Atos 11
A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs NTLH
1 Baip naser iang ama niirl de ama lengi nge men sagel lura ama Aposelkena vet ma Jarusalem, te ne araa rluavik navet ma Judia. Dai ra narli ama lengi sever ama nangista i sa ra raneng ama Ngemumaqa aa lengi.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Baip maget de ma Pita qa men savet ma Jarusalem de iari ama Judaqena te serlin a qa,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 de ra taqen taqurliani ma’, “Ngu lu nanaa be ngis pas te lura ama nangista i quasiq ai ra naver auut. De qerlka ngi lenges nanas i ngia tes araa asmes.”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Baiv aa de sakka ma Pita qa raqal sil ba ra sevet liina i qurli qa gel ama nangista. I qa taqen taqurliani ma’,
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Medu ver iaq ama nirlaqa de qurli ngua vet ma Jopa. I qurli ngua i ngu raring. Be ngu raring dai ngut lu ama viinki nagel ama Ngemumaqa. Be ver ama viinki dai ngut lu ama luanki ama slurlki taquarl ama ruikka, i ra serlek na qa na de ama uusepka aa rlan. Luqa ama ruikka kat den navuk be deng gel ngua.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 De ngua raqam ngim sep ka dai ngua lu ama aurl muqas muqas, i iang dai taquarl ama karabau, de ngen ama ailu, de ngen ama uaik muqas muqas.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 I as ai de ngum ngim sagel liirang aa dai ngu narli iak ka taqen na ngua ma’, “Pita ngia raarlviit de ngi peleng navet liirang aa ip ngia tes.”
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Dap ngua ruqun na qa ma’, “Gua Barlka maikka qurli ngua, i maikka liirang aa dai auur a revingiirang. Be as ai de quasik ngua mes navet liirang aa.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Baiv aa de saqiaskerlka ama Barlka qa taqen ip ma iiram naivuk. I qa taqen ma’, “Sa ariq aiv ama Ngemumaqa qa rekmet ne ama asmesiirang, be ama atliirang dai quasik mager ip ngi tuqun ai gia revingiirang.”
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Ama Slurlka ka meraqen taqurla ma depguas niirang. Baip prleset de ama ruikka ka mit piit sede ama uusepka aa rlan.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 De vet luus aa de ngua lu ama quatta ama depguas na ra i ra men navet ma Sisaria ip te mali rem ngua. I sa ra men be qurli ra darliik ne luqia ama vetki.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 De ama Qevepka ka ruqun na ngua ip diip ngu na ra dap kuasik mager ip ngua tu gua qevep maberl. I qatikka ngu ne lura iara ama ngeriqit ngen a qa na ra i uut mit navet ma Jopa. Baip maget de uut mit sep ma Konilias aa vetki.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Be aa uut men be qurl uut gel ka de masna qa sil ba uut ai sa qa lu ama Angeluqa i qa men sagel ka ve aa vetki be qa taqen sagel ka.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 I luqa ma Pita dai diip ke sil ba ngi ne ama Lengi ama Atlunget. Dai diip ngen drlem saver ama aiska i ama Slurlka ka rekmet na qa ba ngen ip ke iames na ngen. I qatikka ngi, ngi ne lura i qurli ra gel ngi.”
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Baip lua i ngul sil ba ra de ama Qevepka ama Seserlka qen ban a ra te ama dlek, de ka raneng a ra ip taquarl mekai nge rarles i qa rekmet ba uut.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Baiv aa de vuktik per a ngua ne ma Iesus aa lengi i mekai qa ruqun na uut ma’, “Murl ma Jon ka ukmes tem ngen ne ama kainaqi dap kuasiq ama ainkules de diiv ama Slurlka ke ukmes tem ngen ne ama Qevepka ama Glasingaqa.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Ngene lu, ariq aiv ama Ngemumaqa qerl kurl ama nangista te aa Qevepka taquarl mekai kerl kurl auut i ai de uut tu auur a qevep sever auur a Barlka ma Iesus Kristus. Dai quasik mager ip ngu riktik dem ka.”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Baip ma Iesus aa Aposelkena ra narli ma Pita aa lengi raqurla, de quasik mager ip ta taqen. Dap maikka ra taqen ne ama atlu sagel ama Ngemumaqa i ra taqen per a na ma’, “Sa ama Ngemumaqa dai sa qa rekmet ne ama aiska bareq ama nangista ip mager ip te guirltik per araa rut never araa viirang ip diiv ama Slurlka ke iames na ra.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Diip ngul sil ba ngi savet ma Iesus aa risura i ra mit per ama luqup maden maden i ra ingarl se ra vet luqia ama giqi i ra veleng ma Stiven. Be iari ra uaik sangis savet ma Pinisia de iari ra uaik savet ma Saipras, dav iari ra uaik savet ma Antiok. Be lura i ra uaik dai rel sil bareq ama Judaqena naik ne ma Iesus aa lengi.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Dav iari i ra navet ma Saipras de ma Sairini dai ra mit savet ma Antiok. Be qurli ra vet ma Antiok de rel sil bareq ama Grikkena sevet ma Iesus auur a Barlka.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 De maikka ama Slurlka dai qurli qa, qe na ra. Be buup ne iari tem ngim temanau ne araa viirang be dingding se ra men ma Iesus.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Baiv aa de lura vet ma Jarusalem ta narli ama lengi sevet lura ama nangista i ra guirltik per a ra rut de ra nem ma Banabas savet ma Antiok.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Baip ka men gel ta dai qa lu ama Ngemumaqa aa ngimsevetki i qit matna parlen me ra. De maikka ma Banabas dai ama arlias per a qa naver ama Slurlka. De qe tekgel ta ip ta taarl malkuil de araa tuaqevep dai ama quanas nget sagel ama Slurlka.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 I maikka ma Banabas dai buup ka ne ama Qevepka ama Glasingaqa be maikka qa dai ama atluqa. De qa tu aa qevep ne ama revan sagel ama Slurlka. Be vet luqia ama qerlingki dai buup ne iari i dingding se ra men ama Slurlka.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Baiv aa de ma Banabas ka mit namen a ra savet ma Tasas ip ke manaik te ma Saul.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Baip ka lu qa de qa mit se qa savet ma Antiok. Be qurl iam gel ta ver ama ageski mai. De iane ngingdemna ne ama Kristenkena de iane su ra i maikka buup na ra. De lura ma Iesus aa risura vet ma Antiok dai nge rarles ianai dai ama qaqet maden ta tis ta ma’, “A Kristenkena.”
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 De vet lungera ama niirl de ama sil-nauirl-ta navet ma Jarusalem ta mit savet ma Antiok.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Be iak naver a ra i aa rlenki ma Agabas ka maarlviit parlen me ra de qa taqen ne ama dlek nagel ama Qevepka taqurliani ma’, “Diiv ama getki ama slurlki kia ren per ama aivetki mai.” (Maikka luqia ama getki qia men per ama giqi i lua i ma Klaudias ke uas te ama Gaman Rom.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 De lura ama risura pet ma Antiok i ra narli sever ama getki ama slurlki vet ma Judia, de re ngingdemna de re tuqun ip diip tem nem ama qelaing ip ta tat naver araa rluavik pet ma Judia. Be iak de iak ka tu aa qevep ip kerl kuarl te ama qesna ne ama qelaing bareq a ra.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 I qatikka ra rekmet taqurla, de ra qurl ma Banabas ke ne ma Saul te lungera ama qelaing. De ian mit se nget be ian kurl lura i re uas te ama Kristenkena.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.