tö tai̱ë, e' kue̱ki̱ kë̀ ie' é̱na ì a̱neia̱.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Es ilà busipa böl e̱' bukluwé̱ka̱ iyë́ wa.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Eta̱ ikibi ë́k alà ku̱ne kiè méka̱itö Moab. I̱'ñe ta̱ Moab aleripa datse̱ e' batamik.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Ñies itsirla de alàë, kiè méka̱itö Ben-amí. I̱'ñe ta̱ amonwak datse̱ e' batamik.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.