Atos 14
A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs ARC
1 Baip pet ma Aikoniam de ma Paulus ke ne ma Banabas ian man sev ama Judaqena araa Lautu-vem-ki. Be ian deraqen ne ama Lengi ama Atlunget be maikka buup ne ama Judaqena ngen iari dai rlas tem ta mene ma Iesus.
1 E aconteceu que, em Icônio, entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo, que creu uma grande multidão, não só de judeus, mas também de gregos.
2 Dav iari ama Judaqena i quasik ta tu araa qevep sevet ma Iesus dai ra taarl ne iari araa rut, i lura i quasiq ai ra navet ma Isrel. I ra taarl ne araa rut ip tem ngim temanau ne ma Paulus ke ne ma Banabas.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Be qurl iam aa se ama ainkules dai de ian deraqen madlek ne ama Slurlka aa lengi dap maikka quasiq ai ianeng ning. De ama Slurlka qe teqerl ama qaqet ai maikka aa ngimsevetki dai ama revan. Dai de qerl kurl aa iam te aa dlek iv iane tekmet ne ama tekmeriirang ama aakmenses pemiirang, taqurla be ian derat never iari ama qaqet.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Dap pet luqia ama luqupki ma Aikoniam dai ama Slurlka aa lengi nge mat met ta. Be iari dai ra tit kur ama Judaqena araa lengi dav iari dai ra tit naser ama Slurlka aa lengi i liiam aa ianel sil na nget.
4 E dividiu-se a multidão da cidade: uns eram pelos judeus, e outros, pelos apóstolos.
5 — ausente —
5 E, havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 — ausente —
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Be vet luqia ama qerlingki dai ianel sil ne ama Slurlka aa Lengi ama Atlunget.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Be lua i qurl iam pet ma Listra dai ian lu iaq ama ding ne aa ilaing i qatikka murl aa nan kia sel a qa se liina. I maikka qa dai quasik mager ip ka tit.
8 E estava assentado em Listra certo varão leso dos pés, coxo desde o seu nascimento, o qual nunca tinha andado.
9 I luqa dai qatikka qurli qa i qa mugun de qa narli ma Paulus aa lengi i qat den. De ma Paulus dai ka ngim mas sagel ka de qa drlem ai luqa dai aa tuaqevep dai mager iv ama Slurlka ka raat never a qa.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Be as lua i qem ngim sagel ka de maikka qa nes slep sagel ka ma’, “Maikka ngia raarlviit ne gia ilaing.”
10 disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Baip lura i ra navet ma Laikonia Provins i ra iing demna dai ret lu i ma Paulus ka rekmet ne liina de re nanses de maikka res nes slep ne araa lengi ma’,
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Taqurla de masna ra tis iam ai araa slurliam (I lura dai ai de ra Lautu sagel ama ualdengaiam i araa slurliam i ma Suus ke ne ma Hemis.)
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio, a Paulo, porque este era o que falava.
13 De ama Lautu-vem-ka i luqa i ai de qe uas te ma Suus aa Lautu-vem-ki, i qurli qa darliik ne luqia ama luqupki. De qa lu liina i ma Paulus ka mat navet luqa i ama ding ne aa ilaing, de masna ka men se ama bulmakau ngen ama qunam i ra sebem nget. I qe narliip ta mai re Lautu sagel iam. De diip te veleng ama bulmakau bareq a iam.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar- lhes.
14 Dav aip ma Banabas ke ne ma Paulus iane narli sevet liina de maikka quasik iane narliip taqurla de ian rlekmet ne ian a serlap maden. De ian uaik se varlen ama buurlemki ne ama qaqet de ianes nes slep ma’,
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 “Maikka quasik mager ip ngene tekmet taqurla. I uun dai ama qaqeraiam na uun. I saqikka uun dai naver ama aivetki. Dap sa uun men sasari sagel ngen iv uunel sil ba ngen ai mager ip ngenem ngim temanau ne liirang aa ama kaaq iirang. Dap ngenem ngim sagel ama Ngemumaqa i luqa i qurli qa masmas. I qa dai qa rekmet ne ama tekmeriirang per ama uusepka de ver ama aivetki. De qa rekmet ne ngen ama ruqanepka de ama tekmeriirang pem ka.
