Atos 15
A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs NVI
1 Be as lua i ai de qurli ma Paulus ke ne ma Banabas pet ma Antiok de iari ama quatta ra men iinamuk navet ma Judia. I ra men be ra su ama Kristenkena. I ra su ra taqurliani, ma’, “Ngen ama Kristenkena dai ariq aip kuasik ngene narligel ma Moses aa lengi ip ngene sik per a ngene uis ama quatta, dai ngen dai diip kuasik mager iv ama Ngemumaqa qe iames na ngen.”
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Be aiv ama Kristenkena ra narli sevet liina de buup ne ama tuaqevep nge men. Dap ma Paulus ke ne ma Banabas dai quasik ian dru ian a qevep ai liina dai iini nagel ama Ngemumaqa. Taqurla de ra taarl metna se liina, dai quasik mager ip te seserlvet liina. Taqurla de ra ruqun ip ma Paulus ke ne ma Banabas de ian ne iari navet ma Antiok dai mager ip ta iit savet ma Jarusalem ip te lu ma Iesus aa Aposelkena, te ne lura i re uas te ama Kristenkena, ip te lu ra de re narligel ta se liina.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Baiv aa de ama Kristenkena ra ngim pe araa rleng de ra tit. Be ra tit, be ra tit be lua i ra men pet ma Pinisia de vet ma Samaria. Dai rel sil bareq araa liinka ai lura i quasiq ai ra navet ma Isrel dai ra guirltik per araa rut sagel ama Ngemumaqa. De maikka araa rluavik ta narli liina de maikka ama uairlka ver a ra.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Baip ta men pet ma Jarusalem de lura ianai ama Kristenkena de ama Aposelkena de ngen ama barlta dai ama arlias per a ra i ret lu lura i ra men na sangis. Be lura ra men de ma Paulus ke ne ma Banabas ianel sil ba ra savet liirang aa i ama Ngemumaqa qet matna qe ne a iam.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Baiv ian deraqen be verleset dav iari i ra namen ma Iesus aa liinka i ama Parasiqena na ra, dai ra maarl de ra taqen ma’,
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Baip per iaq ama nirlaqa i ama Aposelkena te ne ama barlta ta iing demna ip te sil ba na se liina.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Baip ta sil ba na raqurla per ama ainkules de ma Pita ka maarlviit de ka ruqun ma’,
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 De ama Ngemumaqa i luqa i qat drlem ama qaqet mai araa rut dai qe teqerl a ra ai qe narliip se ra de qa qurl a ra re ama Qevepka ama Glasingaqa. I qa qurl a ra re ama Qevepka ama Glasingaqa ip taquarl mekai qa qurl auut per ama Asmeski ma Pentikos.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 I maikka ama Ngemumaqa qa lemerl araa rut te ama tekmeriirang ama viirang i raquarli ra tu araa qevep sevet ma Iesus ip saqikka raquarl uut. Taqurla dai be ama quanases mer uut. I quasiq a qeni nge barl mer uut.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 — ausente —
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 — ausente —
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Baip naset ma Pita aa lengi de saqiaskerlka ma Paulus ke ne ma Banabas ian deraqen per ama kaivung. De i ianel sil sever ama Ngemumaqa aa rleriirang i ama dlek-pem-iirang i qet matna ne a iam parlen lura i quasiq ai ra navet ma Isrel. Be lura i qurli ra ver ama kaivung de re narli sevet liirang aa de maikka sung na ra be quasik ta taqen.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Be aiv ianel sil be verleset de ma Jems ka maarl de qa taqen ma’,
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Sa ma Pita qa sil bareq a ngen sever ama Ngemumaqa i qa arles i qes nes te iari navet lura i quasiq ai ra navet ma Isrel. I qe narliip se ra ip te barl aa rlenki.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 I murl ama Slurlka aa Aamki na ra, dai ra iil sevet liina be araa lengi dai ngerel sil ne ama revan sevet lura i quasiq ai ra navet ma Isrel. I ra sil taqurliani,
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 Ama Slurlka ka taqen ma’,
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Diip ngu rekmet taqurla ip deng i iari naver ama qerleng mai te mali rem ngua, de ra tis ngua ai araa Slurlka na ngua. I lura i ngua mak na ra ip ngua uis na ra.”
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 I qatikka lungera ama lengi i murl miaimek de ama Slurlka qa reqerl auut. Amos 9.11-12
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 De ma Jems ka rluses ne aa lengi taqurliani ma’, “Ngua tu gua qevep ai quasiq ai ama atlu raqurla iv uut tu ama merlenka vet lura i quasiq ai ra navet ma Isrel, i lura i ra guirltik per araa rut sagel ama Ngemumaqa.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Dap maikka mager iv uur iil sagel ta taqurliani ma’, ‘Kula ngen dres ama asmes i sa ra quarl tem nget bareq ama Iaus ngen ama Sinap. De qula ngene tekmet ne ama ngerlvem-iirang i ngene nanna ip naqatikka raquarl ama dang i ngere nanna maden maden. De qula ngen dres ama qerekka. De qula ngen dres ama aurl ngen ama uaik i re pesdet ser angera qenak be ngerep ngip. I raqurla dai diip ngen dres ser ama qerekka. Dap liina dai quasik mager ip ngen dres ama qerekka. I qatikka lungera ama lengi dai mager iv uur iil me nget.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 I sa rat drlem sevet lungera ama lengi i raquarli auur a Lautu dai sa murl nge men sagel ta ver araa luqup mai. Be ai de ver ama Lautu sademna de iari ama Judaqena ra tis pet ma Moses aa lengi, pe ama Lautu-vem-nget.’
