Romanos 7

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nyaꞌmweihi, aꞌmweinaavɨre kɨwɨnyabwi yawɨꞌmanɨgasaihɨrɨ yɨhɨthɨvanɨge. Sasareihi, dara jawɨrila! “Aꞌmwe kwai gaala kuna mwaaidehaaꞌ yɨ dazahɨgaasagaaꞌ gamɨ aꞌmweinaavɨre kɨwɨnyaburɨ kwaakewɨ mwaaidelyɨ.”
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Aꞌmweꞌ kwala maaꞌnojɨ gannya aꞌmwei gaala kuna mwaaidozɨ yɨ kɨwɨnya sabwi gamɨre aꞌmwei kwarɨjɨ galalɨmwagathesɨ. Nabaai gamɨre aꞌmwei balajai yɨ kɨwɨnya sabwi aꞌmwerɨjɨ yeꞌmwannalɨmwagatheꞌ gamɨnyɨ ayahi lɨmwagatheꞌ mɨꞌ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Sarevɨdaaꞌnyɨ aꞌmwei gaala kuna mwaaidozɨ aꞌmweꞌ aꞌmwe pwarɨ maaꞌnajaꞌ gamɨnyɨ wɨdɨpɨꞌdesɨ. Akai! Pwarɨ tidaakumanɨkesɨ. Nabaai aꞌmwei mena balajaꞌ kɨwɨnya sabwi gamɨnyɨ ayahi lɨmwagatheꞌ mɨꞌ. Yɨ savɨdaasɨ aꞌmwe pwarɨ kwala maaꞌnajaꞌ yɨ gamɨnyɨ “Pwarɨ tidaakumanɨkesɨ,” wɨdɨpɨꞌdeꞌ mɨꞌ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Sarevɨ, nɨnnya nyaꞌmweihi Kɨraazɨtɨyareihi, sarɨmɨ Kɨraazɨtɨyare kɨlaakejɨsɨ mena yeꞌmwannayɨrakureꞌ. Yɨ sahɨrɨvɨ balakegaaꞌ sarɨmɨjɨ mena baleꞌ. Yɨ sareꞌna Gotɨyare Kɨwɨnyabwi sarɨmɨnyɨ ayahi yɨhɨlɨmwagatheihi mɨꞌ. Yɨ sarɨmɨ gaala mudɨkeꞌ maareva Aꞌmwe pwai Kɨraazɨtɨyalyɨ kwala maaꞌnyaꞌneꞌbɨsaihi yeꞌmwannamwaalyaꞌneihɨlyɨ. Yɨ Aꞌmwe dazai mena kabalaꞌ ayahi yɨdɨkaavakerɨnyɨ. Nemɨnyɨna Gotɨyai “Nɨmɨnyɨne yɨsɨlya yɨrɨpɨka!” kadaꞌ nawɨꞌnyabulyɨyaina yuna yɨmaꞌnyaꞌneina mena yeꞌmwannamwaaloꞌnanyɨ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sɨnnawɨ aꞌmweraavɨre sɨmunyaburɨ kuna mwaaidori Kɨwɨnyabwi nemɨre kɨlaakevɨ wabahɨlaaka yaꞌne kayaaꞌnanyajɨkɨya yawɨta neyɨdɨkaavaꞌ. Sara neyadaasɨ nemɨ yɨsɨlyabɨꞌ kayaaꞌna yadaa mwaaloinera. Yɨ balyabure sasareina kayaaꞌnanyabulyɨyaina yune naanga balyaꞌneina yɨmaꞌnyaꞌneina mwaaloꞌnanyɨ.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Sarevɨ nemɨ Kɨraazɨtɨyalyɨ mena baidaa baryaina Kɨwɨnyabwi nelɨmwagarakeꞌ mena kyagalyaꞌmavo Kɨwɨnyabwi ayahi nelɨmwagatheꞌ mɨꞌ. Yɨ sarevɨdaaꞌnyɨ dahaasagaaꞌ kɨwɨnya sabwi pɨkarya yɨdaꞌnɨka ayangɨ mɨdɨnyaꞌneburɨ myona Kurya Tewaanyarɨ gaalyaburɨne yaasɨwaꞌwawɨnyaꞌneina mwaaihoinera.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Sarevɨdaaꞌnyɨ be yagaala daathevaka? Dara daatheꞌ daaka! “Kɨwɨnyabwi gamɨ sabwi kayaaꞌnanyabulyɨra.” Arɨkewɨnyɨ. Aawa. Kɨrɨꞌ kɨwɨnyabwi nɨmɨnyɨ kayaaꞌnanyaꞌ manyɨbwarɨdaakwia nyajaꞌ “Nɨmɨ yadɨnyaꞌ kayaaꞌnanyabulyɨ,” yawɨrangadɨnyainyɨ mɨꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Kɨwɨnyaꞌ dara dɨnɨꞌ “Gɨmɨ aꞌmwe pwaraavɨre gɨlyɨvɨsangɨ tɨganaarya minnera!” Sara dɨnɨka saꞌ mwaryajaꞌ yɨ “Tɨganaarya ya sabwi kayaaꞌnanyabulyɨ,” yawɨrangamuneinyɨ mɨꞌ.