Atos 11

A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Baip naser iang ama niirl de ama lengi nge men sagel lura ama Aposelkena vet ma Jarusalem, te ne araa rluavik navet ma Judia. Dai ra narli ama lengi sever ama nangista i sa ra raneng ama Ngemumaqa aa lengi.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Baip maget de ma Pita qa men savet ma Jarusalem de iari ama Judaqena te serlin a qa,
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 de ra taqen taqurliani ma’, “Ngu lu nanaa be ngis pas te lura ama nangista i quasiq ai ra naver auut. De qerlka ngi lenges nanas i ngia tes araa asmes.”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Baiv aa de sakka ma Pita qa raqal sil ba ra sevet liina i qurli qa gel ama nangista. I qa taqen taqurliani ma’,
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 “Medu ver iaq ama nirlaqa de qurli ngua vet ma Jopa. I qurli ngua i ngu raring. Be ngu raring dai ngut lu ama viinki nagel ama Ngemumaqa. Be ver ama viinki dai ngut lu ama luanki ama slurlki taquarl ama ruikka, i ra serlek na qa na de ama uusepka aa rlan. Luqa ama ruikka kat den navuk be deng gel ngua.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 De ngua raqam ngim sep ka dai ngua lu ama aurl muqas muqas, i iang dai taquarl ama karabau, de ngen ama ailu, de ngen ama uaik muqas muqas.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 I as ai de ngum ngim sagel liirang aa dai ngu narli iak ka taqen na ngua ma’, “Pita ngia raarlviit de ngi peleng navet liirang aa ip ngia tes.”
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Dap ngua ruqun na qa ma’, “Gua Barlka maikka qurli ngua, i maikka liirang aa dai auur a revingiirang. Be as ai de quasik ngua mes navet liirang aa.
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Baiv aa de saqiaskerlka ama Barlka qa taqen ip ma iiram naivuk. I qa taqen ma’, “Sa ariq aiv ama Ngemumaqa qa rekmet ne ama asmesiirang, be ama atliirang dai quasik mager ip ngi tuqun ai gia revingiirang.”
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Ama Slurlka ka meraqen taqurla ma depguas niirang. Baip prleset de ama ruikka ka mit piit sede ama uusepka aa rlan.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 De vet luus aa de ngua lu ama quatta ama depguas na ra i ra men navet ma Sisaria ip te mali rem ngua. I sa ra men be qurli ra darliik ne luqia ama vetki.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 De ama Qevepka ka ruqun na ngua ip diip ngu na ra dap kuasik mager ip ngua tu gua qevep maberl. I qatikka ngu ne lura iara ama ngeriqit ngen a qa na ra i uut mit navet ma Jopa. Baip maget de uut mit sep ma Konilias aa vetki.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Be aa uut men be qurl uut gel ka de masna qa sil ba uut ai sa qa lu ama Angeluqa i qa men sagel ka ve aa vetki be qa taqen sagel ka.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 I luqa ma Pita dai diip ke sil ba ngi ne ama Lengi ama Atlunget. Dai diip ngen drlem saver ama aiska i ama Slurlka ka rekmet na qa ba ngen ip ke iames na ngen. I qatikka ngi, ngi ne lura i qurli ra gel ngi.”
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Baip lua i ngul sil ba ra de ama Qevepka ama Seserlka qen ban a ra te ama dlek, de ka raneng a ra ip taquarl mekai nge rarles i qa rekmet ba uut.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Baiv aa de vuktik per a ngua ne ma Iesus aa lengi i mekai qa ruqun na uut ma’, “Murl ma Jon ka ukmes tem ngen ne ama kainaqi dap kuasiq ama ainkules de diiv ama Slurlka ke ukmes tem ngen ne ama Qevepka ama Glasingaqa.
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Ngene lu, ariq aiv ama Ngemumaqa qerl kurl ama nangista te aa Qevepka taquarl mekai kerl kurl auut i ai de uut tu auur a qevep sever auur a Barlka ma Iesus Kristus. Dai quasik mager ip ngu riktik dem ka.”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Baip ma Iesus aa Aposelkena ra narli ma Pita aa lengi raqurla, de quasik mager ip ta taqen. Dap maikka ra taqen ne ama atlu sagel ama Ngemumaqa i ra taqen per a na ma’, “Sa ama Ngemumaqa dai sa qa rekmet ne ama aiska bareq ama nangista ip mager ip te guirltik per araa rut never araa viirang ip diiv ama Slurlka ke iames na ra.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Diip ngul sil ba ngi savet ma Iesus aa risura i ra mit per ama luqup maden maden i ra ingarl se ra vet luqia ama giqi i ra veleng ma Stiven. Be iari ra uaik sangis savet ma Pinisia de iari ra uaik savet ma Saipras, dav iari ra uaik savet ma Antiok. Be lura i ra uaik dai rel sil bareq ama Judaqena naik ne ma Iesus aa lengi.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Dav iari i ra navet ma Saipras de ma Sairini dai ra mit savet ma Antiok. Be qurli ra vet ma Antiok de rel sil bareq ama Grikkena sevet ma Iesus auur a Barlka.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 De maikka ama Slurlka dai qurli qa, qe na ra. Be buup ne iari tem ngim temanau ne araa viirang be dingding se ra men ma Iesus.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Baiv aa de lura vet ma Jarusalem ta narli ama lengi sevet lura ama nangista i ra guirltik per a ra rut de ra nem ma Banabas savet ma Antiok.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Baip ka men gel ta dai qa lu ama Ngemumaqa aa ngimsevetki i qit matna parlen me ra. De maikka ma Banabas dai ama arlias per a qa naver ama Slurlka. De qe tekgel ta ip ta taarl malkuil de araa tuaqevep dai ama quanas nget sagel ama Slurlka.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 I maikka ma Banabas dai buup ka ne ama Qevepka ama Glasingaqa be maikka qa dai ama atluqa. De qa tu aa qevep ne ama revan sagel ama Slurlka. Be vet luqia ama qerlingki dai buup ne iari i dingding se ra men ama Slurlka.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Baiv aa de ma Banabas ka mit namen a ra savet ma Tasas ip ke manaik te ma Saul.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Baip ka lu qa de qa mit se qa savet ma Antiok. Be qurl iam gel ta ver ama ageski mai. De iane ngingdemna ne ama Kristenkena de iane su ra i maikka buup na ra. De lura ma Iesus aa risura vet ma Antiok dai nge rarles ianai dai ama qaqet maden ta tis ta ma’, “A Kristenkena.”
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 De vet lungera ama niirl de ama sil-nauirl-ta navet ma Jarusalem ta mit savet ma Antiok.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Be iak naver a ra i aa rlenki ma Agabas ka maarlviit parlen me ra de qa taqen ne ama dlek nagel ama Qevepka taqurliani ma’, “Diiv ama getki ama slurlki kia ren per ama aivetki mai.” (Maikka luqia ama getki qia men per ama giqi i lua i ma Klaudias ke uas te ama Gaman Rom.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 De lura ama risura pet ma Antiok i ra narli sever ama getki ama slurlki vet ma Judia, de re ngingdemna de re tuqun ip diip tem nem ama qelaing ip ta tat naver araa rluavik pet ma Judia. Be iak de iak ka tu aa qevep ip kerl kuarl te ama qesna ne ama qelaing bareq a ra.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 I qatikka ra rekmet taqurla, de ra qurl ma Banabas ke ne ma Saul te lungera ama qelaing. De ian mit se nget be ian kurl lura i re uas te ama Kristenkena.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.