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Baip maget de ama Aposelkena re ne ama barlta de ngen ama Kristenkena dai ra mu araa qevep ip te mak ne iari never a ra ip te ne ma Paulus ke ne ma Banabas savet ma Antiok. Be qa mak ne iaiam ama barliam naver a ra. I ra tis iam ma Judas i aa iaiq ama rlenki ma Basabas ke ne ma Sailas.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 De ra iil ama langinka iv iane tal ka. I ra iil taqurliani ma’,
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Sa uut narli ama lengi sever iari i ra mit naver uut be ra siquat ne a ngen a tuaqevep ne iang ama lengi be quasik ngen drlem sever ama lengi ama revan nget.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 I uut narli sevet liina de uur iing demna de sa uut mak ne iaiam iv uure nem iam sagel ngen. I diiv ian dren iane ne auur a iam ma Banabas ke ne ma Paulus.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 I iam dai sa ian kuarl temiis mai barek ma Iesus Kristus auur a Slurlka.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Taqurla de uurem nem iam i ma Judas ke ne ma Sailas ip saqikka diiv ianel sil sevet liirang aa i uure lil sagel ngen.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 I ama Qevepka ama Glasingaqa dai maget gel ka de uut iv uure lil sagel ngen taqurliani ma’, ‘Diip kuasik mager iv uut tu ama merlenka ver a ngen i quasik mager ip ngen diit naset ma Moses aa lengi mai. Dap mager ip ngene narligel lungera iara ama lengi, i nget taqen ma’,
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 “Kula ngen dres ama asmes i sa ra quarl tem nget bareq ama Iaus ngen ama Tut ama kaak-nget. De qula ngen dres ama qerekka. De qula ngen dres ama aurl ngen ama uaik i re pesdet ser angera qenak be ngerep ngip i raqurla dai diip ngen dres ser ama qerekka. De qula ngene tekmet ne ama ngerlvem-iirang i ngene nanna ip naqatikka raquarl ama dang i ngere nanna maden maden. Ariq aip ngene tekmet ne ama atliirang dai diip kurli ngen maget. Katikka prleser auur a lengi aa. Maikka Atlumas.”
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Baip matmet ta de ma Paulus kena ra tit savet ma Antiok. Baip naser iang ama niirl de ra men pet ma Antiok de masna ra iing demna ne ama Kristenkena mai. De ra qurl a ra te ama langinka.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 De ra tis pem ka dai ra narli ama lengi de maikka ama uilas per araa rut de maikka ama arlias per a ra i ra narli lungera ama lengi i ngere tekgel ta.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 De qerlka aiv aa de ma Judas ke ne ma Sailas iane rluses de lungera ama lengi i iane tekgel ta de ian deraarl na ra ip kuasik mager ip te rat. I ian drlem sa meraqen i raquarli ama Slurlka qa qurl a iam te luqia ama rletki iv aa Aamki ne iam.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Baip kurli iam gelem ta se ama ainkules de ra nem iam savet ma Jarusalem ne ama lengi ama uupka vem nget.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 (Dap naqatti aiv aa de ma Sailas ka ruqun ip kurli qa vet ma Antiok.)
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Dap ma Paulus ke ne ma Banabas dai as kurli iam se iang ama niirl pet ma Antiok. De ian ne iari re su de rel sil bareq ama qaqet ne ama Slurlka aa Lengi ama Atlunget.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Baip naser iang ama niirl de ma Paulus ka ruqun ma Banabas ma’, “Diiv uun diit de uunes pas te a uun ari ver ama qerleng-iirang sagel mekai uunel sil ne ama Slurlka aa Lengi ama Atlunget. De diiv uunet lu lura i rlas tem ta mene ma Iesus aip kua qurli ra maget.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 De ma Banabas ke dlek i maikka qe narliip se ma Jon Mak ip ke na iam.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Dap ma Paulus ka tu aa qevep ai quasiq ai ama atlu raqurla i mekai ma Jon Mak ke uaik namen naiam pet ma Pampilia, i qa uaik be quasik ke na iam ta verleset ne araa rletki.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Taqurla de ma Paulus ke ne ma Banabas ian deraarl metna sevet liina, be mat mer iam. I mat mer iam de ma Banabas ka ruqun ma Mak ip ke na qa. Be ian mer ama sipki de ian mit savet ma Saipras.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 De ma Paulus ka ruqun ip ma Sailas ke na qa. Baiv aa de ama Kristenkena navet ma Antiok ta nem iam de re raring bareq a iam iv ama Slurlka qe uas tem iam ne aa ngimsevetki.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 De ma Paulus ke ne iari ra mit pet ma Siria qi ne ma Silisia de qe tekgel ama Kristenkena de qa taarl na ra ne ama Lengi ama Atlunget.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.