Atos 14

A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Baip pet ma Aikoniam de ma Paulus ke ne ma Banabas ian man sev ama Judaqena araa Lautu-vem-ki. Be ian deraqen ne ama Lengi ama Atlunget be maikka buup ne ama Judaqena ngen iari dai rlas tem ta mene ma Iesus.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Dav iari ama Judaqena i quasik ta tu araa qevep sevet ma Iesus dai ra taarl ne iari araa rut, i lura i quasiq ai ra navet ma Isrel. I ra taarl ne araa rut ip tem ngim temanau ne ma Paulus ke ne ma Banabas.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Be qurl iam aa se ama ainkules dai de ian deraqen madlek ne ama Slurlka aa lengi dap maikka quasiq ai ianeng ning. De ama Slurlka qe teqerl ama qaqet ai maikka aa ngimsevetki dai ama revan. Dai de qerl kurl aa iam te aa dlek iv iane tekmet ne ama tekmeriirang ama aakmenses pemiirang, taqurla be ian derat never iari ama qaqet.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Dap pet luqia ama luqupki ma Aikoniam dai ama Slurlka aa lengi nge mat met ta. Be iari dai ra tit kur ama Judaqena araa lengi dav iari dai ra tit naser ama Slurlka aa lengi i liiam aa ianel sil na nget.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 — ausente —
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 — ausente —
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Be vet luqia ama qerlingki dai ianel sil ne ama Slurlka aa Lengi ama Atlunget.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Be lua i qurl iam pet ma Listra dai ian lu iaq ama ding ne aa ilaing i qatikka murl aa nan kia sel a qa se liina. I maikka qa dai quasik mager ip ka tit.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 I luqa dai qatikka qurli qa i qa mugun de qa narli ma Paulus aa lengi i qat den. De ma Paulus dai ka ngim mas sagel ka de qa drlem ai luqa dai aa tuaqevep dai mager iv ama Slurlka ka raat never a qa.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Be as lua i qem ngim sagel ka de maikka qa nes slep sagel ka ma’, “Maikka ngia raarlviit ne gia ilaing.”
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Baip lura i ra navet ma Laikonia Provins i ra iing demna dai ret lu i ma Paulus ka rekmet ne liina de re nanses de maikka res nes slep ne araa lengi ma’,
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Taqurla de masna ra tis iam ai araa slurliam (I lura dai ai de ra Lautu sagel ama ualdengaiam i araa slurliam i ma Suus ke ne ma Hemis.)
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 De ama Lautu-vem-ka i luqa i ai de qe uas te ma Suus aa Lautu-vem-ki, i qurli qa darliik ne luqia ama luqupki. De qa lu liina i ma Paulus ka mat navet luqa i ama ding ne aa ilaing, de masna ka men se ama bulmakau ngen ama qunam i ra sebem nget. I qe narliip ta mai re Lautu sagel iam. De diip te veleng ama bulmakau bareq a iam.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Dav aip ma Banabas ke ne ma Paulus iane narli sevet liina de maikka quasik iane narliip taqurla de ian rlekmet ne ian a serlap maden. De ian uaik se varlen ama buurlemki ne ama qaqet de ianes nes slep ma’,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Maikka quasik mager ip ngene tekmet taqurla. I uun dai ama qaqeraiam na uun. I saqikka uun dai naver ama aivetki. Dap sa uun men sasari sagel ngen iv uunel sil ba ngen ai mager ip ngenem ngim temanau ne liirang aa ama kaaq iirang. Dap ngenem ngim sagel ama Ngemumaqa i luqa i qurli qa masmas. I qa dai qa rekmet ne ama tekmeriirang per ama uusepka de ver ama aivetki. De qa rekmet ne ngen ama ruqanepka de ama tekmeriirang pem ka.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Dap maikka murl miaimek de ama Ngemumaqa aa ding se ama qaqer ip ta tit naser araa tuaqevep.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Dap maikka quasiq ai qa rles ip kuasiq uut drlem sever a qa. Maikka quasik. I maikka qa dai qe tekmet ne ama tekmeriirang ama atliirang bareq auut, i qe tekmet ne ama qaik bareq uut de qe riirl ama asmes bareq auut. A revan, i maikka kerl kurl auut te ama asmes be maikka ama arlias per auut.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Baip ma Paulus ka taqen be verleset de ra narligel aa lengi. Dap maikka ama qares ip padari re lautu sagel iam de re peleng ama bulmakau bareq a iam.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Baiv aa de iari ama Judaqena ra men navet ma Antiok de navet ma Aikoniam. Be vet luqia ama luqupki ma Listra dai re tekgel ama qaqet de re kiat mer araa tuaqevep ip ta raarl sev a uur a iam ian a qames. Ta rekmet taqurla de ra rlumet ne ma Paulus ne ama dul. Ta rlumet na qa ne ama dul be deng i ret lu ai qa ngip, taqurla de ra rlut na qa per ama aivet ip saver ama luqupki ara garli.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Dav aiv ama risura ta men be ra iingmirlek ne ma Paulus de masna qa maarlviit de qa guirl savet luqia ama luqupki. Baip bigia de qe ne ma Banabas ian mit savet ma Dabi.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Be qurl iam pet ma Dabi de ianel sil ne ama Lengi ama Atlunget bareq ama qaqet. Be maikka buup ne iari ra guirltik per araa rut. Baip maget de ra guirl savet ma Listra de ma Aikoniam be savet ma Antiok.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Be vet lungera ama luqup dai ian derat never ama risura de iane sem madlek na ra de iane tekgel ta ip maikka ra tu araa qevep sever ama Slurlka.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 De vet lungera ama luqup mai dai iane mak ne iari ip te uas te ama Kristenkena. Taqurla de re tekmet taqurliani. I maikka ra tiirl ama asmes de re raring ip terl kuarl te lura bareq ama Slurlka, i luqa i maikka ra tu araa qevep ne ama revan sagel ka.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Baiv ian prleset navet ma Pisidia Provins de ra men savet ma Pampilia Provins.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Be ian men be mas per a iam pet ma Perga de ianel sil ne ama Slurlka aa Lengi i ama Atlunget. Baip maget de ian mit savet ma Aitalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Baiv ianai de ian mer ama sipki de ian guirl savet ma Antiok pet ma Siria. Be ian prleset luqia ama rletki ip taquarl ama Ngemumaqa qa meraqen na iam.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Baiv ian men pet ma Antiok de ian iing demna ne ama Kristenkena de ian sil ba ra sever ama rletki i ama Ngemumaqa qa matna na iam. De ian sil ai ama Ngemumaqa ka rekmet ne ama aiska ip lura i quasiq ai ra navet ma Isrel dai ra tu araa qevep sevet ma Iesus.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Be maikka qurl iam se ama ainkul pet ma Antiok iane ne ama risura.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.