Atos 15

A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Be as lua i ai de qurli ma Paulus ke ne ma Banabas pet ma Antiok de iari ama quatta ra men iinamuk navet ma Judia. I ra men be ra su ama Kristenkena. I ra su ra taqurliani, ma’, “Ngen ama Kristenkena dai ariq aip kuasik ngene narligel ma Moses aa lengi ip ngene sik per a ngene uis ama quatta, dai ngen dai diip kuasik mager iv ama Ngemumaqa qe iames na ngen.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Be aiv ama Kristenkena ra narli sevet liina de buup ne ama tuaqevep nge men. Dap ma Paulus ke ne ma Banabas dai quasik ian dru ian a qevep ai liina dai iini nagel ama Ngemumaqa. Taqurla de ra taarl metna se liina, dai quasik mager ip te seserlvet liina. Taqurla de ra ruqun ip ma Paulus ke ne ma Banabas de ian ne iari navet ma Antiok dai mager ip ta iit savet ma Jarusalem ip te lu ma Iesus aa Aposelkena, te ne lura i re uas te ama Kristenkena, ip te lu ra de re narligel ta se liina.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Baiv aa de ama Kristenkena ra ngim pe araa rleng de ra tit. Be ra tit, be ra tit be lua i ra men pet ma Pinisia de vet ma Samaria. Dai rel sil bareq araa liinka ai lura i quasiq ai ra navet ma Isrel dai ra guirltik per araa rut sagel ama Ngemumaqa. De maikka araa rluavik ta narli liina de maikka ama uairlka ver a ra.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Baip ta men pet ma Jarusalem de lura ianai ama Kristenkena de ama Aposelkena de ngen ama barlta dai ama arlias per a ra i ret lu lura i ra men na sangis. Be lura ra men de ma Paulus ke ne ma Banabas ianel sil ba ra savet liirang aa i ama Ngemumaqa qet matna qe ne a iam.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Baiv ian deraqen be verleset dav iari i ra namen ma Iesus aa liinka i ama Parasiqena na ra, dai ra maarl de ra taqen ma’,
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Baip per iaq ama nirlaqa i ama Aposelkena te ne ama barlta ta iing demna ip te sil ba na se liina.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Baip ta sil ba na raqurla per ama ainkules de ma Pita ka maarlviit de ka ruqun ma’,
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 De ama Ngemumaqa i luqa i qat drlem ama qaqet mai araa rut dai qe teqerl a ra ai qe narliip se ra de qa qurl a ra re ama Qevepka ama Glasingaqa. I qa qurl a ra re ama Qevepka ama Glasingaqa ip taquarl mekai qa qurl auut per ama Asmeski ma Pentikos.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 I maikka ama Ngemumaqa qa lemerl araa rut te ama tekmeriirang ama viirang i raquarli ra tu araa qevep sevet ma Iesus ip saqikka raquarl uut. Taqurla dai be ama quanases mer uut. I quasiq a qeni nge barl mer uut.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 — ausente —
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 — ausente —
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Baip naset ma Pita aa lengi de saqiaskerlka ma Paulus ke ne ma Banabas ian deraqen per ama kaivung. De i ianel sil sever ama Ngemumaqa aa rleriirang i ama dlek-pem-iirang i qet matna ne a iam parlen lura i quasiq ai ra navet ma Isrel. Be lura i qurli ra ver ama kaivung de re narli sevet liirang aa de maikka sung na ra be quasik ta taqen.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Be aiv ianel sil be verleset de ma Jems ka maarl de qa taqen ma’,
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Sa ma Pita qa sil bareq a ngen sever ama Ngemumaqa i qa arles i qes nes te iari navet lura i quasiq ai ra navet ma Isrel. I qe narliip se ra ip te barl aa rlenki.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 I murl ama Slurlka aa Aamki na ra, dai ra iil sevet liina be araa lengi dai ngerel sil ne ama revan sevet lura i quasiq ai ra navet ma Isrel. I ra sil taqurliani,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Ama Slurlka ka taqen ma’,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Diip ngu rekmet taqurla ip deng i iari naver ama qerleng mai te mali rem ngua, de ra tis ngua ai araa Slurlka na ngua. I lura i ngua mak na ra ip ngua uis na ra.”
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 I qatikka lungera ama lengi i murl miaimek de ama Slurlka qa reqerl auut. Amos 9.11-12
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 De ma Jems ka rluses ne aa lengi taqurliani ma’, “Ngua tu gua qevep ai quasiq ai ama atlu raqurla iv uut tu ama merlenka vet lura i quasiq ai ra navet ma Isrel, i lura i ra guirltik per araa rut sagel ama Ngemumaqa.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Dap maikka mager iv uur iil sagel ta taqurliani ma’, ‘Kula ngen dres ama asmes i sa ra quarl tem nget bareq ama Iaus ngen ama Sinap. De qula ngene tekmet ne ama ngerlvem-iirang i ngene nanna ip naqatikka raquarl ama dang i ngere nanna maden maden. De qula ngen dres ama qerekka. De qula ngen dres ama aurl ngen ama uaik i re pesdet ser angera qenak be ngerep ngip. I raqurla dai diip ngen dres ser ama qerekka. Dap liina dai quasik mager ip ngen dres ama qerekka. I qatikka lungera ama lengi dai mager iv uur iil me nget.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 I sa rat drlem sevet lungera ama lengi i raquarli auur a Lautu dai sa murl nge men sagel ta ver araa luqup mai. Be ai de ver ama Lautu sademna de iari ama Judaqena ra tis pet ma Moses aa lengi, pe ama Lautu-vem-nget.’