15 e dizendo: Varões, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, e o mar, e tudo quanto há neles;
16 Dap maikka murl miaimek de ama Ngemumaqa aa ding se ama qaqer ip ta tit naser araa tuaqevep.
16 o qual, nos tempos passados, deixou andar todos os povos em seus próprios caminhos;
17 Dap maikka quasiq ai qa rles ip kuasiq uut drlem sever a qa. Maikka quasik. I maikka qa dai qe tekmet ne ama tekmeriirang ama atliirang bareq auut, i qe tekmet ne ama qaik bareq uut de qe riirl ama asmes bareq auut. A revan, i maikka kerl kurl auut te ama asmes be maikka ama arlias per auut.”
17 contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria o vosso coração.
18 Baip ma Paulus ka taqen be verleset de ra narligel aa lengi. Dap maikka ama qares ip padari re lautu sagel iam de re peleng ama bulmakau bareq a iam.
18 Dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Baiv aa de iari ama Judaqena ra men navet ma Antiok de navet ma Aikoniam. Be vet luqia ama luqupki ma Listra dai re tekgel ama qaqet de re kiat mer araa tuaqevep ip ta raarl sev a uur a iam ian a qames. Ta rekmet taqurla de ra rlumet ne ma Paulus ne ama dul. Ta rlumet na qa ne ama dul be deng i ret lu ai qa ngip, taqurla de ra rlut na qa per ama aivet ip saver ama luqupki ara garli.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio, que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Dav aiv ama risura ta men be ra iingmirlek ne ma Paulus de masna qa maarlviit de qa guirl savet luqia ama luqupki. Baip bigia de qe ne ma Banabas ian mit savet ma Dabi.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. E, no dia seguinte, saiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Be qurl iam pet ma Dabi de ianel sil ne ama Lengi ama Atlunget bareq ama qaqet. Be maikka buup ne iari ra guirltik per araa rut. Baip maget de ra guirl savet ma Listra de ma Aikoniam be savet ma Antiok.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Be vet lungera ama luqup dai ian derat never ama risura de iane sem madlek na ra de iane tekgel ta ip maikka ra tu araa qevep sever ama Slurlka.
22 confirmando o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no Reino de Deus.
23 De vet lungera ama luqup mai dai iane mak ne iari ip te uas te ama Kristenkena. Taqurla de re tekmet taqurliani. I maikka ra tiirl ama asmes de re raring ip terl kuarl te lura bareq ama Slurlka, i luqa i maikka ra tu araa qevep ne ama revan sagel ka.
23 E, havendo-lhes por comum consentimento eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Baiv ian prleset navet ma Pisidia Provins de ra men savet ma Pampilia Provins.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Be ian men be mas per a iam pet ma Perga de ianel sil ne ama Slurlka aa Lengi i ama Atlunget. Baip maget de ian mit savet ma Aitalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Baiv ianai de ian mer ama sipki de ian guirl savet ma Antiok pet ma Siria. Be ian prleset luqia ama rletki ip taquarl ama Ngemumaqa qa meraqen na iam.
26 E dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Baiv ian men pet ma Antiok de ian iing demna ne ama Kristenkena de ian sil ba ra sever ama rletki i ama Ngemumaqa qa matna na iam. De ian sil ai ama Ngemumaqa ka rekmet ne ama aiska ip lura i quasiq ai ra navet ma Isrel dai ra tu araa qevep sevet ma Iesus.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Be maikka qurl iam se ama ainkul pet ma Antiok iane ne ama risura.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.