Atos 14

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mik Pablo ena Bernabé demi Iconio, eta̱ ie'pa dewa̱ judiowak ñì dapa'wo̱ wé a̱ we̱s ie'pa wöblar es. Ie'pa tö Jesús tté paké buaë. Es judiowak ñies pë' kë̀ dör judiowak, esepa tai̱ë e̱rblé Jesús mik.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Erë judiowak kë̀ e̱rblëne imik, e'pa tö pë' kë̀ dör judiowak, esepa shu̱ti̱wé̱ka̱ ena iluwé̱ka̱ tai̱ë s'yamipa ki̱ a̱s iwe'ikörakitö.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Erë Pablo ena Bernabé e̱' tsé̱a̱t ká̱ tai̱ë ee̱. Ie'pa tö Skëkëpa tté pakeke kë̀ suane. Skëköl tö diché mé ie'pa a̱ ì kë̀ o̱r yi a̱ ese wo̱ie iwà kkachoie tö ie' e̱r buaë chöke sia̱ e' tté dör moki̱.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Erë ká̱ e' wakpa ñì blabatsélor, sha̱bötspa wa judiowak ttè wër buaë, sha̱bötspa wa Jesús ttekölpa tsá̱ e'pa ttè wër buaë.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Judiowak ena pë' kë̀ dör judiowak, e'pa tö ka̱wö mé ñì a̱ iwökirpa ta̱ Pablo ena Bernabé we'ikoie, tè ák wa ittowa̱ie.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 — ausente —
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 — ausente —
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Eta̱ ie' tö iché ia̱ a̱neule:
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Mik pë' tö, ì wé̱ Pablo tö e' sué̱, eta̱ ie'pa tö ichémi a̱neule ie'pa Licaonia ttö̀ wa:
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Pablo ka̱paké kibiie, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ie' klö'wé̱ ie'pa këköl kiè Hermes e' skéie. Bernabé klö'wé̱rakitö ie'pa këköl kiè Zeus e' skéie.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Zeus wé merka̱ ká̱ e' ñalé̱ ukuö o̱'mik tsi̱net. Zeus sacerdote wa̱ baka wë'ñe ena ma'ma wörkua debitu̱ tai̱ë. Ie' ena pë' ulitane é̱na baka wë'ñe jchak mè Pablo ena Bernabé a̱ idalöioie ikëkölpaie.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Erë mik Bernabé ena Pablo wa̱ ijche̱newa̱, eta̱ ie'pa e̱' datsi' jchée ikkachoie tö e' dör suluë ie'pa a̱. Ta̱ ie'pa mía̱ pë' shu̱a̱ ta̱ ichérakitö a̱neule:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 —A këkëpa, ¿ì u̱k a' tso'? Sa' dör s'ditsö we̱s a' es. Sa' debitu̱ ttè buaë pakök a' a̱ a̱s a' tö íyi ikkë kë̀ wà ta̱' ese ko̱s watö̀ttsa̱ ta̱ a' e̱r mane'ù̱ Skëköl chö́k e' a̱. Ie' tö ká̱ jaì ena ká̱ i' ena dayë ena ì ko̱s tso' iki̱ e' yö'a̱t.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Ká̱ ia̱ia̱ë dö̀ ikkë ta̱ sulitane se̱rke we̱s iwák ki̱ ikiane es, e' dalë'ttsë'bitu̱ Skëköl tö.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Erë́ e' dör es, erë ie' dör buaë se' ta̱ ke̱kraë, e' wa ie' tö iwà kkaché sia̱ tö ie' dör Skëköl chö́k. Ie' tö ka̱li̱ patkeke a' a̱. Ie' tö iyiwö we̱ke a' a̱. Ie' tö chkè meke a' a̱ ñanoie a' ttsë'wo̱ie buaë.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Erë́ ie'pa tö ì ko̱s ché ia̱rak, erë iekkë ta̱ baka wë'ñe jchérakitö Pablo ena Bernabé dalöioie we̱s Zeus ena Hermes es.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 E' shà̱ ta̱ judiowak we̱lepa datse̱ Antioquía ena Iconio, e'pa debitu̱ ta̱ Listra wakpa daki̱ñérakitö Pablo ttökwa̱. Iklö'wé̱wa̱rakitö ta̱ itérakitö tai̱ë ák wa. Ibikeitsérakitö tö iduowa̱, e' kue̱ki̱ ie'pa tö ikué̱mi méa̱t tër Listra ké̱ kkö̀ a̱ wi̱'kie.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Erë mik Jesús ttökatapa male̱pa e̱' dapa'wé̱ka̱ ipamik, eta̱ ie' e̱' kéka̱ mía̱ne Listra. E' bule es ta̱ ie' mía̱ Bernabé ta̱ dö̀ ká̱ kiè Derbe ee̱.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Ie'pa demi Derbe ta̱ Jesús tté buaë pakérakitö ká̱ e' wakpa a̱. Tai̱ë ie'pa e̱' yué Jesús ttökataie. E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa debitu̱ne Listra ena Iconio ena Antioquía.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ká̱ ekkë ko̱s a̱ ie'pa tö Jesús ttökatapa e̱r diché ié ena ipablérakitö a̱s ie̱' tköwa̱rak darërëë ttè mik se' e̱rblöke e' a̱. Ie'pa tö iché ia̱rak: “Se' wake' weirdaë ká̱ i' ki̱ dowa̱ie aishkuö ta̱ ì blúie Skëköl tso' e' a̱.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ñies ká̱ ko̱s e' ki̱ ie'pa tö wëpa shu̱shté kaneblök Skëkëpa Jesús icha erule erule e'pa wökirpaie. E'pa ki̱ ie'pa ikié S'yë́ a̱ ena batsé, e' ukuöki̱ ta̱ iméa̱rakitö Skëkëpa mik ie'pa e̱rblöke e' ulà a̱.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 E' ukuöki̱ ta̱ Pablo ena Bernabé tkami ká̱ kiè Pisidia demirak Panfilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ie'pa tö Jesús tté buaë paké ká̱ kiè Perge e' wakpa a̱. E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa mía̱ ká̱ kiè Atalía ee̱.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ee̱ ta̱ ie'pa e̱' iéka̱ kanò a̱ mía̱ne Antioquía iyamipa tö ie'pa patkë'mi Jesús tté pakök e'pa ska'. Ee̱ iyamipa tö ie'pa me' Skëköl e̱r buaë chöke se' a̱ e' ulà a̱ ì kanéu̱k ie'pa dare e' wo̱ie.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Mik ie'pa demine Antioquía, eta̱ Skëkëpa Jesús icha erule e' dapa'wé̱ka̱rakitö. Ta̱ ì ko̱s wé̱ Skëköl tö ie'pa ta̱, ñies we̱s ie' tö ikkayë' pë' kë̀ dör judiowak, esepa a̱ tö ie'pa e̱rblö̀mi ie' mik we̱s judiowak es, e' ko̱s pakérakitö iyamipa a̱.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Eta̱ ie'pa e̱' tsé̱a̱t ká̱ tai̱ë Jesús ttökatapa tso' Antioquía, e'pa ta̱.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.