Atos 14
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NVT
1 Mik Pablo ena Bernabé demi Iconio, eta̱ ie'pa dewa̱ judiowak ñì dapa'wo̱ wé a̱ we̱s ie'pa wöblar es. Ie'pa tö Jesús tté paké buaë. Es judiowak ñies pë' kë̀ dör judiowak, esepa tai̱ë e̱rblé Jesús mik.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Erë judiowak kë̀ e̱rblëne imik, e'pa tö pë' kë̀ dör judiowak, esepa shu̱ti̱wé̱ka̱ ena iluwé̱ka̱ tai̱ë s'yamipa ki̱ a̱s iwe'ikörakitö.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Erë Pablo ena Bernabé e̱' tsé̱a̱t ká̱ tai̱ë ee̱. Ie'pa tö Skëkëpa tté pakeke kë̀ suane. Skëköl tö diché mé ie'pa a̱ ì kë̀ o̱r yi a̱ ese wo̱ie iwà kkachoie tö ie' e̱r buaë chöke sia̱ e' tté dör moki̱.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Erë ká̱ e' wakpa ñì blabatsélor, sha̱bötspa wa judiowak ttè wër buaë, sha̱bötspa wa Jesús ttekölpa tsá̱ e'pa ttè wër buaë.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Judiowak ena pë' kë̀ dör judiowak, e'pa tö ka̱wö mé ñì a̱ iwökirpa ta̱ Pablo ena Bernabé we'ikoie, tè ák wa ittowa̱ie.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 — ausente —
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 — ausente —
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 — ausente —
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Eta̱ ie' tö iché ia̱ a̱neule:
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Mik pë' tö, ì wé̱ Pablo tö e' sué̱, eta̱ ie'pa tö ichémi a̱neule ie'pa Licaonia ttö̀ wa:
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Pablo ka̱paké kibiie, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ie' klö'wé̱ ie'pa këköl kiè Hermes e' skéie. Bernabé klö'wé̱rakitö ie'pa këköl kiè Zeus e' skéie.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Zeus wé merka̱ ká̱ e' ñalé̱ ukuö o̱'mik tsi̱net. Zeus sacerdote wa̱ baka wë'ñe ena ma'ma wörkua debitu̱ tai̱ë. Ie' ena pë' ulitane é̱na baka wë'ñe jchak mè Pablo ena Bernabé a̱ idalöioie ikëkölpaie.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Erë mik Bernabé ena Pablo wa̱ ijche̱newa̱, eta̱ ie'pa e̱' datsi' jchée ikkachoie tö e' dör suluë ie'pa a̱. Ta̱ ie'pa mía̱ pë' shu̱a̱ ta̱ ichérakitö a̱neule:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 —A këkëpa, ¿ì u̱k a' tso'? Sa' dör s'ditsö we̱s a' es. Sa' debitu̱ ttè buaë pakök a' a̱ a̱s a' tö íyi ikkë kë̀ wà ta̱' ese ko̱s watö̀ttsa̱ ta̱ a' e̱r mane'ù̱ Skëköl chö́k e' a̱. Ie' tö ká̱ jaì ena ká̱ i' ena dayë ena ì ko̱s tso' iki̱ e' yö'a̱t.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ká̱ ia̱ia̱ë dö̀ ikkë ta̱ sulitane se̱rke we̱s iwák ki̱ ikiane es, e' dalë'ttsë'bitu̱ Skëköl tö.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Erë́ e' dör es, erë ie' dör buaë se' ta̱ ke̱kraë, e' wa ie' tö iwà kkaché sia̱ tö ie' dör Skëköl chö́k. Ie' tö ka̱li̱ patkeke a' a̱. Ie' tö iyiwö we̱ke a' a̱. Ie' tö chkè meke a' a̱ ñanoie a' ttsë'wo̱ie buaë.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Erë́ ie'pa tö ì ko̱s ché ia̱rak, erë iekkë ta̱ baka wë'ñe jchérakitö Pablo ena Bernabé dalöioie we̱s Zeus ena Hermes es.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 E' shà̱ ta̱ judiowak we̱lepa datse̱ Antioquía ena Iconio, e'pa debitu̱ ta̱ Listra wakpa daki̱ñérakitö Pablo ttökwa̱. Iklö'wé̱wa̱rakitö ta̱ itérakitö tai̱ë ák wa. Ibikeitsérakitö tö iduowa̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ikué̱mi méa̱t tër Listra ké̱ kkö̀ a̱ wi̱'kie.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Erë mik Jesús ttökatapa male̱pa e̱' dapa'wé̱ka̱ ipamik, eta̱ ie' e̱' kéka̱ mía̱ne Listra. E' bule es ta̱ ie' mía̱ Bernabé ta̱ dö̀ ká̱ kiè Derbe ee̱.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ie'pa demi Derbe ta̱ Jesús tté buaë pakérakitö ká̱ e' wakpa a̱. Tai̱ë ie'pa e̱' yué Jesús ttökataie. E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa debitu̱ne Listra ena Iconio ena Antioquía.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ká̱ ekkë ko̱s a̱ ie'pa tö Jesús ttökatapa e̱r diché ié ena ipablérakitö a̱s ie̱' tköwa̱rak darërëë ttè mik se' e̱rblöke e' a̱. Ie'pa tö iché ia̱rak: “Se' wake' weirdaë ká̱ i' ki̱ dowa̱ie aishkuö ta̱ ì blúie Skëköl tso' e' a̱.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ñies ká̱ ko̱s e' ki̱ ie'pa tö wëpa shu̱shté kaneblök Skëkëpa Jesús icha erule erule e'pa wökirpaie. E'pa ki̱ ie'pa ikié S'yë́ a̱ ena batsé, e' ukuöki̱ ta̱ iméa̱rakitö Skëkëpa mik ie'pa e̱rblöke e' ulà a̱.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 E' ukuöki̱ ta̱ Pablo ena Bernabé tkami ká̱ kiè Pisidia demirak Panfilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ie'pa tö Jesús tté buaë paké ká̱ kiè Perge e' wakpa a̱. E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa mía̱ ká̱ kiè Atalía ee̱.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Ee̱ ta̱ ie'pa e̱' iéka̱ kanò a̱ mía̱ne Antioquía iyamipa tö ie'pa patkë'mi Jesús tté pakök e'pa ska'. Ee̱ iyamipa tö ie'pa me' Skëköl e̱r buaë chöke se' a̱ e' ulà a̱ ì kanéu̱k ie'pa dare e' wo̱ie.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Mik ie'pa demine Antioquía, eta̱ Skëkëpa Jesús icha erule e' dapa'wé̱ka̱rakitö. Ta̱ ì ko̱s wé̱ Skëköl tö ie'pa ta̱, ñies we̱s ie' tö ikkayë' pë' kë̀ dör judiowak, esepa a̱ tö ie'pa e̱rblö̀mi ie' mik we̱s judiowak es, e' ko̱s pakérakitö iyamipa a̱.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Eta̱ ie'pa e̱' tsé̱a̱t ká̱ tai̱ë Jesús ttökatapa tso' Antioquía, e'pa ta̱.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.