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Nabaai kayaaꞌnanyabwi Kɨwɨnyavɨre tusarɨkɨ bɨꞌdesɨ. Sara yada yuya tɨganaarya pɨnɨnna pɨnɨnnanya sa nɨmɨre sɨmunyavɨ nyɨdɨkavemwaaihadeinyɨ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Kɨwɨnyabwi mwaryajɨ kwajɨ kayaaꞌnanyabwi navɨka warɨna kyadɨꞌ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Sɨnnawɨ maalɨkegaaꞌ kɨwɨnya “Sana minna!” dɨnɨkebwi maayainyɨ mwaale dazagaaꞌ navɨka mwaalageinyɨ. Nabaai dɨvidaasɨ Kɨwɨnyaꞌ yawɨꞌna yadɨnyainyɨ yɨ sareꞌ kayaaꞌnanyabwi dɨkaaꞌna kyaꞌ “Kayaaꞌnanya yɨma!” dɨragɨnna yawɨrena
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 dara yawɨre, “Weꞌ, Gotɨyarɨna nɨmɨre kuryai baimwakelyɨ.” Aꞌmwera kɨwɨnyaꞌ yuneꞌ mɨdɨbɨzara gaala kamaapɨdɨꞌ. Kɨrɨꞌ aꞌmwera sara mi. Gotɨyai Kɨwɨnyaꞌ gaala wɨjaayaꞌneꞌna dakakeꞌ nɨmɨ dara bɨramaaꞌmweꞌ “O, sara myɨ yɨwɨneinyɨ balyaꞌ, Gotɨyarɨna kɨmata yɨremwaalyaꞌ maaryaꞌneinyɨ dɨngaka!”
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Kayaaꞌnanyabwi Kɨwɨnyavɨre tusarɨkɨ bɨrɨna yada yɨ nɨmɨnyɨ kwaasɨ nyakesɨ. Yɨ sasare saburɨ kayaaꞌnanyabwi kɨwɨnyavɨ maaraka dara nyɨbwarɨdaakwada “Gɨmɨnyɨ gɨzɨdaꞌmwakeigɨnyɨ,” nyɨramakakesɨ.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Sarevɨdaaꞌnyɨ nemɨ yawɨꞌmanɨgo. Kɨwɨnyabwi gamɨ sabwi tewaanya nawɨꞌnyabulyɨ. Nabaai Gotɨyare yagaaikɨwɨnya gazasaꞌ yɨ saꞌ kɨrɨsɨ tewaanyaꞌ gɨrɨka maayaꞌ yaka yɨdaꞌmaraangeꞌ yaka nawɨꞌnyasɨra.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Sarevɨdaaꞌnyɨ nawɨꞌnya dazahɨrɨꞌ nɨmɨnyɨ dahanyɨramakaꞌ! Arɨkewɨnyɨ. Aawa. Kayaaꞌnanya sahɨbwi sabwi nyɨramakaꞌ. Yɨ kayaaꞌnanyabwi kuꞌmaayaba yɨmaꞌnaabyaꞌnebwina nemɨnyɨna “ ‘Kayaaꞌnanyabwi wana kayaaꞌnanaangebwi warɨꞌ,’ yawɨpɨka!” kadaꞌ kayaaꞌnanyabwi nawɨꞌnya dazaꞌ maaꞌda yɨ dazavɨ balyabwi, Gotɨyarɨna kɨmata yɨremwaalyaburɨ marimaꞌnaabɨnɨkesɨ. Yɨ dazasare saburɨ kɨwɨnya dazaꞌ wibwarɨdaakwiaꞌnesɨ. Kayaaꞌnanyabure aaya kaavɨlyaꞌ, gamɨ wana kayaaꞌnanaangesɨ. Nemɨnyɨna “Sara yawɨpɨka!” daka Kɨwɨnyaꞌ wakakesɨ.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nemɨ dara yawɨꞌmanɨgo. Kɨwɨnyavɨ Kuryai Gotɨyare sabwi neyɨbwarɨdaakuvanɨꞌ. Sareꞌ kɨrɨꞌ nɨmɨ sɨmunya sɨnnawɨnyaꞌ kɨnɨnnakeinyɨ. Kɨlaakejɨkɨya yawɨsa nyɨmaremwaalɨkeinyɨ. Gotɨyare sabwi mamɨdɨnyainyɨ. Kayaaꞌnanyabwi nɨmɨnyɨ wɨla galanyɨꞌdaaꞌnyɨ gamɨre wawɨnyaꞌ yɨvanɨge.