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Baip maget de ama Aposelkena re ne ama barlta de ngen ama Kristenkena dai ra mu araa qevep ip te mak ne iari never a ra ip te ne ma Paulus ke ne ma Banabas savet ma Antiok. Be qa mak ne iaiam ama barliam naver a ra. I ra tis iam ma Judas i aa iaiq ama rlenki ma Basabas ke ne ma Sailas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 De ra iil ama langinka iv iane tal ka. I ra iil taqurliani ma’,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Sa uut narli ama lengi sever iari i ra mit naver uut be ra siquat ne a ngen a tuaqevep ne iang ama lengi be quasik ngen drlem sever ama lengi ama revan nget.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 I uut narli sevet liina de uur iing demna de sa uut mak ne iaiam iv uure nem iam sagel ngen. I diiv ian dren iane ne auur a iam ma Banabas ke ne ma Paulus.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 I iam dai sa ian kuarl temiis mai barek ma Iesus Kristus auur a Slurlka.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Taqurla de uurem nem iam i ma Judas ke ne ma Sailas ip saqikka diiv ianel sil sevet liirang aa i uure lil sagel ngen.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 I ama Qevepka ama Glasingaqa dai maget gel ka de uut iv uure lil sagel ngen taqurliani ma’, ‘Diip kuasik mager iv uut tu ama merlenka ver a ngen i quasik mager ip ngen diit naset ma Moses aa lengi mai. Dap mager ip ngene narligel lungera iara ama lengi, i nget taqen ma’,
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 “Kula ngen dres ama asmes i sa ra quarl tem nget bareq ama Iaus ngen ama Tut ama kaak-nget. De qula ngen dres ama qerekka. De qula ngen dres ama aurl ngen ama uaik i re pesdet ser angera qenak be ngerep ngip i raqurla dai diip ngen dres ser ama qerekka. De qula ngene tekmet ne ama ngerlvem-iirang i ngene nanna ip naqatikka raquarl ama dang i ngere nanna maden maden. Ariq aip ngene tekmet ne ama atliirang dai diip kurli ngen maget. Katikka prleser auur a lengi aa. Maikka Atlumas.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Baip matmet ta de ma Paulus kena ra tit savet ma Antiok. Baip naser iang ama niirl de ra men pet ma Antiok de masna ra iing demna ne ama Kristenkena mai. De ra qurl a ra te ama langinka.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 De ra tis pem ka dai ra narli ama lengi de maikka ama uilas per araa rut de maikka ama arlias per a ra i ra narli lungera ama lengi i ngere tekgel ta.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 De qerlka aiv aa de ma Judas ke ne ma Sailas iane rluses de lungera ama lengi i iane tekgel ta de ian deraarl na ra ip kuasik mager ip te rat. I ian drlem sa meraqen i raquarli ama Slurlka qa qurl a iam te luqia ama rletki iv aa Aamki ne iam.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Baip kurli iam gelem ta se ama ainkules de ra nem iam savet ma Jarusalem ne ama lengi ama uupka vem nget.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 (Dap naqatti aiv aa de ma Sailas ka ruqun ip kurli qa vet ma Antiok.)
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Dap ma Paulus ke ne ma Banabas dai as kurli iam se iang ama niirl pet ma Antiok. De ian ne iari re su de rel sil bareq ama qaqet ne ama Slurlka aa Lengi ama Atlunget.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Baip naser iang ama niirl de ma Paulus ka ruqun ma Banabas ma’, “Diiv uun diit de uunes pas te a uun ari ver ama qerleng-iirang sagel mekai uunel sil ne ama Slurlka aa Lengi ama Atlunget. De diiv uunet lu lura i rlas tem ta mene ma Iesus aip kua qurli ra maget.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 De ma Banabas ke dlek i maikka qe narliip se ma Jon Mak ip ke na iam.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Dap ma Paulus ka tu aa qevep ai quasiq ai ama atlu raqurla i mekai ma Jon Mak ke uaik namen naiam pet ma Pampilia, i qa uaik be quasik ke na iam ta verleset ne araa rletki.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Taqurla de ma Paulus ke ne ma Banabas ian deraarl metna sevet liina, be mat mer iam. I mat mer iam de ma Banabas ka ruqun ma Mak ip ke na qa. Be ian mer ama sipki de ian mit savet ma Saipras.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 De ma Paulus ka ruqun ip ma Sailas ke na qa. Baiv aa de ama Kristenkena navet ma Antiok ta nem iam de re raring bareq a iam iv ama Slurlka qe uas tem iam ne aa ngimsevetki.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 De ma Paulus ke ne iari ra mit pet ma Siria qi ne ma Silisia de qe tekgel ama Kristenkena de qa taarl na ra ne ama Lengi ama Atlunget.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.