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Aaya kaavɨla nɨmɨ yadɨnya sabwina myawɨrivanɨge. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nabaai pɨbwi nɨmɨnyɨ kuna yɨgunna nyadevwi saꞌ nayaa myadɨnyainyɨ. Aawa. Pɨbwi nɨmɨnyɨ sɨmɨlɨka nyuimwaaidevwi sabwi yuyagaaꞌ yɨna yadɨnyainyɨ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Nɨmɨ sabura “Aala,” dadɨnya sara yadɨnyainyɨ. Yɨ nɨmɨre sasare saburɨ saꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨ sɨmunyavɨ dara dɨvanɨge. Yo, Kɨwɨnyabwi tewaanyabulyɨ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Sarevɨ nɨmɨ sainyɨ kayaaꞌnanya daza mivanɨge. Aawa. Kayaaꞌnanyabwi nɨmɨnyɨ wɨlanyarɨkebwi gamɨ sahɨbwi sabwi nyɨvanɨkebulyɨ. Sareꞌna wɨla galanyɨꞌdaaꞌnyɨ yɨvanɨge.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨnyɨ dɨragɨnyaꞌ nayaa nawɨꞌnyaꞌ yaꞌneꞌ mulanyariꞌ. Nɨmɨnyɨ kɨlaaꞌnakeinyɨ aꞌmwe gaveinyɨna dɨvanɨge. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨ “Tewaanyabwi yɨma!” dena yɨweinyɨ. Tewaanya saꞌ mi yɨwɨneinyɨra.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨ “Nawɨꞌnyabwi yɨma!” dadɨ yɨvanɨgeꞌ, sabwi mivanɨge. Aawa. Nɨmɨ “Wagɨlyabwi myɨwɨnera!” dadɨ yɨvanɨgeꞌ, yɨ sabwi yɨna yadɨnyainyɨ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Nabaai “Aala,” dadɨ yɨvanɨgevwi, yɨ sabwi yɨvanɨge sarevɨ yɨ nɨmɨ sainyɨ mɨꞌ. Dazaꞌ mivanɨge. Aawa. Kayaaꞌnanyabwi nɨmɨnyɨ wɨlanyarɨka gamɨ sahɨrɨsaꞌ nyɨvanɨkesɨ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Sarevɨdaasɨ nɨmɨ davwi yabwi bɨramaaꞌdɨnyainyɨ “Nɨmɨ ‘Tewaanyabwi yɨma!’ dadɨ yadaari wagɨlyabwi nyarɨkebwi nɨmɨre tusaꞌ kaanya nyɨrihɨꞌmanɨꞌ.”
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨre sɨmunyaburɨ Gotɨyare kɨwɨnyaꞌna nɨmɨnyɨ tewaanya nyɨvuꞌnɨvanɨꞌ.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Nabaai nɨmɨ dara yawɨrangamanɨge, “Nɨmɨre kɨlaakejɨkɨyangɨ pɨbwi wɨlanyarɨkebulyɨ.” Yɨ sabwi dazabwi Gotɨyare kɨwɨnyaꞌ nɨmɨre sɨmunyavɨ nyarɨkevɨ mala tadevulyɨ. Yada kayaaꞌnanyabure sabwi nɨmɨre kɨlaakejɨkɨyangɨ nyarɨkevɨ, yɨ sabwi nɨmɨnyɨ wɨla galyɨralɨmwagata nyɨvanɨꞌ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ako! Nɨmɨ aꞌmwe kayaaka nyɨgaideinyɨra. Kɨlaaka nɨmɨre dazɨꞌ balyabwi Gotɨyarɨna kɨmata yɨremwaalyaburɨna yɨvanɨkenna aaihwai nyɨvadaihasamaaradeinyaka?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Gotɨyarɨ “Su! Su!” wɨdɨvanɨge! Jizaazai Kɨraazɨtɨyai nemɨre Naangerɨ gamɨ sahwai nyɨvadaihasamaaradelyɨ.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.